Bij mama op schoot op zaterdag 16/02/2002


Florian

Florian en Clarissa bij het vertrek van Florian

 


Florian's muts te groot of koppeke te klein?!



Eentje naar huis...



Clarissa op 23/02/2002


Clarissa


Florian in dromenland


Clarissa
steeds bestuderen... 
smekend om te spelen...

Woensdag 13/02/2002
Florian mag zaterdag naar huis! Beetje onverwacht... snel snel organiseren... de kinderkamer is klaar... nog een babyfoon halen... en blij afwachten.

Zaterdag 16/02/2002
Omstreeks 10.30 uur gaan we Florian ophalen.
Na een twintigtal minuten rijden richting UZ: "Reismand mee? Ja. Kleertjes mee? Ja. Jasje en muts? Verd..." Te laat om nog terug te keren, dan maar een extra pakje en mutsje gekocht onderweg.

Eerst nog een verse pamper en een flesje voor Clarissa; Florian moet met zijn maaltijd nog eventjes wachten tot we thuis zijn. Florian Inpakken en inladen (de muts blijkt enkele maten te groot). Desondanks zijn hongergevoel is hij rustig in de auto. Na een half uurtje zijn we thuis...

Zondag 17/02/2002
Eerste confrontatie met de onpractische zijde. Eén kindje thuis... ééntje in het ziekenhuis... organiseren!

Woensdag 20/02/2002
Bij Clarissa groeien de adertjes te ver in het netvlies. Sukkeltje toch! Hopelijk stopt deze doorgroei snel. Indien niet dient zij een heelkundige ingreep te ondergaan met alle risico's voor een geďntubeerde baby onder volledige narcose... het alternatief is blindheid.
We voelen ons ongerust... Volgende week de definitieve controle op woensdagnamiddag of donderdag - dan valt de beslissing.

Zaterdag 23/02/2002
Clarissa en Florian hebben beiden een snotneusje. Niet zo erg, maar ons meisje moet 's ochtends na de wasbeurt opnieuw onder de oxyhood (zuurstofkoepel) gedurende een paar uur.

Donderdag 28/02/2002
We zijn drie maand oud!

Maandag 25/03/2002
Enige tijd geleden dat we nog iets van ons lieten horen. Het is druk! Florian thuis, steeds heen en terug naar het UZ. Er blijft op een dag niet veel rustpauze meer over...

Florian wordt een dikke brok. Vandaag weegt hij reeds 4250 gram. Maaltijden van 170 milliliter en dat 4 tot 5 keer per dag.

Clarissa is niet zo goed. De zuurstofkoepel is al een tijdje weg, maar er is geen echte afbouw in de zuurstoftoevoer. Nog steeds 2 liter per dag met een flow van 42.
Ze eet niet zo goed. Waarschijnlijk ervaart ze problemen bij het eten en ademen tegelijkertijd. Ons lief meisje voeden geen echt plezier. Huilen, een paar drupjes eten, de fles weigeren. Uiteindelijk maar 10 of 20 milliliter gedronken.
Sinds vandaag is er opnieuw een maagsonde gestoken opdat zij toch voldoende voeding zou binnenhouden.

Zondag 31/03/2002 (Pasen)
Slechte dag vandaag, we hebben het gevoel alsof we enkel negatief nieuws te melden hebben, toch beleven we met onze kleine dreumessen ook leuke dingen hoor, maar Clarissa heeft een terugval. Plots was er zuurstofnood en werd ze blauw. Men verhoogde de zuurstoftoevoer naar 80 procent (neusbril). Dit gaf nog steeds geen goed resultaat.
Na röntgenfoto's en onderzoek plaatste men haar terug onder oxyhood (zuurstofkoepel). De oorzaak van de ademhalingsnood is onbekend. Alweer afwachten.

Maandag 01/04/2002
Clarissa is ietsje beter. Mogelijks is er een probleem met de sinussen (ontsteking). God laat haar niet te ziek worden...

Dinsdag 02/04/2002
Het blijkt een neusverkoudheid (vert.: snotvalling), als het hierbij blijft is het goed.
Men kan de zuurstoftoevoer opnieuw wat afbouwen tot 40 procent onder oxyhood.
De voeding gebeurt merendeels via de maagsonde.
Regelmatig geeft ons meisje over... krijgt ze te veel melk?
Ze verdraagt het, huilt een pak minder en zelfs na het overgeven ligt ze met grote ogen en uitgeteld te kijken als bedoelt ze: "sorry, ik kon het niet binnenhouden, 't was te veel."

Maandag 08/04/2002
Clarissa is beter! Hoe een situatie zo snel kan wijzigen. Vandaag heeft men Clarissa verwijderd van de oxyhood (zuurstofkoepel). Men heeft een kleine zuurstofsonde via één neusgaatje gestoken tot voorbij de sinussen. Ze heeft er voldoende mee! De arts probeerde eerst met pure zuurstof (100%) en men kon tegen de avond reeds afbouwen tot ongeveer 40%.
We kunnen nog wel wat ups en downs verwachten. Maar er zijn weer nieuwe vooruitzichten.

We zijn wat laat in onze berichtgevingen... maar ook voor ons staat de klok niet stil.
Tijd... kindje thuis en kindje UZ... het valt niet mee.
't Is ploeteren, organiseren, ... Florian wordt hierdoor opnieuw wat slachtoffer. Hij reist heen en terug tussen ons, grootouders, ooms en tantes... én af en toe in het geniep mee naar het UZ, zodat we tegelijkertijd Florian in het wachthoekje en Clarissa in de kamer kunnen voeden.

Clarissa verhuist ondertussen naar de vernieuwde "zaal C" van de afdeling Neonatologie.
Zaal 8 gaf wat meer bewegingsvrijheid, maar 't is hier geen hotel zodat je de kamer niet kan kiezen...

Dinsdag 4 juni 2002

Een gesprek met Dr.Pediater van de Neonatologie Lutgard Goossens.
De algemene toestand van Clarissa is goed. Ze ademt echter maar met de bovenste helft van de longen. Het andere deel wordt niet benut.
Ze vraagt ons te overwegen Clarissa over te brengen naar een aangepast revalidatiecentrum omdat de afdeling enkel een intesieve dienst kan bieden. Clarissa kan anders een psychische en fysieke achterstand krijgen.

Er zijn twee afdelingen welke in aanmerking komen:
- het Zeepreventorium in De Haan;
- Pulderbos in Zandhoven.

Donderdag 6 juni 2002

Een rit van 100 km en een bezoek aan het Zeepreventorium in De Haan doet de moed in onze schoenen zakken. De bedoeling van de instelling en personeel is misschien goed, maar ze bieden een troosteloze aanblik... oude gebouwen, verouderde installaties, rommelig, zolang ons kleintje nog zuurstofafhankelijk is dient ze het merendeel van de tijd op een kamertje alleen te blijven, enz.

Maandag 10 juni 2002

We moeten er eventjes tussenuit. Een duikverlof van 12 dagen korten we uiteindelijk nog in tot 9 dagen. Florian blijft ondertussen eerst bij Meter en Peter Acke, daarna bij Meter en Peter Verhoeven.

Vrijdag 20juni 2002

Vanuit Spanje hebben we een afspraak gemaakt met Pulderbos.

Een rit van 1350 kilometer en een beetje zoeken... mooi, ... bosrijke omgeving, rustig, recente en vernieuwde gebouwen, een kamertje voor twee baby's, een speelruimte, wandelen...
alles is voor ons en onze kleine meid toegankelijk. Een peuter met een driewielertje fietst ons in de wandelgangen tegemoet... op zijn driewielertje is een zuurstofcontainer met luchtslangen bevestigd. In de speelruimte liggen baby's van 8-9 maand op de speelmat... aangesloten op zuurstofinstallaties via ellenlange buizen om hen zo veel mogelijk bewegingsruimte te geven. Het is een beetje ver van huis (80 km) maar....
DIT IS HET!!!

We maken ter plaatse onmiddellijk afspraken om Clarissa over te brengen zodra er plaats vrijkomt.