Een zoektocht naar God

                            What is my ideal ?

(based on Edgar Cayce readings 262-11 through 262-14)

Affirmation

God, be merciful to me! Help Thou y unbelief! Let me see in Him that Thou would have me see in my fellowman. Let me see in my brother that I see in Him whom I worship.

 Introduction

What is an ideal? We are told that a mental concept or that conceived as a standard of perfection is an ideal. Mind is the builder. We are ever striving toward something to worship or something to love, be it physical, mental, or spiritual. From our experiences we form ideas; then through the action of imagination we sometimes confuse these ideas with ideals. An ideal is something beyond and above us toward which we build. To bind ourselves by calling our ideas ideals means the beginning of decay in the soul structure which we have builded. Our ideals are ever present; they are either consciously or unconsciously the bases for the motivating forces in our lives.

 Ideals grow with development

In childhood the height which we hoped to reach was lower, by far, than the one that we placed as a goal in youth. We recall that the God we worshiped in our childhood has grown to the Spirit we now call ‘Abba, Father’. So, as we build onward and upward, our ideals enlarge until they reach the height of perfection, the Source of all Good, the Creative Energy of which we are manifestations.

From the physical, mental, and spiritual viewpoints our ideals are patterns by which we endeavor to shape our lives. We must understand the meaning of ‘The Oneness’ and merge our physical and mental ideals with the spiritual ideal of the soul. Our spiritual pattern should not be trimmed to fit us, but we should grow to fit the pattern, whose Maker and Finisher is God.

The true ideal

The true ideal is the highest spiritual attainment to be reached on this material plane; hence, it follows that our ideal must be found in Christ, who is the Way He that climbs some other way is a thief and a robber to himself. All real seekers after truth recognize this, although they may have different ways of expressing it. The following quotations will illustrate this.

“To think, to speak, to act from the consciousness of my divine self that I may be like Him, that I may do the things He said I could do, and help those who have not heard His voice – this is my ideal.”

“Thou glorious One, radiant beyond finite mind, I would manifest Thee more fully. Thou tender and loving Father, for Thy Son’s sake give me the testimony of the Spirit to bear witness with my spirit that I am the son of God, and likewise help me fully to realize that my brother is one with Thee. Awaken me to the newness of life, peace, love, knowledge, and understanding – then I shall be reaching my true ideal.

“My ideal is spiritual in essence, regardless of where it leads. Christ the Guide, Christ the leader, and Christ the Way. His ways are my ways, and His ambitions are my ambitions. To be Christlike is my ideal. We are sons of God and should act as such.”

“My ideal is to be a perfect channel through which the will of the Father may be done, whether in the physical, the mental, or the spiritual plane, and to return to the Father from whence I came. My hopes and desires are in the One by whom all were created.”

In Jesus we have the way, in Him we have the example, and in Him we have all the attributes of the Ideal manifested. His teachings and life of service to His fellowman show us the way we too must tread in attaining the height He reached. When in our relationship to our fellowman we are so perfected in the Christ Consciousness that each word, thought, and deed bring blessings to those we contact, then we may be sure that our ideal is the true one.

 Attaining the ideal

The ideal cannot be man-made, but must be of the spiritual nature that has its foundation in Truth, in God. Know the first principle:

 The gift of God to man is an individual soul, which may be one with Him, and that may know itself to be one with Him and yet individual in itself, with the attributes of the Whole, yet not the Whole.   (262-11)

 Such must be the concept, or the ideal, whether of the imaginative, the mental, the physical, or the spiritual body of man. All may attain to such an ideal, yet never become the Ideal, but be one with the Ideal.

With this ideal once set, there will be no fear. There will come to each of us the grace to dare to be a Daniel, to dare to stand alone. We attain our ideal by seeing the Father in others. Let our prayer be:

 God, be merciful to me! Help Thou my unbelief! Let me see in Him that Thou would have me see in my fellowman. Let me see in my brother that I see in Him whom I worship.  (262-11)

 We reach this vision through Christ. It takes the penetrating light of His Spirit to discern the divine spark in fallen humanity. It takes the mind of Christ to bless and not condemn, to love and not censure. The fields are now ripe unto harvest, but the laborers are few. We must work, work, for the night of unbelief and doubt comes.

It is our heritage to catch the true concept of the divine in all and to be, in truth, co-workers with God. As there is raised in our selves more and more of the Christ Consciousness, we become free indeed, and with freedom comes the awakening – the awakening to the realization of the Ideal.

As we see others as the Christ sees them and strive to consecrate ourselves to Him, then our daily acts, our words, and our thoughts will bring that understanding and realization of the Ideal manifested in us as well as in others. Lets us look for good in everyone, speaking neither evil, harsh, nor unkind words to any at any time.

Let us do all that we know to do, in love, and leave the results with God. Let us holdfast to that which we have purposed in our inner selves, knowing that no emergency in a material way or manner may arise that cannot find its solution in spiritual inspiration, for His promises are sure. Offenses may arise, yet with each and every fear there is that from within which will quiet our troubled minds, even as He quelled the tempest on the sea. As we seek, we find; as we knock, we are heard. If we are timid, fearful, or overcautious in giving out the hope which has sustained us, then we grow more weak and fearful ourselves.

Conclusion

Have we chosen the spiritual Ideal? Are the things in our own lives measured by that Ideal? When we sincerely examine ourselves and know that our standard is what we see in the other fellow and come to realize that our God is manifesting in and through him, we know that the Ideal we are setting for ourselves is one that will lift us up and cause us to be merciful, even as our Father is merciful. Then we may be assured of the peace that passes understanding.

What is our Ideal? The Christ-Way. Let us not be anxious, but wait on the Lord, knowing that He is faithful who promised, “If any man hear my voice, and open the door, I will come in to him, and will sup with him, and he with me.”

Nu volgen twee vertalingen:

Amsterdam 1 versie

Les III

WAT IS MIJN IDEAAL?

(Gebaseerd op Edgar Cayce “reading” 262-11 tot 262-14)

 “Laat deze geest in U zijn, die ook in Christus was”

(Fil. 2:5)

Gebed: God, wees mij genadig. Kom mijn ongelovigheid te hulp! Laat mij in Hem zien, wat Gij van mij zoudt willen dat ik in mijn medemens zie. Laat mij in mijn broeder zien, wat ik in Hem zie, die ik aanbid. 262-11

 Inleiding: Wat is een ideaal? Ons wordt gezegd dat een geestelijk begrip of wel wat men zich voorstelt als maatstaf van volmaaktheid, een ideaal is.  Onze geest is de bouwmeester.

Wij streven er altijd naar, iets te vereren of iets lief te hebben, zij het stoffelijk, psychisch of spiritueel. Van onze ervaringen vormen wij ideeën; door onze verbeeldingskracht verwarren wij dan vaak deze ideeën met idealen. Een ideaal is iets dat verder grijpt dan ons persoonlijk belang, iets dat boven ons staat, waar we naar toe streven. Door onze ideeën idealen te noemen, leggen wij ons daarop vast en dat betekent het begin van aantasting van de structuur van de ziel, die we hebben opgebouwd. Onze idealen zijn altijd aanwezig! Ze zijn bewust of onbewust de basis voor de stuwende krachten in ons leven.

 Idealen groeien met onze ontwikkeling

In de kinderjaren was de hoogte die wij hoopten te bereiken, veel lager dan die van het doel dat we in onze latere jeugdjaren stelden. Wij herinneren ons dat de God die we in onze kinderjaren vereerden, is gegroeid tot de God die wij nu “Abba, Vader” noemen.  (zie Mark. 14:36).

Eerwijl wij ons zo verder ontwikkelen en omhoog streven, worden onze idealen groter tot ze de hoogte van volmaaktheid bereiken, de Bron van al het Goede, de Creatieve Energie, waarvan wij allen schepsels zijn.

Vanuit materieel, psychisch en spiritueel gezichtspunt zijn onze idealen modellen waarmee wij proberen ons leven vorm te geven. Wij moeten de betekenis van “De Eenheid” begrijpen en onze stoffelijke en onstoffelijke of geestelijke idealen doen opgaan in het spirituele ideaal van de ziel. Ons spirituele model moet niet worden aangepast aan onze wensen, maar wij moeten groeien om in het beeld te passen dat God van ons gemaakt heeft en wil voltooien.

 Het ware ideaal

Het ware ideaal is het hoogste spirituele richtsnoer dat bereikt kan worden op het stoffelijk aardse niveau. Hieruit volgt dus, dat ons ideaal gevonden moet worden in Christus, die “de Weg” is.

Wie langs een andere weg omhoog probeert te klimmen, doet zichzelf tekort, ja, berooft zichzelf.

Allen die oprecht naar de waarheid zoeken, erkennen dat, ofschoon wij dat misschien op verschillende manieren tot uitdrukking brengen.

De volgende citaten getuigen daarvan:

“Te denken, te spreken, te handelen vanuit het bewustzijn van mijn goddelijk zelf, zodat ik gelijk aan Hem zou kunnen worden, dat ik de dingen zou mogen doen waarvan Hij zei dat ik ze zou kunnen doen, en degenen helpen die Zijn stem niet hebben gehoord – dat is mijn ideaal.”

 “Gij Heerlijke God, die verder straalt dan mijn begrensde geest, ik zou U vollediger openbaar willen maken. Gij tedere en liefhebbende Vader, omwille van Uw Zoon, geeft mij de overtuigingskracht van de Heilige Geest om met hart en ziel te getuigen dat ik een Gods kind ben help mij ook om volledig te beseffen dat wij mensen, broeders zijn en één met U.

Wek mij tot de nieuwheid van leven, vrede, liefde, kennis en begrip – dan zal ik mijn ware ideaal gaan bereiken.”

 “Mijn ideaal is een willig kanaal te zijn, waardoor de wil van de Vader tot uitdrukking kan komen, onverschillig of het op het materiële, geestelijke of spirituele vlak is en terug te keren tot de Vader van wie ik kwam.

Mijn hoop en verlangen zijn gericht op de enige God, door wie wij allen werden geschapen.”

 In Jezus hebben wij de weg, in Hem hebben we het voorbeeld, in Hem hebben we alle kenmerken van het geliefde ideaal. Zijn leer en leven van dienstbaarheid ten opzicht van Zijn medemens tonen ons de weg, die ook wij moeten gaan om de hoogte te bereiken die Hij bereikte.

Als wij in onze medemenselijke relaties zo volmaakt zijn geworden door het Christusbewustzijn, dat elk woord, elke gedachte en daad tot zegen is voor hen met wie wij in aanraking komen, dan mogen wij er zeker van zijn, dat ons ideaal waarachtig is.

 Het Ideaal bereiken

Een ideaal kan niet van menselijke makelij wezen, maar het moet van spirituele aard zijn. Die heeft zijn grondslag in de Waarheid, in God.

 “Als eerste principe moeten wij weten dat God aan de mens een individuele ziel heeft geschonken, die één kan zijn met Hem en toch individueel in zichzelf; wel met de kenmerken van het Geheel, maar toch niet zelf het Geheel.” 262-11

 Zo moet de opvatting van het ideaal zijn, hetzij met betrekking tot  onze verbeelding, ons denken, het materiële , geestelijke of het spirituele lichaam van de mens. Allen kunnen zo’n ideaal wel bereiken, worden echter nooit zelf het Ideaal, maar kunnen wel één worden met het Ideaal.

 Staat dit Ideaal eenmaal vast, dan zal er geen angst meer zijn. Ieder van ons zal met de kracht gezegend worden om een Daniel te durven zijn, om alleen te durven staan.

We bereiken ons Ideaal door het Goddelijke in anderen te zien. Laat ons gebed zijn:

 “God zegen mij! Kom mijn ongeloof te hulp! Laat mij in mijn medemens zien, wat ik in Hem zie, die ik aanbid.” 262-11

 Deze visie bereiken wij door Christus. Het indringende licht van Zijn geest is nodig om de goddelijke vonk in de gevallen mensheid nog te bespeuren. Het vraagt de geest van Christus om te zegenen en niet te veroordelen, lief te hebben en niet te kritiseren.

De velden zijn rijp voor de oogst, maar de arbeiders zijn weinigen. Wij moeten werken, hard werken, anders komt de nacht van ongeloof en twijfel over ons.

 Ons erfdeel is: die ware betekenis van het goddelijke in alles te vatten en in feite medewerkers Gods te worden.

Naarmate in onszelf het Christusbewustzijn meer en meer groeit, worden wij werkelijk vrij, en met deze vrijheid komt het ontwaken – het ontwaken tot de verwezenlijking van het Ideaal.

 Als wij anderen zien zoals Christus hen ziet en ernaar streven ons aan Hem te wijden, dan zullen wij in ons dagelijks doen en laten, in onze woorden en onze gedachten, dan in ons, zowel als in anderen tot uitdrukking komt.

Zoeken wij naar het goede in iedereen. Spreken wij geen boosaardige, harde, noch onvriendelijke woorden tegen wie of wanneer dan ook.

Wij willen alles wat wij behoren te doen, in liefde doen en de resultaten aan God overlaten.

 Wij willen trouw zijn aan wat wij ons innerlijk hebben voorgenomen, wetend dat er geen materiële nood kan ontstaan waarvoor geen geestelijk geïnspireerde oplossing gevonden kan worden, want Zijn beloften zijn zeker.

 Er mogen ergernissen komen, maar toch is er bij elke angst ook datgene van binnenuit, dat onze bezorgde geest zal geruststellen, zoals Hij de storm op zee tot bedaren bracht.

Als wij zoeken, vinden wij; als wij kloppen, worden we gehoord.  Als wij verlegen, angstig of overdreven voorzichtig zijn door de hoop op te geven die ons heeft doen stand houden, dan worden wij ook zelf steeds zwakker en banger.

 CONCLUSIE

Hebben wij het spirituele Ideaal gekozen? Meten wij de dingen in onze eigen levens af aan dat Ideaal?

Als we onszelf oprecht onderzoeken en weten dat onze maatstaf is wat wij in onze medemens zien (projecteren) en we beginnen te beseffen dat onze God zich openbaart in en door Hem, dan weten wij dat het Ideaal waar wij naar streven er zijn, zoals onze hemelse Vader barmhartig is.

Dan mogen we verzekerd zijn van de vrede die alle begrip te boven gaat.

 Wat is ons Ideaal?

De weg van Christus.

Wij willen niet bezorgd zijn, maar ons aan de Heer toevertrouwen, wetend dat Hij trouw is, die beloofde:

“Indien iemand mijn stem hoort en de deur opent, dan zal ik bij hem binnen gtaan en met hem het avondmaal vieren en hij met mij.” (Openb. 3:20)

 Tweede versie:

Les III: Wat is mijn Ideaal?

(gebaseerd op de Edgar Cayce Lezingen 262-11 tot en met 262-14)

«Laat uw gezindheid die van Christus Jezus zijn» (Fil. 2,5).

Gebed voor deze les: «God, wees mij barmhartig! Redt U mijn ongeloof! Laat mij in Hem aanschouwen wat U wilt dat ik in mijn naaste aanschouw. Laat mij in  mijn broeder aanschouwen wat ik in Hem, die ik aanbid, aanschouw» (Lezing 262-11)

 Inleiding

Wat is een ideaal? Men zegt ons dat een ideaal een mentaal concept is, of onze notie van volmaaktheid. Het is een zekere norm. En het bewustzijn is de bouwer. Wij spannen ons voortdurend in om te bereiken wat wee vereren of beminnen, en dat kan fysiek, mentaal of spiritueel zijn. Onze ervaringen geven vorm aan onze ideeën; maar door de werking van de verbeelding verwarren we deze ideeën soms met onze idealen.

 Een ideaal is iets dat voorbij onszelf ligt en boven ons uitstijgt, iets waarnaar wij streven. Onszelf te knevelen door onze ideeën idealen te noemen, dat betekent het begin van een bederf  in de zielenstructuur die we hebben opgebouwd. Onze idealen zijn altijd aanwezig. Zij zijn of bewust, of onbewust het fundament van de stuwende krachten in ons leven.

 Idealen worden groter door ontwikkeling

 In de tijd dat we een peuter waren lag de top waarnaar we reikten, lager dan toen we een tiener waren. Wellicht herinneren we ons dat de God die in we onze kindertijd aanbaden nu is uitgegroeid tot de Geest die we «Abba, Vader» noemen. Indien wij, terwijl wij ons verder ontwikkelen, omhoog streven, verbreden zich onze idealen totdat zij het niveau van de volkomenheid bereiken, de Bron van al het Goede, van de Scheppende Energie waarvan wij verschijningsvormen zijn. Gezien vanuit een lichamelijk, mentaal en spiritueel standpunt zijn onze idealen patronen waarnaar we ons leven gestalte trachten te geven. We moeten de betekenis van Eenheid begrijpen en ons lichamelijke en mentale idealen laten versmelten met het spirituele ideaal van de ziel. Ons spirituele patroon moet niet op onze maat worden toegesneden, maar moet stroken met het patroon, waarvan God de Schepper Voltooier is.

Het Ware Ideaal

 Het ware ideaal is de hoogste spirituele verwerkelijking, bereikbaar op dit stoffelijke niveau, en zodoende is het vanzelfsprekend dat ons ideaal gevonden moet worden in Christus, die de Weg is. En hij die langs een andere weg omhoog tracht te klimmen, berooft en besteelt zichzelf. En eenieder die echt de waarheid zoekt weet dit, ofschoon hij zich misschien anders uitdrukt.

De volgende citaten illustreren dit mooi: «Dit is mijn ideaal: te denken, te spreken, en te handelen vanuit het bewustzijn van mijn goddelijke zelf – Zijn voorbeeld volgend. Dat ik dingen mag doen waarvan Hij gezegd heeft dat ik ze ook zou kunnen doen; en degenen mag helpen die Zijn stem niet hebben gehoord.»

«Heer van Glorie wier schittering het eindige verstand te boven gaat, ik wil U graag beter uitdragen, opdat Uw Geest, tedere en liefhebbende Vader ter wille van Uw Zoon aan mijn bewustzijn getuigenis aflegt zodat ik kan laten zien dat ik een kind van God ben. Help mij beter te beseffen dat mijn naaste met U één is. Wek me op tot een nieuw leven, tot vrede, liefde, kennis en inzicht – en dan zal ik mijn ware ideaal benaderen.»

«Mijn ideaal is in wezen spiritueel, ongeacht waar het mij heenleidt. Christus de Gids, Christus de Leider, en Christus de Weg. Zijn wegen zijn mijn wegen, en Zijn streven is mijn streven. Te zijn als Christus dat is mijn ideaal. Wij zijn kinderen van God en moeten als zodanig handelen.»

«Het is mijn ideaal om een volmaakt kanaal te zijn waardoor de wil van de Vader kan geschieden – en het maakt niet uit of dat nu op het stoffelijk, mentaal of spiritueel niveau is; en om terug te keren naar de Vader waaruit ik voortgekomen ben. Mijn hoop en verlangens zijn gesteld op de Een door wie alles geschapen werd.»

In Jezus bezitten wij de weg; in Hem hebben wij het voorbeeld, en in Hem bezitten wij alle eigenschappen van het geopenbaarde ideaal. Zijn leer en hulpvaardig leven voor anderen, tonen ons de weg die ook wij moeten gaan om de hoogte te bereiken die Hij verwierf. Wanneer wij in onze relatie met onze medemensen zo volmaakt zijn geworden in het Christusbewustzijn dat ieder woord, iedere gedachte en daad degenen met wie in aanraking komen geluk brengen, dan kunne wij ervan verzekerd zijn dat ons ideaal echt is.

Het Ideaal bereiken  

Het ideaal kan niet door mensenhanden zijn gemaakt, maar moet een spiritueel karakter hebben dat geworteld is in de Waarheid, in God. Het eerste beginsel is: «De gave van God aan de mens is een individuele ziel, die zich met Hem kan verenigen, en die zichzelf één weet met Hem en toch als individu op zichzelf gesteld, met de eigenschappen van het Geheel en toch niet het Geheel» (Lezing 262-11). Dit moet het idee, het ideaal zijn, ongeacht of het nu gaat om de verbeelding, het mentale, het fysieke of het spirituele lichaam. En iedereen kan zo’n ideaal bereiken, maar nooit het Ideaal worden, al kan hij één worden met het Ideaal. En wanneer het ideaal vaststaat zal er geen angst zijn. En zal eenieder van ons moed worden geschonken. En durven we als Daniël , alleen te staan Wij bereiken ons ideaal door de Vader in anderen te zien. Laat ons gebed daarom zijn «God, wees mij genadig! Helpt Gij mijn ongeloof! Laat mij in Hem, overeenkomstig uw wil, mijn naaste zien. En laat mij in mijn naaste zien dat wat ik in de Christus aanbid» (Lezing 262-11)

We komen tot deze overtuiging door Christus. Het doordringende licht van Zijn Geest is nodig om in de gevallen mensheid de goddelijke vonk te ontwaren. Het vergt de gezindheid van Christus om te zegenen en niet te veroordelen, om te beminnen en niet af te keuren. De velden zijn rijp om geoogst te worden, maar er zijn te weinig arbeiders. Wij moeten werken, werken, want de nacht van ongeloof en twijfel is in aantocht.

Het is ons erfdeel de ware betekenis van het Goddelijke in allen te begrijpen, en waarachtig medewerkers van God te zijn. En indien het Christusbewustzijn zich sterker in ons manifesteert, worden we terecht vrij; en met die vrijheid komt het ontwaken – beseffen we dat we het Ideaal moeten verwezenlijken.

Als we anderen zien zoals de Christus hen ziet, en ernaar verlangen onszelf aan Hem toe te wijden, dan zullen onze dagelijkse handelingen, onze woorden en gedachten de verwerkelijking van dat ideaal naderbij brengen. En dan krijgen we kennis van Het Ideaal dat wij en anderen uitdragen. Laat ons in iedereen het goede zoeken, en tegen niemand kwade, harde of onvriendelijke woorden spreken. Laat ons doen wat we moeten doen, in liefde, en de resultaten aan God overlaten. Laat ons vasthouden aan ons innerlijk streven, in de wetenschap dat er geen materiële nood is waarvoor een geestelijke ingeving geen oplossing kan bieden – want zijn beloften zijn waar.

Wellicht wordt er aanstoot gegeven, maar met ieder angst verschijnt er – in ons innerlijk – dat wat onze gekwelde geest bedaart; zoals Hij de storm op zee tot bedaren bracht.

Wanneer we zoeken, vinden we. En als we aankloppen worden we gehoord. Als we verlegen zijn, bevreesd, of overdreven voorzichtig bij het uitten van de hoop die ons tot steun is geweest, dan worden we vanzelf zwakker en angstiger.

Besluit

Hebben we het spirituele Ideaal gekozen? Worden de zaken in ons eigen leven afgemeten aan dit Ideaal? Wanneer we onszelf eerlijk onderzoeken en beseffen dat we onze maatstaf in anderen waarnemen, en gaan beseffen dat God zich in en door deze persoon manifesteert, weten we dat het Ideaal dat wij onszelf voorhouden ons verheffen zal, en er voor zal zorgen dat wij vergevingsgezind zijn zoals onze hemelse Vader vergevingsgezind is. Dan mogen we rekenen op de vrede die alle begrip overstijgt.

Wat is ons Ideaal? De Christusweg. Laat ons niet bezorgd zijn, maar op de Heer wachten, in de wetenschap dat Hij getrouw is en beloofd heeft: Ik sta voor de deur en Ik klop. En als iemand mijn stem hoort en de deur opent, zal ik bij Hem komen en maaltijd met hem houden en hij met Mij» (Openb.3,20).