Het gebied Bospolder-Ekers Moeras vormt inderdaad in alle opzichten een buitenbeentje. Vroeger maakte het gebied deel uit van de laag gelegen Antwerpse Scheldepolders, met als meest opvallende elementen een aantal oude wielen, restanten van breuken in de Ekerse Dijk uit vorige eeuwen. Deze wielen waren wondermooie brokjes natuur . Plantenkenners uit de vorige eeuw kwamen woorden te kort om de natuurijkdom ervan te beschrijven. De auteur Staf Schoeters heeft dit vergane poldergebied ten noorden van Antwerpen nog maar pas met enige weemoed beschreven in zijn historische roman 'De schaduw van de adelaar'.

Met weemoed, inderdaad, want eind jaren '60, begin jaren '70 werd de Bospolder in functie van de havenuitbreiding volledig opgespoten met zand uit de pas gegraven dokken. Daarmee werd de start gegeven voor nieuwe welvaart, maar ging tevens de natuurpracht van het gebied in één klap verloren. Gelukkig kreeg de natuur nieuwe kansen.