Vrijdag 22 maart 2002 : ons kamp in Swaziland. We zeggen Zuid-Afrika vaarwel en brengen nog even een kort bezoekje aan het koninkrijk Swaziland. Dit kleine landje (ongeveer de helft van Belgie) op weg naar Mozambique kent nog een zeer traditioneel leven, alhoewel er een paar industriele landbouwprodukten economisch even belangrijk zijn. Niet alleen zijn er grote bananeplantages, maar ook de suikerrietvelden zorgen voor kilometerslange eentonigheid. De paar hoofdassen zijn in een uitstekende staat, dus vorderen we snel. Voor ons brengt Swaziland niet veel nieuws en dus besluiten we het s'anderendaags weer te verlaten.Ter hoogte van Simunye willen we in het Mlawula Nature Reserve kamperen. Voor 15 Emalangeni/pp mogen we binnen en de kampplaats kost 18 Emalangeni. Hier bovenop schenkt de receptionist ons nog twee info-brochures met de activiteiten in Swaziland. Renovatie van de infrastructuur is volop aan de gang en de receptionist verontschuldigt zich voor ongemakken. Wij zouden niet weten welke ongemakken en rijden het bos binnen op een aardepiste van één auto breed. Putten zijn gevuld, betonnen bruggetjes gegoten en ijzeren manden werden met grote keien gevuld. De track blijft maar heen en weer slingeren en de kampplaats lijkt kilometers ver weg. We spotten kudu, impala, struisvogel en everzwijnen. Op het kamp zijn de toiletten ietwat verwilderd achter gelaten. Ronald haalt Harry Potter (deel 3 ondertussen) weer boven en installeert zich op ons dakterras. Een stevige wind komt op. De everzwijnen grazen rustig op hun knieën door en wanneer ik naar de douche stap, rennen ze er met hun staart rechtop vandoor. Ons avondmaal is Hongaarse goulash en valt enorm in de smaak. Krekels, kikkers en uilen vullen de nachtgeluiden.