WESTHOEKMOUNTAINBIKE
Terug

RONDE VAN VLAANDEREN 2006

De ronde van Vlaanderen, de moeder der klassiekers, het mooiste wat Vlaanderen te bieden heeft.......... Dit zei Michel Wuyts zondag 2 april tijdens de live uitzending van de koers der koersen.
En gelijk heeft hij......op deze dag komt Vlaanderen buiten......260 km lang is het parkoers.....260 km Vlaamse kermis....... en wat is is er dan nog mooier om onze wereldkampioen te zien winnen........Tom Boonen reed deze keer niet z'n eigen ketting in de vernieling maar fietste de tegenstand op een hoopje...alleen onze Westvlaming......Leif Hoste.....kon Tom nog vergezellen naar de aankomst.

Zaterdag 1 april werd de Ronde van Vlaanderen gereden voor wielertoeristen. Men kon kiezen tussen 80 km, 140 km of de volledige afstand van 260 km. Maar liefst 15000 deelnemers trotseerden de regen, de kasseien, de hellingen en de wind. Voor de 260 km moest er gestart worden in Brugge.
Dit jaar waren er 6 "zotten" van de club die de volledige afstand gingen aanvatten. Wekenlang werd er getraind in koude , wind en regen..... wekenlang werd er uitgekeken naar de eerste echte test.
Zotten van dienst waren dit jaar Luc Coupillie, NoŽl Derijcke, Steven Depoorter, Rudy Roose, Franky Boudry en Geert (z'n achternaam ontsnapt mij nu even).....onze onmisbare hulp tijdens het herstellen van lekke banden. Voor Luc, NoŽl en Steven was deze onderneming geen nieuwigheid maar voor Rudy, Franky en Geert was het eerste keer.....en dat maakte hen ietwat ongerust van wat komen ging. Afstanden van 120 km rijden is een makkie, maar als dat 260 km wordt....dan is dat wat anders....
Zaterdagmorgen om 7u stonden we alle zes op de Grote markt van Brugge. De mensen die vooraf ingeschreven hadden moesten al direct een stempel afhalen op het groot podium. Resultaat, een file tot halverwege de winkelstraat. De mensen die zich nog moesten inschrijven konden dit doen aan de Halletoren. Ik had de indruk dat half fietsend Vlaanderen daar stond om zich in te schrijven. Een half uur heeft het geduurd tegen dat we ingeschreven waren. Coupillie stond al onder de stress en was hierdoor helemaal niet meer te houden.....how, ken ier koet gekreegn.....noaste keer ku junder in tzwoart rien wi...godver......en tis topen dak nie platvoln....ken gezeit tegen catrysse datn tgoat oorn toet in diksmude....
Om 7u45 kunnen we eindelijk vertrekken. Coupillie legt er direct de pees op....lap daar gaat de theorie van rustig te rijden...direct tegen de 40km/u.. met een heel peloton in z'n wiel. Ik kan ze nekke ommewringen. Ik kom bijna in botsing met NoŽl maar kon op het nippertje een valpartij ontwijken...na wat gevloek van NoŽl kunnen we terug verder vlammen. Richting Oostende gaat het constant tegen de 40km/u en ik laat de groep rijden. Tot overmaat van ramp begint te druppelen. Ik beslis te stoppen om m'n regenjas aan te trekken....geen slecht gedacht....5 minuten later is het aan het gieten. De rest is intussen uit het zicht verdwenen en ik besluit om mee te rijden met de volgende groep. Daar gaat het iets rustiger maar het is toch constant vechten tegen de wind en rijden op de kant met liters regen je smoel is geen gemakkelijke opgave. Gelukkig klaart het op en wordt de weg droog.
In Ichtegem, dit jaar het dorp van de Ronde, wacht de eerste bevoorrading. Daar zie ik de andere 5 mannen terug en besluit om deze bevoorrading over te slaan en direct mee te rijden. Nu begint het saaiste gedeelte van de rit, de weg Torhout-Roeselare-Kortrijk is absoluut geen plezier om te rijden. De fietspaden liggen vol stenen, rij je op de weg beginnen de auto's te tuuten. Het is hier ook constant wind op en dus terug vechten om een goed plekske te hebben in het peleton. In Roeselare moeten we stoppen voor een rood licht, maar enkelen waaronder Luc Coupillie vegen daar hun kl*ten aan waardoor het peleton terug in stukken en brokken getrokken is......godver....alstem plat staat...dan kutn den boom in.....en ja hoor...in Izegem is het zover... onze Luc staat aan de kant met een platte band ! Ik beslis toch om te stoppen want het is nog ver en de finale moest nog beginnen :-)) ...........godver... godver....Catrysse...nieweert.... Na wat schatergelach kunnen we vertrekken en nog juist aanpikken in een omvangrijk peleton. NoŽl is niet te houden en trekt tesamen met Luc naar de kop van het peleton. Ik beslis om samen bij Franky en Rudy te blijven te blijven. Geen slecht gedacht want Franky krijgt een lekke band. Die wordt snel herstelt maar het peleton is intussen vertrokken en moeten dus met een andere groep verder.
Op de bevoorrading in Waregem komen we Geert tegen. De rest is reeds vertrokken maar we nemen voldoende tijd om te eten, te drinken en een pieske te doen. Nu begint het landsschap te veranderen....en dit in de positieve zin. Het is constant wind achter en komen zo vlug aan in Nokere. Hier gaat het voor de eerste keer omhoog en dat voelt een mens. Deze helling staat niet gecatalogeerd als helling maar hij doet toch zeer. In kruishoutem komen we bij de eerste kasseistrook van de dag en ik beslis hier om de eerste keer door te trekken. De vorige weken ging ik geen poot vooruit op de kasseien maar vandaag gaat het stukken beter. Ik kan constant de grote molen blijven draaien en dat is een goed teken. Maar de leute duurt niet lang...de tragere fietsers zijn nog enigzins te ontwijken maar dan rijden er van die pipo's in hun volgwagen voor uw neus aan 15 km/h....godver...op kasseien moet je zo rap mogelijk doorrijden. Op het einde van de kasseistrook besluit ik wat in te houden en te wachten op een achterkomende groep. Franky en Geert komen niet veel achter. Ik besluit toch om mee te rijden in deze groep en het gaat redelijk vlug, ietsje te vlug naar mijn zin maar ik heb geen goesting om alleen te rijden dus meevlammen is de boodschap. Op de Paddestraat wordt het tempo goed onderhouden. Terug zitten er hier volgwagens te rijden die hier absoluut niet moeten zijn..... ik moet allerlei trucken gaan uithalen om ťťn van de hufters te passeren en zeg hem goeie dag op z'n Diksmuids.........AMATEUUUUUUUUUUUR........!!!!!!
Na de Paddestraat haal ik NoŽl in. De wind blaast hard op kop en het gaat hier al lichtjes op en neer. NoŽl kent een minder moment en moet passen. Iets verder staat Rudy aan de kant met een lekke band. Doordat ik weet dat Franky en NoŽl achter mij komen besluit ik niet te stoppen (hopelijk kan Rudy mij vergeven) en maak mij op voor wat we gekomen zijn....namelijk.....de hellingen. De eerste van de dag is de Molenberg. Niet om naar huis te schrijven. Een kasseihoop......als je eens goed doortrekt ben je direct boven.
Na de Molenberg komt de derde kasseistrook en die loopt constant vals plat naar boven. Een lastig stuk, gelukkig liggen de kasseien hier goed. Coupillie moet goed doorrijden, ik krijg hem niet in het vizier. Vorige keer stond hij plat juist voor de Wolvenberg, de tweede helling van de dag. Deze helling is al iets steiler maar is goed te doen. Vanaf de Wolvenberg gaat het naar Oudenaarde waar zich de derde bevoorrading bevindt. Daar kom ik Franky tegen, al met z'n schone kleren en zonder fiets.....awel.....ga je nu al plooien ?......nee.......kader gebroken. Dat is jammer, je traint dan weken aan een stuk en je breekt dan je kader op de dag zelf. Volgens mij heeft Franky teveel getraind en was de vťlo al versleten van voordien :-)))....goeie tactiek...... Ik ga de tent binnen om wat te eten, wil vertrekken......wat zie ik ?.......in de verte zie ik onzen Luc vertrekken. Aha, ik heb hem in het vizier !
Het stuk tussen Oudenaarde en Kluisbergen is een verdomd lastig stuk. Er is veel wind op de kop en ik zit alleen. Na een kwartier komt er een enkeling aansluiten en kunnen we samen het gat dichten op een voorliggend peleton. Coupillie zit hier niet bij en moet dus een peleton verder zitten. Ik spring mee met 3 Fransen die er een deftig tempo op nahouden, maar die rijden verdomme constant op het randje !!!! In de verte zie ik een gelen helm...dat is em. Juist voor de Oude Kwaremont zit ik in z'n wiel.........awel watje....woa zatje gie ?..... je moest kop trekken voa mie.... Nu beginnen de lastige klimmen. De Oude Kwaremont gaat nog maar dan volgen twee monumenten uit de Ronde nl, de Paterberg en de Koppenberg...... de ene geraak ik op, de andere moet ik afstappen wegens te veel volk.
Ik val dan nog tijdens het afstappen midden in een slijkplas. Coupillie kan bijna niet meer van het lachen. Maar het lachen zal em vlug vergaan. Ik begin mij meer en meer in mij sas te voelen want de hellingen volgen zich op in vlug tempo : de Steenbeekdries, Taaienberg, Eikenberg, Boigneberg, Foreest, Steenberg en Leberg. Juist voor de voet van de Berendries maak ik mij zorgen om mij achterwiel. Die staat te schudden als koning Albert in z'n beste dagen en mijn versnelling werkt ook niet meer zoals het moet. Als dat maar goed afloopt.
De Berendries levert geen problemen en ik rij richting Brakel. Het einde is in zicht. Maar in Brakel hebben ze daar nog twee hellingen gevonden.....jawadde...waar komen die plotseling vandaan...dat begint toch wel serieus zeer te doen.... het kan ook niet anders...ik heb er al 200 km opzitten. Op de Valkenberg en de Tenbossestraat moet ik diep gaan om die enigzins op een deftige manier boven te komen. Bij de profs kan ťťn van die hellingen wel eens voor de beslissende schifting zorgen......ik had gelijk. Ik ben nog nooit zo blij geweest om aan de Muur van Geraardsbergen te komen. In vergelijking met de vorige hellingen is dit een makkie. Er staat veel volk langs de kant om te supporten. Je wordt naar boven geroepen. Dit moet fantastisch zijn om de zondag voor zo veel volk te koersen denk ik bij mezelf.
Ik besluit niet lang te wachten want mijn vrouw staat te wachten aan de aankomst en denk dat ze daar al lang staat. Dus we leggen de ketting nog ne keer op de grote plaat......van Coupillie allang geen spoor meer....en tegen de 45 km/u vliegen we met een 3 tal fietsers naar de laatste helling : de Bosberg......Oef..... Eenmaal boven gekomen heb ik geen tijd om te recuperen. Direct meevlammen met de rest.....en....het gaat vlug....miljaar.....alles doet zeer...maar dan ook alles..... die mannen zijn van de 140 km zekers ?????........maar ik laat mij niet kennen en bereik om 18u20 de finisch.

Vicky zit al anderhalf uur te wachten (sorry) maar het is mij vergeven. Ik zit kapot. Ik heb zelf geen goesting meer om mij te douchen. Franky is er al intussen met de bestelwagen en het is wachten op de rest. Ik kan niet lang wachten want ik moet 's avonds nog gaan eten en spoed mij naar huis...... Franky heeft pech gehad maar alle anderen hebben de volledige rit uitgereden. Chapeau voor Rudy, NoŽl, Geert en....... wat was zijn naam weer ?.......hij komt uit Pervizje......allť.....hij geeft lesse......verdomme...ik kan er niet opkomen...... hij drinkt graag Leffe.......

Steven.