ontwerp: comp@vice

Getuigenissen

Mevrouw Z: “Ik werd gepest in een firma waar ik 40 jaar werkte.  Ik was 58 jaar en kreeg het te verduren van nieuwe jonge collega’s.  Het was drie tegen één.  Ze maakten koffie voor iedereen behalve mij, ze draaiden de verwarming dicht,...  De directie had er geen oor naar, want ik moest er maar twee jaar meer werken, maar met de nieuwelingen moesten ze nog jaren verder.”












 

Hanneke: “Ik werkte als secretaresse en bleek terechtgekomen te zijn bij werknemers die plezier beleefden aan het treiteren van collega’s.  Ik werd op alle mogelijke manie­ren gepest.  Ze brachten mijn comuter in de war, zetten grote ramen wijd open tijdens putje winter, richtten scheldpartijen aan mijn adres.  Ik kreeg huilbuien en werd zeer nerveus.  Uiteindelijk stapte ik op.”

Myriam: “Ik werkte in een grootkeuken en werd daar gepest.  Die pester is ziek.  Hij heeft mijn leven verpest.  Hij deed het licht uit terwijl ik op het toilet zat, stond in het donker te hijgen, bracht me in verlegenheid in het bijzijn van klanten, drukte een natte spons tussen mijn benen.”

 
 

Wendy, 34, market researcher: “Een vrouw insinueerde dat ik overal rivalen zag omdat mijn man tien jaar jonger was. Ik zegde haar dat ik daar niet mee bezig was, maar dat weerhield haar niet om te gaan roddelen over mij.  Op den duur dacht iedereen dat ik paranoïde was en ik werd gemeden, op den duur was ik helemaal alleen. Ik werd gefrustreerd en barstte tegen iedereen uit, ook thuis.  Ik werd ziek, ten einde raad nam ik zelf ontslag.  De collega die de aanleiding was van de pesterijen kreeg mijn baan, waarschijnlijk was dit van meet af aan haar bedoeling.”

Een pestkop: “Mijn collega’s en ik proberen een chef te pesten, maar we krijgen hem niet weggepest.  Niemand durft tegen zijn beslissingen in te gaan, dus proberen we hem klein te krijgen door kritiek te geven op zijn werk, ook al doet hij zijn werk goed.  Dat pesten geeft innerlijke voldoening.  De chef weet niet vanuit welke richting het komt.”

 
 

Willy: “Ik word als taxichauffeur wel eens gepest door mijn collega’s.  Ze zetten hun wagen vlak tegen de mijne, geven adressen van mensen die geen taxi gevraagd hebben,...  Het is op de duur pesten om elkaars brood af te nemen.”

Marc: “Ik ben de pester van de pester.  Een collega pestte al maanden een vrouwelijke collega in alle opzichten.  Ik wou gewoon zijn eigen argumenten tegen hem gebrui­ken om dat op te lossen.  En dat is gelukt.  Ik persoonlijk word nooit gepest, maar ik heb er genoegen in de pesters te viseren.”