Samenstelling van de gemeente
www.gemeentehoegaarden.be
Hoegaarden heeft een oppervlakte van 3.389 ha en omvat
de deelgemeenten Hoxem, Meldert en Outgarden en de gehuchten Hauthem en
Rommsersom. De gemeente telde 6.146 inwonders op 01/01/2005. In 2008
waren dit al 6.225.
Hoe te bereiken?
* met de auto is Hoegaarden
bereikbaar via de E-40 Brussel-Luik (afrit 25)
* met de trein via de spoorlijn Brussel-Luik en daarna met buslijnen
360-361-362
Toeristisch Informatiekantoor
Kapittelhuis-Houtmarkt 1-3320 Hoegaarden
Toegankelijk: van maandag tot zondag van 10.00u tot 16.00u.
Tel 016/76.78.43 - Fax: 016/76.79.19
detuinenvanhoegaarden@telenet.be
Hoegaarden,
een naam met verstand
De kennis van een aantal heemkundige leken beperkt zich
tot verouderde gedrukte bronnen, die niet zelden dateren van vorige
eeuw. De wetenschap van de toponymie of plaatsnaamkunde stond intussen
niet stil, maar niet iedereen is geabonneerd op wetenschappelijke
tijdschriften. Zo lees ik nog recentelijk dat Hoegaarden zou betekenen
"hoge aarde", zo genoemd naar de heuvel waarop de Sint-Gorgoniuskerk is
gebouwd. Zulke onzin is al lang achterhaald.
Om tot een verantwoorde verklaring van de naam Hoegaarden te komen,
zetten we eerst de oudste vormen op een rij: 1053 kopie midden 12de eeuw
Huardis, begin 12de eeuw
Hvguardis (lees: Hug-wardis),
1139 Hugardis, 1267
a Radulfo de hugarden, enz. We
beginnen met de uitgang. Het is verkeerd om de uitgang -is te beschouwen
als een genitief. Enkele schrijvers over Hoegaarden veronderstellen ten
onrechte dat deze uitgang hoort bij een woord als "villa". Dit
substantief komt echter in deze verbinding niet voor. De uitgang -is
komt in de oudste dokumenten wel voor als een adjectief in de vorm
hugardensis, dit is "Hoegaards". Duidelijk is ook de ablatief
de
hugardis, "uit Hoegaarden". In het Nederlands klinkt de uitgang als
-en, uit de oudere Germaanse uitgang -um, waarmee nederzettingsnamen
werden gevormd.
Een aanvaardbare verklaring is, de datief meervoud op um, te verbinden
met een tweestammige Germaanse naam, namelijk hugu + ward. De afleiding
op um betekent zoveel als "bij de mensen van", gevolgd door de
stamvader. In de antroponymie zijn beide elementen zeer bekend. Hugu
betekent "verstand, denkende geest", zoals nog bewaard is in woorden als
heugen, geheugen en heugenis. Denk ook aan de raven van Thor, Hugin en
Mugin, die de godheid moesten adviseren. Hiervan komt nog de uitdrukking
"tegen heug en meug", dus tegen de adviezen van Hugin en Mugin in. Ook
een Germaanse naam als Huibrecht (verfranst tot Hubert) bevat het
element hugu. Ten slotte vinden we hugu terug in de naam Huon. Hier is
hugu uitgebreid met een n-suffix, terwijl de g door syncope verdween.
Het verschijnsel syncope (klemtoon op syn) betekent: uitstoting van een
klank in het midden van een woord. Zoals broeder door uitstoting van d
verkortte tot "broer", zo verkortte Hugon tot "Huon" door uitstoting van
g.
Het tweede lid ward komen we tegen in een naam als Edward "beschermer
van het erfgoed". Ward, een stam die beschermen betekent, zit ook in
"deurwaarder".
Zo kunnen we de naam Hoegaarden reconstrueren als
Hugwardum, met
klankwettige evolutie tot Hoegaarden. Hoegaarden betekent dus
oorspronkelijk "bij de mensen van Hugu-ward".
Bibliografie: P. Kempeneers, Hoegaardse Plaatsnamen, 342 blz. met kaart,
in 1985 uitgegeven door het Instituut voor Naamkunde te Leuven en
verspreid door uitgeverij Peeters, Bondgenotenlaan 153, 3000 Leuven.
Dr. P. Kempeneers.
Geschiedenis
Hoegaarden, een mooi dorp aan de Gete met een rijk
historisch verleden. Een dorpsnaam die zeker bekend in de oren zal
klinken van bierkenners.
Sinds mensenheugenis brouwt men te Hoegaarden bier. De eerste verwijzing
naar het bestaan van een brouwerij dateert van 1318. Die traditie werd
door de Paters Bogaraden met de gebruikelijke toewijding voortgezet,
toen zij in 1445 witbier brouwden. Het witbier kende eeuwen lang een
enorm succes. Toen echter in 1957 de laatste brouwerij zijn deuren
sloot, betekende dit het einde van een rijke traditie. Het witbier is
een deel van het Hoegarads erfgoed en dat mocht niet verloren gaan. Daar
waren alle Hoegaardiers het over eens. De brouwerij begon in 1965
het troebele witbier opnieuw te brouwen,
volgens
de oude methoden, met natuurlijke ingrediënten. Daarom smaakt Hoegaraden
nu nognet als vroeger.
Sint Gorgoniuskerk
Voormalige kapittelkerk en Rococostijl; opgetrokken
tussen 1754 en 1759, in een periode waarin Hoegaarden dank zij het
bierambacht een grote welstand kende. De toren en de twee westportalen
werden volledig opgetrokken in Gobertangsteen. In dit gedeelte vinden we
reeds meer stijlelemententerug van de rococo, meer bepaald de schelp-en
voluutmotieven (krulvormigezuilversiering).
Volgens de overlevering zou op de plek waar nu de kerk staat, zich de
versterking van de gravin Alpaïde hebben bevonden.
Een gedenksteen in de torenmuur vermeldt immers in het Latijn volgende
tekst, hier in vertaling:
"Van kasteel van Alpaïde werd ik tempel Gods;
knagende tijd, ouderdom, noodlot hebben mij tot puin
gebracht; doch onder het meisterschap van Colard en het
secretarisschap van Servatius Sweerts, heeft de rechter mij
de tienden toegewezen waardoor ik thans gans nieuw
herrijs. Henricus Sweerts, pastoor, legde de eerste steen".
Zoldering, muren en pilaren zijn bekleed met stucwerk en
versierd met talmrijke ornamenten in rococo of Louis-XV stijl. Ook de
portaln, het doksaal, de orgelkast, de biechtstoelen, de kansel en de
communiebank zijn in dezelfde stijl uitgevoerd. In deze kerk valt dan
ook veel fraai houtsnijwerk te bekijken.
Deze monumentale kerk heeft een beveiligde torenkamer. In de torenkamer
bevindt zich de doopvont. Ze dateert uit de 13de of 14de eeuw en is
gemaakt van blauwe arduinsteen. Vier gebeeldhouwde hoofdn versierend e
kuip, waarschijnlijk de symbolen van de vier windstreken of
paradijsstromenn, waarvan sprake is in de doopliturgie. De
Sint-Gregoriuskerk is toegankelijk elke zondag van 14.00 u tot17.00u.
Geleid bezoek aan de Sint-Gregoriuskerk: reservatie
016/76.78.43
Honorarium: €15,00 voor een groep van maximum 25 personen-duur 1 uur.
Gemeenteplein
Naast de kerk bevindt zich het gemeentehuis, gebouwd in
1832. In het midden van het plein staat een fraaie ouderwetse
muziekkiosk uit 1889.
Houtmarkt
Pleintje naast het gemeenteplein, gedeeltelijk
afgesloten door de hoeve 'Arendsnest' (17de-18de eeuw) en het
'Kapittelhuis' (18de eeuw)
Het Kapittelhuis was de woonst van de kanunniken, verbonden aan de
Sint-Gregoriuskerk. Het was dank zij gravin Alpaïde dat omstreeks 981
zzn papittel van kanunniken kon gesticht worden om de kerkelijke
diensten door gezang en gebedmeer luister te geven. Dit kapittel omvatte
twaalf leden en bleef bestaan door het Franse bewind en werden de
bezittingen verbeurd verklaard en verkocht. Sinds 1981 is het
Kapittelhuis eigendom van de gemeente. Het park van dit voormalig
kanunnikenhuis is thans ingricht als toontuin (De Tuinen Van Hoegaarden)
De hoeve Arensnest werd omstreeks 1640 hebouwd voor meier Lambert Depas
en in de 18de eeuw door verschillende dorpgriffiers bewoond. Het waren
allemaal trouwe aanhangers van het Oostenrijks bewind. Vandaar ook de
benaming van de hove, die verwijst naar de keizerlijke adelaar. In het
midden van de 18e eeuw werd de gevel van het woonhuis in witte steen
opgetrokken en de inrijpoort opgesmukt met een fronton en siervazen.
Rondom het binnenhof, dat zijn oorspronkelijk 17de -eeuw uitzicht heft
bewaard, staan de schuren en stallen in bak- en zandsteenstijl.
Het dorp is gelegen in Haspengouw op de samenvloeiing
van de Grote Gete en de Schoorbroekbeek en ligt op een
Romeinse heerbaan van Tienen naar Bavay in
Noord-Frankrijk. Overblijfselen van deze periode werden
aangetroffen in een aantal Romeinse villa's die in de
jaren 1980 werden opgegraven. Het huidige dorp werd in
981 gesticht door de laatste heerseres van het
graafschap Bruningerode (in het Frans Brunengeruz),
waarvan Hoegaarden het centrum zou geweest zijn.
Bruningerode betekent: gerooid bos van de lieden van
Bruno. Gravin Alpaïdis (Alpeide) schonk haar graafschap
en burcht (die stond op de plaats van de huidige
Sint-Gorgoniuskerk) aan de prins-bisschop van Luik. Tot
aan de Franse Revolutie bleef het dorp een Luikse
enclave in het Hertogdom Brabant.
Dorps –
kapellenwandeling te Hoegaarden
Hoegaarden kende een rijke geschiedenis. In 1735 telde
dit Hagelands Haspengouws dorp niet minder dan 35
brouwerijen. Spijtig genoeg gaat nu ook de laatste
brouwerij van het gekende witbier haar deuren sluiten.
Getuige van deze rijke geschiedenis is zeker de
St.-Gorgoniuskerk die majestueus over het dorp waakt. De
kerk werd gebouwd tussen 1754 en 1759 en is gewijd aan
Gorgonius, een Romeinse martelaar van wie de relieken in
765 vanuit Rome naar Hoegaarden werden gebracht. Op dit
dorpsplein met kiosk en waterpomp start en eindigt onze
wandeling. In de Doelstraat ontdekken we het zomerhuisje
"De Gloriette" opgetrokken in Gobertangesteen. Het is
van Luikse inspiratie omdat Hoegaarden destijds onder
Luiks bewind stond. Verdere getuige van de rijke
geschiedenis van de bierbrouwers is de vierkantshoeve
"Cruysblockhoeve", daterend uit de 2de helft van de 18de
eeuw. De hoeve diende tijdens de Franse revolutie als
schuiloord en dat merk je aan het versterkt karakter van
haar dikke muren en schietgaten in witte steen van
Gobertange. De refugie van "de Elf duysent Maegden" is
eveneens een impossante hoeve uit de 18de eeuw. In de
inkomspoort vindt
men een afbeelding van St-Ursula. De legende vertelt dat
de Britse koningsdochter overzee vluchtte met 11.000
maagden en dit om aan een gedwongen huwelijk te
ontsnappen. Waarschijnlijk gaat het om een verkeerde
interpretatie en betreft het slechts 11 hofdames. De
kapel O.L.Vrouw van Troost verscholen onder lindebomen
dateert uit de 18de eeuw. Voor een bezoek aan de
St.-Rochuskapel moeten we eventjes het park van Mariadal
binnenstappen. We verlaten het dorp en wandelen een
einde langs de Gete. We verlaten nu het dorp en klimmen
naar het plateau. Van hieruit hebben we prachtige
vergezichten op het dorp en omliggende gehuchten. Hier
bevindt
zich ook de geosite "Goudberg" met blootgelegde
overblijfselen van een subtropisch moerasbos van zo'n 55
miljoen jaar oud. Deze site is echter slechts op
afspraak te bezoeken. De Marollenkapel uit 1835 moest
een verkleind model worden van de baseliek van
Scherpenheuvel. We wandelen verder naar de laat-gotische
Sint-Katharinakapel. Sint-Katherina werd aanbeden voor
de genezing van de huidziekte, het rad van
Sint-Katherina dat zowel mens als vee kon treffen. In
het gehucht Hauthem duiken we via een mooie holle weg
weer naar het brouwersdorp. In het Kauterhof kun je
genieten van een ware "Witte", voorlopig althans nog. We
eindigen onze tocht aan het Kapittelhuis uit de 18de
eeuw waar je tevens een bezoek kunt brengen aan de
"Tuinen van Hoegaarden". De tocht kan ook per fiets
afgelegd worden en is geschikt voor kinderwagens.
Etymologie
De datief meervoud op um kan men verbinden met een
tweestammige Germaanse naam, namelijk hugu + ward. De
afleiding op um betekent zoveel als "bij de mensen van",
gevolgd door de stamvader. In de antroponymie zijn beide
elementen zeer bekend. Hugu betekent "verstand, denkende
geest".
Het tweede lid ward is een stam die beschermen
betekent.
Zo kunnen we de naam Hoegaarden reconstrueren als
Hugwardum, met klankwettige evolutie tot Hoegaarden.
Hoegaarden betekent dus oorspronkelijk "bij de mensen
van Hugu-ward".
Landbouw
De akkerbouw is de belangrijkste landbouwtak in
Hoegaarden. De teelten zijn hoofdzakelijk tarwe, maïs en
suikerbieten, hoewel de laatste jaren ook alternatieve
gewassen ingang vinden.
Industrie
Suikernijverheid
De streek rond Tienen staat bekend om zijn
suikerproductie. Ook in Hoegaarden waren tot voor kort
diverse suikerraffinaderijen te vinden. De bekendste was
ongetwijfeld de 'Grand Pont' die in de jaren 1950 sloot.
De laatste raffinaderij in het dorp sloot eind jaren
1980 haar deuren. Van deze fabriekslocatie blijft niets
over, brouwerij De Kluis bouwde er een bottelarij en een
waterzuiveringsinstallatie.
Brouwerijen
Hoegaarden staat bekend als een echte haspengouwse
biergemeente. Ooit waren er tientallen brouwerijtjes,
sinds 1966 is er nog maar één, te weten Brouwerij De
Kluis, gesticht door Pierre Celis. De brouwerij maakte
onder meer Hoegaards witbier, De Verboden Vrucht,
Hoegaarden Grand Cru, Julius en Das. De brouwerij werd
in de jaren 80 overgenomen door Interbrew (later InBev).
Op 30 november 2005 maakte InBev bekend dat alle
brouwactiviteiten van Hoegaarden verplaatst zouden
worden naar Jupille. Niet alleen zou dit tot ontslagen
leiden, maar ook tot het verdwijnen van de laatste
Hoegaardse brouwerij. In september 2007 besloot
hetzelfde InBev echter het Hoegaarden bier weer in
Hoegaarden zelf te brouwen.
In december 2006 startte Brouwerij "Nieuwhuys" in het
gelijknamige café met het brouwen van het nieuwe bruine
bier "Alpaïde", naar de laatste gravin van het
graafschap Bruningerode.
Tradities en
monumenten
Hoegaarden is niet alleen bekend van haar brouwerij
maar ook van de monumentale hoeves en kerk in witte
Gobertange zandsteen. De meeste van deze gebouwen
dateren uit de helft van de achttiende eeuw, de gouden
eeuw van het dorp. Omstreeks 1750 werd de vervallen
romaanse kerk vervangen door een nieuwbouw in een
ingehouden rococostijl. Deze kerk is een van de weinige
religieuze gebouwen in deze stijl in de Lage Landen. Bij
deze kerk hoorde vroeger ook een kapittel van
kanunniken. Deze huisden in een patriciërswoning in een
park, vlakbij de Sint-Gorgoniuskerk, waar nu de Vlaamse
toontuinen gevestigd zijn
Bij de aanleg van de autosnelweg Brussel-Luik midden
jaren '70 werden de versteende resten van een
prehistorisch bos blootgelegd. Dit gebeurde opnieuw bij
de aanleg van de HST Brussel-Keulen eind jaren
'90. In tegenstelling tot de eerste keer werd nu
beslist om een deel van de site te bewaren en open te
stellen voor bezoek.
Naast dit materiële erfgoed staat Hoegaarden ook nog
bekend om zijn Palmzondagtraditie. Er bestaat nog steeds
een Genootschap der Twaalf Apostelen, met statuten die
dateren uit 1631, dat jaarlijks een beeld van Christus,
gezeten op een ezel, in processie rond het dorp draagt.
Kinderen verkopen palmtakjes aan de gelovigen. Deze
traditie was sterk verspreid in Europa tot aan de Franse
Revolutie. Op dit ogenblik is de Hoegaardse traditie
bijna de laatste overblijvende in West-Europa. In het
naburige Tienen werd immers in 1997 met een nieuwe ezel
de traditie voortgezet.
De Palmprocessie van Hoegaarden.
Op zondag 9 april 2006 viert onze gemeente Hoegaarden
en de Sint-Gorgoniusparochie het 375-jarig bestaan van
de Palmprocessie. Sinds 1631 wordt op Palmzondag het
Christusbeeld, gezeten op een Palmezel, door het nu
jubilerend genootschap van de XII apostelen
rondgedragen.
375
jaar Palmzondagtraditie in Hoegaarden.
Dit jaar viert onze gemeente het 375-jarig bestaan
van onze Palmprocesie. Sinds 1631 wordt op de zondag
voor Pasen het Christusbeeld, gezeten op een palmezel,
door de leden van het Apostelgenootschap door de straten
van Hoegaarden gedragen.