Tek_nunch.gif (2598 bytes)

 

De jongste jaren hebben Oosterse "mystieke" kulturen in Europa enorm aan populariteit gewonnen. Een golf van Chinese en Japanse gevechtsfilms wekte ten slotte een enorme belangstelling voor minder gekende sporten zoals hapkido, nin jitsu .. Met die speciale gevechtsvormen deden ook de typische Oostese wapens hun intrede. Vooral de nunchaku, het geliefde wapen van Bruce Lee valt in de smaak. Dit moordend wapen heeft aan het uiteinde een slagkracht van 500 kg per vierkante cm en klieft tegen een topsnelheid van 400 km per uur door de lucht.

De nunchaku bestaat uit twee houten knuppeltjes met een lengte van 20 cm tot 40 cm die verbonden zijn door middel van een ketting of koord. Er zijn ook metalen exemplaren op de markt. De safety nunchaku’s vervaardigd uit zacht materiaal worden gebruikt voor het nunchaku do - de wedstrijdvorm, waarbij de tegenstander een extra bescherming op de schouder heeft. De houten nunchaku’s worden door de wet aanzien als verboden wapen en kunnen in België en Nederland niet gekocht worden. De ander ons omliggende landen - Duitsland, Frankrijk, Spanje... maken er geen probleem van om de nunchaku vrij te verkopen.

Deskundig met een vlegel zwaaien om belagers van je lijf te houden is wel een stuk moeilijker dan het lijkt in de films van Bruce Lee. De manipulatie is uiterst ingewikkeld en een liefhebber moet jarenlang oefenen vooraleer hij het tuig volledig onder controle heeft. Een beginneling houdt onvermijdelijk van de eerste les een serie blauwe plekken over. Maar dat hindert niet dat de nunchaku ook driftig gehanteerd wordt buiten de oefenzalen van de sportscholen. Niet zelden knutselen vechtersbazen ze zelf in elkaar. De nunchaku, ook wel wurgstokjes genoemd, belandden vroeger in grote getale op de bureau’s van de politie. Ze werden in beslag genomen tijdens knokpartijen tussen nozembendes. En daarmee is men wel ver verwijderd geraakt van de oorsprong van de nunchaku.

Afkomstig uit het land van de rijzende zon, vindt de nunchaku zijn oorsprong in de door de plattelandsbevolking gebruikte dorsvlegel. In de 13de eeuw leefden de bewoners van Okinawa in permanente staat van oorlog. Vermits enkel de samurai een zwaard mochten dragen, waren de boeren aangewezen op andere tuigen om zich te verededigen tegen bendes.

nunchaku.jpg (24004 bytes)

Zo evolueerde de dorsvlegel van louter werktuig tot één van de meest gevreesde handwapens.
 De legende verhaalt zelfs dat de boeren zo bedreven raakten met de nunchaku dat het neerhalen van vliegen in volle vlucht een geliefkoosde bezigheid was. Met drie (De san setsu kon) tot vier stokjes (De yon setsu kon) aan elkaar konden grotere afstanden overbrucht worden en verloren ruiters hun enige voordeel: de hoogte.
De misbruiken die in ons land werden geconstateerd, wekten uiteraard de belangstelling van de gerechtsdiensten. In de omzendbrieven werd de nunchaku gecatalogeerd onder de verboden wapens. Men mag ze wel in het bezit hebben, maar de dracht ervan op straat is formeel verboden en strafbaar. Met de wettekst in de hand tracht het gerecht het zwaaien met de levensgevaarlijke, flitsende vlegeltjes strikt beperkt te houden tot de plaatsen waar sportieve belangstellenden zich in de edele Oosterse gevechtssport willen bekwamen.

sansetsukon.gif (7049 bytes)

Soorten:

Hakakukei-nunchaku : twee evenlange octagonale stokjes
Maru-Gata-nunchaku : twee evenlange cilindrische stokjes
So-Setsu-Kon-nunchaku : één lange en één korte stok
Han-Kei-Nunchaku : twee evenlange half-cilindrische stokjes die door hun vorm gemakkelijker mee te nemen zijn

San-Setsu-Kon-nunchaku: drie evenlange stokjes die meestal langer zijn dan een twee-delige nunchaku, er bestaat ook een versie met één                                                 lange en twee korte stokjes
Yon-Setsu-Kon-nunchaku: vier stokjes waarvan de middelste lang en de uiterste korter zijn

terug.gif (2118 bytes)