Het nieuwe Moritoenhuis, een huis van vertrouwen

De Brugse gemeenteraad besliste op 30 juni 1998 het vrijstaande 19de-eeuwse landhuis, ingepast in zijn natuurlijke groene omgeving en gelegen op het domein van de stedelijke groendienst, aan Moritoen in erfpacht te geven. De stad blijft dus eigenaar van het goed en krijgt het op termijn terug. Intussen wordt alle herstel en onderhoud door onze vzw gedragen en dient een maandelijkse erfpachtvergoeding te worden betaald. Moritoen zal het markante gebouw, met de witgeschilderde pleistergevels, gebruiken voor vorming en administratie.

Gedurende negen maanden die volgden op de gemeenteraadsbeslissing kreeg het nieuwe Moritoenhuis een omvangrijke en zeer grondige onderhouds- en herstelbeurt.  Het sfeervolle huis biedt nu heel veel mogelijkheden.  De nuttige oppervlakte bedraagt er 300 vierkante meter, wat ongeveer driemaal zoveel is als in ons vorige huis.

Het gebouw telt drie niveaus.  Gelijkvloers bevinden zich ruimten resp. voor ontvangst, voor algemene en voor meer lichaamsgerichte vorming. Er is ook voorzien in een gelegenheid voor ontmoetingen tijdens de pauzes in de programma’s.  Op de eerste verdieping komen vooral creatieve vormingsprogramma’s aan bod, waarbij hoofdzakelijk in kleine groepen wordt gewerkt.  Communicatiedeskundigen stelden vast dat overleg- en samenwerkingsprogramma’s het  best op dezelfde verdieping, dus “horizontaal”, naast elkaar, en niet gespreid over meer verdiepingen of “verticaal”.  De lokalen voor educatieve en administratieve stafleden werden daarom op de tweede verdieping samengebracht. 

De erfpacht loopt over een duur van 99 jaar.  Wij zien in deze lange termijn een duidelijk bewijs van waardering vanwege het stadsbestuur voor ons gepresteerde werk.  Bovendien blijkt er een vol vertrouwen uit in de toekomst van Moritoen.  Zonder het vertrouwen van alle betrokken partijen zou voor Moritoen geen leven meer weggelegd zijn; vertrouwen van deelnemers en medewerkers, van beleidsverantwoordelijken en personeelsleden, van (subsidierende) overheden, van de brede culturele gemeenschap. 

In het vooruitzicht nu te worden opgenomen in de nieuwe, zo aantrekkelijke werkomgeving verkeren onze stafleden in een euforische stemming; om geen inspanning verlegen zittend krijgen zij er als het ware vleugels bij! Gelukkig maar, want niet alle Moritoenprogramma’s zullen in het nieuwe huis plaats kunnen vinden; daarvoor zijn ze veel te talrijk.  Het nieuwe Moritoenhuis zal voor hen dus behalve een “thuis” ook een nieuwe “uitvalsbasis” moeten betekenen.  De regionale werking buiten Brugge gaat overigens ook onverminderd door. 

Komaan dan, laat de lente u aansteken!  Wij verwachten u, te voet of per fiets, met enige vorm van openbaar vervoer of met de wagen...  Moge het nieuwe Moritoenhuis, aan de Lange Vesting 112, ook een beetje uw thuis worden; dat is onze innigste wens. 

Alvast van ganser harte Welkom!
Jacques Blomme voorzitter

Bouwgeschiedenis van het ‘huis Retsin’

Het pand waarin Moritoen zijn intrek neemt wordt omschreven als ‘kunsthistorisch en stadslandschappelijk waardevol’. Architectuurhistorisch belangrijk als landhuis in een sobere classicistische stijl vormt het een uitzonderlijk voorbeeld van een 19^e  eeuws bouwwerk op het vroegere bastion van de stadsomwalling tussen de Smedenpoort en de Bloedput.

Het landhuis is in 1847 gebouwd in opdracht van zeepzieder J. Glorieux. In 1859 komt het in eigendom van Guillaume Vanden Reeck, die een succesvolle handelszaak in lakens en hoeden uitbouwt in de Breidelstraat en later in de Zuidzandstraat. Kennelijk gebruikte hij het recent gebouwde landhuis op de vestingen als zijn buitengoed. In 1887 koopt August Retsin het eigendom van Jules Valckeneere-Van Imschoot. In 1895 erft François Retsin, letterkundige, dit eigendom van zijn moeder Eulalie Druant, weduwe van August Retsin. Naar verluidt wordt het landhuis tijdens de eerste wereldoorlog bewoond door paardenfokker Vancaneghem, die kort na de oorlog naar Duitsland vlucht.

Op het einde van WO2 worden de stadspoorten vernietigd. Bij de ontploffing van de Smedenpoort wordt het huis zwaar beschadigd.. Het gehypotheceerde eigendom wordt in 1921 openbaar verkocht. Het voormalige huis Retsin is op 19 juli 1921 door het Stadsbestuur aangekocht met de bedoeling het in te richten als woonhuis voor de directeur van de Groendienst. Het is dan ook tot in het najaar 1996 bewoond door twee generaties van de familie Leys, Joseph en Julien, opeenvolgende directeurs van de Groendienst.

Ligging Moritoenhuis