Spelendid parkiet (Neophema Splendida)

Splendida betekent letterlijk prachtig of schitterend en inderdaad het is een schitterende vogel. Van de splendid parkiet zijn er tot op heden geen ondersoorten van bekend. De splendid is een vogel die voorkomt op de droge en woestijnachtige binnenlanden van Australië. In deze omgeving groeien in de regenperiode de onkruidzaden en de grassoorten waar hij op af komt. In deze omgeving bevinden zich ook de bomen en struiken van de eucalyptussen en de acacia. In de broedperiode gaat de splendid parkiet zich paarsgewijs afzonderen. Buiten de broedperiode vormen ze groepen van tien tot twintig stuks. Een groot deel van de dag zoeken ze op de grond tussen de struiken naar de diverse soorten zaden. Dit gebeurt hoofdzakelijk in de morgen- en de avonduren. Ze volgen hierbij de planten die de zaden voortbrengen tijdens de spaarzame regenbuien. Omdat dit nogal onvoorspelbaar is leiden de splendid parkieten een nomadisch bestaan in het Australische binnenland. Soms komen ze op plaatsen waar ze jaren geleden niet meer zijn voorgekomen. Dit tezamen met het feit dat er in deze gebieden weinig mensen voorkomen wordt er vaak gedacht dat het een zeldzaam soort is. Veel waarnemers in Australië zijn echter van mening dat dit nogal meevalt. Het verschil tussen man en pop is duidelijk te zien. De prachtige blauwe kop en het rood op de borst zijn specifieke kenmerken die de pop niet laten zien. De hoeveelheid rood in de borst kan per vogel nogal aanzienlijk variëren, bij de aanschaf moet daar nadrukkelijk op worden gelet. Het rood moet zo breed mogelijk zijn aan de onderkant bij de overgang naar de gele buik tevens moet het een zo’n scherp mogelijke grens laten zien. Momenteel zijn er een groot aantal exemplaren met een te kleine en smalle rode borstpartij. Jonge vogels lijken in het eerste jaar veel op de pop. Eventueel dit met grote uitzondering laten jonge mannen iets blauw op de kop zien. Na ongeveer zes maanden komen de eerste rode veertjes op de borst. Na ongeveer een jaar zijn ze op kleur en worden nadat ze ouder worden alleen maar mooier van kleur. Na een leeftijd van een jaar zijn ze broedrijp en zijn ze in staat om zelf jongen voort te brengen. De jonge splendid parkieten worden geringd met een ring van de ringmaat van 4 mm.

Voeding

Evenals in de natuur leeft de splendid parkiet van zaden van diverse grassoorten en onkruidzaden deze zoeken ze op de grond. Daarom is het ook raadzaam om de voederschalen op de grond te zetten en niet op verhoogde plateaus. Kleine spinnen en torren en met mate meelwormen worden ook graag opgegeten. Splendid parkieten zijn vogels die niet al te veel water drinken ondanks dat deze vogels dit met mate doen is het noodzakelijk dat er dagelijks vers bad- en drinkwater ter beschikking staat.

Broeden

Evenals als alle andere soorten Neophema’s wijken ze in broedgedrag niet af. In de volière broeden ze in broedblokken van 30 x 15 x15 cm met een invlieggat van 5 cm. Raadzaam is het om de splendid parkiet zelf een keuze te laten maken in welk blok hij wil broeden daarom is het aan te bevelen om in de volière twee broedblokken op te hangen. Nadat er een keuze is gemaakt kan het overgebleven blok verwijderd worden. Evenals de bourks parkiet en de turquoisines parkiet willen de splendid parkieten twee of meerdere broedsels grootbrengen. Hierbij is het raadzaam om na twee broedrondes de broedblokken te verwijderen. Het zijn vogels die niet al te veel problemen met zich meebrengen maar ze zijn erg gevoelig voor tocht. Nadat de pop vier tot vijf eieren heeft gelegd worden deze achttien dagen bebroed. In het nest worden nogal eens blaadjes van de wilg aangetroffen mits de wilg als knaagtak wordt aangeboden. Deze blaadjes worden door de pop in de stuitveren naar binnen gebracht. De man gedraagt zich voorbeeldig en voert de pop zowel in als buiten het broedblok. Na een tiental dagen neemt hij ook het voeren van de jongen op zich. Na ruim vier weken verlaten de jongen het broedblok. Ze zijn dan erg onzeker raadzaam is het dan ook om aan het gaas enkele takken te bevestigen op deze manier kan er voorkomen worden dat ze zich kapot vliegen tegen het gaas. In eerste instantie lijken de poppen van de turquoisine en de splendid op elkaar. En zijn daarom dan ook moeilijk uit elkaar te houden. Bij de pop van de turquoisine is het blauw in de vleugel donkerder en is de teugel dit is de streek tussen de snavel en de ogen wit. Bij de splendid pop is deze teugel blauw. Het is niet raadzaam om de turquoisine aan de splendid parkiet te kruizen. Aan deze bastaarden heeft niemand wat aan. Momenteel zijn er diverse mutaties van de splendid parkiet bekend. Jammer genoeg is hierbij het formaat van deze vogel 22 a 24 cm teruggelopen. Bij de splendid parkiet kennen we de volgende mutaties: geelbont, zeegroen, pastelblauw, blauw, cinnamon, isabel, fallow en roodbuik. Ook gaan er geruchten in de ronde over het bestaan van de donkergroene en de mauve. Bij de bonte is een aantal groene veren vervangen door gele en een aantal blauwe door witte veren in beide gevallen is de blauwe kleur weggevallen. De bonte splendid parkiet heeft een dominante vererving. Na de jeugdrui krijgen de jongen hun specifieke bonte kleur. De zeegroene, pastelblauwe en blauwe vormen gezamenlijk de blauwserie, waarin het geel terugtreedt en het blauw duidelijk naar voren komt. De blauwe wordt ook wel de blauwe witborst genoemd. De splendid parkiet uit de blauwserie vererven autosomaal recessief. De cinnamon en de isabel lijken veel op elkaar maar de rug van de cinnamon heeft een gelige mosgroene kleur terwijl de isabel lichter groen is dan de wildkleur. Het duidelijkste verschil is te zien in de slagpennen de cinnamon bezit hierin beige tinten bij de isabel zijn deze meer grijs. Verder is ook het blauw wat feller. Zowel de cinnamon als de isabel vererven geslachtsgebonden recessief

Menu:

Bourkes
Elegant
Splendid
Turquoisine
Blauwvleugel
Voliére
Foto's
Vraag en aanbod

Links

 

Gastenboek lezen 
Gastenboek tekenen 

 

Voeg neophemasite toe aan favorieten

 

E-mail