WESTHOEKMOUNTAINBIKE
Voorbeschouwing
Etappe 1
Etappe 2
Etappe 3
Etappe 4
Etappe 5
Etappe 6
Etappe 7
Etappe 8
Nabeschouwing
Home

BRIXEN - ST.VIGIL


  • Dinsdag 17 juli
  • Afstand : 67,48 km
  • Aantal hoogtemeters : 3012 hm
  • Max. bereikte hoogte : 2103 hm (Kronplatz)
Vandaag "slechts" 67km met 3000 hoogtemeters op het programma. Een niet te onderschatten rit dus. Voor de start doen we nog eens de drinkbustest of hoe probeer ik een drinkbus van de grond te nemen met een pijnlijke rug. De rug van Peter blijkt bijna helemaal in orde dus we kunnen er vandaag eens serieus een lap opgeven. Doordat we met ons hotel een tiental kilometer verwijderd zijn van de startplaats besluiten we met de fiets naar de start te gaan. Het hotel ligt hoger dus wordt dit lekker afdalen. Welja...lekker afdalen...enkele medebikers die in hetzelfde hotel overnachtten kenden blijkbaar een kortere weg naar beneden. Wat volgde was bijna het meest technische van deze Transalp. Met de Scalpel net goed te doen maar Peter vertrouwd het zaakje niet, twijfelt even en komt met een duik slecht neer op zijn schouder. Gelukkig zonder erg ! Oef...straks moesten we hier nog opgeven wegens een val op het niet officieel parcours.
Wat volgt is de orde van de dag : inchecken achteraan de laatste startbox, fietsen tegen elkaar zetten, een plaatske zoeken in de schaduw, wat kijken naar het schoon vrouwvolk, om 8u50 plaatsnemen in de startbox en om 9u...KNAL... Hiiighwaay tooo Helll...en vooruit met de geit.
De eerste beklimming van de dag verloopt in het begin voor een groot deel over asfalt. Peter heeft blijkbaar superbenen. Hij schakelt 2 tanden lager dan ik en vlam...weg is hij...jawadde...ik kan niet volgen. Ik besluit mijn eigen tempo te rijden, de beste tactiek in de bergen. Na een 5km haal ik Peter terug in. Blijkbaar toch te vlug gegaan ? Mjaaa...een mens moet toch enkele keren met z'n kop te de muur (berg) lopen vooraleer je beseft dat je best dosseert. De temperatuur loopt terug op tegen de 35C. Superheet en superlastig, meer moet dat niet zijn.
Intussen zijn we gekomen aan de eerste bevoorrading. Terug enkel water of sportdrank om te drinken. Ik krijg het op mijn heupen van altijd hetzelfde te moeten drinken. Waarom eens geen cola...? Omdat het zo warm is zit er niks anders op dan bij te tanken en hup...we kunnen terug vertrekken. Wat volgt een een prachtige passage met zicht op de Dolomieten. In de daaropvolgende afdaling terug het verstand gebruiken. De schijfremmen doen goed hun werk. En dat ze werk hebben blijkt duidelijk aan de bruine kleur van de schijven. Ik kom er niet aan met mij vingers of die plakken eraan.
Eens terug beneden (intussen 38C) kunnen we direct beginnen aan de klim richting Kronplatz. Dit gekend skioord bevindt zich op 2100 hoogtemeters. Wij bevinden ons momenteel op 800 hoogtemeters. Dus zo'n 1300 meters klimmen over 13 kilometer.
Net voor het zwaarste deel van de beklimming bevindt zich de 2de bevoorrading. Door de warmte krijg ik terug bijna niks binnen. Mijn maag is n grote ballon ! Al die sportdrank, water, energierepen en banaan zijn bij dit soort weer niet direct het meest aangename maar het kan niet anders. Peter heeft blijkbaar minder moeite om wat naar binnen te krijgen.
Na de bevoorrading kunnen we verder met de beklimming. En die zal ik nog lang niet vergeten. Wat duurde die lang zeg. Peter besluit zijn eigen tempo te rijden. Ik rij wat verder voorop. Naarmate de klim vorderd krijg ik maar meer en meer last van de maag. Bwaaahh...waar zijn we mee bezig. En dat blijft hier maar klimmen. Blijkbaar ben ik niet alleen met problemen. Vele bikers moeten stoppen om even halt te houden onder een boom voor de schaduw. Ik val nog liever dood dan te voet verder te gaan en bereik na bijna 2u klimmen de top. Ik moet er nogal slecht uitgezien hebben want 2 vrouwen hebben medeleiden en bieden mij wat cola aan. Man,man,man...dat doet deugd ! In mijn brokkeduits bedank ik de 2 vriendelijke dames.
Wat een fleske cola allemaal niet kan doen. Ik voel mij direct 500% beter. Na een kwartiertje zie ik Peter verschijnen aan de laatste bocht. Ik besluit naar beneden te lopen en hem te helpen tot boven. Maar hij weigert dat ik hem duw met de woorden : ge peist toch niet zekers dat ge in Beerst ga vertellen dat je me geduwd hebt ! Da's karakter hebben...dood zitten en nog op eigen kracht de top willen bereiken! Chapeau !!
Na de top terug afdalen richting finisch. Uli heeft deze keer niet gezorgd voor verrassingen en moe maar voldaan bereiken we de finish. Net als gisteren kunnen we terug opschuiven in het klassement. De top 200 wenkt.
  • resultaat in categorie "men" : 209 de
  • resultaat algemeen : 332 ste