Over Edgar Cayce
EDGAR CAYCE,de slapende profeet
Wie was Edgar Cayce? Er zijn miljoenen boeken verkocht die verhalen over Edgar
Cayce. Hij is vanaf 1900 besproken in artikelen van meer dan een dozijn
weekbladen en honderden kranten.
Wat was er dan zo uniek aan hem? Dit hangt af van door wiens ogen je hem
bekijkt. Een behoorlijk aantal van zijn tijdgenoten kenden de
"wakende" Edgar Cayce als een bekwaam en begaafd fotograaf. Een
andere groep (voornamelijk kinderen) bewonderden hem als een warm en vriendelijk
zondagsschool leraar. Zijn eigen familie kende hem als een geweldig
echtgenoot en vader. De "slapende" Edgar Cayce was een totaal andere
figuur - en ziener gekend door duizenden mensen, uit alle lagen van de
bevolking, die redenen hadden hem dankbaar te zijn voor zijn hulp. Zeker, veel
van hen geloofden dat hij alleen hen of had "gered" of hun leven had
"veranderd" toen alles verloren leek.
De "slapende" Edgar Cayce was een medisch diagnost, een profeet en een
toegewijd voorspreker van de bijbelse leer. In juni 1954 kende de Universiteit
van Chicago hem voldoende eer toe om op basis van een studie van zijn leven en
werk de "doctorstitel" te mogen dragen. In deze dissertatie refereerde
de schrijver naar hem als zijnde een "religieus ziener". In dat zelfde
jaar schonk het kinder comic boek "house of mistery" men de
vooraanstaande titel "America's meest mysterieuze man".
Zelfs als kind, op een boerderij in de buurt van Hopkinsville Kentucky, waar hij
was geboren op 18 maart 1877, liet Edgar Cayce staaltjes van gewaarwording zien
die boven de normale 5 zintuigen. OP de leeftijd van 6 of 7 jaar vertelde hij
zijn ouders dat hij in staat was visioenen te zien en met hen te spreken, soms
waren dit familieleden die recent overleden waren.
Zijn ouders schreven dit toe aan de overactieve verbeeldingskracht van een
eenzaam kind die beïnvloed was door de dramatische taal van de
herbelevingbijeenkomsten die in die tijd populair waren in dat deel van het
land. Hij ontwikkelde later een vorm van een fotografisch geheugen door te met
zijn hoofd op zijn schoolboeken te slapen, dit geheugen hielp hem snel door de
dorpsschool heen te komen. Deze gave nam echter af en Edgar was slechts in staat
de lagere school af te maken voordat hij zijn plaats in de wereld kon gaan
zoeken.
Toen hij 21 jaar oud was had hij de betrekking van verkoper voor een groothandel
in schrijfbenodigdheden. In de tijd liep hij een geleidelijke verlamming van de
keelspieren op die dreigden het stemgeluid bij hem weg te nemen. Toen dokters
niet in staat waren een fysieke oorzaak voor deze toestand te vinden probeerde
men het met hypnose, dit had echter geen permanent effect. Als laatste redmiddel
vroeg Edgar een vriend hem de zelfde soort hypnotische slaap te laten maken die
hem, als kind, in staat stelde de boeken uit zijn schoolboeken te leren. Zijn
vriend gaf hem de noodzakelijke
ingevingen en toen hij een maal in een zelf opgewekte trance verkeerde,kreeg
Edgar houvast aan zijn eigen probleem. Hij stelde medicatie voor en een
behandelende therapie die zijn stem en zijn gestel weer geheel herstelde.
Een groep artsen uit Hopkinsville en Bowling Green Kentucky maakten gebruik van
zijn unieke talent om diagnoses te stellen bij hun patiënten. Zij vonden
spoedig uit at waar Edgar zich ook bevond, zij slechts de naam en adres van de
patiënt behoefden te geven en hij was in staat om telepathisch
contact te maken met de patiënts lichaam en geest alsof hij zich in
dezelfde ruimte bevond. Hij had geen andere informatie met betrekking tot de
patiënt nodig en kreeg die ook niet. Een van de jonge dokters, dr. Wesley
Ketchum, bracht over deze nogal onorthodoxe procedure rapport uit bij een
medisch onderzoekscentrum in Boston Massachusetts. Op 9 oktober 1910 schreef de
New York Times twee hoofdartikelen met foto's. Vanaf die dag zochtenmensen met
moeilijkheden uit het gehele land de hulp van de "wonderman".
Toen Edgar Cayce in Virginia Beach Virginia op 3 januari 1945 stierf liet hij
meer dan 14,000 in stenografie opgestelde geschriften achter met betrekking op
de telepatisch-helderziende uitlatingen, die hij in een periode van 43 jaar, had
gegeven aan meer dan 6000 verschillende mensen.
Naar deze uitlatingen wordt gerefereerd als zijnde "LEZINGEN" (READINGS).
Deze lezingen omvatten een van de grootste aantallen beschrijvingen van
psychische zienerij die ooit zijn gedaan door een enkele persoon.
Tezamen met de archiefstukken, correspondentie en rapporten worden zij nog
steeds onderzocht door duizenden psychologen, studenten, schrijvers en
onderzoekers, al deze stukken staan ter bestudering beschikbaar onder duizenden
onderwerpen. En stichting die bekend staat als A.R.E. (Association for Research
and Enlightenment) werd in 1932 opgericht om de lezingen te
behouden. Als een OPEN-LIDMAATSCHAP onderzoek organisatie, gaat het nog
steeds door met het indexeren en catalogiseren van de informatie, zij zetten aan
tot onderzoek en experimenten en bevorderen het houden van conferenties, seminar
en lezingen. Tot nu toe zijn de gepubliceerde resultaten beschikbaar
gekomen voor de leden middels eigen ORGANEN. Tegenwoordig bestaan er wereldwijd
honderden STUDIEGROEPEN welke onderzoek verrichten en materiaal gebruiken.
(Linda Casey)
Voor verdere inlichtingen contacteer:
J. Baert : jozef.baert@pandora.be
L. Casey : linda.casey@hetnet.nl
J. van Zwet: johanna@pandora.be
M.
Vansteenkiste: michael.vansteenkiste@belgacom.net