Kibale National Forest herbergt 700 chimpanzees. Eén kolonie leeft sinds '91 nabij het hoofdkwartier en schenkt bezoekers de unieke opportuniteit om deze Grote Apen te spotten in hun natuurlijke omgeving. Vandaag zijn wij de enige bezoekers en vijf rangers verwelkomen ons. Lisa, de receptioniste, ontvangt het geld: 7 USD/pp toegang tot het Nationaal Park en 10 USD/pp begeleide primaten wandeling.

Het is 8 uur 's morgens en we halen onze boterhammen boven om in hun kantine te ontbijten. Even later trekken we'r op uit met Astone, gids met 10 jaar ervaring. Met zijn machete kapt hij ons een weg in dit dicht begroeide regenwoud. Vaak blijven we haken in de 'wait-a-bit' planten. Dan moeten we een pasje terugzetten om de haakjes uit onze broeken te trekken. We hoeven niet lang te worstelen want op 10 minuten tijd lokaliseerde Astone reeds de kolonie van 15 chimpanzees. Onze komst wordt opgemerkt door de leider die een helse kreet slaakt terwijl die op een boomstam dreunt.
Waw, dit klonk impressionant! Nu krijgen we één uur de tijd om de groep onder de loep te nemen: chimps die elkaars luizen uitpluizen, chimps die een erectie hebben, chimps die in de takken slingeren, chimps die vechten en chimps die plassen. Dit alles gebeurt zo'n drie meter boven onze hoofden dus moeten we uitkijken voor nattigheid. Ons uur vliegt voorbij en Astone moet ons wegsleuren van dit schoon tafereel. Alleen jammer dat de kolonie hoog in de bomen bleef, dat we ze niet vanop de grond konden keuren.

Zaterdag 5 mei, rondjes varen in een boomstam.

Vandaag huren we een 'dug-out canoe' en varen we het Bunyonyi meer af tot Bushara eiland. Zogezegd, zo gedaan en tegen 10:00h draaien we rondjes in onze uitgeholde boomstam. We geraken iets verder dan onze vrienden Erez en Ariella maar naar onze goesting draaien we veel te veel rondjes. De lokale bootmannen zien we grijnzen: "zie daar de mzungu dokoe of blanke man vaart cirkels".
We vragen eentje om ons instructies te geven. Hij herkent 'business' en prijst meteen zijn gidscapaciteiten aan voor 2.000 Ksh (hetzelfde bedrag als het huurgeld van de kano). Met handen en voeten maken we hem duidelijk dat we willen leren, dat hij het ons alleen mag tonen.
Met z'n instructies in ons achterhoofd varen we nu zo goed als rechtstreeks naar Bushara. Twee uur en een half later meren we aan.
Dit eiland staat volgroeid met eucalyptus bomen en temidden vinden we 'Island Camp'. Deze kampplaats bestaat uit een centraal gelegen resto/bar, een kampeerterrein en banda's met alle voorzieningen. Samen met Erez en Ariella lunchen we: masala crayfish met rijst en gestoomde groenten. Om je vingers van af te lekken.
De 'kingfishers' vliegen ons rond de oren. Terwijl onze vrienden afdalen om de terugtocht aan te vatten, lopen wij nog even de Eucalyptus-trail, zo'n loop rond het eiland van 1.8 km. Terug aan onze kano nr 3 trekken onheilspellende wolken samen.
We vatten de tocht aan en alle tegenliggers lijken zeer gehaast. Ok, dan zetten wij er ook maar vaart achter. Sofie peddelt steeds links, terwijl Ronald stuurt.
Twee derde achter de rug begint het te druppelen en Sofie trekt haar regenjas aan. Gelukkig verergert het niet en terwijl we aanmeren, stoppen de druppels en komt de zon te voorschijn. De terugtocht duurde zo'n half uur.

Dinsdag 15 mei, wildwater raften op de Witte Nijl.

De Nile River's Explorers'truck komt opgereden. Met twee groepjes van vijf laden we beide boten, 12 peddels, helmen en reddingsvesten in. Het laatste stukje piste tot de Witte Nijl is behoorlijk modderachtig. We smeren ons dubbeldik in met zonnecrème en kiezen de boot van Rob, een Zuidafrikaanse raftinstructeur die we eerder in Uganda ontmoetten.
Samen met hem overlopen we de algemene spelregels. 'Forward, left forward, right back, hold on, get down' en onze kreet bij iedere geslaagde rapid 'verdomme'. We hebben er zin in. Uitgerust met onze reddingsvest, helm en peddel kunnen we er tegenaan. Vooreerst springen we het water in om rustig met de golven mee te drijven. Over een tocht van 18 km gaan we de strijd aan met acht rapids waaronder 4 keer graad vijf. Alle kanten worden we uitgegooid. We houden goed stand in de 'Bujagalli Falls', Sofie vliegt er als eerst uit in de 'fifty fifty', het surfgedeelte doen we 6x over, ook de 'Jaws' doorstaan we met succes en gaan er zelfs een tweede keer door, en onze afsluiter de 'Piramide' valt in duigen. Mogelijks omdat Sofie teveel tegenduwde… Tussenin houden we effe halt voor een banaantje en op het einde van de raftexpeditie genieten we van een uitgebreide barbecue met een koelbox vol bier en soft drinks. Zowel Ronald als Sofie zijn ietwat verbrand op de benen. Een onvergetelijke, wilde ervaring voor 65 USD/pp.