Alpenradio heeft in de periode 1982-1994 wel degelijk een rol gespeeld in het Brugse (media-)landschap. Dat willen we bewijzen, niet door er zelf over te schrijven, maar aan de hand van getuigenissen van BB's (Bekende Bruggelingen). Zij vertellen - geheel in hun eigen stijl - wat ze zich herinneren over de omroep, hoe ze ermee in contact kwamen of wat Alpenradio voor hen heeft betekend. 

 

Geert Hoste, conferencier :
"Alpijns skiën"

 

Geert Hoste begon zijn carriere bij Alpenradio.

(Foto 1983 van "Geert Van Gent")
"U weet niet half hoeveel Alpenradio voor mij betekent!
Ik heb nog nooit de Alpen gezien. En droom er al jaren van om ze ooit eens in het echt te gaan bekijken.
Ik ben immers zo weg van die bergketen dat ik in 1989 geprobeerd heb om het zomer-wereldkampioenschap alpijns skiën naar Zeeuws-Vlaanderen te brengen.
Het sponsorbudget was rond, de wereldskiorganisatie was geinteresseerd en menig skiër steunde onze kandidatuur.

Ook hadden wij een grote constructie ontworpen om ons van sneeuw verzekerd te weten midden in de zomer. Doch wij hadden één detail over het hoofd gezien :wij hadden geen Alpen. De ontgoocheling was groot. Gelukkig dat er daarom Alpenradio is.
U weet niet half hoeveel Alpenradio voor mij betekent! "

 

Elsje Helewaut, zangeres :
"Een speciaal plekje in m'n hart"

 

"Het is misschien raar om zeggen, maar Alpenradio was een onmisbare schakel in het bestaan van Elisa Waut. Niet dat ik echt een luisteraar was... Na het verdwijnen van Radio Caroline heb ik noot meer "bewust" naar een bepaalde zender geluisterd. Maar in de zomer van 1983 vroeg men m'n broer en ik om mee te werken aan Alpenradio's Rock Session. We hadden net onze eerste demo opgenomen, maar waren zonder ambitie. Maar goed, we wilden wel eens zien wat we konden doen, en zo zaten we daar, op die eerste meeting bij Alpenradio. Voor het eerst stelde ik ons voor met de pas gevonden naam 'Elisa Waut' !"
"En wie zat er naast ons ? Chery Derycke, die ik wel kende van ver, zoals dat heet. Hij bleek vol lof over onze muziek en ja, zes maanden later wonnen we dus de Rock Rally '84. Chery en ik waren een koppel, en dat nu al bijna 20 jaar lang. Dus heeft Alpenradio een speciaal plekje in m'n hart !!! En zeker ook Luc Van Damme, die ons veel steun en vriendschap gaf in de beginperiode. We zijn erg dankbaar, meer kan ik niet zeggen, want het telt nog altijd : alles wat we nu verwezenlijken komt voort uit dat gebeuren... (en onze eigen inzet en zweet, bloed en tranen... humhum)"

 

Hedwig Dacquin, journalist :
"Poezië op Alpenradio"

 

 "(Uiteraard) veel later dan in andere Vlaamse steden doken in de tweede helft van de jaren zeventig ook in Brugge de lokale radio's op, of de 'vrije radio's' zoals ze toen nog meestal werden genoemd. Tenzij dementie zich toch al gedeeltelijk meester van mij heeft gemaakt, meen ik mij te herinneren dat Radio Kamiel de Brugse pionier terzake was. Lokale radio had toen nog iets avontuurlijks want het was illegaal, iets kwajongensachtig ook want de zendapparatuur kon te allen tijde in beslag worden genomen zodat de
radiomakers met allerhande kneepjes uit de pollen van de politie probeerden te blijven. Bovendien ademde vrije radio ook iets romantisch uit omdat het deed terugdenken aan de legendarische piratenzenders à la Veronica die vanop een boot buiten de territoriale wateren de ether veroverden.
In het bonte Brugse wereldje van de lokale radio nam Alpenradio al snel een aparte plaats in. Beperkten de meeste andere zenders zich tot een paternoster plaatjes die de dj's zelf graag hoorden en werd er voor de obligate journaals gewoon wat nieuws uit kranten en weekbladen bij mekaar gesprokkeld, dan probeerde Alpenradio het alvast iets origineler  en professioneler te doen. Men had er bovendien een neus voor jong radiotalent. Maakte Radio-2-journalist Nico Blontrock (wat was zijn pseudoniem ook al weer ?) er niet zijn allereerste radioprogramma's ?
Het Brugs nieuws volgde Alpenradio op de voet. Na een gemeenteraadszitting nodigde de redactie daags nadien steevast enkele gemeenteraadsleden uit om de belangrijkste discussies nog eens over te doen. En op zaterdag had men een programma (hoe was de titel ook al weer ?) waarin op een bij voorkeur ludieke manier werd teruggekeken op de Brugse actualiteit van de voorbije week. Zo kwam bv. Johan Debruyne er zijn gal uitspuwen omdat er, althans naar zijn oordeel, weer eens aangemodderd werd in het culturele wereldje.
Ook ikzelf mocht bij herhaling in dat programma opdraven wat mij de gelegenheid gaf om een van mijn favoriete hobbies te ventileren, nl. het maken van koldergedichten. Zo debiteerde ik er ooit het tweeregelige vers "Mijn tante had een kittelaar, daar zocht mijn oom al jaren naar." Amper een uur na de uitzending kreeg ik al de eerste scheldtelefoontjes om te zeggen dat ik een gore viespeuk was. Ja, de uitzendingen van Alpenradio werden drukker beluisterd dan velen dachten..."