Norton: Jack / Brian
Robert DeNiro: Nick
Marlon Brando: Max
Geregisseerd door:
Frank Oz
Het verhaal:
Nick is een professionele, maar gepensioneerde boef en heeft een jazzclub opgezet met zijn verdiende centen. Maar zijn baas Max zit nogal in de schulden en geeft Nick nog een laatste opdracht. Max' oog is gevallen op een prijsloze scepter uit 1661 en met die opbrengst zijn alle schulden afgelost. Max heeft al iemand die aan de klus werkt: Jack. Jack werkt undercover als Brian, een mentaal gehandicapte jongen die 's nachts als schoonmaker werkt in het gebouw waar de scepter ligt opgeborgen. Jack heeft 's nachts dus genoeg tijd om alle gangen te verkennen, maar hij moet nog in de kluis zien te geraken. Nick komt daarbij goed van pas. Maar er zijn problemen te over: ze vertrouwen mekaar niet echt; de kluis is moeilijk te openen, er worden onaangekondigd camera's geplaatst in de kelder bij de kluis. Toch besluiten ze om ermee door te gaan...
Nortons personage & prestatie:
Nortons entree is de max. Het ene moment is hij een meelijwekkende gehandicapte die je zo onder je vleugels wil nemen, en de second erna een sluwe boef die je twee meter onder de grond wil. Net als bij Fight Club gebeurt het echte acteerwerk door Norton; vooral als hij undercover gaat! Marlon Brando - God hebbe zijn ziel - was misschien niet te vervangen omdat ie er uitziet als een rijke baas die zijn onderdanen gebruikt om aan centen te geraken. Robert DeNiro was ook wel oké, maar elke zestiger had die rol kunnen spelen. Telefoontjes oppakken en vragen wat de baromzet van de jazzclub was, kan een klein kind ook. Maar erg geloofwaardig overkomen als kreupele en zo de sympathie van het publiek winnen terwijl je weet dat achter dat masker een geslepen schurk zit, tsjonge da is wat anders! Ik denk niet dat iemand anders de rol van Jack/Brian had kunnen spelen en even overtuigend had kunnen overgekomen. 't Is een goeie heistfilm die spannend blijft tot de laatste minuut. Vooral het einde is goed gevonden! Niet missen.
Mijn score: 75%