06 februari 2012

 
Hoegaardendorp
Biergilde
Hoegaardenbier
Bierweetjes
Alpaide
Borghers
Vieringen
Pierre Celis
Poll
Contact
Home
 

 

Hoegaardendorp

 

   

Samenstelling van de gemeente

www.gemeentehoegaarden.be

Hoegaarden heeft een oppervlakte van 3.389 ha en omvat de deelgemeenten Hoxem, Meldert en Outgarden en de gehuchten Hauthem en Rommsersom. De gemeente telde 6.146 inwonders op 01/01/2005. In 2008 waren dit al 6.225.

Hoe te bereiken?

* met de auto is Hoegaarden bereikbaar via de E-40 Brussel-Luik (afrit 25)
* met de trein via de spoorlijn Brussel-Luik en daarna met buslijnen 360-361-362

Toeristisch Informatiekantoor

Kapittelhuis-Houtmarkt 1-3320 Hoegaarden
Toegankelijk: van maandag tot zondag van 10.00u tot 16.00u.
Tel 016/76.78.43 - Fax: 016/76.79.19
detuinenvanhoegaarden@telenet.be

Hoegaarden, een naam met verstand

De kennis van een aantal heemkundige leken beperkt zich tot verouderde gedrukte bronnen, die niet zelden dateren van vorige eeuw. De wetenschap van de toponymie of plaatsnaamkunde stond intussen niet stil, maar niet iedereen is geabonneerd op wetenschappelijke tijdschriften. Zo lees ik nog recentelijk dat Hoegaarden zou betekenen "hoge aarde", zo genoemd naar de heuvel waarop de Sint-Gorgoniuskerk is gebouwd. Zulke onzin is al lang achterhaald.

Om tot een verantwoorde verklaring van de naam Hoegaarden te komen, zetten we eerst de oudste vormen op een rij: 1053 kopie midden 12de eeuw Huardis, begin 12de eeuw Hvguardis (lees: Hug-wardis), 1139 Hugardis, 1267 a Radulfo de hugarden, enz. We beginnen met de uitgang. Het is verkeerd om de uitgang -is te beschouwen als een genitief. Enkele schrijvers over Hoegaarden veronderstellen ten onrechte dat deze uitgang hoort bij een woord als "villa". Dit substantief komt echter in deze verbinding niet voor. De uitgang -is komt in de oudste dokumenten wel voor als een adjectief in de vorm hugardensis, dit is "Hoegaards". Duidelijk is ook de ablatief de hugardis, "uit Hoegaarden". In het Nederlands klinkt de uitgang als -en, uit de oudere Germaanse uitgang -um, waarmee nederzettingsnamen werden gevormd.

Een aanvaardbare verklaring is, de datief meervoud op um, te verbinden met een tweestammige Germaanse naam, namelijk hugu + ward. De afleiding op um betekent zoveel als "bij de mensen van", gevolgd door de stamvader. In de antroponymie zijn beide elementen zeer bekend. Hugu betekent "verstand, denkende geest", zoals nog bewaard is in woorden als heugen, geheugen en heugenis. Denk ook aan de raven van Thor, Hugin en Mugin, die de godheid moesten adviseren. Hiervan komt nog de uitdrukking "tegen heug en meug", dus tegen de adviezen van Hugin en Mugin in. Ook een Germaanse naam als Huibrecht (verfranst tot Hubert) bevat het element hugu. Ten slotte vinden we hugu terug in de naam Huon. Hier is hugu uitgebreid met een n-suffix, terwijl de g door syncope verdween. Het verschijnsel syncope (klemtoon op syn) betekent: uitstoting van een klank in het midden van een woord. Zoals broeder door uitstoting van d verkortte tot "broer", zo verkortte Hugon tot "Huon" door uitstoting van g.

Het tweede lid ward komen we tegen in een naam als Edward "beschermer van het erfgoed". Ward, een stam die beschermen betekent, zit ook in "deurwaarder".

Zo kunnen we de naam Hoegaarden reconstrueren als Hugwardum, met klankwettige evolutie tot Hoegaarden. Hoegaarden betekent dus oorspronkelijk "bij de mensen van Hugu-ward".

Bibliografie: P. Kempeneers, Hoegaardse Plaatsnamen, 342 blz. met kaart, in 1985 uitgegeven door het Instituut voor Naamkunde te Leuven en verspreid door uitgeverij Peeters, Bondgenotenlaan 153, 3000 Leuven.


Dr. P. Kempeneers.

 

Geschiedenis

Hoegaarden, een mooi dorp aan de Gete met een rijk historisch verleden. Een dorpsnaam die zeker bekend in de oren zal klinken van bierkenners.
Sinds mensenheugenis brouwt men te Hoegaarden bier. De eerste verwijzing naar het bestaan van een brouwerij dateert van 1318. Die traditie werd door de Paters Bogaraden met de gebruikelijke toewijding voortgezet, toen zij in 1445 witbier brouwden. Het witbier kende eeuwen lang een enorm succes. Toen echter in 1957 de laatste brouwerij zijn deuren sloot, betekende dit het einde van een rijke traditie. Het witbier is een deel van het Hoegarads erfgoed en dat mocht niet verloren gaan. Daar waren alle Hoegaardiers het over eens. De brouwerij
begon in 1965 het troebele witbier opnieuw te brouwen, volgens de oude methoden, met natuurlijke ingrediënten. Daarom smaakt Hoegaraden nu nognet als vroeger.

Sint Gorgoniuskerk

Voormalige kapittelkerk en Rococostijl; opgetrokken tussen 1754 en 1759, in een periode waarin Hoegaarden dank zij het bierambacht een grote welstand kende. De toren en de twee westportalen werden volledig opgetrokken in Gobertangsteen. In dit gedeelte vinden we reeds meer stijlelemententerug van de rococo, meer bepaald de schelp-en voluutmotieven (krulvormigezuilversiering).
Volgens de overlevering zou op de plek waar nu de kerk staat, zich de versterking van de gravin Alpaïde hebben bevonden.
Een gedenksteen in de torenmuur vermeldt immers in het Latijn volgende tekst, hier in vertaling:

"Van kasteel van Alpaïde werd ik tempel Gods;
knagende tijd, ouderdom, noodlot hebben mij tot puin
gebracht; doch onder het meisterschap van Colard en het
secretarisschap van Servatius Sweerts, heeft de rechter mij
de tienden toegewezen waardoor ik thans gans nieuw
herrijs. Henricus Sweerts, pas
toor, legde de eerste steen".

Zoldering, muren en pilaren zijn bekleed met stucwerk en versierd met talmrijke ornamenten in rococo of Louis-XV stijl. Ook de portaln, het doksaal, de orgelkast, de biechtstoelen, de kansel en de communiebank zijn in dezelfde stijl uitgevoerd. In deze kerk valt dan ook veel fraai houtsnijwerk te bekijken.
Deze monumentale kerk heeft een beveiligde torenkamer. In de torenkamer bevindt zich de doopvont. Ze dateert uit de 13de of 14de eeuw en is gemaakt van blauwe arduinsteen. Vier gebeeldhouwde hoofdn versierend e kuip, waarschijnlijk de symbolen van de vier windstreken of paradijsstromenn, waarvan sprake is in de doopliturgie. De Sint-Gregoriuskerk is toegankelijk elke zondag van 14.00 u tot17.00u.

Geleid bezoek aan de Sint-Gregoriuskerk: reservatie 016/76.78.43
Honorarium: €15,00 voor een groep van maximum 25 personen-duur 1 uur.

Gemeenteplein

Naast de kerk bevindt zich het gemeentehuis, gebouwd in 1832. In het midden van het plein staat een fraaie ouderwetse muziekkiosk uit 1889.

Houtmarkt

Pleintje naast het gemeenteplein, gedeeltelijk afgesloten door de hoeve 'Arendsnest' (17de-18de eeuw) en het 'Kapittelhuis' (18de eeuw)
Het Kapittelhuis was de woonst van de kanunniken, verbonden aan de Sint-Gregoriuskerk. Het was dank zij gravin Alpaïde dat omstreeks 981 zzn papittel van kanunniken kon gesticht worden om de kerkelijke diensten door gezang en gebedmeer luister te geven. Dit kapittel omvatte twaalf leden en bleef bestaan door het Franse bewind en werden de bezittingen verbeurd verklaard en verkocht. Sinds 1981 is het Kapittelhuis eigendom van de gemeente. Het park van dit voormalig kanunnikenhuis is thans ingricht als toontuin (De Tuinen Van Hoegaarden)
De hoeve Arensnest werd omstreeks 1640 hebouwd voor meier Lambert Depas en in de 18de eeuw door verschillende dorpgriffiers bewoond. Het waren allemaal trouwe aanhangers van het Oostenrijks bewind. Vandaar ook de benaming van de hove, die verwijst naar de keizerlijke adelaar. In het midden van de 18e eeuw werd de gevel van het woonhuis in witte steen opgetrokken en de inrijpoort opgesmukt met een fronton en siervazen.
Rondom het binnenhof, dat zijn oorspronkelijk 17de -eeuw uitzicht heft bewaard, staan de schuren en stallen in bak- en zandsteenstijl.

Het dorp is gelegen in Haspengouw op de samenvloeiing van de Grote Gete en de Schoorbroekbeek en ligt op een Romeinse heerbaan van Tienen naar Bavay in Noord-Frankrijk. Overblijfselen van deze periode werden aangetroffen in een aantal Romeinse villa's die in de jaren 1980 werden opgegraven. Het huidige dorp werd in 981 gesticht door de laatste heerseres van het graafschap Bruningerode (in het Frans Brunengeruz), waarvan Hoegaarden het centrum zou geweest zijn. Bruningerode betekent: gerooid bos van de lieden van Bruno. Gravin Alpaïdis (Alpeide) schonk haar graafschap en burcht (die stond op de plaats van de huidige Sint-Gorgoniuskerk) aan de prins-bisschop van Luik. Tot aan de Franse Revolutie bleef het dorp een Luikse enclave in het Hertogdom Brabant.

Dorps – kapellenwandeling te Hoegaarden


Hoegaarden kende een rijke geschiedenis. In 1735 telde dit Hagelands Haspengouws dorp niet minder dan 35 brouwerijen. Spijtig genoeg gaat nu ook de laatste brouwerij van het gekende witbier haar deuren sluiten. Getuige van deze rijke geschiedenis is zeker de St.-Gorgoniuskerk die majestueus over het dorp waakt. De kerk werd gebouwd tussen 1754 en 1759 en is gewijd aan Gorgonius, een Romeinse martelaar van wie de relieken in 765 vanuit Rome naar Hoegaarden werden gebracht. Op dit dorpsplein met kiosk en waterpomp start en eindigt onze wandeling. In de Doelstraat ontdekken we het zomerhuisje "De Gloriette" opgetrokken in Gobertangesteen. Het is van Luikse inspiratie omdat Hoegaarden destijds onder Luiks bewind stond. Verdere getuige van de rijke geschiedenis van de bierbrouwers is de vierkantshoeve "Cruysblockhoeve", daterend uit de 2de helft van de 18de eeuw. De hoeve diende tijdens de Franse revolutie als schuiloord en dat merk je aan het versterkt karakter van haar dikke muren en schietgaten in witte steen van Gobertange. De refugie van "de Elf duysent Maegden" is eveneens een impossante hoeve uit de 18de eeuw. In de inkomspoort vindt
men een afbeelding van St-Ursula. De legende vertelt dat de Britse koningsdochter overzee vluchtte met 11.000 maagden en dit om aan een gedwongen huwelijk te ontsnappen. Waarschijnlijk gaat het om een verkeerde interpretatie en betreft het slechts 11 hofdames. De kapel O.L.Vrouw van Troost verscholen onder lindebomen dateert uit de 18de eeuw. Voor een bezoek aan de St.-Rochuskapel moeten we eventjes het park van Mariadal binnenstappen. We verlaten het dorp en wandelen een einde langs de Gete. We verlaten nu het dorp en klimmen naar het plateau. Van hieruit hebben we prachtige vergezichten op het dorp en omliggende gehuchten. Hier bevindt
zich ook de geosite "Goudberg" met blootgelegde overblijfselen van een subtropisch moerasbos van zo'n 55 miljoen jaar oud. Deze site is echter slechts op afspraak te bezoeken. De Marollenkapel uit 1835 moest een verkleind model worden van de baseliek van Scherpenheuvel. We wandelen verder naar de laat-gotische Sint-Katharinakapel. Sint-Katherina werd aanbeden voor de genezing van de huidziekte, het rad van Sint-Katherina dat zowel mens als vee kon treffen. In het gehucht Hauthem duiken we via een mooie holle weg weer naar het brouwersdorp. In het Kauterhof kun je genieten van een ware "Witte", voorlopig althans nog. We eindigen onze tocht aan het Kapittelhuis uit de 18de eeuw waar je tevens een bezoek kunt brengen aan de
"Tuinen van Hoegaarden". De tocht kan ook per fiets afgelegd worden en is geschikt voor kinderwagens.

Etymologie

De datief meervoud op um kan men verbinden met een tweestammige Germaanse naam, namelijk hugu + ward. De afleiding op um betekent zoveel als "bij de mensen van", gevolgd door de stamvader. In de antroponymie zijn beide elementen zeer bekend. Hugu betekent "verstand, denkende geest".

Het tweede lid ward is een stam die beschermen betekent.

Zo kunnen we de naam Hoegaarden reconstrueren als Hugwardum, met klankwettige evolutie tot Hoegaarden. Hoegaarden betekent dus oorspronkelijk "bij de mensen van Hugu-ward".

Landbouw

De akkerbouw is de belangrijkste landbouwtak in Hoegaarden. De teelten zijn hoofdzakelijk tarwe, maïs en suikerbieten, hoewel de laatste jaren ook alternatieve gewassen ingang vinden.

Industrie

Suikernijverheid

De streek rond Tienen staat bekend om zijn suikerproductie. Ook in Hoegaarden waren tot voor kort diverse suikerraffinaderijen te vinden. De bekendste was ongetwijfeld de 'Grand Pont' die in de jaren 1950 sloot. De laatste raffinaderij in het dorp sloot eind jaren 1980 haar deuren. Van deze fabriekslocatie blijft niets over, brouwerij De Kluis bouwde er een bottelarij en een waterzuiveringsinstallatie.

Brouwerijen

Hoegaarden staat bekend als een echte haspengouwse biergemeente. Ooit waren er tientallen brouwerijtjes, sinds 1966 is er nog maar één, te weten Brouwerij De Kluis, gesticht door Pierre Celis. De brouwerij maakte onder meer Hoegaards witbier, De Verboden Vrucht, Hoegaarden Grand Cru, Julius en Das. De brouwerij werd in de jaren 80 overgenomen door Interbrew (later InBev). Op 30 november 2005 maakte InBev bekend dat alle brouwactiviteiten van Hoegaarden verplaatst zouden worden naar Jupille. Niet alleen zou dit tot ontslagen leiden, maar ook tot het verdwijnen van de laatste Hoegaardse brouwerij. In september 2007 besloot hetzelfde InBev echter het Hoegaarden bier weer in Hoegaarden zelf te brouwen.

In december 2006 startte Brouwerij "Nieuwhuys" in het gelijknamige café met het brouwen van het nieuwe bruine bier "Alpaïde", naar de laatste gravin van het graafschap Bruningerode.

Tradities en monumenten

Hoegaarden is niet alleen bekend van haar brouwerij maar ook van de monumentale hoeves en kerk in witte Gobertange zandsteen. De meeste van deze gebouwen dateren uit de helft van de achttiende eeuw, de gouden eeuw van het dorp. Omstreeks 1750 werd de vervallen romaanse kerk vervangen door een nieuwbouw in een ingehouden rococostijl. Deze kerk is een van de weinige religieuze gebouwen in deze stijl in de Lage Landen. Bij deze kerk hoorde vroeger ook een kapittel van kanunniken. Deze huisden in een patriciërswoning in een park, vlakbij de Sint-Gorgoniuskerk, waar nu de Vlaamse toontuinen gevestigd zijn

Bij de aanleg van de autosnelweg Brussel-Luik midden jaren '70 werden de versteende resten van een prehistorisch bos blootgelegd. Dit gebeurde opnieuw bij de aanleg van de HST Brussel-Keulen eind jaren '90. In tegenstelling tot de eerste keer werd nu beslist om een deel van de site te bewaren en open te stellen voor bezoek.

Naast dit materiële erfgoed staat Hoegaarden ook nog bekend om zijn Palmzondagtraditie. Er bestaat nog steeds een Genootschap der Twaalf Apostelen, met statuten die dateren uit 1631, dat jaarlijks een beeld van Christus, gezeten op een ezel, in processie rond het dorp draagt. Kinderen verkopen palmtakjes aan de gelovigen. Deze traditie was sterk verspreid in Europa tot aan de Franse Revolutie. Op dit ogenblik is de Hoegaardse traditie bijna de laatste overblijvende in West-Europa. In het naburige Tienen werd immers in 1997 met een nieuwe ezel de traditie voortgezet.

De Palmprocessie van Hoegaarden.

Op zondag 9 april 2006 viert onze gemeente Hoegaarden en de Sint-Gorgoniusparochie het 375-jarig bestaan van de Palmprocessie. Sinds 1631 wordt op Palmzondag het Christusbeeld, gezeten op een Palmezel, door het nu jubilerend genootschap van de XII apostelen rondgedragen.

 375 jaar Palmzondagtraditie in Hoegaarden.

 Dit jaar viert onze gemeente het 375-jarig bestaan van onze Palmprocesie. Sinds 1631 wordt op de zondag voor Pasen het Christusbeeld, gezeten op een palmezel, door de leden van het Apostelgenootschap door de straten van Hoegaarden gedragen.

 

 

   
   

 

Deze pagina is voor het laatst bijgewerkt op 06 februari 2012