Burkina Faso, deel I
Zaterdag 9 december, Burkina Faso : het land van de rechtvaardige mensen.
We voldeden de grensformaliteiten in Koro (Mali) en Thiou (Burkina Faso). Het verschil in mentaliteit was meteen merkbaar. In Koro arriveerden we net na de middagpauze van 12 :00-15 :00 en waren de douaniers nors en kortaf terwijl de douanier in Thiou zeer vriendelijk en vlot te werk ging. Zijn kantoortje was ook volgeplakt met nuttige informatie voor toeristen. Burkina Faso, het land van de rechtvaardige mensen...
Zondag 10 december, controleer steeds de 'hub mode' van de 4x4.
We ontwaken bij het eerste zonlicht, dalen af uit onze daktent en worden aangestaard door acht nieuwsgierige kinderogen. Naar gewoonte ontbijten we, ruimen op en zwaaien de kinderen uit terwijl we Daffy de weg opdraaien. Nog geen 50 m op de tarmac of we horen een aanslepend geluid aan het linkerwiel : de hub mode staat halverwege 'lock' en 'free'. Een nachtmerrie voor de vierwielaandrijving. We slagen er niet in om de hub in 'free' te krijgen. Dan maar een stukje in 'lock' doorrijden. Een km verder ondernemen we een nieuwe poging en slagen er ditmaal wel in. Opgepast dus : 4x4 inschakelen is kinderspel...
Dinsdag 12 december, bankieren en internetten in Ouagadougou.
Internetconnecties vonden we tot nog toe enkel in hoofdsteden en dan duurt de verwerking soms 15' om 1 mailtje te openen. Zo zochten we in Ouagadougou een cybercafé. De eerste die we binnenstapten was een lokaal copieercentrum dat hun enige computer overliet aan ons om hotmail uit te proberen : na 3 foutmeldingen zijn we opgestapt. In het tweede cybercafé kwamen we niet verder dan de voordeur. De uitbaatster meldde dat Hotmail niet mogelijk was. De derde was een valse. 't Is te zeggen dat er buiten reeds een bord prijkte met het opschrift 'Internet', maar binnen zijn de computers nog niet aangesloten. Onze uiteindelijke vierde was een degelijk uitgebouwd centrum met airco en een frisdrankenbar. Hier slaagden we er na 3 mislukte pogingen toch in om een verbinding op te zetten. Je merkt dus dat Afrika vol verrassingen zit !
Ouagadougou heeft ons eigenlijk wel aangenaam verrast. Vergeleken met Bamako, Nouakchott of Rabat is Ouaga een hoofdstad met structuur en stijl. Openbare discotheken sieren de straten met Afrikaanse of Europese deuntjes, de lanen hebben 2 rijstroken (één voor de mobilet/fiets/driewielkarretjes en één voor auto/taxi/busjes), verkeersborden en wegwijzers tonen de weg, verkopers blijven niet aan je lijf plakken, en iedereen glimlacht. Op één uitzondering na : de bankbediende van BICIAB die 20% commissie vroeg op een AE traveller cheque in FF - 2% voor de bank en 18% TVA. Tot slot van rekening bood hij voor 100FF slechts 4000 CFA ipv 10.000 CFA (dus trok hij meer af dan 20%). We keerden hem de rug toe maar begrijpen nog steeds niet waarom zo'n geleerde man, zo'n toontje aansloeg tegen toeristen.... Hier is toch zeker sprake van rekenfouten !
Woensdag 13 december, konijn met pruimen in Bobo-Dioulasso.
Aysha, een Burkinabe met pit, verwelkomt ons met open armen. Ze meldt ons dat Stefan, onze Vlaamse kennis, in Ouaga is voor zaken en ze verwacht hem na het weekend terug. In die tijd mogen we gerust in hun huis logeren. Die avond eten we in een Belgisch restaurant « konijn met pruimen ». Om je vingers van af te lekken ! De avonden met Aysha waren telkens gevuld met spektakel : djembé/balofon concerten en dans in 'Les Bambous', terrasjes en cinéma.
Woensdag 20 december, reünie met de globerouleurs
Herinner je het franse koppel die met hun Toyota LandCruiser BJ75 (bijgenaamd "Roulotte") de wereld rondreizen in twee jaar. We ontmoetten hen in Dakhla, Marokko en spraken af in Bobo-Dioulasso, Burkina Faso voor kerstmis. Na drie dagen zoekwerk vonden we elkaar terug onder het glimmende kruis van de parochiegemeenschap 'St Vincent de Paul' in Bobo. We kletsten de hele namiddag door ! De komende dagen zullen we samen Togo en Benin verkennen.
Donderdag 21 december, Happy Hippos.
Op aanraden van Stefan en Aysha volgden we de Satiri-piste tot het meer van de nijlpaarden. Zo'n 66 km buiten Bobo bereiken we een uitgestrekt meer omzoomd door waterplanten allerhande. Twee bootmannen duwen de pirogue het kalme water in.De fototoestellen in aanslag speuren we het meer af. In de verte horen we het water kletsen en ja hoor, daar zijn ze : de happy hippos ! Vijftien koppen steken het water uit. De bootmannen lachen hun witte tanden bloot : hier wonen zo'n 100 nijlpaarden....ja,ja ? Een moedernijlpaard stapt over het dichte oevergewas en laat zich het ruime sop in glijden, gevolgd door haar jong. We bewonderen het spektakel terwijl de boot langzaam verderglijdt. Moeder nijlpaard keert zich naar ons toe en maakt aanstalte om naar de boot toe te zwemmen. De bootmannen laten hun steekstokken in het water zakken en duwen de boot af, weg van moeder en jong. Toch zint het haar niet en ze komt op ons af ; sneller dan de boot vaart kan maken. We klemmen onze handen om de rand van de sloep, de bootmannen wisselen opgewonden enkele woorden..... Ze heft haar 1000 kg hoger uit het water en brult met open muil..... beangstigend ! De bootmannen meppen hun stokken op het water; ze kalmeert en laat zich zakken. De boot maakt vaart en we verlaten de groep. Laat ze maar happy, die hippo's.
Vrijdag 22 december, Babar.
Op weg van Bobo naar Ouaga kan je ter hoogte van Boromo olifanten spotten. Ze naderen de weg 's morgens en 's avonds. Samen met de Globerouleurs besluiten we de weg te verlaten en het terrein der olifanten te verkennen.
Algauw zien we massa's drollen en geattakeerde bomen. Het moeten machtige exemplaren zijn die hier rondzwerven. De avond valt, de zon gaat onder en we slaan onze tenten open vlakbij de rivier. Hier zullen ze vanavond of morgenochtend wel passeren..... Ons kampvuur knettert, de buikjes staan rond en we grappen over familieverhalen tot.... het gebrul van één mastodont onze haren doen rijzen. Gewapend met onze zaklampen lopen we de rivier af. Geen olifant te bemerken. Toch wat onrustig kruipen we onze tenten in. De volgende morgen verlaten we onze kampplaats in de vroege uren. Teleurgesteld. We zoeken de hoofdweg terug op en vervolgen onze tocht naar Ouaga. Nog geen km verder, kruisen we fietsende burkinabezen die opgewonden tekens doen. Wat dacht je : een tiental olifanten, waarvan je duidelijk het baasje herkent. We laten de wagens draaien aan de rand van de weg, en naderen de groep met voorzichtige pasjes. Gigantische poten, ivoren slagtanden en schone jongen. Het baasje van de bende merkt ons op, en stelt zijn kracht tentoon : hij schudt met z'n slurf aan een boomstam. Ola, niet te dicht meer naderen. We blijven hen observeren. Maar ook dat zint het baasje niet en hij wappert zijn oren.... Maak dan maar dat je weg bent !
Zaterdag 23 december, Crocodile Dundee.
Uiteindelijk werd het een echte beestendag. In Sabou, 88 km ten westen van Ouaga, bezochten we het 'meer van de heilige kaaimannetjes'. Van zodra we uitstapten, werden we omsingeld door kinderen en kippen. Het ritueel wilt dat kippen onthoofdworden en hun ingewanden geofferd worden aan de heilige kaaimannen.... op kosten van de bezoekers, wel te verstaan. Wij gunden het kipje nog tot Kerstmis en voederden de krokodilen niet. Ze zagen er ons ook voldaan uit, met hun gapende bek, en hun volle buik.... volkomen gedresseerd of tam-gevoederd. De oudste was één eeuw oud en diende als fotoplaatje. Alle poses kon je uitproberen : erop zitten, z'n muil opentrekken, misschien zelfs de Crocodile Dundee gevechtspose... De jongeren ter plaatse hadden volkomen geen schrik meer voor deze toch gevaarlijke dieren en toonden, naar mijn mening, ook weinig respect voor hun heiligen. In dit zelfde meer worden ook visnetten uitgegooid en zien we kinderen zwemmen.... Terwijl verteld wordt dat de kaaimannetjes soms een schaap bij de poten het water insleurt om te verorberen.
Maandag 25 december, 'phone home'.
Tegen kerstavond hadden we onze tenten opgeslaan in Saaba, een landelijk dorpje net buiten Ouaga. De globerouleurs installeerden hun douche zodat elkeen zich kon opmaken voor het kerstfeestje. En wat voor feestje.... tegen 20 :00h zaten we reeds buiten aan de kathedraal van Ouaga, waar de middernachtsmis pas rond 21 :00 zou starten. Wij verwachten djembé en balofon-orkesten, dansende parochianen en een mis vol ambiance. We kregen vier uur lang het verhaal van kindeke Jezus in 't frans en dan nog eens heel het verhaal van kindeke Jezus in 't Moré. Geen dans, geen djembé of balofon maar een synthesizer en een beperkte koorgroep. De enige opflakkering was merkbaar toen de priester achter zijn altaar begon te dansen, met zwierende armen en benen. De massa joelde, floot en danste mee op het aanstekelijke melodietje. Kortom iedereen was tevreden dat 't kindeke geboren was en dat 't feest kon beginnen. Wij keerden terug naar ons rustig plekje waar we pannenkoeken bakten tot 4 :00h. Op kerstdag belden we onze families op. 't Deed deugd om ieders stem nog eens te horen.
Dinsdag 26 december, sous-chef van Saaba op bezoek.
Traditiegetrouw bezoekt de sous-chef van Saaba al de inwoners van zijn dorp op tweede kerstdag. Tegen 16 :00h zien we een grote bende afkomen naar onze kampplaats ; de sous-chef voorop. We halen onze plooistoeltjes boven en bieden de schoonste aan de sous-chef. De 75-jaar oude man spreekt één van zijn jongste vrouwen aan die hem een kalabasschaal vol dolo aanbiedt. Met volle teugen drinkt hij van dit eigen gebrouwen bier op basis van 'petit mille rouge'. Dan geeft hij de schaal door aan onze vrienden 'Les Globerouleurs' en vervolgens aan ons. Uit beleefdheid drinken we'r kleine teugjes van, maar bier zouden we het nauwelijks noemen. Onze brave chef diende nog in 't leger in 'Endochine'. Trots haalt hij enkele brieven en een paspoort boven die zijn verhaal staven. Dan vuurt hij een hele reeks vragen af zoals : uit welk land we komen, welke route we namen, of we reeds in 'Endochine' waren. Ieder antwoord vertaalt hij naar zijn gevolg toe : vrouwen en kinderen die allen veelbeduidend meeknikken. Ook Daffy en Roulotte komen uitgebreid aan bod : de daktent, het kookfornuis op gas, het opbergsysteem en de bagage. Zie je't al voor je : die sous-chef de ladder op naar onze tent, gevolgd door al zijn vrouwen. Een schoon spektakel.