WESTHOEKMOUNTAINBIKE
Voorbeschouwing
Etappe 1
Etappe 2
Etappe 3
Etappe 4
Etappe 5
Etappe 6
Etappe 7
Etappe 8
Nabeschouwing
Home

FOLGARIA - RIVA DEL GARDA


  • Zaterdag 21 juli
  • Afstand : 65,18 km
  • Aantal hoogtemeters : 2064 hm
  • Max. bereikte hoogte : 1572 hm (Monto Finonchio)
Vandaag de laatste etappe en op papier de meest technische. Aan de start heerst er een enorm ambiance en om 9u klinkt voor de laatste keer Highway to Hell van AC/DC. De eerste beklimming van de dag houdt eigenlijk met vergelijking met vorige dagen niet veel in. De afdaling daarentegen is andere koek. Steil naar beneden over losliggende stenen. Daarenboven zijn voor ons reeds een 1000 bikers gepasseerd dus de ondergrond ligt redelijk omgewoeld wat het er niet gemakkelijker op maakt. Ik kan op sommige stukken doorrijden maar moet geregeld van de fiets en te voet verder. Nu ook geen onnodige risico's nemen op de laatste dag. Peter volgt wat verderop en ik wacht hem telkens op.
De tweede beklimming van de dag, we zijn dan middag, is een moordenaar. In het begin asfalt, geen schaduw en geen zuchtje wind. Ik zie op mijn polar dat de temperatuur intussen 40C is. De mond is droog, zelfs na een halve bidon water, de benen voelen slap aan. Na verloop van tijd komen we tussen de bomen. Deze afkoeling doet toch deugd maar het goed gevoel is van korte duur. Plots gaat de klim met een snok omhoog en ik sta geparkeerd. Peter rijd wat voor maar ik rij met moeite 4km/u. Dat is nu eens de man met de hamer tegenkomen. Ik kom hem niet veel tegen maar als hij me ziet dat haalt hij goed zijn schade in :-)
Ik vertik het in tegenstelling tot de meeste bikers te voet verder te gaan en blijf fietsen. Hoe ik het gedaan heb weet ik niet meer want ik herinner er mij niet veel van. Hoe diep kan een mens gaan ? En dat na 7 dagen fietsen. Bij iedere bocht dacht ik dat we bijna in Riva waren. Komt daar nog zo'n nijdig stuk...man, man,man.
Boven op de top probeer ik toch wat te eten en na 10 minuten beginnen de beentjes al iets beter te draaien. Aan de tweede bevoorrading van de dag laat ik mij nogmaals gaan aan watermeloen en energierepen. Vanaf nu zou het nog enkel afdalen zijn tot in Riva. We laten de Scalpel nog eens zijn werk doen en vliegen naar beneden. Peter volgt iets verder. Op het einde van de afdaling kom we uit op een asfaltbaan richting Riva. De aankomst wenkt. Ik wacht Peter wat op, leg de ketting op de 44 en knal...richting Gardameer. We worden nog ingehaald door 2 Nederlanders met de vraag : hei jongens, gaan we effe lekker ronddraaie ?? Dat moet je ons Belgen geen 2 maal vragen. We doen ons deel van het werk maar de Nederlanders geven toch goed door. Er volgens enkele bochten. Ik ben toevallig aan de kop, enkele stevige snokken en ik ben alleen. Iedereen ligt eraf. Ik hoor Peter nog iets roepen van wachten. Ik hou in, laat Peter net bijkomen maar wil die Nederlanders niet meer bij laten komen en draai terug de gaskraan op. Peter moet afkes op de tanden bijten maar bij het binnenrijden van Riva weten we dat we het gehaald hebben ! Met de handen in elkaar bereiken we de finish ! Yes, we did it !
Door mijn dipje zijn we nog een 3-tal plaatsen verloren in het klassement maar we laten het niet aan ons hart komen.
  • resultaat in categorie "men" : 189 ste
  • resultaat algemeen : 296 ste


Yes...we did it !