WESTHOEKMOUNTAINBIKE
Voorbeschouwing
Etappe 1
Etappe 2
Etappe 3
Etappe 4
Etappe 5
Etappe 6
Etappe 7
Etappe 8
Nabeschouwing
Home

VAL DI FIEMME - FOLGARIA


  • vrijdag 20 juli
  • Afstand : 102,55 km
  • Aantal hoogtemeters : 2967 hm
  • Max. bereikte hoogte : 2047 hm (Manghenpass)
Vandaag de langste etappe van deze Transalp, 102km met 3000 hoogtemeters. Een deftige marathon dus. Ik herinner mij deze rit nog goed van in 2004. Voor 70% asfalt met op het eind nog een nijdig stuk Ardennenparcours. Ik voorspel dat er hier verschillende teams zich serieus gaan mispakken.
Peter en ik staan terug om 8u30 aan de start om in te checken en wachten rustig tot het startschot. Om 9u kunnen we vertrekken. We worden meteen gestuurd naar de voet van de eerste klim via een soort van breed fietspad. Goed om te rijden ware het niet dat enkelen denken nog in de top 10 te geraken en er een ware koers van maken. Het duurt dan ook niet lang voor we de eerste slachtoffers van valpartijen tegenkomen. Rustig blijven is de boodschap en we laten ons meedrijven met het groot peleton.
Na 17km komen we aan de voet van de eerste beklimming, de Manghenpass. Geen te grote col en ooit eens opgenomen in het parcours van de Giro D'Italia. Verschillende teams stuiven ons voorbij en Peter wil inschuiven. Ik moet bijna aan zijn fiets trekken om hem in te tomen. Ik weet wat komen gaat en vertel hem om op een rustig tempo naar boven te rijden. Ik neem over en laat Peter rustig in mijn wiel zitten. Het duurt niet lang of we beginnen bikers in te halen. Zelfs enkele die ons beneden voorbij reden moeten eraan geloven. Boven op de top bevindt zich de eerste bevoorrading van de dag.


Beklimming van de Manghenpass

Na de bevoorrading volgt een afdaling tot in Borgo. In Roncegno moeten we nog een irritante puist bedwingen maar zonder problemen. Wat mij meer zorgen baart is de volgende beklimming namelijk de Kaiserjägerweg. Niks speciaals maar met deze temperaturen een moordenaar. Peter begint in te zien dat we tactisch de juiste zet gedaan hebben. Net voor het begin van de klim heeft de organisatie nog een bevoorradingspost voorzien met drank. Het zal nodig zijn.
De beklimming nemen we terug op ons eigen tempo zonder ons te forceren. Enfin, wat ge nog forceren kan noemen. Wat we te zien krijgen is een waar slagveld van bikers zwalpend over de weg. Het zal laat worden voor die mannen. Door dit te zien ben je vlug geneigd vlugger te gaan maar ik voel dat de brandstoftank ook begint leeg te raken en moet intomen. Het is intussen zo'n 38°C en rij van stukje schaduw naar stukje schaduw. Wat duurt die klim toch ellendig lang !
Ik ben ook blij (en ook redelijk choco) wanneer we op de top de tweede bevoorrading van de dag bereiken. Er blijft niet veel over. Blijkbaar hadden de bikers voor ons reuzenhonger en dorst. Wij moeten het redden met wat banaan en zoutnootjes. Ik zie in de bestelwagen nog een verse watermeloen liggen en vraag aan iemand van de organisatie om die in stukken te snijden. Na enige aarzeling heeft ze toe en kunnen we ons tegoed doen aan heerlijke watermeloen. Whooaaaahhh...dat smaakt. Eens iets anders dan al die chemische brol.


Mjamie...watermeloen !

Nu volgt een stukje Ardennenparcours. Aan de ene kant een welgekomen afwisseling na al dat asfalt en aan de andere kant vervloekt lastig na 85km. Het gaat nu constant op en af met mooie single-tracks. Eigenlijk jammer dat we niet meer van dit soort traject krijgen in deze Transalp. De scalpel voelt zicht duidelijk terug thuis op dit soort ondergrond. Peter heeft wat moeite mij te volgen en wacht hem wat op. Als toemaatje nog een nijdige klim richting aankomst en oef....we zijn er. Allebei goed choco maar voldaan. Vandaag heeft de tactiek duidelijk gewerkt, we schuiven 11 plaatsen op in het klassement.
Ter info, de laatsten zullen vandaag bijna 11u onderweg zijn !
  • resultaat in categorie "men" : 186 ste
  • resultaat algemeen : 292 ste