Johnny: Raoul Duke
Benicio Del Toro: Gonzo
Geregisseerd door:
Terry Gillian
Gebaseerd op het boek van:
Hunter S. Thompson
Het verhaal:
Wat heb ik mezelf aangedaan met een fan te worden van Johnny Depp? Ik bekijk de meest bizarre films en probeer ze dan nog samen te vatten, wat best leuk, maar tijdrovend en soms onmogelijk lijkt. Waarover gaat de film nu? Da's een moeilijke vraag. Het eerste dat je moet weten is dat het een cinefiele film is; dus geen gewone film. Het verhaal speelt zich af in de jaren '60 en gaat vooral over de drugsverslaving van twee mensen en hun vreemde belevingen in Las Vegas. Raoul Duke is sportjournalist en reist met zijn advocaat Gonzo naar Las Vegas om de Mint 400 bij te wonen, een motocrossrace in de woestijn. Raoul en Gonzo zijn totaal niet bezig met hun werk maar meer met drugs in alle maten en kleuren. De film doet me denken aan Trainspotting, maar FaLiLV is heel wat grappiger en helemaal niet zo dramatisch. Het is een prachtfilm, op zijn eigen manier.
Johnny's personage & prestatie:
Raoul Duke kan je vergelijken met Kapitein Jack Sparrow. Ze zijn allebei even gestoord, grappig, stomdronken/apestoned en ze gedragen zich zowat hetzelfde. Raoul is daarentegen lelijker. Groot was mijn verbazing toen ik zag wat er zich onder zijn vissershoedje bevond: een Johnny Depp zonder haar. Ik ben gewend dat Depp zo'n leuk baardje, een snor en leuk haar heeft, dus als fan is het verschrikkelijk om dat te moeten zien; maar langs de andere kant vind ik dat hij er best goed mee staat. (Toch ben ik blij dat hij 'n hoedje opheeft.)
Alweer was Depp de perfecte acteur om dit personage te spelen. Stel je Russell Crowe eens voor in dit type, of Kevin Spacey; ze zijn veel beroemder, maar zouden zeker niet kunnen tippen aan Johnny Depp. Maar daarentegen zou ik Johnny niet casten voor Maximus in Gladiator, hoewel ik er alles zou voor gedaan hebben om 'm in mijn armen te houden als hij zou sterven. Elke acteur heeft zo z'n eigen typetjes. Raoul Duke is zeker één van de meest geslaagde typetjes van Johnny Depp. Ik haat de film, maar heb 'm tegelijkertijd lief ('my precioussss'): een hoogst eigenaardig gevoel. Weet je wat? Huur de film zelf eens en ervaar het gevoel dat ik heb.