Zondag 15 juli, duiken tussen de cycliden in het Malawi meer.

Brief van Ronald aan vriend Carlos.
Wij volgden eerst de " Open Water Divers "-cursus (basistechnieken onder de knie krijgen) en gelijk daarna de " Advanced Open Water Divers "-cursus. Hierin leer je wat specialiteiten zoals nachtduiken (=geen kloten te zien), navigatie (=verloren lopen onder water), search&recovery (= verloren voorwerpen laten liggen waar ze ook mogen liggen) en wreckdiving (= de gezonken Titanic van lake Malawi bezichtigen).
De vissen hier zijn vooral cycliden (felblauw of geel), katvis (= vissen met ne moustache, die op de grond leven), olifantvis (blinde sukkelaars die nie anders doen dan eten) en van die muilbroeders. De papa of mama houden de eitjes in de mond tot ze uitgebroed zijn. Dan blijven de jonge piepkleine visjes nog wekenlang in die mond leven. Zo nu en dan spuwt de oudervis gans de bende uit ; kuist ne keer de tandjes, en zuigt ze vervolgens bliksemsnel weer in. Fantastisch zicht. Ik wist dat het bestond, maar had het nog nooit gezien. Binnen een paar weken willen we langs de kust van Mozambique duiken in de Indische Oceaan, voor het eerst in zout water.
Lake Malawi is 600 km op 80 km groot en is op z'n diepste punt 700 m diep ! Ons duikdiepte is echter beperkt tot maximum 40 m. We gingen al tot 30 m, dat lijkt niet veel, maar het is verdorie diep, donker en koud. En ge kunt er nog niet te lang blijven ook, want het lichaam verbruikt te veel te rap lucht. Als ik vertrek heb ik gewone perslucht in de tank (220 bar) ; twintig minuten later nog 30 bar. Ook moet je opletten van decompressieziekte (te rap naar boven komen). Ik kan het je echter alleen maar aanraden. Dan kunnen we ooit eens samen de onderwaterwereld aanschouwen. Gij en ik als 'buddies', wat denkt ge ?

Donderdag 26 juli, Belgen en hun verbazingwekkende bierreputatie.

Pieter is een ondernemende Westvlaming en backpacker die vandaag 28 jaar wordt. Wat in 'de Kameleon', een café in Heule, als grap ontsproot wordt vandaag werkelijkheid. Zeven tooghangers kochten een vliegtuigticket België-Malawi om Pieters verjaardag hier in Nkhata Bay te kunnen meevieren. Voeg daar nog eens de toevallige belgen bij als Patty, backpackster voor de afgelopen vijf jaar, Auke, overlander met zijn Renault R4ke van de Post en onszelf. Het resultaat is een beestige fuif met een over-vermoeide barman die zijn jongens tot drie maal toe achter een nieuwe lading bier mag sturen, met de "dug-out canoe" dan nog wel, naar de overkant van de baai.

Zondag 6 augustus, het Mulanje massief daagt ons uit.

Ons doel vandaag: de Chambe peak beklimmen en terugkeren tot de hut. De steile rotswand van deze peak is goudgeel belicht door de opkomende zon. Tegen 10:00h mogen we de eerste mistpakketten verwachten…dus stappen we goed door. Langsheen het hoofdkwartier het bos in, twee houten bruggetjes over, de helling op en klimmen maar op schaarsbegroeide rotswanden. Aan onze linkerzijde bemerken we een hoopje stenen en even verderop liggen nog dergelijke hoopjes. Deze stenen zullen ons de weg wijzen helemaal tot de top. We beginnen met een behoorlijk steile flank beklimming tot het eerste plateautje, dan volgt een tweede beklimming tot het tweede plateautje.
Hier drinken we een teugje van onze vodka fles alvorens alle macht in te zetten voor het verticale stuk. Handen en voeten, arm- en beenspieren moeten we inzetten om boven te geraken. Hoe zal deze afdaling verlopen? Niet aan denken nu, die rode streepjes volgen en doorgaan.
Na ieder nieuw stuk haalt Ronald onze gids boven ter verificatie van wat volgt. Zo'n 3.5h later staan we aan het metalen baken, de markering voor de top. Vlakbij bemerken we een grafplaats van iemand uit Swindon, een trouwe reisgezel voor velen. Vreemd. Een fotootje van het panorama en de mist komt reeds op. Luttele seconden later bibberen we van de kou en is het zicht herleidt tot 0. Hier halen we onze koekjes boven en de flessen water. Een 40' later beginnen we weer aan de afdaling. Af en toe komt de zon erdoor, maar eenmaal we terug aan de hut arriveren , vinden we het weer over 't algemeen somber en miezerig. De top hebben we toch bereikt.

Woensdag 8 augustus, wij dagen het Mulanje massief uit.

De afdaling tot het basiskamp belooft glibberig te worden. We schenken de verantwoordelijke van de berghut nog twee Duracell batterijen, trekken onze kraag rechter en stappen de eerste helling op. Opnieuw glijden we uit op het modderparours…wat had je gewild.
De mist blijft hangen, onze broeken en regenjassen zijn doornat. Op het kruispunt slaan we dus een nieuw pad in, de weg tot Likubula. Steil, vele rotsen en uiterst glibberig. Ronald maakt een spectaculaire slippartij en weet zich nog net vast te klampen alvorens een kloof in te donderen. Beide jeanspijpen zijn nu gescheurd. Effe bekomen en doorstappen. Verscheidene keren mogen we vlakke rotsen afstappen, hierbij kleine tot brede rivierstromen overstekend. Naarmate we afdalen, laten we de mist boven ons en kunnen onze regenvestjes weer wat bijdrogen.
Onze gids verkondigt ons afstanden in tijd…waar wij het dubbele voor nodig hebben. Absoluut niet geruststellend. Zo'n 5 km van het basiskamp kruisen we een nieuwe groep trekkers onder leiding van een ervaren gids. Nu reeds 13:00h en die gasten klimmen nog naar Luchenya. "Good luck guys", maar wij zijn reuzecontent dat we beneden zijn. Nog één hindernis scheidt ons van Daffy: Likabula-rivier. Deze moeten we over zien te geraken door van de ene rotsblok naar de ander te springen. Ronald redt zich wonderwel, met zo'n kastaar van een backpack op zijn rug. Bijna glijdt hij van een reuzerots, 3x zijn formaat. Nu is't Sofies beurt en Ronalds route ziet ze helemaal niet zitten. Een voorbijganger neemt haar rugzak aan en toont een alternatieve route. Overwin die angst (om te slippen) en spring.
Ze belandt met handen en voeten op het rotske. Nu nog een stroompje over en we staan op het middeneiland. Van hieruit ligger er her en der rotsen. Kies dus maar en bereik het vasteland. Ronald staat haar op te wachten.

Woensdag 15 augustus, Carlsberg degustatie op Ronalds verjaardag.

Malawi's bier is Carlsberg. In Blantyre bouwde Carlsberg Denemarken een brouwerij en bottelarij. Ronalds verjaardag vinden wij een mooie gelegenheid om de brouwerij te bezoeken. De rondleiding start met zeven geïnteresseerden maar reeds in de brouwzaal komt er nog twintig man bij (de belastingsdienst van Blantyre).
Ronald neemt een foto van de koperen ketels. De fabriek geeft een verzorgde indruk. Doch de bottelarij lijkt effe stil te liggen en opnieuw hebben de waterslangen gaten. Alle bierflesjes worden gerecupereerd en herbruikt. In het bezoekerscentrum proeven we elk een Carlsberg Special met 5.7% alcohol. Verder ook nog een Carlberg groen, bruin en stout. De basis bestanddelen zijn: malt, hoppe, mais, gist, rijst, suiker en caramel. Santé.