Leven Vóór het Leven?

Desmond

Er zijn blijkbaar ontzettend veel verhalen van heel jonge kinderen die nog steeds zich kunnen herinneren hoe het was voordat ze hier naar beneden kwamen in dit leven. In het boek "Leven voor de geboorte" herhalen de auteurs Peter en Mary Harrison dat de kleine Desmond eerst sprak over zijn andere leven op de leeftijd van drie en een half.
Op zekere dag verraste hij zijn moeder Dorothy door haar te vertellen, "Weet je mamma, voordat ik bij jou kwamI was ik bij Tante Ruth!" Hij had nooit kunnen weten dat zijn tante ooit een still geboren baby gehad had ongeveer tien jaar tevoren. Ze houd er nioet zo van om er over te praten, zodoende heeft de familie het er nooit over. Desmond vertelde zijn moeder, dat het warm en donker bij Tante Ruth was. Toen we vroegen waar hij daarvoor was, antwoordde hij "Ik ging terug naar huis natuurlijk--de plats waar ik woonde voordat ik bij tante Ruth kwam, waar al die mooie velden zijn en al de andere kleine jongens en meisjes." Hij vermelde dat er ook grote mensen waren daar die voor hen zorgden en dat de kinderen spelletjes speelden en naar school gingen. Dorothy vertelde hoe Desmond haar vertelde hoe de kinderen in poelen speelden. "Maar toen ik hem vroeg of hij ook zwom antwoordde hij nee."

He legde uit, "We zwommen niet omdat we niet zonken en we werden nooit nat. Toen we in het water gingen dreven we gewoon boven op, en het water viel gewoon van ons af als we eruit kwamen ging van zelf naar het bad terug. En we waren allemaal droog …Het water speelde liedjes voor ons, maar niet met woorden. Alks we wat water opraapten, ging het tinkel tinkel."
Op een andere dag vertelde Desmond meer over de Hemel terwijl Dorothy zaden aan het planten was met haar zoon. Dorothy zei: "Hij nam mijn adem weg toen hij mij vertelde dat hij zijn eigen zingende bloemen placht te maken."
Toen ik hem vroeg wat hij bedoelde, antwoordde hij: "Je weet wel bloemen waar de muziek uitkomt."
hij legde uit dat hij en een van zijn vrienden in de Hemel geleerd was hoe zer bloemen konden maken. Het enige wat ze hoefden te doen, was om de bloem stap voor stap in te denken en de bloem verscheen van zelf in de kleuren die hij wilde en begonnen muziek te spelen.
Toen Desmond ouder werd, werden de verhalen over zijn andere tehuis minder en minder.
"Nu is hij zes jaar oud en hij schijnt ze te vergeten zijn ."zegt zijn moeder, "maar ik weet zeker dat hij een paar vreemde ervaringen gehad heeft."

Daniel
Een andere kleuter die Daniel heet, sprak over zijn ervaringen met zijn moeder toen hij twee en een half was, en toen hij voor de eerste keer van zijn leven de zee zag.
Zijn moeder Greta zei, "Ik dacht dat zijn ogen uit hun kassen zouden rollen. Hij rende regelrecht het water in en begon op en neer te dansen."
Toen vertelde Daniel haar, "Ik moest het water in gaan om geboren te worden, Mammie, het was hetzelfde als de zee alhoewel het een rivier was."
Toen ze hem vroeg waar dat was, antwoordde hij: "Jeweetwel, in de Hemel, waar al de jongetjes en meisjes wonen voordat ze geboren worden. Dat is waar de rivier was."

Lorna
Lorna Bradshaw, had op tweejarige leeftijd heldere herinneringen van in de Hemel te zijn voor ze geboren werd, en kon zich herinneren Jezus ontmoet te hebben. Ze sprak er de eerste keer over toen haar opa stierf. Ze zei, "Ik verwacht dat als ik oud ben, ik heel blij zal zijn om te sterven," vertelde ze haar moeder Margaret.
"Iedereen waarvan ik hou zal bij Jezus zijn en Ik zal daar ook willen zijn."
Margaret vroeg haar toen waar ze Hem ontmoet had.
"Het was toen ik in mijn andere huis was voordat ik geboren werd," zei Lorna.
"Iedereen wist dat het Jezus was toen hij ons kwam zien. Iedereen had het er over dat Hij ging komen."
Lorna's vader vroeg zich af of ze tevoren misschien afbeeldingen van Jezus had gezien en misschien haar tegenwoordige met een ingebbeld verleden verwarde, of dat ze er gewoon over gedroomd had.
Lorna antwoordde: "Oh, Ik heb plaatjes van Jezus gezien, maar ik vond Hem beter toen ik Hem echt zag."
Haar vader zei toen, "Maar je bent nog nooit gestorven, Lorna, dus hoe kan jij nou over de Hemel weten?"
"Ik ben de laatste keer gestorven," zei ze, "Toen ik klein was werd ik ziek en ging ik terug naar Jezus."
Haar Vader vroeg haar hoe Jezus eruit zag, en Lorna's gezicht lichtte helemaal op.
"Hij was heel mooi," vertelde ze haar Vader,". "Hij had glanzende ogen en maakte ons alemaal blij."

* * *

Voor-Leven Uitreksel van "Omhelsd door Het Light"
Courtesy Betty Eady

Een Lichaam uitkiezen

Ik keerde terug naar de tuin en ontmoette weer mijn eerdere begeleiders. Ik had mensen zien vooruitgaan in de werelden die ik bezocht had, die eraan werkten om meer als de Vader te worden, en ik was nieuwsgierig over onze ontwikkeling op Aarde. Hoe groeien we?

Mijn begeleiders waren blij met mijn vraag, en ze namen me mee naar een plaats waar veel geesten voor het leven op Aarde aan het voorbereiden waren. Het waren heel rijpe geesten--Ik zag geen kinder geesten gedurende mijn gehele ervaring. [Redakteur: Hetgeen niet betekent dat er geen waren, zaols we net van het artikel hiervoor leerden]
Ik zag hoe verlangend deze geesten waren om naar de Aarde te komen. Zij beschouwden het leven hier als een school waar zij veel dingen zouden kunnen leren en de attributen die zij misten, konden ontwikkelen. Er werd mij verteld dat we allemaal verlangd hadden hier te komen, dat we feitelijk veel van onze zwakheden zelf gekozen hadden en moeilijke situaties in ons leven, zodat we konden groeien. Ik begreep ook dat ons soms zwakheden gegeven waren die goed voor ons zouden zijn. De Heer gaf ons ook gaven en talenten naar zijn wil. We moeten nooit onze talenten of zwakheden met die van andere vergelijken. We hebben allemaal wat we nodig hebben; we zijn uniek. Gelijkheid van geestelijke zwakheden of gaven is niet belangrijk.

"…Ons werden ook de geestelijke attributen gegeven die we voor onze missies nodig zouden hebben, velen waarvan speciaal voor onze noden ontworpen waren. Onze ouders hadden hun eigen set van geestelijke attributen, waarvan enkelen misschien aan ons overgedragen waren, en wij observeerden hoe zij deze bekwaamheden hanteerden. Terwijl we rijp worden, vergaren we ook andere attributen. Nu hebben we onze eigen set van geestelijke gereedschappen, en we gaan door met leren hoe we deze vaardigheden gebruiken, of we kunnen kiezen om ze helemaal niet te gebruiken. Het maakt niet uit wat onze leeftijd is, we kunnen doorgaan nieuwe geestelijke attributen te vergaren die ons kunnen helpen in oude of nieuwe situaties. De keuze is altijd aanwezig. Ik zag dat we altijd the juiste attributen hebben om ons zelf te kunnen helpen, alhoewel we misschien niet herkend of geleerd hebben hoe ze te benutten. We moeten naar binnen zien. We moeten onze vaardigheden vertrouwen; het juiste geestelijke gebruiksvoorwerp is altijd klaar voor ons .

"…Nadat ik de geesten gezien had die deze twee jonge mensen probeerden samen te brengen, werd mijn aandacht gevestigd op andere geesten die voorbereidingen aan het treffen waren om naar de Aarde te gaan. Een buitengewoon brilliante en dynamische geest was net zijn moeder's baarmoeder aan het betreden. Hij had ervoor gekozen om deze wereld mentaal gehandicapt te betreden. Hij was erg opgewonden over deze kans en was zich bewust van de groei die hij en zijn ouders zouden bereiken. Alle drie van hen hadden met elkaar een binding aangegaan en lang tevoren voor deze regeling plannen gemaakt. Hij koos om zijn stervelijke leven te beginnen bij de bevruchting, en ik observeerde hoe zijn geest de baarmoeder betrad en het nieuw gevormde leven binnen ging. Hij was ongeduldig om de grote liefde van zijn stervelijke ouders te kunnen voelen.

"Ik leerde dat geesten kunnen kiezen om hun moeders lichaam in welke stage dan ook van haar zwangeschap te betreden. Als ze eenmaal daar zijn, beginnen ze onmiddelijk stervelijkheid te ervaren. Abortus, werd mij meegedeeld, is tegengesteld aan wat natuurlijk is. De geest die het lichaam betrad, heeft een gevoel van verwerping en verdriet. Hij weet dat het zijn lichaam was, of het nu buitenechtelijk tot stand kwam, of gehandicapt was of alleen maar sterk genoeg was om een paar uren te leven. Maar de geest voelt ook medelijden voor zijn moeder, wetende dat zij haar beluit maakte op basis van de kennis die zij had.

"Ik zag vele geesten die alleen maar naar de Arde kwamen voor een korte tijd, en leefden slechts een paar uur of dagen na hun geboorte. Dezen waren net zo opgewonded als de anderen,wetende dat ze een doel hadden om te vervullen. Ik begreep dat hun dood voor hun geboorte was afgesproken--net als die van ons allemaal zijn trouwens. Deze geesten hadden de ontwikkeling die zou resulteren van langere levens in stervelijkheid niet nodig, en hun dood zou uitdagingen betekenen die hun ouders zouden helpen te groeien. De smart die hier komt is intens maar kort. Nadat we allemaal weer herenigd zijn, is alle pijn weggevaagd, en alleen de vreugde van onze groei en samenzijn wordt gevoeld.

"Ik was verbaasd over hoevel plannen en beslissingen gemaakt werden ten bate van anderen. We waren allemaal bereid opofferingen te maken voor anderen. Alles wordt gedaaan voor de groei van de geest--alle ervaringen, alle gaven en zwakheden zijn ontworpen voor deze groei. De dingen van deze wereld doen weinig ter zake daar--bijna helemaal niet. Alles wordt beschouwd door geestelijke ogen.

"Een tijd wordt vastgesteld voor een ieder van ons om onze aardse opvoeding af te maken. sommige geesten zouden alleen maar komen om geboren te worden, om ervaring aan anderen te geven en dan weer vlug uit deze wereld te verdwijnen. Sommigen zouden tot een rijpe leeftijd leven om hun doelen te bereiken en anderen te baten door hen kansen te geven te groeien. Sommigen zouden komen om onze leiders of vogelingen te zijn, onze soldaten, of onze rijken of armen, en het doel van hun komst zou zijn om kansen te verschaffen en relaties die ons zouden toestaan om te leren lief te hebben. Allen die geleid zouden worden in onze paden zouden ons leiden naar ons ultieme doel. We zouden beproefd worden onder uitdagende condities om te zien hoe we het meest belangrijke gebod van alles zouden leven --om van elkaar te houden. We zijn allemaal collectief gebonden aan elkaar terwijl we op aarde zijn, verenigt in dit ene top doel--om te leren van elkander te houden.

"Voordat deze scene van de vóór-aardse geesten gesloten werd, werd min aandacht door een andere geest getrokken. Ze was een van de charmanste en heerlijke wezens die it tot nog toe gezien had. ze bubbelde over met energie, en straalde een besmettelijke blijheid uit naar iedereen om haar heen. Terwijl ik haar met verbazing gadesloeg, herkende ik het gevoel van een dichte band tussen ons en de liefde die ik voelde die ze voor mij had. Mijn geheugen van dit moment is bijna totaal geblokkeerd, maar ik wist dat ik haar nooit zou vergeten, en er was geen twijfel aan dat waar ze ook heen ging, dat ze iemand's speciale engel zou zijn.

"Gedurende deze blik in het voor-stervelijke bestaan, was ik helemaal onder de indruk van de schoonheid en de glorie van elke geest. Ik wist dat ik daar eerder geweest was, dat we dat allemaal waren, en dat we gevuld zijn geweest met licht en schoonheid. Toen kwam de gedachte tot mij, die op ons allen van toepassing is: "Als je je zelf zou kunnen zien voor dat je geboren werd, zou je verbaasd staan over je intelligentie en glorie. geboorte is een slaap en een vergeten."