Norton: verteller
Brad Pitt: Tyler Durden
Helena Bonham Carter: Marla Singer
Geregisseerd door:
David Fincher
Het verhaal:
(In deze film gebruikt Nortons personage altijd aliassen en de eerste die hij gebruikt is Cornelius, dus ik zal 'm zo noemen.) Cornelius lijdt aan slapeloosheid en viavia komt hij terecht bij een praatgroep voor mannen die teelbalkanker hebben. (Cornelius heeft helemaal geen kanker.) Hij ontmoet er Bob en het is de gewoonte om tijdens de samenkomst eens uit te huilen: de oplossing voor zijn slapeloosheid. Hij ontmoet in de praatgroep Marla Singer, een meid die ook helemaal geen teelbalkanker heeft. Anyway, hij moet voor z'n werk vaak reizen en wanneer hij terug thuis komt, ontdekt Cornelius dat zijn appartement is uitgebrand. Zijn laatste hoop ligt bij Tyler Durden op, die hij heeft leren kennen tijdens een vliegtuigreis; de twee gaan samen iets drinken en Tyler besluit dat Cornelius bij hem mag komen wonen. Aan de achterkant van het café beginnen ze zomaar te vechten, voelen zich er goed bij ("we should do this again some time") en richten Fight Club op.
Fight Club is een titel die niet veel zegt en je misschien wel afschrikt. Dat dacht ik ook voordat ik 'm zag, maar hij is z'n geld dubbel en dik gespierd waard. Natuurlijk wordt er wel gemept, tanden uitgeslagen en bloed vergoten, maar alle vechtscènes bij elkaar duren nog geen 15 minuten. Het gaat meer om de personages (Cornelius, Tyler en Marla) en hun relatie met elkaar. Daarbovenop mag je een verrassende draai verwachten in het midden van de film en een verassend einde. Een aanrader!
Nortons personage & prestatie:
In The Italian Job beschouwde ik Edward Norton als elke andere acteur omdat ik niets van hem wist, maar alles veranderde toen ik deze film zag. Er is een bepaalde scène in de film waarin Tyler tegen alle leden zegt dat ze zomaar een gevecht moeten beginnen en verliezen. Cornelius wou al lang met zijn baas vechten en nu is die tijd gekomen: Cornelius komt het kantoor binnen met "we need to talk." Ik ga niet vertellen wat er gaat gebeuren; dan zou ik de pret bederven. Maar ik kan je zeggen dat ik door Norton moest gieren van 't lachen. (Nu ik dit schrijf krijg ik nog steeds tranen in mijn ogen als ik eraan denk!)
Iedereen kent Pitt en minder mensen kennen Norton. Dat is zo zonde. Ik heb de film gezien en Brad Pitt wordt overschaduwd door Edward Nortons acteerprestatie en dat wil wat zeggen. Brad Pitt moet het meer hebben van zijn gespierde lichaam en mooi uiterlijk en het is een mooie naam op de cover. Zijn werk kon iedereen doen. Maar Norton heeft toch iets speciaals. Hij geeft een meerwaarde aan de film. (Deze film staat in de top 250 film die ooit werden gemaakt! Zeker zien.)
Mijn score: 95%