Hoe
ontwikkelt men zijn zielskrachten?*
Spreekbeurt gegeven door Edgar Cayce op 30 juni 1932
Het is ongelukkig dat we allen aan psychische krachten denken als iets zeer
ongewoons, zeker aangezien het woordenboek als een bepaling van psychisch geeft:
"hebbende abnormale krachten, voornamelijk automatisch schrijven of
gesprekken voeren in geestvervoering".
Indien we echter de ware betekenis van zielskrachten begrepen, zouden we
een ander idee hebben wat betreft de zin van het ontwikkelen van deze krachten
in onszelf. Of we het willen toegeven of niet, we hebben allen zielskrachten. Of
we ze willen ontwikkelen, is een andere vraag.
Als mensen een bepaald vermogen wensen te ontwikkelen, beginnen ze het te
oefenen. Iemand die bokser wil worden, mag bepaalde dingen niet doen. Om de
bekwaamheid van een of ander deel of functie van het stoffelijk lichaam te
oefenen, is een geschikte voorbereiding nodig. Iemand die zijn stem ontwikkelt,
oefent dit bijzonder vermogen. Bepaalde regels moeten gevolgd worden om te
zingen, om viool te spelen, om piano te spelen.
Welk vermogen wordt er geoefend? Is het gewoon een deel van het
stoffelijk lichaam? Wanneer we de vermogens, verborgen in elke enkeling, willen
ontwikkelen, - zoals het onderscheiden van kleuren, of hoe kleuren te gebruiken
om iemand anders duidelijk te maken wat we in de natuur gezien hebben- dit
vermogen neemt deel aan meer dan alleen de hand over het palet, het doek of het
vel papier bewegen. We willen iets innerlijks uitdrukken. Wat brengt die
uitdrukking voort? Onze zielskrachten.
Sta me toe u te zeggen wat psychisch is en hoe het moet gebruikt worden.
Denk niet dat iemand die men 'helderziende' [psychic]* noemt, iets bijzonders over zich heeft; je lijdt aan dezelfde toestand. Je
bent even bijzonder als hij, misschien nog meer.
Websters woordenboek geeft als eerste bepaling van psychisch: "van of
behorend tot de menselijke ziel; van of behorend tot het levend beginsel in de
mens; soms behorend tot de menselijke ziel in verhouding tot de zintuigen of
zinnen en tot de uiterlijke zichtbare wereld, verschillend van de geestelijke
wegens zijn redenerend vermogen". De tweede bepaling is: "van of
behorend tot het verstand [mind], het mentale tegenover het stoffelijke in het
lichaam".
Het waarnemingsvermogen van het verstand [physical mind] moet door de
zintuigen komen. Ontwikkeling van een innerlijk vermogen betekent de
ontwikkeling van de scherpte van een zintuig. We weten dat wat we proberen te
begrijpen ons bereikt door middel van de vijf zintuigen. Door te vergelijken
leren we toon en kleur onderscheiden. Zoals een foto een bepaalde handeling
ondergaat om tot stand te komen, zo ook ontwikkelen we ons
onderscheidingsvermogen door onze zintuigen.
Sommigen lijden aan psychische blindheid, dit is het niet kunnen herkennen
van voorwerpen zoals ze gezien worden. Ik heb iemand gekend die alles
ondersteboven zag. Anders kon hij niet zien, alles was voor hem ondersteboven.
Hij was psychisch blind.
Sommigen zijn psychisch doof, dit is het niet kunnen begrijpen van de
betekenis van gehoorde harmonie of geluiden. Ik heb mensen gekend die door de
telefoon hoorden maar niet terwijl ze in een kamer met andere personen waren; of
ze hoorden wanneer ze in een rijdende trein zaten maar niet terwijl ze op straat
wandelden.
Zo weten we dat er in ons lichaam een bepaald vermogen is dat we
psychische krachten of zielskrachten noemen. Dit vermogen behoort tot de ziel en
tot iets stoffelijks.
...
Wat wensen we anderen mede te delen als we een woord gebruiken? Dit hangt af
van de bekwaamheid van degenen die luisteren. En ook van onze bekwaamheid te
beschrijven, door onze zielskrachten, of door de ontwikkeling verkregen door de
zielskrachten. Soort zoekt soort, soort begrijpt soort. Een ingenieur kan
moeilijk aan een muzikant uitleggen waaruit zijn werk bestaat, of de muzikant
kan zijn werk moeilijk beschrijven aan de ingenieur. Dit komt wegens het
individuele oefenen van stoffelijke vermogens, en ook van het deel waardoor we
de stoffelijke vermogen begrijpen, d.i. de zielskrachten.
Er bestaat zoiets als zielsgeneeskunde, dat deel van de wetenschappen dat
de geestesziekten behandelt. Als de zielskrachten niet ontwikkeld zijn, is er
iets verkeerds met de mentale vermogens, iets verkeerds met de bekwaamheid te
begrijpen. Want ons vermogen onze ziel te voeden (en dat is waarom we op aarde
zijn) hangt af van onze bekwaamheid uit onze omgeving te halen hetgeen dat ons
innerlijk begrijpen kan ontwikkelen.
Indien u muzikant bent, begrijpt u gemakkelijk wat bedoeld wordt met
psychisch ritme. Het is de ritmische vorm waarin ons verstand [mind] een
eentonig herhaalde prikkel gewoonlijk waarneemt. Daarom bidden we en daarom
moeten we luidop bidden, want het geluid kan onze zintuigen wakker maken en de
krachten opwekken die de innerlijke zielsvermogens zullen sterken.
Een andere bepaling van zielskrachten kan worden gevonden in de
vergelijking van eindig en oneindig. Ze laten op onze geest [mind] een volledig
verschillende indruk na.
Het verstand [finite mind]** kan de ziel voeden, op voorwaarde dat we het iets opbouwends geven dat het
in leven houdt. Maar de oneindige geest [infinite mind] waarvan de eerste vraag
zou zijn, "Hoe kan je het oneindige leren kennen?" kan door de rede
niet onderscheiden worden. Het verstand [finite mind] probeert te redeneren, te
onderscheiden en te bepalen door middel van vergelijking - processen die slechts
een deel zijn van de vermogens, zielskrachten genoemd. Zo is de oneindige geest
buiten het rijk van het gewone redeneren. We kunnen het oneindige slechts
begrijpen door een vermogen dat boven de rede staat. Dit vermogen is de
zielskracht. Men moet in een staat komen waarin het eindige ik niet meer
bestaat.
We bidden zo dikwijls als die oude vrouw die bad dat de heuvel zou
verplaatst worden; elke morgen keek ze naar buiten en zei: "Hij is daar
nog. Ik wist dat hij daar zou zijn."
We zijn nog niet uit ons eindig redenerend ik
geraakt zodat het oneindige kan binnenkomen en helpen. We moeten het
vermogen ontwikkelen tussen het eindige en het oneindige, opdat het
oneindige ons deelachtig zou worden. We zoeken één te worden met het oneindige
door het terugbrengen van de ziel tot haar eenvoudigste zelf - haar goddelijke
essentie - en die eenwording en vereenzelviging te verwezenlijken.
We kunnen ons afvragen hoe de mens die persoonlijkheid (eindig)
ontwikkelde en hoe hij zijn individualiteit (oneindig) verloor door de plaats
die hij bezette met zijn Schepper in het begin kwijt te raken. Deze
individualiteit zoekt steeds zich uit te drukken door de vermogens die de mens
werden gegeven, want door hen kunnen uitdrukkingen van het oneindige, of God, in
ons leven komen.
We weten dat we onze genootschap geleidelijk verloren door ons onvermogen
ons uiterlijk, eindig ik af te sluiten. Met andere woorden, we hebben zoveel aan
onszelf gedacht en aan het voorzien van onze stoffelijke noden, dat we de
vleselijke verlangens hebben voldaan tot we vergaten dat er nog een genootschap
van onze ziel met onze Schepper is. Die genootschap is wat we zielskracht
noemen.
Niemand zal ontkennen dat die vermogens kunnen gebruikt worden door hen
die hun stoffelijk bewustzijn verloren hebben, of dat ze kunnen opgemerkt worden
in een vergadering die zich heeft afgestemd op innerlijke en uiterlijke
invloeden.
Als we proberen met God te spreken, verwachten we dan een antwoord? Als
we bidden, verwachten we dan altijd een antwoord? We moeten ons eindig zelf
verliezen en aanvaarden gebruikt te worden, op welke manier ook Hij het nodig
acht. "Henoch wandelde met God , en hij was niet meer, want God had hem
opgenomen." Hij werd onder zijn broeders niet gevonden omdat zijn geloof
hem toegerekend werd als rechtvaardiging. Als uw geloof in, of de vermogens van
onze zielskrachten die we allen bezitten zo misbruikt werden en we hebben
toegestaan dat ze belachelijk gemaakt werden, dan hebben we een wal opgeworpen
die de vermogens, verborgen in elke enkeling, verhinderen ons te ontwikkelen tot
het Oneindige.
Alles wat bijdraagt tot het louteren en verhogen van de geest [mind] zal
het bereiken van dit doel bevorderen en zal de benadering en terugkeer van die
gelukkige toestand vergemakkelijken. Dit doel kan op verschillende wijzen
bereikt worden. De liefde voor schoonheid die de dichter ophemelt, die Vroomheid
tot de Ene, de vooruitgang van de huidige wetenschap die de ambitie van de
wijsgeer is, de liefde en de gebeden van een of andere vrome ziel die in haar
morele zuiverheid naar volmaaktheid verlangt - al dit zijn hoofdwegen die leiden
naar de hoogten boven het hedendaagse en het bijzondere uit, waar we in de
onmiddellijke nabijheid staan van het Oneindige dat uit de diepte der ziel
schijnt.
De poging het schone, het zuivere, het lieve te zien in alles en allen
met wie we in aanraking treden - alles dat ons lichaam, onze geest [mind] en
hart beroert - zal in ons het vermogen ontwikkelen beter afgestemd te zijn op
het Oneindige. Zo ontwikkelen we onze inwendige zielskrachten.
Het antwoord op de vraag of dit vermogen te ontwikkelen de moeite loont,
komt tot elk van ons. Als we een juist idee hebben van wat psychisch betekent,
dan weten we dat het een vermogen is dat bestaat en dat het ons als
geboorterecht toebehoort, want we zijn zonen en dochters van God.
We hebben het vermogen ons met de Geest te verbinden, want "God is
Geest en wenst zo vereert te worden" (Joh.4,23).
______________________________
*In het Engels
wordt het woord "psychic" voornamelijk begrepen als "paranormaal,
helderziend(e)".
**eindige
geest