Lez. 281-13

Edgar Cayce gaf deze psychische “lezing”, 281-13, op 19 november 1932. De begeleidster was Gertrude Cayce.

            GC: Je zal voor jou het psychisch werk hebben van Edgar Cayce, aanwezig in deze kamer, en de informatie die van tijd tot tijd gegeven werd en nog gegeven wordt, speciaal die met betrekking tot meditatie en gebed. Je zal op een klare, bondige en verstaanbare manier uitleggen hoe een individu kan mediteren, of bidden, zonder dat die inspanning het mentale of fysische lichaam stoort. Geef ons, indien mogelijk, de hoofdlijnen. Indien een schematische voorstelling nodig is voor specifieke individuen, zal je ons zeggen hoe individuen kunnen komen tot het begrip dat nodig is opdat zulke belevenissen voor hen niet schadelijk zouden zijn.

EC: Ja, we hebben het werk, de informatie die gegeven werd en die van tijd tot tijd mag gegeven worden; inzonderheid die met betrekking tot meditatie en gebed.

Vooreerst, alles wel beschouwd, zou het goed zijn de analyse te maken van dat verschil (dat niet altijd begrepen wordt) tussen meditatie en gebed.

Zoals het gedefinieerd of op een aanschouwelijke manier gegeven werd door de Grote Leraar, is bidden zijn bewuste “zelf” afstemmen op de spirituele krachten, die zich kunnen openbaren in een materiële wereld. Bidden wordt gewoonlijk gezien als een samenwerkende ervaring van veel individuen wanneer van allen gevraagd wordt in harmonie en één gemoed [mind] te komen, of zoals aanschouwelijk gegeven werd: Wees niet zoals de Farizeeërs, die leven om door de mensen gezien te worden, die een lange dissertatie of gebed maken opdat de mensen het zouden horen. Zij hebben onmiddellijk hun beloning in de fysisch–mentale gedachtenwereld [physical-mental mind]. Wees eerder als hij, die de tempel binnen kwam en zich zonder zelfs zijn ogen te verheffen op de borst klopte en zei, “God, wees mij, zondaar, genadig!”

Wie dan zou vergiffenis geschonken zijn,  deze man of  die andere, die daar stond om gezien te worden door de mensen en die God dankte omdat hij niet was als de anderen, hij betaalde zijn tienden en deed de vereiste diensten in de tempel, hij had voor niemand ontzag, hij was niet als deze heiden, die als een lomperik, met ongewassen handen en ongeschoren gezicht probeerde de troon van genade te bereiken?

We hebben hier voor ons een vergelijking van “gebeden”: enerzijds de uiting van de persoonlijkheid van een individu of van een groep, die er een uitwendige vertoning van maakt om door anderen opgemerkt te worden; anderzijds een binnengaan als in zijn diepste “zelf” en zich open stellen opdat de inwendige mens zou vervuld  worden met de Geest van de Vader in zijn barmhartige goedheid voor de mensen.

Laten we dit nu vergelijken met meditatie: meditatie is gebed, maar het is een gebed dat uitgaat van het diepste “zelf”. Meditatie heeft niet alleen deel aan de fysische innerlijke mens maar eveneens aan de ziel die van binnen uit aangespoord wordt door de geest van de mens.

Wel, laten we dit nu beschouwen voor het individu en voor de groep: enerzijds de individuele meditatie en anderzijds de groepsmeditatie.

Zoals vroeger reeds gegeven werd, ontstaan er vanuit het binnenste van de mens welbepaalde toestanden wanneer hij in een echte of diepe meditatie verzinkt. Er gebeurt iets fysisch. Er heeft een fysische activiteit plaats! Hoe gebeurt dit? Door wat men de verbeeldings- of aandrijvende kracht noemt. De stimuli worden opgewekt door het uitsluiten van gedachten die betrekking hebben tot activiteiten of attributen van de zinnelijke krachten van de mens. Dat is zo, zowel voor de groep als voor het individu. Veranderingen dan gebeuren op natuurlijke wijze wanneer deze stimuli opgewekt worden binnenin het individu waar zich de zetel bevindt waar de ziel verblijft, in het lichaam zelf van de entiteit of mens, en dit behoort tot de individualiteit eerder dan tot de persoonlijkheid.

Indien het doel (met doel bedoelen we hier het beeld dat in de verbeeldings- en aandrijvende krachten van een individu opgeroepen wordt) ook het ideaal is dat het individu zich als standaard stelde waartoe hij zich wil verheffen, zowel in het individu zelf als in alle krachten en machten die in de wereld daarbuiten versterkt worden of moeten versterkt worden, dan draagt het individu (of het beeld) het teken van het Lam, of van de Christus, of van de Heilige, of van de Zoon, of welke naam ook die we mogen gegeven hebben aan datgene wat ons in staat stelt te komen in de eigenlijke aanwezigheid van datgene wat de creatieve kracht is vanuit ons binnenste zelf – zie je?

Door misbruik te maken van de mentale attributen van het lichaam voelen sommigen zichzelf zo onbelangrijk, dat ze littekens gemaakt hebben in plaats van een doel. Aldus kunnen ze binnen zichzelf slechts een onvolmaakt beeld oproepen, dat niet hoger kan komen dan het opwekken van vleselijke verlangens binnenin het individuele lichaam. We spreken hier over de enkeling, natuurlijk; we hebben het [beeld] nog niet verheft tot waar het zich kan verspreiden, want herinner je dat het oprijst uit de klieren in het lichaam, bekend als de “lyden” of naar de "lyden" [Leydig] en door de reproduktieve krachten zelf, die de echte essentie zijn van het Leven zelf binnen een individu – zie je? Want die functies [van de klieren] bereiken nooit die positie of plaats zonder verder te gaan met dat af te scheiden wat voor de viriliteit zorgt van een individueel fysisch lichaam. Nu spreken we over condities buiten en binnen [het lichaam]!

De geest en de ziel bevinden zich in hun omhulsel, of hun tempel, in het lichaam van het individu – zie je? Wanneer men dit beeld dan opwekt stijgt het langs wat bekend is onder de naam "Via Appia", of het pijnappelkliercentrum, tot de basis van de hersenen, zodat het kan verspreid worden naar die centra die activiteit geven aan het geheel van het mentale en fysische wezen. Het gaat dan omhoog tot het verborgen oog in het centrum van het hersensysteem, of wordt gevoeld in het voorste deel van het hoofd, of in de plaats juist boven het reële gezicht – of de neusbrug, zie je?

Wees niet verward door de termen die we noodzakelijkerwijze gebruiken om de juiste locatie te geven van de activiteiten van deze condities binnenin de mens, opdat we hem dit mogen duidelijk stellen.

Wanneer een individu dan in diepe meditatie gaat.

 Over de jaren heen heeft men ondervonden dat voorbereiding noodzakelijk is. Voor sommigen is het nodig dat ze hun lichaam reinigen met zuiver water, dat ze op een bepaalde manier ademen, dat er een juist evenwicht bestaat in heel het ademhalingsstelsel, dat de circulatie normaal wordt in het lichaam, dat sommige of wel bepaalde geuren deze voorwaarden produceren (of als gevolg zouden hebben dat zulke voorwaarden zouden geproduceerd worden) die de activiteit van delen van het systeem bedaren of stimuleren, zodat de meer vleselijke of de meer materiële bronnen terzijde gelegd worden, of het geheel van het lichaam gereinigd wordt zodat, wanneer de zuiverheid van de gedachte [het beeld] stijgt, deze minder tegenwerking ondervindt bij het verspreiden van hetgene ze brengt naar het geheel van het systeem, terwijl ze rijst door het geheel van deze centra, stations of plaatsen in het lichaam.

Voorzeker, deze (hulpmiddelen) zijn bevorderlijk; zoals eveneens bepaalde incantaties, zoals het gedreun van sommige geluiden, zoals het klinken van bepaalde tonen, klokken, cimbalen, trommels, of verscheidene soorten van met huiden beklede instrumenten. Al kunnen we als individuen met hogere gedachten kritiek hebben op diegenen die we "wilden" noemen, toch produceren ze – juist zoals wij wisten, en nog weten - de strijdkreet, gebruiken ze bepaalde woorden of dingen die de passie of de dorst naar vernietigende krachten kunnen opwekken. Juist dezelfde [krachten] kunnen opgewekt worden, niet als kalmeermiddel maar als reiniging van het lichaam.

“Heilig jezelf vandaag opdat je morgen voor God kunt treden zodat Hij doorheen jou kan spreken!” is niet verkeerd. Zo, aan allen kan dit gegeven worden:

Vind hetgeen volgens jouw eigen bevattingsvermogen de beste manier is om lichaam en geest [mind] te reinigen vooraleer je probeert in die meditatie te treden, die je het beeld voor ogen brengt waardoor je de wil of de activiteit van de Scheppende Krachten wilt leren kennen; want door je meditatie vindt in je binnenste zelf eigenlijke schepping plaats!

Wanneer men datgene gevonden heeft wat zijn eigen lichaam reinigt, hetzij door zich te onthouden van bepaald voedsel of van bepaalde associaties (man of vrouw), hetzij van die gedachten en activiteiten, die een belemmering zouden kunnen zijn van wat moet opgeroepen worden opdat men de volledige uiting in de innerlijke mens zou vinden, zien we gemakkelijk hoe, dan, in meditatie (wanneer men zich aldus gereinigd heeft) genezing van elke soort en natuur verbreid kan worden op de vleugels van de gedachte. Innerlijke mens, of innerlijk individu, man of vrouw, betekenen, in deze zin, die radiale zintuigen of centra waaruit al de fysische organen, de mentale organen, hun stimuli voor activiteit ontvangen. Dit is zo reëel – en wordt zo weinig geacht wanneer men spreekt zonder het mogelijke einde daarvan in beschouwing te nemen!

Nu, wanneer men zichzelf gereinigd heeft, op welke manier dan ook, moet men geen schrik hebben, dat het zo overweldigend zal worden dat het fysieke of mentale stoornis zal teweegbrengen. Het is juist wanneer men dit onderneemt zonder reiniging, dat men eender welk onheil, pijn of ziekte van eender welke aard op zijn weg kan vinden.

Naargelang de gedachten in conflict zijn, of naargelang de zuivering voor groepsmeditatie in conflict is, roepen deze meditaties in het Zelf hogere krachten op die de toestand teweegbrengt waarin men dichter naar elkaar groeit of een schaduw werpt op de ervaring [gedurende de meditatie] van de anderen. Vandaar zijn korte groepsmeditaties de beste, groepsmeditaties met een centrale gedachte rond een wel bepaalde idee, of meditaties waar men incantaties of woorden volgt van iemand die oprecht is in zijn bekwaamheden, inspanningen of verlangens om een coöperatieve activiteit in de geesten [minds] op te roepen.

Een formule nu – maar zeker niet de enige – voor iemand die wil mediteren voor zichzelf of voor anderen:

Reinig het lichaam met zuiver water. Zit of lig in een gemakkelijke houding, zonder knellende kledingstukken rond het lichaam. Adem drie keer in door het rechterneusgat, en adem uit door de mond. Adem drie keer in door het linkerneusgat en adem uit door het rechter. Dan, hetzij met behulp van zachte muziek, of incantatie of dat wat het zelf dieper wegvoert – dieper – tot het zien, voelen, ondervinden van dat beeld van liefde in de creatieve krachten, ga binnen in het Heilige de Heiligen. Als het zelf het oprijzen hiervan [van het beeld] voelt of ondervindt, zie met het innerlijk oog (niet het vleselijk oog) hoe het zich verspreidt tot dat wat het groter begrip zal brengen om het hoofd te bieden aan elke conditie in de ervaring van het lichaam. Luister dan naar de muziek die gemaakt wordt als elk centrum van jouw eigen lichaam antwoordt op die nieuwe creatieve kracht die beetje bij beetje het zelf, door dit binnentreden, de mogelijkheid zal geven alles te vernieuwen wat nodig is – in Hem.

Eerst, reinig de kamer; reinig het lichaam; reinig de omgeving, in gedachten, in daden! Nader de inwendige mens niet, of het inwendige zelf, met wrok of een onvriendelijke gedachte tegen wieook, want dit leidt vroeger of later tot jouw eigen verderf.

Gebed en meditatie:

Gebed is de gezamenlijke inspanning van het fysieke bewustzijn om op eenzelfde golflengte te komen met het bewustzijn van de Schepper, hetzij gemeen-schappelijk, hetzij individueel! Meditatie is zich leegmaken van alles wat de creatieve krachten belemmert door de natuurlijke kanalen van de fysieke mens op te rijzen om [dan] verspreid te worden door die centra en bronnen die de activiteiten creëren van de fysieke, de mentale, de spirituele mens; op de juiste manier gedaan moet dit iemand mentaal en fysisch sterker maken, want werd het niet gegeven: Hij ging gedurende vele dagen in de kracht van dat ontvangen voedsel? Werd niet gegeven door Hem die ons de Weg getoond heeft: “Ik heb voedsel gehad dat je niet kent”? Als men zichzelf geeft, dan wordt het geheel van de mens – fysiek en mentaal – opgebruikt, maar wanneer men binnengaat in de stilte, in de stilte in meditatie, met een reine hand, een rein lichaam, een reine geest [mind], kan men de sterkte en kracht ontvangen die passen bij elk individu, elke ziel, voor een grotere activiteit in deze materiële wereld.

“Wees niet bang, Ik ben het”. Wees er zeker van dat Hij het is die we aanbidden, die we in ons innerlijke zelf oproepen om zich te verspreiden; want, zoals Hij gaf, “Je moet eten van mijn lichaam, je moet drinken van mijn bloed.” In het innerlijke zelf dat beeld van de Christus oproepen, de liefde voor het Bewustzijn van God, is het lichaam zo reinigen dat het beschermd is tegen alle krachten die op enige wijze een belemmering zouden kunnen zijn.

Wees rein, in Hem.

We hebben gedaan voor nu.

(vertaling M. Vansteenkiste)