De nieuwe monnik is de man of vrouw die al dezen vertegenwoordigt die er zelfs helemaal niet van dromen om in een traditioneel instituut voor monniken in te treden, maar die zich misschien wel aangetrokken voelen door een leven dat men zou kunnen omschrijven als monastiek. Zij zijn het die metterdaad nieuwe bewegingen hebben gesticht, nieuwe religies, nieuwe levenshoudingen, en die vaak weer oude voorbeelden tot nieuw leven hebben gewekt. Samenvattend kan men zeggen dat de nieuwe monnik een anonieme mens is, die zich tot tolk maakt van de aspiraties van velen, waaronder ook zijn oudere leeftijdgenoten. De nieuwe monnik is een ideaalbeeld, een streven dat leeft in de geest en het hart van generaties tijdgenoten. Ik heb deze nieuwe monnik ontmoet tussen de armen en de rijken, in het Oosten en in het Westen, evengoed bij gelovigen als bij niet-gelovigen. Zowel mannen als vrouwen heb ik ontmoet die bezield waren van dezelfde geest, en ik heb hen aan het werk gezien, zowel in seculiere instituten als in religieuze organisaties. De nieuwe monnik is zich daar zelf nog niet van bewust, en de leerling weet nog niet dat hij de meester reeds volgt. Deze nieuwe monnik ontmoet men in de sloppenwijken, op pleinen en markten, in de straten, in de bergen en de dalen, en zelfs in de schoollokalen, in de burelen en in de zalen van de moderne samenleving. Men ziet hem ook vaak leven in oude kloosters. Zijn voornaam is talloos, zijn naam is onvoldaanheid ten overstaan van het status-quo, maar zijn oorsprong is even mysterieus als de bronnen van de rivieren: ze ontstaan op eender welke helling en eender welke glooiing, omdat het geregend heeft, en het heeft veel geregend op de aarde, en er drijven altijd zoveel wolken aan de hemel...

Raimon PANIKKAR, Eloge du simple, blz.51