Als er bij Celine Dion één ding duidelijk wordt, dan is het wel dat alles rond haar kindje draait. Natuurlijk maakt de bijna 34-jarige zangeres binnenkort haar terugkeer naar de grote podia.  Haar nieuwe album "A new day has come", komt uit op 25 maart 2002, er zijn talloze specials en tv-uitzendingen gepland én ze gaat de komende drie jaar zingen in een speciaal voor haar gebouwd theater in Las Vegas.  Maar momenteel laat de zangeres iedereen weten dat ze in niets verschilt van elke andere nieuwbakken mama: ook zij is volledig ingenomen door de nieuwe liefde in haar leven, de ondertussen één jaar oude René Charles.

"Het was een mirakel," zegt Celine over de geboorte van haar zoon.  En we kunnen haar geen ongelijk geven, want de weg naar het ouderschap was lang en bij wijlen pijnlijk voor de zangeres en haar man René Angelil.  In maart 1999, Celine was toen 31 jaar en klaar om en eigen gezin te stichten, werd bij haar echtgenoot een zeldzame vorm van huidkanker vastegesteld.  "Het zou niet het einde van mijn leven betekend hebben als ik geen kind kon krijgen, maar het was iets wat ik zo graag wilde..."  Dus besloot het koppel enkele stalen van René's sperma te laten invriezen, voor de chemotherapie hem onvruchtbaar zou maken.  

De maanden die hierop volgden, concentreerden René en Celine zich op René's gezondheid.  Toen na een succesvolle ingreep en een resem uitputtende chemo-sessies, René genezen werd verklaard, groeide bij het koppel weer het verlangen om een eingen kindje te hebben.  Ze contacteerden een gerenomeerde specialist en hij stelde een nieuw soort behandeling voor waarbij een zaadcel van René geinjecteerd werd in een eicel van Celine.  De bevruchte eicel zou dan ingeplant worden in de baarmoeder.  Nadat Celine een hormonenkuur had gevolgd, werden haar eicellen weggenomen, bevrucht en ingeplant.  Twee weken later kreeg het koppel het goede nieuws te horen dat René volledig genezen was én dat Celine zwanger was.  Negen maanden later werd Celin mama van René Charles of RC, zoals ze hem liefdevol noemt en da's meer dan waar ze ooit van durfde dromen.

Toen je in 1999 afscheid nam van de showbizz, was het toen je bedoeling om je voor altijd uit de schijnwerpers terug te trekken?
Ik wilde een lange vakantie en de nodige tijd om een gezin te stichten.  Maar ik heb nooit gedacht om me volledig uit de showwereld terug te trekken.  Ik was klaar om voor een tijdje een normaal leven te leiden en ik ben blij dat ik toen die beslissing heb genomen.  

Maar nog geen zes maanden na de geboorte van RC, stond je al weer in de studio om een nieuw album voor te bereiden.  Was dat geen moeilijke beslissing?
Zingen beschouw ik niet als werken.  We gingen naar de studio in Montréal en we namen de nummers op tijdens de dag.  Naast de studio was er een ruimte die ik had omgebouwd tot kinderkamer.  René Charles kwam elke dag met ons mee... Het was een ongelooflijke ervaring te zingen en te weten dat hij zo dichtbij was.  Maar opnemen is maar één deel van de job...

Binnenkort begin je weer met het grote werk: interviews, foto sessies, rondtoeren.  Ben je daar klaar voor?
Om eerlijk te zijn: nee!  Moeder zijn is een totaal ander leven.  Je bent thuis, je bent bezig met je baby, speelt met zijn speelgoed, ververst luiers...  Het leven wordt opeens erg geleefd en al de rest is bijkomstig.  Maar begrijp me niet verkeerd: terugkomen en een plaat opnemen was voor mij leuker dan ooit tevoren, want ik voelde me nog nooit zo sterk.  Ik voelde me voor het eerst 'volledig'.

Zo te horen heeft de geboorte van RC een gunstig effect op jou gehad!
Het leven op zich is een mysterie en de geboorte van een kind is dat mysterie.  Welke singel er nu moet verschijnen, in welke show ik mijn opwachting zal maken, wat ik zal aantrekken... Het is allemaal niet meer zo belangrijk voor mij.  Mijn prioriteiten liggen nu bij René Charles...

Je hebt openlijk toegegeven dat er nog een tweede bevrucht eicel werd ingevroren.  Wat zijn je plannen met dat embryo?
Haast onmiddellijk na de geboorte van René Charles, begonnen René en ik te praten over een tweede kindje.  Een drietal maanden na de geboorte, zette mijn dokter het licht op groen en indien ik nog wat meer tijd had gehad, dan was ik nu zeker een tweede keer zwanger.  Maar met het vooruitzicht op mijn come-back heb ik de stap niet gezegd en we wilden ook het geluk niet uitdagen.  We besloten om de zaken niet te overhaasten en te wachten.  

Het is dus een kwestie van timing?
Noem het een samenloop van omstanigheden.  Niet alleen gingen we terug moeten naar New York waar dokter Zev Rosenwaks zijn praktijk heeft maar ik ging ook moeten ophouden met het borstvoeden van René Charles.  Was ik zwanger geworden, dan ging ik de nieuwe baby geen borstvoeding kunnen geven (want ik ging al bezig zijn met werken).  Dat betekent dat ik veel minder tijd en energie in de tweede baby zou kunnen steken en dat wou ik niet.

Voelde je het aan alsof je moest kiezen tussen opnieuw moeder worden en opnieuw gaan zingen?
Ja... Wanneer je je verbind aan iets, dan moet je die belofte ook nakomen.  Ik moet professioneel zijn als moeder, maar ook als zangeres. Als moeder denk ik dat ik daar goed in slaag: ik ben thuis en ben er voor mijn kind.  Ik leef voor mijn kind.  

Wil je in de voetsporen treden van je ouders en het huis vullen met 14 kinderen?
Ik denk dat ik daar wat aan de late kant voor ben...  Maar we zien wel...  

Hoe slaag je erin om je leven in evenwicht te houden met al je professionele verplichtingen, een baby, een man én je familie?
Ik ben een zeer gelukkig iemand.  Ik kan rekenen op mijn zus Linda, die ook de doopmeter van René Charles is.  Ze woont hier vlak in de buurt en wanneer ik haar nodig heb, staat ze klaar voor me.  Ze zorgt ongelooflijk goed voor mijn zoon, wanneer ik uit werken ben.  Toen ik in de studio was om mijn nieuwe album op te nemen, kon ik hem meenemen.  Toen ik terug thuis kwam, gaf ik hem een bad en stopte hem in bed.  Ik bedoel maar:  wanneer ik thuis ben, ben ik een gewone moeder.  Wanneer RC slaapt, dan ben ik René's vrouw en wanneer ik een interview doe zoals nu met jou, dan ben ik een zangeres die praat over haar liedjes, albums.  

René heeft drie kinderen uit vorige huwelijken.  Waren er zaken die je van hem hebt opgestoken wat betreft baby's?
Zijn kinderen zijn ondertussen volwassen.  En om eerlijk te zijn: het was voor René al een serieuze poos geleden dat hij nog met kinderen bezig was.  Ik wist niet of hij wel in staat ging zijn om zo maar de draad weer op te nemen.  Maar toen René Charles er was, ging alles als vanzelf.  Vanaf de eerste dag al stelde hij zelf voor om zelf de luiers te verversen.  Ik zei: "Uh, oké.  Hij is ook jou baby." Maar ik ging niet ver in de buurt... kwestie van een oogje in het zeil te houden.  Al bleek dat niet nodig.  

Jij en René staan bekend als een romantische koppel.  Hoe houden jullie het vuur in jullie relatie nu René Charles er is?  Gebruiken jullie speciale truukjes?
Wanneer je je kind borstvoeding geeft, is het niet zo makkelijk om het vuur in je relatie levendig te houden.  Borstvoeding betekent alles geven aan je kind en ervoor kiezen je man wat opzij te schuiven.  Maar het is wat ik wilde: ik wilde dat er melk uit mijn borsten kwam opdat ik mijn kind zou kunnen voeden.  Je voelt jezelf niet sexy hoor.  Ik vroeg me dus af hoe we de passie in onze relatie zouden kunnen houden en borstvoeding geven op hetzelfde moment.  Maar dat soort zaken kan je niet overhaasten.  Je moet jezelf tijd geven.

De maanden vlogen voorbij en op een bepaald moment besloten we René Charles toe te vertrouwen aan de goede zorgen van anderen en die avond voor ons te houden.  Je hoeft daarvoor helemaal nog niet met elkaar te vrijen... Als je je niet klaar voelt om je borsten te tonen, wel toon ze dan niet.  Het ging niet zo makkelijk om me weer helemaal aan René te geven.

Was dat niet hard voor René?
René was altijd bij  me.  Bij momenten leek her erop alsof hij het was die borstvoeding gaf.  Ouders moeten samen door die periode gaan.  Je man is de vader van de baby; hij begrijpt zoiets wel.  

Delen jullie geniepige fantasieën met elkaar?
Wel ja, we delen al onze fantasieën met elkaar.  Ik kan ze natuurlijk niet delen met jou - sorry dat kan ik niet.  Maar zelfs als die fantasieën moeilijk onder woorden te brengen zijn, proberen we ze toch met elkaar te bespreken. Dat is zo-o-o-o spannned!

Maak je je nog zorgen over René's gezonheid?
Ik ben bezorgd, ja... Maar ik moet positief denken.  Ik denk er elke dag aan.  Het leven is kort en dierbaar.  Ik ben bang voor mijn eigen leven, voor dat van mijn kind, dat van mijn man...  Het leven is als een bloem waarvan zij de blaadjes zijn.  Al wat ik kan doen, is zorgen dat ze genoeg water en voedsel krijgen.  

Welke trekjes hoop je dat René Charles meegekregen heeft van René?
Mijn echtgenoot is heel slim.  Hij is altijd bezig met vanalles en nog wat...  Ik denk soms goede ideeën te hebben, maar uiteindelijk is het René die ze helpt organiseren.  Misschien denkt René niet altijd onmiddellijk aan de details waaraan ik wel zou denken, maar hij kan dingen tot uitvoer brengen.  Ik denk, hij doet.  We hebben een 50/50 relatie...

Heeft René Charles iets van jou meegekregen?
Hij heeft mijn krachtige stem, manieren, ogen en energie mee gekregen.  Het is wel duidelijk wat hij wil.  Hij is ook een heel gevoelig iemand.  Wanneer hij muziek hoort in reclamespots of films of wanneer ik zing, begint hij te wenen. In het begin had ik zoiets van: "Oh nee, ik kan zelfs niet voor hem zingen."  Maar mijn moeder stelde me gauw gerust: "Jij was net dezelfde," zei ze me.

Hoe wil je hem zien opgroeien?
René en ik hebben allebei donker haar en bruine ogen. Tijdens mijn zwangerschap zei ik iedereen dat het laatste wat uit me zou komen een blonde baby met blauwe ogen zou zijn.  Welnu, zijn haar is blond en hij heeft blauwe ogen.  Om maar te zeggen: jij kan als ouder vanalles voor je kind dromen en willen, maar op een bepaald moment nemen ze toch hun eigen lot in handen. Je moet ze ook op een bepaald moment loslaten om zich hun eigen zelf te laten worden.  Misschien komt hij wel op het slechte pad terecht... Ik kan alleen maar hopen dat hij de juiste mensen ontmoet en wij zullen er altijd voor hem zijn.  Dat is de moeilijke taak die elke ouder te wachten staat.

Wat denk je van de nieuwe generatie sexy zangeressen zoals Britney Spears, die momenteel hoge ogen gooien?
Wel, het is ongelooflijk, he... Wanneer je jong en zo mooi bent, zou je gek zijn om je kans niet te wagen.  Ik zelf moet zoiets niet proberen, want dan ga ik af als een gieter.  Dat betekent niet dat ik niet eens een aantal nummers kan brengen in een nauw aansluitende heupjeans, shaken met de heupen...  Ik ben 34 jaar: zoiets zie ik wel zitten voor een aantal minuten (lacht).  Maar ik verkies persoonlijk de avondjurken met een split opzij...  Zo komen mijn benen perfect uit. (lacht)

Als je gaat winkelen, koop je dan overwegend babyspullen of toch meer zaken voor jou persoonlijk?
Ik ben al lang niet meer voor mezelf gaan winkelen, om eerlijk te zijn.  Voor René Charles heb ik nog niets van speelgoed moeten kopen want hij krijgt alles van vrienden en familie.  Maar wat kledij betreft: die ga ik graag voor hem kopen. 

Heeft René jou iets gegeven bij de geboorte van jullie baby?
Hij heeft me een mooie halsketting gegeven.  Maar eigenlijk is René niet de persoon die wacht op een gelegenheid om iets te geven.  Op bepaalde tijdstippen, geeft hij me iets of schrijft hij een aantal lieve woordjes op papier.  Soms doet hij zo hard z'n best en dan durft hij al eens overdrijven.  Hij is dan zo uitgelaten, hij weet dan niet wat te doen en dan moet ik zeggen: "René, hou op... (lacht). Ik weet dat je blij bent, ik ook... Oké?! Kalm aan...."