WESTHOEKMOUNTAINBIKE
Terug

ARDENNENWEEKEND 2006

Ieder jaar worden er straffe verhalen verteld...anekdotes aangehaald.....herinneringen opgehaald.....van het jaarlijkse Ardennen-weekend van de club. Ook dit jaar ontbrak dit evenement, voor veel clubleden het moment van het jaar, niet op de kalender.
De 3 vorige jaren was telkens "Heer sur Meuse" nabij Dinant het uitverkoren terrein. Maar wegens volzet moesten we dit jaar uitwijken naar een andere lokatie. Dit jaar werd gekozen voor Stavelot. Dit volbloed Ardens stadje ligt vlakbij Malmedy en dan kan je het al raden..... dees weekend zal er geklommen moeten worden.....


klaar voor de start

Vrijdagavond stipt om 17h45 vertrokken we vanuit Diksmuide richting Stavelot. De vrouwenstem van Bart zijn GPS was al enkele weken zoek maar liet toch nog zien langs waar wij moesten rijden. De reis verliep voorspoedig en werd zoals gewoonlijk onderbroken door onze beruchte "plasstop" op één van de talrijke parkings langs de autosnelweg. Er waren mensen rustig aan het barbecuen en konden hun ogen nauwelijks geloven toen een 10-tal man tergelijkertijd de bosjes indoken. Wat zij toen dachten laat ik in het midden.

Op ongeveer 10 km van de eindbestemming merken we plots dat Franky, die rijdt met de camionnet, niet meer mee is. Wij nemen allemaal de afrit richting Malmedy en wachten hem op. Na een tiental minuten horen we in de verte..........tak tak tak.....vrooeeeem......tak tak tak...... dat ding komt aan 30 km/h aangereden. Gelukkig hebben we de mensen bij ons die nog eens iets kennen van auto's en stellen vast dat er waarschijnlijk iets mis is met de "biele" van de krukas (vraag niet wat dat is, gelieve zich te wenden tot de specialisten VW en Citroën).
Gelukkig komt dit voor kort bij de aankomstplaats en rond 21 u komen we aan op onze verblijfplaats. Aan verwelkoming zal het in ieder geval niet ontbreken. Een schoon meiske komt ons direct een drink aanbieden en we komen intussen te weten dat ze Heidi noemt , de bassin is van de bar en getrouwd (shit) is met de chefkok Peter. Na het avondeten beginnen we aan onze beruchte après en de sfeer zit er al meteen goed in. Kris toont nog maar eens waarom iedereen hem Robbie noemt en Heidi kan met moeite van de bestellingen volgen. Rond middernacht (of was het nu later ???...) gaat iedereen slapen.

De volgende ochtend kan iedereen (de één wat frisser dan de andere) aanschuiven aan een prachtig ontbijtbuffet. Je vindt er werkelijk alles tot roerei en warme worsten toe. We laten het ons wel smaken en spreken af om ten laatste om 9u te vertrekken met de fiets. Steven heeft nog wat sleutelwerk aan een paar fietsen maar alles raakt vlug opgelost. Iedereen is blijkbaar gemotiveerd want om 8u45 is alleman vertrekkensklaar. Franky Vanhoutte speelt deze voormiddag voor gids en het gaat richting Coo.
Na 2 km wordt de toon van de rit al meteen gezet.....klimmen....dalen.....klimmen....dalen....klimmen.... Het dalen gaat bij iedereen goed alhoewel....onze klak af voor Jurgen Vanneste die zonder vering rijdt !!! Tijdens het klimmen moet iedereen zijn eigen tempo zoeken maar eenmaal boven wordt er steeds gewacht op de langzamere rijders. De omgeving is werkelijk prachtig om te mountainbiken en bij momenten redelijk technisch. Het duurt dan ook niet lang of de eerste lekke banden dienen zich aan. Gelukkig kan alles vlug gemaakt worden en kunnen we verder.


Uitrusten na een lange klim

Tegen de middag komen we terug aan op het domein en mogen we aanschuiven voor broodjes met lekkere soep. Na zo'n pittig ochtendritje in de Ardennen smaakt dit overheerlijk. Heidi ziet er terug fantastisch uit en dat maakt ons blij... Voor de middagrit wordt besloten om richting Malmedy te gaan. Er vetrekken daar enkele uitgepijlde mountainbikeroutes die de moeite waard zijn. We besluiten om met de fiets naar Malmedy te gaan maar onderweg stoppen we, op vraag van onze clublid Ronny, bij het momument van de ontmijners voor een groepsfoto.
Eénmaal aangekomen in Malmedy is het even zoeken naar de startplaats maar algauw vinden we de pijltjes en kunnen we vertrekken. Het begin van de tocht begint direct met een monsterklim. Franky Vanoverbeke vliegt op zijn grote plaat de klim op maar beseft na 100 m dat het hier niet de Kemmelberg is dat we oprijden en de klimmen hier toch wel wat langer en steiler zijn. De tocht verloopt verder rustig op en neer. Asfalt wordt afgewisseld met bospaden en kleine rotsklimmetjes. De lus is 32 km maar na 20 km is voor enkele clubleden is het beste er toch af. Na een pitstop bij een lokale bakker voor het proeven van een lekkere rijsttaart besluiten enkele clubleden de weg in te korten. De harde kern van een 8-tal man blijft over en rijden verder. Na het repareren van de zoveelste lekke band komen de 8 overblijvers aan bij een mooie afdaling. Steven en Franky Vanhoutte stuiven al eersten naar beneden. De één wil niet wijken voor de andere maar het is toch de Scalpel van Steven die het haalt en kan Franky passeren. De stenen vliegen langs alle kant, zelf tot tegen het gezicht van Franky....man....man...dit ging vlug. Gelukkig kunnen we erom lachen en wachten beneden op de anderen. Daar horen we dat Danny Bouden nogal zwaar is gevallen en we vrezen het ergste. Wonderwel heeft hij slechts een schrammeke en kunnen we vlug verder richting Malmedy.
We besluiten terug te keren naar Stavelot. Niet langs de gewone weg maar langs een uitgestippeld wandelpad tot in Wanne. Alsof de duivel ermee gemoeid is vallen we nog eens lek. Het gevecht met een afgekraakt ventiel kan beginnen en na 20 minuten de theorie van de metaalmoeheid toe te passen begeeft dat ding het eindelijk. Vlug een reserve binnenband erin en we vervolgen onze weg. Tegen 18u komen we aan op onze verblijfplaats.....het aantal lekke banden niet meer te tellen....enkele schrammen erbij.. en enorme honger........................en dorst :-)))


tijd voor een rijsttaartke bij Heindrichs Boulangerie

Vlug de fiets wegbergen, een douchke nemen en dan gaan aperitieven bij Heidi. Het leven kan zo schoon zijn ! Zeker aan den toog :-). Daarbij komt nog dat we om 20u onze benen onder tafel mogen schuiven voor een gourmetschotel. Zoveel vlees heb ik nog nooit gezien. Werkelijk een berg vlees !!! Het smaakt overheerlijk en rollen na 1 uur van tafel om....wat dacht je........ verder te aperitieven. Het wordt nog een mooie avond met vollebak ambiance...


geen commentaar

De zondagmorgen doet voor de één meer pijn dan de andere. Het ontbijtbuffet is terug in orde en stilaan maken we ons klaar voor onze zondagmorgenrit. Er is discussie of het startuur...8u30......nee.....9u....nee....8u30.... Na heel wat palaver wordt een compromis bereikt....het startuur wordt 8u45...voila. Gisteren heeft de B-ploeg (ja, die hebben we ook) een mooie rit gedaan en we besluiten die rit vandaag over te doen met de A-ploeg. Het weer is vandaag prachtig en nodigt uit voor een leuke mtb voormiddag. Van bij het begin gaat het bergop. Iedereen terug z'n eigen tempo zoeken.
Bart heeft het duidelijk lastig vandaag. Hij raakt geen stap vooruit en besluit een andere weg te kiezen en op zijn eigen tempo verder te rijden terwijl de rest hun weg verder zetten. Het is een afwisseling van bospaden en asfalt. Meer moet dat niet zijn op een zondagvoormiddag. Als toemaatje hebben we vandaag de beklimming van de Wanne. Deze puist wordt ieder jaar opgenomen in de klassieker Luik-Bastenaken-Luik. Boven op de Wanne komen we onze Bart terug tegen en we besluiten richting Trois Ponts te rijden om daar nog een stukje parcours te volgen.
Eenmaal in Trois Ponts aangekomen is de motivatie (en de goesting) van de meeste onder nul geraakt en besluiten stilaan terug te keren naar Stavelot. Enkel Steven, Stijn en Peter besluiten er nog een lusje bij te nemen en tegen 12u komen ook zij aan op onze verblijfplaats. De fietsen worden allemaal opgeborgen de camionnet. Deze wordt in de namiddag teruggebracht met een vrachtwagen richting Diksmuide.
Om 13u30 kunnen we terug aanschuiven aan tafel. Ditmaal hebben Heidi en Peter gezorgd voor een prachtig pastabuffet ! Het smaakt weerom overheerlijk en "rollen" terug zoals gisteravond van onze tafel. Plannen voor een actieve zondagnamiddag worden onder de mat geveegd er wordt besloten om wat lekker te luieren in de zon. Het weer is werkelijk op zijn zomers en dat in oktober !!! Er worden terug plannen gemaakt voor volgend jaar en er worden vriendinnen gesprokkeld voor onze eeuwige vrijgezel Robbie.


een actieve zondagnamiddag

Bij deze willen wij onze voorzitter Bart Schapman bedanken voor het inrichten van dit prachtig weekend. Het is tenslotte hij die dit alles tot in de puntjes geregeld heeft en hij mag dat nog doen......merci Bart !!!!!