Ik beschouw mezelf niet als volledig deel uitmakend van deze oorlogzuchtige maatschappij waarin ik leef. Het probleem is echter dat deze maatschappij mij wel aanziet als iemand die daar deel van uitmaakt. Ook moet ik er rekening mee houden dat deze samenleving - of tenminste toch zij die mijn boeken lazen - mij een identiteit hebben toegemeten en er aan houden dat ik de volmaakte monnik blijf die ze in mijn eerste succesboek meenden te ontdekken. Toch bepalen diezelfde mensen tegelijkertijd voor mij een totaal tegengesteld patroon. Zo zouden zij willen dat ik altijd die oppervlakkige vrome, nogal strenge en enggeestige jonge monnik zou blijven, die ik twintig jaar geleden was. Maar tegelijkertijd blijven ze ook het gerucht rondstrooien dat ik het klooster zou verlaten hebben. Wat er eigenlijk momenteel gaande is, is dit: ik blijf nog steeds waar ik ben en ik evolueer op mijn eigen wijze, zonder het publiek daaromtrent te raadplegen, daar dit hun zaak niet is.

Thomas Merton