Planten worden meestal genoemd in de eigen taal van een land of streek. Dit heeft natuurlijk sinds het begin der tijden voor problemen gezorgd als we over een bepaalde plant spraken met anderstaligen; zij hadden immers zelf een naam gegeven aan de plant in hun eigen taal of dialekt. Om ons toch verstaanbaar te kunnen maken, kregen de planten een wetenschappelijke naam.Meestal is deze benaming in het latijn, maar soms wordt een griekse naam gebruikt of een eigennaam.
Deze benaming wordt universeel gebruikt, door zowel wetenschappers, professionele plantkundigen als door de plantenliefhebbers.
Nu kregen de planten niet alleen een wetenschappelijke naam, maar ze werden eveneens ingedeeld volgens bepaalde criteria zoals de wijze van voortplanting, groeiwijze, vorm van de bloemen en bladeren enzovoort. Eveneens kunnen van een bepaalde plant verschillende varianten bestaan of ontstaan. Om deze varianten te onderscheiden werden eveneens onderverdelingen gemaakt binnen een bepaalde soort van de planten. Je kan zeggen dat de planten een voornaam hebben gekregen.

Iemand die zich daarmee heeft beziggehouden was de Zweedse systematicus Carl von Linée of,
door velen beter gekend als Carolus Linnaeus.
Hij publiceerde in 1753 een eerste werk dat hij de 'Species Plantarum' noemde.
Daarin verdeelde hij de plantenwereld in vijf verschillende Rijken. Eén van deze rijken is het rijk der planten of 'Regnum Plantae'.
Latijnse benaming
Voor ons leken en plantenliefhebbers wordt het alleen maar interessant vanaf de famillies. De naamgeving van de planten gebeurt echter pas vanaf de geslachten.
Vervolgens heeft hij dit rijk weer onderverdeeld in tien Afdelingen. De afdelingen werden dan weer onderverdeeld in Klassen, Ordes, Families, Geslachten, Soorten en uiteindelijk in Rassen. De indeling van het rijk tot aan de famillies is eigenlijk wetenschappelijke materie.
De familie maakt een onderverdeling van de planten aan de hand van gemeenschappelijke eigenschappen en kenmerken. Zo hebben we bijvoorbeeld de familie van de Geraniums, de lipbloemigen, lelieachtigen, de composieten of samengesteldbloemigen, de rozen en vele vele anderen.
Kennis van de families kan handig zijn als we een plant proberen te identificeren of te determineren. Door de mogelijkheid om een plant te kunnen plaatsen in een bepaalde famillie, kunnen we gemakkelijker onderscheiden met welk geslacht we te maken hebben. Zo hebben we bijvoorbeeld de familie van de schermbloemigen. De term schermbloemig verwijst naar de wijze waarop de bloemen op de stengel groeien.
Als we dus van een 'voor ons onbekende' plant kunnen bepalen dat de plant behoort tot deze of gene familie, dan wordt de determinatie al een heel stuk eenvoudiger.

Als voorbeeld hebben we de Geranium himalayense 'Plenum'
Dit is een plant uit de familie der Geraniums die oorspronkelijk uit het Himayalagebergte komt . Plenum betekent “vol” en verwijst naar de vorm van de bloemen.
Meestal wordt de familie niet weergegeven in de naam. Eveneens het ras kan worden weggelaten tenzij we een zeer specifieke plant bedoelen.
In de meeste gevallen volstaan het geslacht en de soort.
Let wel op de schrijfwijze; Het geslacht begint steeds met een hoofdletter terwijl de soort altijd met een kleine letter wordt geschreven.
vb. Narcissus pseudonarcissus.
Terug naar Homepage
Naar Deel 2
Terug naar Homepage
Naar Deel 2