Zondag 11 februari 2001

Harnes (Fr)


Finale Superprestige cyclocross in Harnes

 

Slotproef en tweede plaats voor Bart Wellens

 

HARNES – Met zes Belgen die nog in aanmerking kwamen voor de tweede plaats in de eindstand van de Superprestige werd het nog een bijzonder spannende wedstrijd in Noord-Frankrijk. Op uitzondering van Mario De Clercq vochten ze allemaal om ter felst. De ex-wereldkampioen kwam na Tabor geen poot meer vooruit en verdween halverwege de wedstrijd uit koers. Hij werd dus zevende in de eindstand.

De anderen vochten in Harnes alsof hun leven er van afhing. Sven Nys, Tom Vannoppen en Erwin Vervecken namen in het gezelschap van Richard Groenendaal de snelste start. In de tweede ronde vochten Bart Wellens en Peter Van Santvliet zich in hun spoor. Toen was nog slechts een man bekwaam om in de spits te geraken: de ploegmaat van Wellens en Van Santvliet Wim de Vos. Die reed de wedstrijd van zijn leven en knapte enorm veel werk op voor Wellens.

Met zeven leiders werd de wedstrijd op drie ronden van het einde opengebroken door Richard Groenendaal, altijd in zijn sas in Harnes want in het verleden al vier keer winnaar. Dit keer ging de vlieger van de ex-wereldkampioen echter niet in de lucht. Omdat Nys ook nog uitzicht had op de tweede plaats in de eindstand van de Superprestige werd hij zelfs gecounterd door zijn eigen ploegmaat. Een snedige actie, die de kop kostte van Peter Van Santvliet.

Toen nam Bart Wellens de wedstrijd in handen. Hij nam een voorsprong van een vijftigtal meter en wat Nys ook probeerde, hij kreeg die kloof niet dicht. Dat kon zijn ploegmakker Groenendaal wel. Zo gingen ze met twee de slotronde in, achternagezeten door Sven Nys die zich echter tevreden moest stellen met de derde plaats. In de spurt voor de overwinning stond geen maat op Bart Wellens. Dank zij deze eerste overwinning van de winter in de Superprestige klom hij nog van de vijfde naar de tweede plaats in de eindstand van de Superprestige. Een verschil van 220.000 bf. De moeite waard dus.

De grote verliezer van de dag werd Tom Vannoppen. Hij werd in de spurt voor de vierde plaats geklopt door wereldkampioen Erwin Vervecken en tuimelde zo in de eindstand van de tweede naar de vierde plaats. Een verlies van 150.000 bf voor de Limburger.

“De mannen van SpaarSelect hebben me de hele wedstrijd voor de wielen gereden”, zuchtte Vannoppen. “Peter Van Santvliet en Wim de Vos trokken volledig de kaart van Bart Wellens. Ik heb gedaan wat ik kon om mijn tweede plaats te redden, maar de overmacht was te groot. Toch kijk ik met fierheid terug op de voorbije winter. Ik ben de revelatie van het seizoen geworden en dat had ik bij de aanvang niet verwacht.”

Richard Groenendaal was al langer zeker van de eindoverwinning. De tweede uit zijn carrière.

Volgend weekend wordt het veldritseizoen afgesloten in Eeklo (zaterdag) en in Oostmalle en Heerlen (zondag).

 

 

Zondag finale Superprestige veldrijden in het Franse Harnes

 

Belgen vechten voor hun portemonnee

 

Voor de elfde keer al vormen de verlaten mijnterrils van het Noord-Franse Harnes het strijdtoneel voor de finale van de Superprestige. Een finale die niets meer van doen heeft met de eindzege. Daarover kreeg Richard Groenendaal op oudejaarsavond in Diegem al zekerheid. De Nederlander steekt voor de tweede keer in zijn carrière de cheque met het grootste bedrag er op in zijn zak.

Dat wil niet zeggen dat de wedstrijd in Harnes niet de minste spankracht meer te bieden heeft. Liefst zes Belgen komen immers nog in aanmerking voor de tweede plaats. Nummer twee in de eindstand ontvangt 350.000 bf; nummer zeven 95.000 bf. Een verschil van 255.000 bf. Tom Vannoppen, Erwin Vervecken, Peter Van Santvliet, Mario De Clercq, Bart Wellens en Sven Nys weten waar ze zondag voor vechten. De wedstrijd in Harnes legde in het verleden nooit zo veel druk op de schouders van de renners.

Zondagavond wenkt dan de twintigste jubileumeditie van de Superprestige. Echter niet zonder dat de negentiende editie nog uitvoerig besproken zal worden.

Etienne Gevaert, voorzitter van de Superprestige, is alvast tevreden van het voorbije seizoen.

“We begonnen er met teleurstelling aan omdat de UCI ons met het schrappen van liefst vier wedstrijden zo in de vleugels geknipt had”, zegt hij. “De pijn die dat teweeggebracht heeft verzacht in de loop van de tijd, maar verdwijnen zal die nooit. Sportief gezien hebben we echter alweer een knappe Superprestige gezien. Je zult natuurlijk mensen vinden die zullen beweren dat het overwicht van Richard Groenendaal te groot geweest is. Ergens kan ik dat begrijpen. Door de laattijdige start van Sven Nys en de ongeluksdagen van Mario De Clercq (Ruddervoorde en Overijse) en van Bart Wellens (Gavere) werd de rode loper voor de toenmalige wereldkampioen inderdaad snel uitgerold. Maar vergeten we niet dat Groenendaal met drie overwinningen en twee tweede plaatsen toch de verdiende eindwinnaar is. De vier overige overwinningen werden verdeeld over vier renners: Van Santvliet, De Clercq, Vervecken en Nys. De voorbije Superprestige is dus minder voorspelbaar geweest dan je zou denken. Dat de toeschouwersaantallen overal gestegen zijn, heeft daar ongetwijfeld mee te maken. We hebben gedeeld van het succes van het veldrijden en dat doet me plezier.”

Toch gaat Etienne Gevaert de zaken die minder goed gelopen zijn niet uit de weg.

“De vele dure buitenlanders zijn me tegengevallen”, zegt hij. “Daniele Pontoni heeft Superprestige met twee eindoverwinningen en achttien dagzeges mee groot gemaakt, maar nu is hij nog slechts de schim van vroeger”, gaat Gevaert verder. “Wat een geluk dat hij vorige zondag in Tabor geen wereldkampioen geworden is. Een heel seizoen lang heeft hij immers alle organisatoren bedot. Daarom krijgt hij van ons geen contract meer voor volgend seizoen. Nog andere buitenlanders verkeren in dat geval: de Zwitser Roland Schätti, de Fransen Christophe Morel en David Derepas. Te weinig gepresteerd. Wie niet horen wil, moet voelen. Voor de Tsjechen Petr Dlask en Jiri Pospisil ligt dat anders. Dlask was lange tijd out bij de start van het seizoen en Pospisil is nog jong. Daarom krijgen zij een nieuwe kans, temeer daar het Tsjechische veldrijden in Tabor bewezen heeft dat het heel wat te bieden heeft. Voor de rest willen we vooral jonge Belgen zoals beloftenwereldkampioen Sven Vanthourenhout en jonge Nederlanders meer kansen geven. Buitenlanders komen er pas opnieuw bij als zij bewezen hebben dat zij het internationale veldrijden iets kunnen bijbrengen.”

 

 Gereden wedstrijden

Ruddervoorde: Richard Groenendaal (Ned)

Asper-Gavere: Peter Van Santvliet

Sint-Michielsgestel: Richard Groenendaal (Ned)

Gieten: Richard Groenendaal (Ned)

Hoogstraten: Mario De Clercq

Overijse: Erwin Vervecken

Diegem: Sven Nys

 

Nog te rijden

11/02 Harnes (Fra)

 

Klassement Superprestige (na 7 wedstrijden)

1. Richard Groenendaal (Ned) 169 punten; 2. Tom Vannoppen 120; 3. Erwin Vervecken 119; 4. Peter Van Santvliet 118; 5. Mario De Clercq 114; 6. Bart Wellens 113 ; 7. Sven Nys 108 ; 8. Marc Janssens 89; 9. Kipcho Volckaerts 83; 10. Gerben de Knegt (Ned) 69; 11. Arne Daelmans 62; 12. Daniele Pontoni (Ita) 53; 13. Christophe Morel (Fra) 41; 14. Wim de Vos (Ned) 40; 15. Jiri Pospisil (Tsj) 39 ; 16. Gretienus Gommers (Ned) 38 ; 17. Björn Rondelez 32 ; 18. Davy Commeyne 31 ; 19. Ben Berden 28 ; 20. Petr Dlask (Tsj) 25; 21. Sven Vanthourenhout; Maarten Nijland (Ned) en Camiel van den Berg (Ned) 19; 24. David Derepas (Fra) 17; 25. Wielant van Gils en Roland Schätti (Zwi) 12; 27. Kurt De Roose en Peter Willemsens 6; 29. Kamil Ausbuher (Tsj), Matthew Ellis en Tim Van Huffel 2; 32. Pedro Baelen, Tom de Kort en Wilfried Veldkamp (Ned) 1 punt

 

Prijzenbedrag (2,5 miljoen bf – 20 prijzen)

 

600.000 bf – 350.000 bf – 250.000 bf – 200.000 bf – 130.000 bf – 100.000 bf – 95.000 bf – 90.000 bf – 85.000 bf – 80.000 bf – 75.000 bf – 70.000 bf – 65.000 bf – 60.000 bf – 55.000 bf – 50.000 bf – 45.000 bf – 40.000 bf – 30.000 – 30.000 bf