Lange Max

Het verhaal van een kanon in Wereldoorlog I

Als je heel goed toekijkt, zie je rechts van het midden de loop van het kanon.  Loopgraven lopen van de Steenstraat (die linksonder nog net zichtbaar is) naar het kanon.  De boerderij bevindt zich rechtsonder.  De grote schuur (loodrecht op de Steenstraat) is uitgebrand.  De daken van de drie andere gebouwen lijken nog intact.  Deze foto werd in 'Le Miroir' (een Franse krant) in de lente van 1915 gepubliceerd.  In het bijschrift wijst de journalist fier op de talrijke diepe kraters die de Franse obussen gemaakt hebben.

Enkele spoorlijnen lopen naar het gedemonteerde kanon.  Bunkers omringen de militaire site.  De grote schuur is niet langer zichtbaar (wat laat vermoeden dat het allicht niet om een gebouw in baksteen ging).  De helft van het dak van het woonhuis is weg.  De Steenstraat snijdt de foto doormidden en scheidt Klerken (Houthulst) en Esen (Diksmuide).

Op deze luchtfoto uit 1917 gaat de aftakeling van de gebouwen verder. Er zijn geen daken meer.  In het woonhuis, kun je de indeling van de kamers bekijken en de vensteropeningen tellen. De bomkraters zijn duidelijk minder geprofileerd dan op de eerste twee foto's. De site was immers niet langer een militair doelwit.

Onderaan de boerderij van de familie Taveirne en links van de familie Van Coillie (nu Coucke)

Beide foto's komen uit de collecties van het Koninklijk Legermuseum te Brussel.


Lange Max, het verhaal van een kanon in Wereldoorlog