BLERIOT ACHTERNA….

Zondag 23 juni 2002 rond 09.00u lokale tijd. Een volgestouwde Cessna 172 van de Noordzee Vliegclub stijgt op in Oostende onder stralend zomerweer.

Bestemming: CAMBRIDGE; zo’n 120 KM ten noorden van Londen.

Zicht op de Noordzee vliegclub

Voor de fotograaf van deze foto’s een groots moment. Dit is de kroon op een bijna twee jaar durende vliegopleiding tot internationaal privaat piloot.

Geniet even mee van deze unieke avontuurlijke ervaring en de weg om dit te kunnen bereiken.

00-NZB boven het kanaal van Passendale-Nieuwpoort

In september 2000 bezocht ik net zoals vele andere geïnteresseerden, de opendeurdagen van de Noordzee vliegclub.

Een professionele opleiding maar bovenal … goeie ambiance, trokken mij over de streep om met de opleiding tot internationaal privaat piloot van start te gaan.

Wekelijks trok ik vanuit Erpe-Mere -Oost-Vlaanderen- naar Oostende om met andere gelijkgestemden de lessen te volgen. De theorie boeide mij sterk en was bijzonder leerrijk. De nabesprekingen in de bar waren al even leerzaam en plezant! Je ontdekt een nieuwe wereld. Na bijvoorbeeld de cursus weerkunde laat je je alvast niet meer door Sabine Hagedoorn naar zee sturen bij zogezegde goede weerweekends!

Het uiteindelijk doel is natuurlijk slagen voor je theorie bij het Bestuur der Luchtvaart. 6 maanden na de clubexamens, kwam ik alsnog goed voorbereid op het officieel examen van het Bestuur Der Luchtvaart terecht.

Het echte vliegen volgde al snel na een half jaartje theorie en begon pas echt in maart 2001!

Op 20 mei 2001, stapt de instructeur uit het lestoestelletje en zegt:

(Voor diegene die nu bleek worden: het gebeurde op de grond).

"Vlieg nu maar alleen een rondje!"

Wat, alleen opstijgen en landen,… nu al?! Ik vlieg nog maar pas!

Zoals je ziet is het ook mij zonder kleerscheuren gelukt. Tractatie na de eerste solo en een stap dichterbij het doel. Leren navigeren op kaart en met de radio’s, leren babbelen in het avioneurs…, het volgde allemaal in een razend snel tempo elkaar op.

Op 25 augustus 2001 volgde een nieuwe uitdaging. Solo navigatie vanuit Oostende naar Kortrijk. Na 40 minuten zweten en kaartlezen, een zachte landing in Kortrijk… en, oef het einde van de piste blijft nog ver genoeg van ons verwijderd!! Een goed half uurtje vliegen. Hoe lang duurt het ook al weer met je wagen? De eerste keren is deze nieuwe dimensie haast niet in te schatten.

Iedere leerling piloot moet tijdens zijn opleiding een solo navigatie realiseren van 270 KM. Op 2 maart 2002 wilde het weer eindelijk mee. Na 10 keer uitstellen en nieuwe data afspreken, steeg ik rond 12.00u in Oostende alleen op. Via Deinze, naar Erpe-Mere. Enkele keren boven je huis cirkelen als een termiekende Oostendse meeuw en… zie daar komen de geburen al naar buiten!! Even met die vleugels zwaaien en doorvliegen via Halle naar Charleroi.

Internationale luchthaven van Charleroi

Na een kwartier wachten in de lucht, kreeg ik eindelijk toestemming om te landen. Snel de taksen betalen en dan weer zo snel mogelijk vertrekken richting Sint-Gislain. Ook hier kom je professioneel vliegverkeer tegen, zei het van een andere vorm. Oldtimers landen op deze korte verharde baan van 600m. Een totaal andere ambiance. Dat is nu juist zo leuk aan het vliegen met dergelijke kleine toestelletjes. Je krijgt het beste van beide ‘vliegveld’ werelden. De vlucht terug naar de kust gebeurt via Doornik en Kortrijk op zegge en schrijven 1 km hoogte!! De eerste keer ervaar je echt een temperatuursverschil met toen je nog aan de grond stond.

Stilaan klaargestoomd voor het examen, volgden nog twee internationale vluchten naar Rotterdam (NL) en Le Touquet (FR) met instructeur. Na ongeveer 55 vlieguren scholing was het zover, ik was klaargestoomd voor de praktische proef!!

Op 2 april 2002 en na 4 uren examenvlucht, stond ik met een gespannen gezicht te aanhoren dat ik geslaagd was. Een uniek moment die je nooit vergeet! 13 maanden opleiding werden beloond. Welkom in een nieuwe extra dimensie! Het mag nu allemaal. Zelf beslissen om te gaan vliegen, vrienden en kennissen trakteren op een luchtdoop en… reizen voor de fun!!

Daarmee gaan we het kanaal over.

 Na wat oponthoud bij de luchthaveninspectie, door ‘ijzergevoelige pralines van mijn collega’, geraken we tot bij de Cessna 172P van de vliegclub.

Zwemvesten aan, checks van het toestel en hop de lucht in.

Zwemvesten aandoen is niet zo simpel als het lijkt.

Twee piloten vliegen de tocht. De terugvlucht was voor mij bedoeld!

We stijgen tot 6000 voet (ongeveer 1 km 800 meter boven begaande grond).

6000 feet op de hoogtemeter

Ter hoogte van Koksijde stad bereiken we onze hoogte en beslissen om te starten met de oversteek richting Dover. Het weer zit mee. De wind echter niet. We lezen af dat we rond 15 knopen (ongeveer 28km/uur) wind tegen hebben. Het zal wat gaan langer duren dan de 20 minuten over water die we tot Dover hadden gepland.

Het blauw van water, wolken en lucht heeft iets bijzonders.

Rustig verder varend doorheen het luchtruim boven de Noordzee, zien we stilaan de krijtrotsen ter hoogte van Dover opdoemen.

Deze volgende foto zegt eigenlijk genoeg! Onmiddellijk voel je ook aan dat je in een ander land bent.

We laten ons afzakken naar een lagere hoogte om niet terecht te komen in het vliegverkeer die ergens op de vele internationale luchthavens van Londen wil landen. Enkele keren cirkelen boven de krijtrotsen, zonder motorkracht, is ruimschoots voldoende om teveel aan hoogte te verliezen. We zetten onze tocht verder richting de Thames en Londen.

De bewolking ziet er boven Londen al wat dreigender uit dan een half uur geleden aan de Noordzee. Typisch Engels weertje. De mist is gelukkig niet van de partij.

Londen, de witte koepel links in het midden is de millenium dome.

Eens dicht in de buurt van Londen merk je overal rondom vliegtuigen voorbij ‘cruisen’. Uitkijken is de boodschap. We laten Londen links van ons liggen en vliegen tussen de vliegvelden Londen Stansted en Londen Luton naar onze eindbestemming.

Cambridge airport met de stad op de achtergrond

Cambridge bereiken we na een vluchtduur van 2 uur en 15 minuten. De luchthaven is gezellig en dichtbij het stadscentrum van deze studentenstad. Na een gezonde wandeling, een gezellig diner met 3 engelse dames en een paalboottochtje, was het tijd om terug te keren naar de andere kant van de Noordzee. De terugvlucht duurde slechts 1 uur en 45 minuten. De uitdaging was gerealiseerd en 4 tevreden piloten genoten in de clubbar nog even na van het voorbije avontuur.

Ook jij kan dit verwezenlijken!! Met voldoende motivatie en een gezonde interesse heb je er zo die extra dimensie bij. Vliegen is voor iedereen en zeker niet select zoals je af en toe eens hoort vertellen.

Misschien ga jij ook Louis Blériot achterna?!

Guy Van den Bossche

Oud-leerling en lid Noordzee vliegclub Oostende VZW.