Wijsbegeerte
De lezingen over wijsbegeerte en wedergeboorte
Wat is wedergeboorte juist? Het is het geloof dat elk van ons door een
reeks levens moet gaan; het doel ervan is onze innerlijke ontplooiing en
zielsontwikkeling. Cayce's benadering houdt het idee van zielsverhuizing niet
in, d.i. de theorie dat menselijke wezens als dieren kunnen herboren worden;
zielen hebben in de loop der tijden alleen menselijke lichamen bewoond.
"Karma
is een reactie die kan vergeleken worden met een reactie in het lichaam als
voedsel, zij het vis of brood, opgenomen wordt. Het voedsel wordt omgezet in een
deel van het lichaam zelf, doordringt elke cel en beïnvloedt de gezondheid van
lichaam en geest (mind).
Zo
gaat het ook voor de ziel, als ze in het lichaam treedt voor een ervaring op
aarde. De gedachten van de persoon alsmede zijn handelingen die het gevolg zijn
van die gedachten, zijn het voedsel waarmee de ziel zich voedt. Deze gedachten
en handelingen, op hun beurt, werden verwekt door vorige gedachten en
handelingen, en zo keren we terug tot de geboorte van de ziel. Als een ziel een
lichaam binnentreedt, wordt een deur geopend die een gelegenheid biedt om aan
het lot van de ziel te bouwen. Alles wat vroeger werd gebouwd, zowel het goede
als het kwade, ligt in die kans ingesloten. Er is altijd een manier van zich
loskopen, maar er is geen manier om de verantwoordelijkheden die de ziel zelf op
zich heeft genomen te ontlopen.
Zo
gezien is het leven een manier van zich ontwikkelen, een voorbereiding op het
reinigen van de ziel, al kan het soms een moeilijke weg zijn voor het stoffelijk
bewustzijn en het stoffelijk lichaam.
Er
komen veranderingen, en sommigen zeggen dat het geluk toegeslagen heeft. Maar
het is het geluk niet. Het is het resultaat van wat de ziel met de kansen
voor haar verlossing heeft gedaan."(440-5)
In Cayce's benadering geeft reïncarnatie essentieel een wijsgerige
achtergrond aan het verleden, dat ons een kader van mogelijkheden en
waarschijnlijkheden biedt; we moeten ons toespitsen op hoe dit leven praktisch
aan te vatten: we leven nu, groeien en staan in dienst van de anderen.
"Elk
wezen op aarde is wat het is wegens wat het was. " (2823-3)
"Elk
wezen, elke ziel, komt in de stoffelijke wereld met bepaalde doeleinden. Deze
zijn niet individueel of van een egoïstische natuur, al zijn ze zeer
persoonlijk in hun toepassing en hun praktijk. Elke ziel ontmoet gedurig
zichzelf, niet alleen in wat soms karma of karmische invloeden wordt genoemd.
Want denkt eraan dat het Leven God is, wat opbouwend is groeit, wat afbrekend
is, gaat kapot.
Karmische
invloeden dan. Indien een enkeling zich in zijn leven heeft toegelegd op
opbouwend werk, groeit en groeit het. Want een individueel wezen groeit naar een
haven van vrede en harmonie en begrip, of, je groeit naar de hemel veeleer dan
naar de hemel te gaan. Je groeit in genade, in kennis, in begrip." (1431-1)
Het is niet zo belangrijk wie we in het verleden waren (of zelfs wat we
deden), zeer belangrijk daarentegen is dat waarop we ons heden richten, op de
mogelijkheden en uitdagingen waarmee wij elke dag te kampen hebben. De huidige
keuzen, handelingen en vrije wil van een enkeling zouden de ervaringen van dit
leven bepalen.
"Kijk
niet achteruit, gedenk Lots vrouw...nu, vandaag, is de tijd gekomen dat iedere
ziel zich bewuster moet worden van de nood Zijn tegenwoordigheid te
vergroten." (262-25)
In plaats van een fatalistische houding ten opzichte van het leven is dit er
eerder een dat bijna grenzeloze mogelijkheden aanbiedt.
Toch kende Cayce ook de minder positieve aspecten van deze filosofie. Hij
betoogde dat sommige benaderingen een misverstand over het ware doel van
wedergeboorte schiepen. De vrijheid van keuze niet aanvaardend, begrijpen
sommigen reïncarnatie verkeerd en zien het verband tussen karma, vrije wil,
bestemming en genade niet.
"De
meesten tegenwoordig leggen karmische toestanden verkeerd uit. Elke ziel of elk
wezen zou een juist begrip moeten hebben van Bestemming. Onze bestemming ligt
binnen in ons, ze bestaat uit vertrouwen, ze is een geschenk van de Scheppende
Krachten. Karmische invloed, in dit geval, is opstandige invloed tegen de
Lotsbestemming."(903-23)
"Het
wezen legt de nadruk op karma. Als je volgens de wet leeft, moet je volgens de
wet oordelen, maar als je volgens het vertrouwen leeft,
dan moet je volgens het vertrouwen oordelen."(2981-1)
Tegen een andere zei Cayce:
"Dit
is niet bedoeld als kritiek of spot, maar opdat je zou weten dat de wet van God
volmaakt is, niet des mensen conceptie van die wet. De wet moet vervuld worden.
Wil jij het doen, of wil je het door iemand anders laten doen?... Hij die zoekt
vindt. Hij die klopt, hem zal geopend worden. Dit is onweerlegbaar. Dit zijn
onveranderlijke wetten."(3654-1)
Volgens Cayce werkt de enkeling actief mee aan zijn levensreis en is geen
gewone, soms onwillige waarnemer.
Nog steeds wordt het begrip wedergeboorte vaak verkeerdelijk
uitgelegd als een fatalistische reis door ondervindingen en verhoudingen waar
we, wegens ons karma, doorheen moeten. Zo gezien hebben onze keuzen, gemaakt in
het verleden, onze toekomst in steen uitgebeiteld en is het leven alleen maar
het volgen van de groef. Zo ziet Cayce karma niet.
Het Sanskriet woord karma betekent "werk, daad"; het werd
ook vertaald als "oorzaak en gevolg". Al zijn de lezingen het daar mee
eens, het idee dat karma gewoon kon bepaald worden als geheugen is een
van hun intrigerende filosofische bijdragen.
Er zijn geen schulden op een of andere Universele Lei die moeten betaald
worden, ook is het niet noodzakelijk dat we een hoop omstandigheden ondergaan
wegens vroegere daden of misdaden. Karma is gewoon geheugen. Het zijn positieve
zowel als negatieve inlichtingen waarop het onderbewustzijn beroep kan doen. Zo
bijvoorbeeld heeft het zich bij een eerste ontmoeting verwant voelen met of het
zich vijandig voelen tegenover een persoon een karmische oorsprong. In lezing
622-6 wordt naar karma verwezen als "toegeven aan impulsen".
Het is zeker dat ons onderbewust geheugen een invloed heeft op ons denken,
onze reacties, onze keuzen en zelf op ons voorkomen. Maar vrije wil is
steeds in ons bereik.
Geloof
en werken zijn sinds lang in schijnbare tegenstelling tot elkaar, nochtans zijn
beide beschouwd als belangrijk en nodig. De lezingen van Cayce beweren niet dat
we alleen kunnen staan.
"Vandaar
is het niet door werken alleen, maar door genade en medelijden, en de gaven van
de Vader dat de mens zijn verwantschap leert kennen met de dingen die bestaan,
die bestaan hebben en die kunnen bestaan in de ervaringen van elke ziel."
(1504-1)
Volgens Cayce wordt een enkeling niet onmiddellijk na zijn dood herboren
maar krijgt de ziel de kans om de inventaris op te maken van alles wat zij
geleerd heeft. Dan mag ze zelf beslissen welke les ze de volgende keer wil leren
om een vollediger wezen te worden. Ze kiest om weer op de aarde geboren te
worden in een mannelijk of vrouwelijk lichaam, in een bepaalde omgeving (ouders,
familie, plaats en tijd,...). De keuzen worden gemaakt opdat ze op de beste
manier het specifiek gekozen doel van de incarnatie zou vervullen en
uiteindelijk volkomen worden, dit wil zeggen, een volledige liefde uitdrukken in
alle uitdagingen die het stoffelijk leven biedt. Onze ervaringen zijn dus
afhankelijk van door ons vrijwillig gemaakte keuzen.
Onze vrije wil kan de uitdagingen van het leven omzetten in treden die
ons hogerop leiden of tot hindernissen en struikelblokken.
"Wees
vreugdevol in je dienst tot je medemens, in de naam van Hem die jouw wegen kan
behouden. Beschouw jouw ongemakken, jouw zorgen, zelfs jouw ontgoochelingen als
middelen om Zijn weg beter te leren kennen."(262-83)
"Karma
is eerder niet leven zoals we weten dat we zouden moeten leven. Zoals jij wil
vergeven worden, moet je anderen vergeven. Dat is de manier waarop karma moet
opgevangen worden."(2271-1)
Hoe dan ook, we oogsten wat we zaaiden. Voortdurend komen we gevolgen van
vorige daden en houdingen tegen.
Een van de interessante aspecten van wedergeboorte is dat gaven en
verworvenheden nooit verloren gaan. Iemand die in een leven een bepaalde
vaardigheid ontwikkelde, zal er later beroep kunnen op doen opdat ze hem zou
helpen het doel dat hij zich gesteld heeft te bereiken.
Een andere belangrijke ,wijsgerige bijdrage ons verschaft door de
lezingen van Cayce is het idee dat
er geen karma bestaat tussen personen; er is alleen karma met zichzelf. Steeds
onszelf ontmoeten (karma) in onze omgang met anderen leidt ons ertoe hen,
in plaats van onszelf, verantwoordelijk te stellen voor onze teleurstellingen en
uitdagingen.
Op de vraag: "Moet ik me kwijten van een karmische schuld tegenover een
of beide van mijn ouders?” antwoordde Cayce:
“
Er is een karmische schuld tegenover jezelf die je nu kan lossen door te werken
aan de verhouding tussen jezelf en je lotgenoten."(1436-3)
Al zijn we verantwoordelijk voor onze karma, toch worden we altoos
aangetrokken door bepaalde mensen en groepen waardoor we onszelf zullen
ontmoeten in bepaalde omstandigheden en verhoudingen. Zij, op hun beurt, worden
door hun eigen karmisch geheugen door ons aangetrokken.
De wijze waarop iemand beslist zichzelf te ontmoeten bepaalt zijn leven.
Die karmische groepen komen vaak opnieuw tot stand als familie-, werk- en
culturele kringen, en zelfs als verenigingen op een nationaal vlak. Cayce
verklaarde dat we nooit iemand toevallig ontmoetten, ook bestaat er nooit een
(positieve of negatieve) gevoelsverbinding met iemand die we voor de eerste keer
zien. Verwantschappen doen ons voortdurend iets leren, ervaren.
Het centrale idee is dat de ziel voortdurend de gevolgen ondervindt van haar
vorige keuzen. In de Bijbel wordt dit verwoord als: Wat je zaait moet je
oogsten;en met de mate waarmede gij meet, met die mate zal u gemeten
worden.
Dit betekent dat we, in dit leven, wat we anderen hebben aangedaan, zelf aan
den lijve ondervinden.
Ons leven is niet voorbestemd of fatalistisch van nature want we blijven in
controle door de manier waarop we kiezen te reageren op levensomstandigheden
waartoe we aangetrokken worden. Uiteindelijk zijn alle ervaringen tot stand
gekomen door ons eigen toedoen, voor ons eigen goed en onze groei.
Anders uitgedrukt: we kunnen misschien niet altijd begrijpen waarom we ons
in bepaalde omstandigheden vinden; het "waarom" is misschien minder
belangrijk dan onze reactie. Zo kunnen twee mensen in dezelfde omstandigheden
zijn, bijvoorbeeld hun werk verliezen, toch kan elk op een verschillende manier
die toestand benaderen. De ene kan veel tijd en energie besteden aan bitterheid
en gramschap terwijl de andere het kan beschouwen als een wonderlijke
gelegenheid alles opnieuw te beginnen en eens te doen wat hij altijd al wou. De
manier waarop iemand op een omstandigheid reageert bepaalt de volgende ervaring.
Wedergeboorte is een begrip dat niet alleen in de Oosterse gedachte maar
ook in elke godsdienst past want het zet ons aan meer medelijden met elkaar te
hebben.1
Het maakt ons duidelijk dat alles wat in het leven gebeurt een doel heeft.
Het is echter niet belangrijk of een andere de theorie van herboren worden
gelooft of niet. Het begrip helpt sommigen, verwart anderen.
Niet alle lichamelijke ongemakken, alle ziekten, zijn aan karma te wijten.
Iemand die naar de oorzaak van zijn ziekte zocht, werd gezegd: "Ze is
meer in je verbeelding dan wegens vorige belevenissen" (1703-3)
We moeten niet in wedergeboorte geloven om over het verleden te kunnen
mijmeren of om te bluffen met de mogelijkheid een beroemdheid te zijn geweest.
De wijze student weet dat elkeen incarnaties heeft in nederige zowel als in hoge
omstandigheden.
Het doel van dit geloof in reïncarnatie werd door Cayce uitgedrukt in
lezing 5753-2:
"Weet
wat je wil bereiken met je studie... Te weten dat je eens leefde, stierf en
begraven ligt onder de appelboom in je grootmoeders tuin maakt je geen beter
buur, burger, moeder of vader. Te weten dat je onvriendelijke woorden sprak en
eronder leed, dat je dit nu kan verbeteren door rechtvaardig te zijn, dat is de
moeite!"
1
cf. Pythagoras; Plato; vroege kerkvaders als Origenus, de heiligen Clemens van
Alexandria, Hieronymus, Gregorius, Augustinus; Plotinus...
(Bewerking door M. Vansteenkiste van 'An Overview of the Cayce Material' door Todeschi)
Boeken
Gina Cerminara, Leven in Relatie (Many Mansions).
Noel Langley, Edgar Cayce over Reïncarnatie.
Het hoofdstuk "Filosofie" in "Vliedend Water" door Thomas Sugrue.