Mali
Woensdag 29 november, Mali binnenrijden over de zandplaten.
In Aourou, het eerste controledorpje in Mali, lieten we ons registreren bij de gendarmerie. Het liep al tegen valavond en we dachten onze tent op te zetten net buiten het dorpje. Bij het buitenrijden van Aourou werden we echter geconfronteerd met een ingestuikte brug. Dan maar de rivierbedding in rijden ….. 
Te midden de zandbedding graven we Daffy echter in tot op de pon. Bij het uitgraven stoten we direkt op grondwater. Het moet snel gaan. Het dorp stroomt toe en een viertal jonge mannen beginnen te graven, wij lossen de zandplaten en schuiven ze onder de wielen. Met de eerste poging boekt Ronald een vooruitgang van amper twee meters. Opnieuw graven, zandplaten, gedroogde palmbladeren en duwen maar ! Daar gaat Daffy, de helling op, tot veilig op de piste. Bedankt Aourou voor de samenwerking !
Woensdagavond 29 november, reddingsaktie tot Kayes.
Behoorlijk uitgeput na een vermoeiende piste Kiffa (Mau) - Kayes (Mali) , waarbij we toch eens het spoor bijster raakten en ons in de struiken vastreden, waarbij we in Aourou de eerste maal onze zandplaten nodig hadden, zochten we nu een kampeerplaatsje. Op ons pad werd de weg echter versperd door een "Berliet" camion in panne. Nog onder de indruk van de behulpzame inwoners van Aourou, besluiten we een goede daad terug te schenken. We geven de chauffeur Alhassan een lift tot Kayes. Nog 75 km piste en de valavond was al ingezet : een hele beproeving ! Twee uren en een half later arriveren we in het pikkedonker in Alhassans moslim familiegemeenschap : stel je de absolute gebedsstilte voor, alle familieleden op de knieën en Daffy die, met z'n koplampen aan, onwetend naar de massa toerijdt. Die avond sliepen we in de auto, met tientallen nieuwsgierige kinderen aan onze ramen geplakt.
Zaterdag 2 december, piste Kayes-Nioro-Diéma-Didieni-Kati-Bamako.
Negentien uren piste om een afstand van 1200 km te overbruggen. Afwisselend rode verharde zandpistes, grijze onverharde zandpistes, zijpistes, kasseien, een rivierbedding, een rotsbeklimming van 300 m en tot onze verbazing een prachtpiste van 170 km tussen Diéma en Didieni (zowaar gesubsidieerd door België). Langsheen dit trajekt passeer je landelijke dorpjes, missie projekten, watertorens, zendmasten, grazende kuddes geiten en koeien. De moeite waard.
Dinsdag 5 december, Bamako : een verzamelplaats voor Belgen.
Bamako overvalt je met z'n vitaliteit. Dit is een bruisende stad waar de straten overstelpt worden door stalletjes en kraampjes, taxis en busjes, studenten en zakenlui. Wij zochten ons onderdak zes km buiten de stadskern en vonden 'Hotel les Arbres'. Net zoals andere belgen, zo bleek, want hier ontmoetten we Koen & Krista, een fietsend koppel (uit Antwerpen/Hoegaarden), en Theodoor met zijn mobiel frietkraam (uit Avelgem). Die avond aten we vijf kilo frietjes met mayonaise ! Lang leve de belgen ….
Donderdag 7 december, 'k zie zo geerne m'n duivenkot …. in Djenné.
Met de veerpont over de Bani rivier (zijrivier van de machtige Niger) tot Djenné, één van de oudste dorpen van West-Afrika. De meeste huizen en de wereldberoemde moskee worden jaarlijks herzien of de modderstenen nog voldoende stand houden. Wij opteerden voor campement Chez Baba ….. en belanden in een duivenkot. Zoals beschreven in de Lonely Planet is Chez Baba in de eerste plaats een restaurant met ruime binnenkoer. Wij sloegen onze tent op in een proper hoekje van deze koer, met zicht op duiventillen. Tientallen duiven nestelden zich op 't rieten dak van de bar. Eigenwijs … maar niet storend voor bezoekers. De volgende morgen bezochten we drie uur lang de bezienswaardigheden en uithoeken van Djenné. Onze gids Youssaf bracht ons tot Pama Sinatoa ( deze vrouw is gekend voor haar bogolans-schilderdoeken), tot goudbewerkers en tot de dochter van de traditionele chef. De moeite waard !
Vrijdagavond 8 december, met z'n tweetjes onder de blote sterrenhemel in Dogon-country.
Onze route verliep verder via Mopti - Bandiagara - Djiguibombo tot Kani-Kombolé, het tweede dorpje van de Falaise Bandiagara. Hier organiseerde Boubou, afgestudeerde veearts en onze Dogon gids, een warme maaltijd en overnachting op 't dak van de chef zijn gastenhuis. Met z'n tweetjes dicht bij elkaar onder de blote sterrenhemel. Een zacht briesje rolde over ons heen en we genoten van de uitdovende dorpsgeluiden. Heerlijk. 's Anderendaags beklommen we de Falaise ter hoogte van Teli, Endé en Yaba-Talu.