|
17/12/05
Burgemeester Frans
Huon (CD&V) van Hoegaarden heeft zaterdagavond het ereburgerschap van
zijn gemeente uitgereikt aan de 80-jarige Pierre Celis, de man die in
1965 het aloude Hoegaarse witbier opnieuw begon te brouwen.
In diverse toespraken werd fel geprotesteerd tegen de beslissing van
InBev om de brouwerij van Hoegaarden te sluiten en over te brengen naar
Jupille. De 80-jarige Celis krijgt het ereburgerschap omdat hij de meer
dan 400 jaar ouder brouwerstraditie in Hoegaarden opnieuw herstelde en
met het witbier Hoegaarden op de wereldkaart zette.
Celis Brewery
Celis brouwde het bier tot 1979 zelf op beperkte schaal en bracht de
brouwerij dat jaar onder in de huidige panden van De Kluis in Hoegaarden.
Hij verkocht de brouwerij in 1985 aan Interbrew (thans InBev) en trok
vervolgens naar Austin (VS) waar hij in 1990 de Celis Brewery oprichtte
die eveneens witbier brouwde.
Celis werd door een ganse pleiade van sprekers gehuldigd. Theo Vervliet,
voorzitter van de Confederatie van Belgische Brouwers, stelde dat de
honderden brouwmeesters over de hele wereld die thans witbier brouwen
erfgenamen zijn van Pierre Celis. Wat de InBev-beslissing betreft wees
hij erop dat Hoegaarden op de grens van het hertogdom Brabannt en het
prinsbisdom Luik al eeuwen geleden een twistappel was tussen beide
gebieden als aan de ene meer bier geleverd werd dan aan de andere.
Streekbieren in eigen streek
Om het brouwen van de Hoegaarden in de eigen gemeente houden eiste Wim
Loozen in een toespraak dat Vlaanderen onmiddellijk werk maakt van een
decreet dat oplegt dat streekbieren verplicht in de eigen streek
gebrouwen worden. Wat voor de Franse wijnen mogelijk was moet ook voor
de Vlaamse bieren kunnen. Hij bestempelde de InBev-beslissing als een
verraad aan 5 eeuwen brouwerstraditie in Hoegaarden.
"Vlaanderen laat zijn beste producten zomaar niet wegdragen", aldus
Loozen. Burgemeester Huon stelde te hopen dat Inbev alsnog buigt voor
het protest van de massa. Hoegaarden ontving de afgelopen weken al meer
dan tienduizend steunbetuigingen.
Johnny Thijs, baas van de Post en van 1991 tot 1999 topman bij
Interbrew, wees erop dat de brouwerij in 1993 omwille van het tekort aan
capaciteit om witbier te brouwen besliste om nieuwe brouwzalen te bouwen
in Jupille.
Kwaliteit
"Een jaar nadien hadden we een tijdlang problemen bij het brouwen
waardoor de kwaliteit van het witbier niet zo goed was en er een einde
kwam aan de toename van de consumptie. Hierdoor ontstond er een
overcapaciteit wat het brouwen betreft. Ik wil de vakbonden suggesties
geven voor de onderhandelingen maar er is meer nodig om InBev van dit
besluit te doen afzien".
Naar aanleiding van het ereburgerschap voor Celis presenteerde de
Hoegaarden wijngilde zaterdagavond een eigen witbier dat zelf gebrouwen
werd. Het is echter geenszins de bedoeling om dit product te gaan
commercialiseren. (belga) 17/12/05 19u19
Pierre Celis wordt
ereburger van Hoegaarden
Temidden van het aanhoudende protest tegen de beslissing van InBev om de
brouwerij van Hoegaarden te verhuizen naar Jupille, gaat het
gemeentebestuur van Hoegaarden zaterdag het ereburgerschap uitreiken aan
de 80-jarige Pierre Celis, de man die in 1965 het Hoegaarse witbier
opnieuw begon te brouwen. De beslissing om het ereburgerschap toe te
kennen, dateert al van juli.
Witbier op de wereldkaart
Celis krijgt het ereburgerschap omdat hij met het brouwen van het
witbier Hoegaarden op de wereldkaart gezet heeft. Celis verkocht in 1985
zijn brouwerij van Hoegaarden aan het toenmalige Interbrew (thans InBev)
en trok vervolgens naar Austin (Texas), waar hij de Celis Brewery
oprichtte. Celis trok de afgelopen dagen heftig van leer tegen de
InBev-verhuisbeslissing en waarschuwde ervoor dat hierdoor de smaak van
het witbier zal veranderen.
Krantenartikel Gazet Van Antwerpen van vrijdag 16 juni 1989
Pierre Celis ruilde melkkan voor brouwketel
1989 wordt onmiskenbaar een witte zomer.Niet dat wij U
willen teisteren met enkele fikse sneeuwstormen en hagelbuien.Tijdens
een wandelingetje langs zwoele zomerse terrasjes hebt U zeker al opgemerkt
hoeveel glazen witbier er geledigd worden.Ruim twintig jaar nadat Pieter
Celis de Hoegaardse Witte opnieuw lanceerde, lijkt nu wel iedereen
verlekkerd op een stevige, frisse, zurig-zoetige pint, al dan niet met
een schijfje citroen.
Toen in 1957 de laatste Hoegaardse brouwerij Tomsin
haar deuren sloot, verdween ook het typisch witbier.Negen jaar later
ruilde melkventer Pieter Celis de melkkan voor een brouwketel.Als kleine
jongen ging hij al regelmatig een kijkje nemen bij buurman Tomsin.Hij
stak toen dikwijls een handje toe en droomde ervan Hoegaarden opnieuw
zijn bier te geven. Samen met een vriend kocht hij een oude portopijp die
hij doormidden zaagde in een roer- en filterkuip.
Jongeren leren ouderen drinken
Na het lukken van enkele proefbrouwsels van
250 hl werd op 6 maart 1966 de éénmansbrouwerij van Pieter Celis geopend
door de accijnzen. Bleef de productie eerst nog kleinschalig, dan kwam
daarin verandering toen in 1978 de brouwerij De Kluis werd opgericht.De
vraag naar het fris zurig-zoetige witbier steeg razendsnel zodat zelfs de
hudige productie van 200.000 hl niet alle dorstigen kan laven.
"Toen ik het witbier terug begon te brouwen, dacht ik
dat de oudere bierdrinkers zouden teruggrijpen naar hun vertrouwd bier.Merkwaardig
genoeg hielden zij het bij pils en waren de jongeren de trekpaarden om
mijn bier te promoten bij de oudere bierdrinkers. Hierop zijn handelaars
en herbergiers Hoegaarden als een "bij-bier" in hun assortiment gaan
opnemen. Ondertussen zijn we we op vele plaatsen nummer één geworden,
zonder dat hiervoor enige publiciteit gevoerd werd" vertelt Pieter Celis,
de vader van de hedendaagse witbieren.
Ook kan aan
Pieter Celis het peterschap van de jonge brouwers toegeschreven worden
en heeft hij er ook toe bijgedragen dat herbergiers en het grote publiek
door het Hoegaards bier het uitgebreide Belgisch assortiment hebben
ontdekt.
Dat Hoegaarden een schot in de roos was - en
nog steeds is - getuigen de imitaties die uitgebracht werden, onder meer
kort na de brand die in 1985 de bottellijn van De Kluis vernielde. Tien
maanden na het onheil stond de Hoegaardse witte er weer, wellicht meer
vastberaden dan voordien.
In de smaak
Na de tweede Wereldoorlog waren achtereenvolgens
Dortmunders, ales, spéciales en Deense bieren in de mode. Nu lijkt
evenwel het decenium van de witbieren aangebroken.
Pieter Celis schrijft het succes van dit bietype toe
aan de algemene smaakvervlakking van de amberkleurige bieren (spéciales
en ales) en de pilsners.
Ook wijst hij erop dat de brouwers vroeger meestal
gelijkaardige bietypes maakten. Omwille van de soms weinig hygiënische
omstandigheden waarin gebrouwen werd, was de kans erg groot dat het
spoedig zuur werd.
"De brouwer had er meestal wel een verklaring voor;
kriekentijd, hondsdagen en hevige onweders. Mijn buurman Tomsin was
zelfs in alle staten als hij vernam dat er een vrouw in de brouwerij was
geweest want dan zou zijn bier zeker zuur worden."
"Een meer steriele en hygiënische werking in de hedendaagse brouwerij
heeft alvast geleid tot een kwalitatief beter bier. Als men mij vraagt
of het Hoegaards witbier nog hetzelfde is dan vroeger, antwoord ik dat
het beter is geworden, omdat de werksituaties aanzienlijk verbeterd is."
vertelt Pieter Celis.
Pierre Celis
Uit Wikipedia, de vrije
encyclopedie
Pierre Celis (Hoegaarden, 1925) is een Vlaamse
bierbrouwer.
In 1966 stichtte hij in dit dorp de brouwerij De Kluis,
en produceerde onder meer het witbier van Hoegaarden.
Celis was melkman van beroep maar had het
brouwersstiel geleerd bij zijn buurman Tomsin, de
laatste ambachtelijke brouwer uit Hoegaarden. In 1965,
enkele jaren nadat Tomsin sloot, begon Celis op zijn
hooizolder met een testbrouwsel. In 1966 stichtte hij de
brouwerij De Kluis. Jaar na jaar groeide de productie,
mede dankzij de ruggesteun van de burgemeester van het
dorp, Frans Huon.
In de jaren tachtig investeerde Celis in de aankoop
van Hougardia, een oude limonadefabriek en vormde
deze om tot brouwerij. In 1985 werd deze vestiging
vernietigd door een brand. Dit ongeluk was de aanleiding
voor de overname van de brouwerij door Interbrew, het
huidige InBev. Met kapitaal van de Leuvense brouwer
werden een aantal belendende panden aangekocht en werden
de huidige gebouwen opgetrokken. Naast het Hoegaards
Witbier brouwde De Kluis ook nog De Verboden Vrucht,
Grand Cru, Julius en Das. In de
winter kwam daar nog de Hoegaarden Speciale bij.
Al deze bieren zijn ongefilterde witbieren. Tijdens de
jaren zeventig brouwde men ook nog Bénédict, een
bruin abdijbier.
Na de overname door Interbrew week Pierre Celis uit
naar de Verenigde Staten, waar hij in 1991 in Austin,
Texas met een nieuwe brouwerij begon. Daar
commercialiseerde hij onder andere de Celis White, die
ook op de Belgische markt werd verdeeld. Na enige jaren
was hij om gezondheidsredenen genoopt ook deze brouwerij
aan een groot concern te verkopen, Miller. De tot dan
toe stijgende omzetcijfers veranderden onmiddellijk van
richting. Het ging van kwaad naar erger en uiteindelijk
sloot Miller de brouwerij. Celis keerde hierna terug
naar België. Hier liet hij bij een andere brouwerij het
Grottenbier brouwen, een bier dat rijpt in de
grotten van Kanne.
Op 17 december 2005 werd hij ereburger van Hoegaarden.
In maart 2006 kondigde hij aan terug te zullen keren
naar Texas om daar in het stadje Blanco een nieuwe
brouwerij te beginnen.
top van pagina
|
