- 1976. Help ons huis brokkelt af.
- Wij wilden een tweede kindje.
- 1978. MS diagnose.
- Dokter Evers dieet, de macrobiotiek of vegetarisch?
- 1980. Blaasontstekingen, zonnehoed en guldenroede.
- 1980. Ander werk.
1976. Help ons huis brokkelt af.
Al na enkele jaren na het bouwen van ons huis begon onze voorgevel barsten te vertonen. Onze voorgevelsteen was een prachtige geel-roze harde baksteen. In de winter als het regende hielden deze bakstenen zeer lang het vocht op. Als het daarna begon te vriezen werd deze baksteen als het ware verpulverd in duizenden stukjes. Laag per laag werd dan van de steen afgestoten.Na een viertal jaren was ons huis al zeer bouwvallig geworden. Het werd zo erg dat wij er dringend iets moesten aan doen. Wij probeerden een vergoeding los te krijgen van de leverancier van onze baksteen. De gevelstenen van 5 fr. per stuk vielen in stukken op de grond.
Maar deze persoon stelde zich zeer hardvochtig op en was niet van plan om ook maar iets te vergoeden. Na ons probleem voor de vrederechter gebracht te hebben zouden wij voor elke defecte baksteen een nieuwe in de plaats krijgen. Wij zouden dan alle defecte bakstenen moeten uitslijpen en ze zelf terug inmetselen. Dit was een onbegonnen werk, het waren nu al een duizendtal stenen en elke dag kwamen er beschadigde bij.
Wij gingen op zoek naar definitieve oplossingen. Wij dachten die gevonden te hebben in een bedrijf te Antwerpen. Een crêpe zou de definitieve oplossing zijn. Deze bestond uit drie lagen, één van deze was een waterafstotende laag, die het water van de eerste grondlaag zou houden. Er zou dus geen water doorsijpelen naar de bestaande muur en het afschilveren zou stoppen.
Jacqueline en ik gingen verschillende huizen bekijken die zo bewerkt waren en allen waren zij tevreden met het resultaat. Maar niemand had natuurlijk zo n' rotte muur als wij.
Wij kregen 10 jaar garantie op de crêpe. Wij tekenden het contractje en wat later starten zij met het grote werk.
Maar de problemen waren toch niet van de baan, een jaar later kregen wij scheuren in de crêpe. De originele bakstenen bleven afschilveren en duwden de crêpe naar buiten die scheurde door de druk. Hoe meer scheuren in de crêpe, hoe meer vocht er in de stenen kon sijpelen, waardoor de stenen afbrokkelden en zo meer scheuren in de crêpe veroorzaakten. Het was een ramp. Wij werden er beide moedeloos van, het ging zelfs zo ver dat wij dachten om te verhuizen. Maar aan wie konden wij ons huis verkopen?
De firma die de crêpe had aan gebracht liet ons de kleine lettertjes lezen van ons contract. Daarin stond vermeld; 10 jaar garantie op de crêpe als de ondergrond van de crêpe voldoet aan de normen die geschreven staan in de kleine lettertjes. Dus weggeworpen geld en veel te veel problemen.
1977, 5 jaar nadat wij gebouwd hadden, waren wij nog steeds niet uit de problemen. Het knaagde aan onze gezondheid en we besloten alles even te laten rusten. Wij lieten onze muren met zijn bijhorende problemen staan, al was het zeer moeilijk voor ons.
Terug naar het begin
Wij wilden een tweede kindje.
We hadden besloten er iets aan te doen en Jacqueline stopte met het innemen van de pil. Na enkele maanden, bleven haar maandstonden uit. Voor een diagnose van de dokter was het te vroeg. Daarom hadden wij bij de apotheker een product gekocht (predictor) waar je kon op zien of Jacqueline wel of niet in verwachting was. Blijdschap alom, ze was volgens de predictor in verwachting.Een week of drie later, na hevige krampen, kreeg Jacqueline een misval. Na enkele jaren van vruchteloos wachten op een 2de kind besloten wij om ons door de dokters te laten onderzoeken. Geen al te beste beslissing. Het was allemaal veel te gespannen, we wilde perse een 2de kind hebben.
Alle mogelijke onderzoeken hebben wij ondergaan, te veel om allemaal op te noemen. Op bepaalde tijdstippen moesten wij betrekkingen hebben, waarna wij dan direct daarna naar de dokter moesten voor controle. Het sperma werd toen ook grondig onderzocht. Dat waren zo van die zenuwachtige toestanden waar ik een hekel aan had. Jacqueline heeft ook nog een kijkoperatie ondergaan.
Na een half jaar van onderzoeken en proeven wisten de dokters ons te vertellen dat wij beiden in goede gezondheid verkeerden en er niets speciaals aan te merken was. Normaal was het voor ons geen probleem om kinderen te krijgen. Als wij dat geweten hadden op voorhand!
Uiteindelijk verdween die constante spanning om kinderen te krijgen uit ons leven. Nog twee misvallen van enkele maanden kregen wij te verduren. Uiteindelijk na drie misvallen, over een periode van 5 jaar werd Jacqueline terug zwanger.
Na het eerste onderzoek van de dokter kwam aan het licht dat er suiker te vinden was in het bloed. Gedurende de hele zwangerschap kreeg Jacqueline insuline ingespoten. Zij was een zwangerschapsdiabetici. Om een misval te voorkomen moest Jacqueline 3 maanden in bed blijven liggen, dat was voor een bezige bij zoals zij moeilijk te verteren.
Uiteindelijk 9 maand later op 17.02.1978 is via een keizersnede een jongen van 4,100kg geboren, wij noemden hemTom. Daar mijn zoon wat geel zag werd hij enkele dagen in de couveuse geplaatst. Ik vond dit toch nog een plezante situatie. Voor het venster stonden dan een heel rij mensen te kijken naar al die kleine te vroeg geboren kindjes. Ons kind was altijd het gespreksonderwerp. Hoe snel die kleine dikkerd steeds zijn pap uitdronk, hij had nooit genoeg. Nog altijd heeft hij een gezonde eetlust.
Deze dagen in het moederhuis waren het tegenovergestelde als bij de eerste geboorte. Koude verpleegsters zonder veel menselijk gevoel deden hun werk niet naar behoren. Eén van de eerste dagen na de geboorte, toen ik binnen kwam in haar kamer barste Jaqueline in tranen uit. Een verpleegster had zich uitermate brutaal aangesteld. Ik was woedend en deed behoorlijk mijn beklach aan de verantwoordelijke. Wij waren blij dat de dag aangebroken was dat wij naar huis konden. Eenmaal thuis liep alles terug op wieltjes, voor eventjes.
Wat later kreeg Jacqueline geelzucht. Ze had besmet bloed gekregen in het moederhuis. Zij kreeg van de dokter weer 6 weken platte rust. Tijdens deze periode voelde zij zich zeer vermoeid, ze kreeg amper het eten klaar. Zelfs na deze geelzucht bleef ze nog altijd zeer vermoeid. Ze was de oude niet meer en kreeg steeds meer problemen bij het stappen. Ze kon onmogelijk gaan werken en bleef in ziekteverlof. Op haar werk werden ze nerveus, ze dachten dat Jacqueline aan het plantrekken was.
Terug naar het begin
1978. MS diagnose.
Een lange tijd daarna in 1978 stuurde de dokter Jacqueline naar Leuven voor een grondig onderzoek. Na een paar dagen was ze het daar meer dan beu, elke dag die pijnlijke onderzoeken. Welke onderzoeken Jacqueline allemaal ondergaan heeft zijn we vergeten. Enkel de ruggenmerg punctie kunnen we nog herinneren.Na een week konden wij eindelijk naar huis. Voor de uitslag moesten wij naar onze huisdokter gaan, want in Leuven hadden ze ons niets verteld. Daar aangekomen vertelde de dokter ons dat er iets scheelde aan het zenuwstelsel, maar daar hoefden wij ons geen zorgen over te maken. Jacqueline hoefde ook geen medicatie te gebruiken. Meer kon hij, of beter gezegd, wilde hij ons niet vertellen alles was onder kontrole volgens de dokter. Wij wisten nog even weinig als voor dat Jacqueline naar Leuven ging en wij bleven onzeker over de situatie.
Ze ging terug wat werken maar werd steeds meer vermoeid. De ene week was haar gezondheid optimaal de andere week was ze weer te vermoeid. Ook op haar werk begonnen ze te bemerken dat Jacqueline de oude niet meer was. Van een blij gezind actief meisje werd ze een treurig bang plantje. Ze begon ook steeds meer evenwichtstoornissen te krijgen. Als ze op het werk boven langs de balustrade liep ging ze stap voor stap dicht langs de muur. Jacqueline bleef steeds meer thuis.
Na een zevental maanden hadden wij toevallig contact met enkele mensen die MS hadden. Het viel ons op dat de symptomen van deze mensen voor een groot deel overeen kwamen met die van Jacqueline. We maakten terug een afspraak met de dokter en vroegen hem op de man af of Jacqueline MS had. Voor het eerst gaf hij toe dat mijn vrouw leed aan deze vreselijke ziekte.
Het werden zeer moeilijke maanden voor ons om dit te verwerken. Het was wel de laatste maal dat wij naar die dokter geweest waren, wij vonden het verschrikkelijk dat hij dit voor ons verzwegen had.
Terug naar het begin
Dokter Evers dieet, de macrobiotiek of vegetarisch?
Op alle mogelijke manieren waren wij op zoek naar meer informatie i.v.m. deze ziekte. We vonden deze voor de eerste maal in een tijdschriftje van een zuster Mirian uit Wolvertem. Tot wij op een bepaald moment te horen kregen dat in Duitsland een zekere dokter Evers MS patiënten genas door een dieet. Er werd ons later verteld dat de dokter overleden was maar dat zijn zoons zijn werk verder zetten, ze hadden samen een kliniek. Uiteindelijk hadden wij een adres kunnen bemachtigen van de weduwe van Dokter Evers in Duitsland. Kort daarna reden wij naar de vrouw in Aachen, Duitsland.
Jacqueline in de keuken druk bezig, een lach kon er altijd af.De vrouw was heel vriendelijk en zeer vitaal voor haar leeftijd en ze vertelde ons over het dieet van haar overleden man. Met wat documentatie reden wij terug naar huis. Ik herinner me die dag nog zeer goed. Wij waren pas terug thuis toen we 's avond naar een bal gingen in Zoerle Parwijs, iets van de jonggehuwden denk ik. De hele avond stond Jacqueline op de dansvloer te swingen, hoe ze het volhield weet ik niet. Ik werd er zelf nerveus van, ze was een al tijdje thuis in ziekenverlof en dan danste ze onder de ogen van de mensen (onze nieuwe dokter was daar ook aanwezig) dat de stukken er af vlogen. Ik denk dat het een vorm van protest was tegen alles en nog wat.
Wat later leerden wij een MS patiënt kennen die het Eversdieet toepaste en er ongelooflijke resultaten van kreeg. Na volledig verlamd te zijn, kon hij nu rustig rondwandelen, eten en praten alsof hij nooit de ziekte gehad had. Hij en zijn vrouw hadden ons het volledige dieet uitgelegd. Wij weten op dit moment niet wat er met deze persoon gebeurd is, is hij nog steeds goed?
Een paar dagen later had Jacqueline alle inkopen gedaan en startte met haar dieet. Ik en de kinderen waren niet rijp voor zulk streng dieet en wij aten de zogenaamde normale keuken.
Het was een streng dieet, even in het kort opsommen wat Jacqueline allemaal at. Rauwe vruchten, rauwe wortelen, rauwe melk, echte boter, rauwe havervlokken, rauwe eieren, bijenhoning, koninginnebrij, water, gekiemde granen, volkorenbrood, noten, enz. Jacqueline had een hekel aan melk en rauwe eieren, ze had moeite om niet te braken. Alles moest vers en rauw zijn, doch niet alle verse groenten waren toegelaten. Groenten zoals salade, rabarber, asperges, bloemkolen, aardappelen, enz. waren uit de boze. Het was voor Jacqueline een hele opgave om twee verschillende maaltijden te bereiden en dan nog de minst lekkere op te eten, maar ze beet door. Na vijf maand Eversdieet was er nog geen verbetering merkbaar, integendeel Jacqueline werd zwakker en meer vermoeid.
Al onze groenten kwamen uit onze eigen biologische tuin. De rest van onze inkopen deden wij bij François en Lor, brave mensen, ze hadden pas een natuurwinkel "de graankorel" geopend in te Herentals.
Er werden lezingen en cursussen gegeven door een koppel uit Olen. Zij praatten over hun natuurvoeding en over de miraculeuze genezingen die daar uit voorvloeiden. Het was eigenlijk de macrobiotiek op zijn strengst die zij promootten. We volgden alle lezingen en cursussen en volgden hun kooklessen. Het eten dat ze opdienden smaakte verrukkelijk.
We gingen te rade bij hen en ze schreven ons een streng dieet voor. Het begon met een rijstkuur van 10 dagen. Even uitleggen wat dit allemaal behelsde.'s Morgens rijst, 's middags rijst en voor de verandering 's avonds rijst. Ik zou het nog vergeten maar bij onze rijst mochten wij een umeboshi pruim eten met wat zeewier 'arame'. Als er iets was wat niet te vreten was, dan was het deze 10 dagen kuur. Een umeboshi pruim was een gefermenteerde zure pruim, heel gezond maar niet te eten omwillen van de zure smaak. Aramé was een zeewier dat er uit zag als zeepieren of zwarte regenwormen, en het smaakte ook zoals deze wormen.
We mochten ook een dessert eten, rijstwafel met miso, ba! Miso was een verzameling van gefermenteerde sojabonen, als je dit ooit eenmaal hebt opgegeten vergeet je die smaak nooit meer. M.a.w. geen dessert voor ons. Als drank mochten wij driejaren thee drinken (Bancha) Door onze motivatie en inzet hebben wij deze kuur toch 7 dagen volgehouden.
Achteraf bezien een goede zuivering voor ons beiden. Niet alleen goed voor ons fysieke lichaam maar ook voor onze mentale en spirituele gevoelens. Ik herinner mij nog goed toen ik in mijn groentetuin aan het wieden was er plots een vogeltje naar mij kwam toegevlogen. Het was op een afstand van minder dan een meter naast mij aan het eten. Het heeft daar zeker een kwartier onbevreesd rond mij getrappeld. Deze ervaring heb ik daarna nooit meer gehad en ik ben er van overtuigd dat dieren zeer goed de uitstraling van een mens kunnen aanvoelen. Ik denk dat dit was te danken door mijn zuivere fysieke uitstraling die ik gecreëerd had door deze zuiveringskuur.
Na deze kuur zijn wij in 1979 begonnen met de macrobiotiek. In die tijd was de macrobiotiek in België nog niet aangepast aan onze streken en werd zij veel te streng toegepast. Er werd geen brood gegeten in de vorm die wij gewoon waren, ze stelden voor om het brood te stomen. In ons eerste kookboek stond vermeld als je het eenmaal gestoomd geproefd hebt wil je het niet meer anders. Wel, geef mij maar een lekker brood van enkele dagen oud en ongestoomd, hm, lekker.
Het standaard dieet toen bestond uit 50% volle granen, 25% groenten, 12% bonen en zeewier, 6% soep en 6% vis, dessert en drank.
In 1979 kwam het eerste Belgisch macrobiotisch kookboek uit van Willy en Trees, een echte verademing. Een prachtig kookboek, desserten, taarten en koekjes waren het meest succesvol bij ons. Nu hadden we eindelijk iets anders voor onze kinderen dan steeds die zelfde rijstwafels, noten en rauwe wortelen.
Yin en yang, evenwicht zoeken in onze voeding was wel het moeilijkst van al. Heb je een yinne of een yange constitutie? Maar dat zegt nog niets over je huidige conditie, is ze yin of yang. Ik heb een gouden regel die ik door het kluwen in deze materie ervaren heb. Als je denkt dat je yin bent en daarom yang eet ben je fout bezig. Als je denkt dat je yang bent en daarom yin eet ben je ook fout bezig. Meestal ben je dat niet wat je denkt te zijn. Dat is natuurlijk onze ervaring. Het beste is evenwichtig eten, dus niet vertrekkende van yin of yang en niet naar een veryanging of veryinning toe te streven.
Dat was ons grootste probleem ofwel waren we na een tijd te yang ofwel waren we daarna weer te yin. Streven naar evenwicht is het beste wat je kan doen.
Na enkele weken macrobiotiek voelde Jacqueline zich veel beter, wat ze 6 maanden niet gevoeld had met het Evers dieet voelde ze nu met macrobiotiek. Ze was minder vermoeid, kon langer wandelen ze had heel wat energie meer. We volgden cursussen en voordrachten te Herentals en te Antwerpen. We gingen regelmatig eten in de brandnetel te Antwerpen, toen één van de weinige macrobiotische restaurants.
Dan kreeg ik geelzucht. Volgens de toenmalige macrobiotische kenners was mijn lever te yang geworden. In elk geval heb ik wel 4 maand problemen gehad en moest nog strenger gaan eten. Had ik toen geweten wat ik nu wist!. Te veel geluisterd naar een ander en te weinig aandachtig geweest voor mijn eigen lichaam.
Na vele jaren hadden wij uiteindelijk afstand kunnen nemen van de strenge macrobiotiek en we schakelden over op onze eigen voeding. Nadat wij ons niet meer druk maakten met yin en yang, vonden wij uiteindelijk ons evenwicht terug.
Deze was een mix van de macrobiotiek en het vegetarisme. Onze kinderen aten ook onze voeding, natuurlijk aangepast aan hun behoeften. Als er iets is wat wij die jaren geleerd hebben is dat we moeten luisteren naar onze behoeften i.p.v. te luisteren naar al die mooie boeken en naar die mensen die denken dat ze het weten.
Onze voeding bestaat nu uit aardappelen of volle granen, zoals rijst, gierst en tarwe en dit in alle vormen zoals de volle korrel, geplet, gemalen, spaghetti, enz. Ook brood van volle granen hebben wij terug uit de kast gehaald. Een groot arsenaal van biologische groenten, hoofdzakelijk in onze eigen tuin geteeld, worden zeer licht gekookt of rauw klaargemaakt.
Plantaardige eiwitleveranciers op basis van seitan, tofu, quor zijn zeer lekker. In de grote warenhuizen zijn al veel producten gemaakt van deze basisproducten te verkrijgen aan democratische prijzen.
Af en toe wat zeegroenten, veel vers fruit, noten en vele kruiden zoals kippenmoer, brandnetels, paardebloem, en anderen die in het voorjaar dikwijls op het menu voorkomen, bijvoorbeeld onze felbegeerde brandnetelsoep.
Onze biologische geteelde groenten en fruit in onze tuin.Wij schenken veel aandacht aan de speciale tuinkruiden omwille van hun antibiotische werking, zoals mierikswortel, tuinkers, waterkers, Oost-Indische kers enz. Er staat regelmatig vis en kip op het menu. Wat we zeer zelden eten is vlees, suiker en melkproducten, met uitzondering van gefermenteerde producten zoals yoghurt en platte kaas.
Onze kinderen voelden zich goed met deze verandering van eetwijze. Zelden, om niet te zeggen nooit, kregen zij af te rekenen met ziekten. Toch wil ik niet beweren dat onze voeding de ideale is. Zij is het op dit moment wel het best voor ons gezin. Er zijn echter nog zovele anderen diëten die je kan uitproberen. Een gouden raad: doe het nooit te extreem.
Welk dieet u ook volgt, bereid en verorber het in alle rust en liefde, als je daarbij nog goed kauwt en niet drinkt tijdens de maaltijd zijn de meeste punten volbracht.
Een dieet is nodig voor de gezondheid van de mens, daar ben ik zeker van overtuigd. Hoe natuurlijker dit dieet is des te beter. Zoveel mensen leven in een razend snel tempo, ze staan steeds onder stress. Eten veel te vlug, schrokken het voedsel snel naar binnen, om 't even wat en wanneer, het liefst onder het lezen van een krant of tijdens het kijken naar tv. Ze drinken al te graag onder het eten en als dessert een sigaretje.
Normaal wordt het speeksel en de maagsappen op gang gebracht door het zien en het ruiken van het voedsel. Het haastig eten of aan tafel lezen onderdrukt deze reflexen en er worden onvoldoende speeksel en maagsappen geproduceerd. Het geconcentreerd eten vind ik persoonlijk zeer belangrijk. Ik bedoel hiermee dat als ik een appel eet, mij concentreer op die mooie blinkende appel en terwijl ik mijn tanden er in zet, dankbaar ben dat ik deze nu tot mij kan nemen.
Het kan natuurlijk niet altijd, maar probeer van de maaltijd een gezellig iets te maken. Een gezellig gedekte tafel, smakelijke en mooi uitziende maaltijden en een onspannen sfeer tijden het eten zijn stuk voor stuk ingrediënten die de spijsvertering bevorderen. Vermijd het bepraten van problemen tijdens het eten. Sommige personen wachten speciaal om hun problemen op het tafel te werpen tijdens de maaltijd.
Grondig kauwen is ook van vitaal belang. Hierdoor is het mogelijk het harde voedsel en de cellulose in de groenten en vruchten fijn te malen en het voedsel te vermengen met enkele belangrijke enzymen van het speeksel. Goed kauwen heeft niet alleen tot doel een gemakkelijke verteerbare brij te verkrijgen, maar ook om het voedsel met deze enzymen te vermengen. Door het kauwen worden ook alle reflectiepunten die zich aan en rond de tanden bevinden gestimuleerd. Het is dus niet alleen belangrijk wat we eten, maar ook hoe we eten.
Naar het schijnt zorgt het kauwen er ook voor dat bepaalde hersencellen worden geactiveerd die ons spiritueler maken. Dit wil natuurlijk niet zeggen dat hoe meer we kauwen, hoe meer naar de kerk zullen gaan.
Terug naar Jacqueline, ze voelde zich beter als voorheen en kreeg terug de moed om het leven verder te zetten.
Terug naar het begin
1980. Blaasontstekingen, zonnehoed en guldenroede.
acqueline was terug de oude maar kreeg meer last van blaasontstekingen. Het probleem werd acuut en na een tijd stelde de dokter voor om terug elke avond een pilletje antibiotica in te nemen. Dit gaf voorlopig resultaat doch dit kon niet blijven duren, we voelden ons onbehaaglijk met dit systeem.Toen we bij een ostheopaat aankwamen voor rugproblemen vertelde deze ons over twee homeopathische middeltjes om blaasinfecties tegen te gaan. Het was echinacea en solidago tinctuur van Dokter Vogel.
We hadden er nog nooit van gehoord, maar daar het over natuurlijke producten ging was het voor ons geen probleem om dit even uit te proberen. Na enkele weken was er al resultaat. De urinaire infecties bleven weg. Een beetje later stopte Jacqueline met de dagelijkse inname van antibiotica. Dit was voor ons een zeer grote geruststelling.
Het waren zulke wondermiddeltjes dat ik er even wat meer over vertel.
De rode zonnehoed, Echinacea tinctuur is nu terwijl ik dit schrijf op oktober 1998 bijna het symbool geworden van de natuurgeneeskunde.
Echinacea of rode zonnehoed.
Het krachtige geneesmiddel dat uit deze plant wordt vervaardigd wordt nu door vele mensen gebruikt. Het wordt gebruikt in verschillende complexen, onder andere in propolis complex, een middel om de weerstand te verhogen. Ook in andere complexen voor een goede prostaatfunctie, in hoestsiroop, neusspray, keelspray, tandpasta enz.
Waarvoor ze dit plantje allemaal voor gebruiken is onvoorstelbaar. Als er vroeger een R in de naam van de maand voorkwam betekende dit voor vele kinderen dat ze elke avond een lepel levertraan moesten innemen. Levertraan werd gewonnen uit de lever van kabeljauw en walvis en hielp mee om een tekort aan vitamine D in de koude wintermaanden te voorkomen. Het wordt nu veel minder gebruikt wegens het hoge gehalte van kwik. Nu is de R in de maand voor velen het sein om de rode zonnehoed te gebruiken.
Elk jaar weer blijkt hoe waardevol dit middel is om zonder problemen de winter door te komen. Het wordt door sommigen wel eens de homeopathische levertraan genoemd. Niet dat beide producten op elkaar gelijken maar de overeenkomst is, dat ze beide worden gebruikt voor een betere weerstand en elke dag worden ingenomen. Alleen hoef je er bij echinacea geen snoepje achteraan te eten. Wat fervente gebruikers van echinacea elk najaar en winter ervaren, wordt nu ook in toenemende mate wetenschappelijk bewezen. De rode zonnehoed verhoogt de weerstand en blijkt een uniek middel ter voorkoming en behandeling van alle mogelijke infecties en ontstekingen zoals griep, verkoudheid, blaasontsteking, bronchitis en voorhoofdsholteontsteking tot aften, fistels en jeugdpuistjes.
De rode zonnehoed of echinacea is bij praktisch elke apotheker te verkrijgen. In grote warenhuizen is het zelfs te verkrijgen, daar heb ik mijn tandpasta met echinacea aangeschaft. Wanneer bij suikerzieken de hoeveelheid alcohol een rol speelt, kan men de alcohol door lichte verwarming laten verdampen.
Het tweede product guldenroede, of solidago tinctuur werkt ontstekingsremmend bij blaas- en nierontsteking, remt bacteriegroei en heeft een krampopheffend en urineafdrijvend middel. Het bevordert de stofwisseling en de genezing van eczeem.
Mijn moeder had ook constant urinaire ontstekingen, dan bedoel ik ongeveer 4 keer per jaar dat ze deze problemen kreeg. Na de goede resultaten bij Jacqueline is ze ook deze natuurlijke producten gaan innemen. Ondertussen, 15 jaar later, is mijn moeder nog steeds vrij van haar steeds wederkerende blaasontstekingen.
Je ziet hoe zulke kleine middeltjes grote verlichting kunnen brengen voor toch niet te onderschatte problemen.
Solidago of guldenroede.
Terug naar het begin
1980. Ander werk.
Plots werd onze hersteldienst in een twee ploegensysteem geplaatst. Dit druiste in tegen mijn levensvisie. Als ik met de late stond zag ik mijn kinderen alleen in hun bed. Daar kon ik niet met leven en ging op zoek naar ander dagwerk. Dat vond ik even later bij de firma Michiels in Westmeerbeek, als service technieker van kopieer, schrijf en rekentoestellen.De aanwerving vergeet ik nooit. Ze vroegen een technieker met ervaring van bureeltoestellen. Ik stapte de winkel binnen en vroeg achter mijnheer Michiels. Hij vroeg of ik iets van een kopieer toestel afwist. Ik wist er niets van, ik had er ooit eens op gekopieerd wat ik hem ook zei. Op de vraag of ik iets wist over schrijftoestellen moest ik ook negatief antwoorden, ik had zelfs nog nooit getypt.
Mijn antwoorden zullen ingeslagen hebben denk ik want ik werd ter plaatste aangenomen. Wat die Michiels in mij gezien had weet ik niet maar ik was aangenomen. Ik was in de wolken, het was maar 5 km verwijderd van onze woonst. Daarbij was het een heel interessante job. Ik moest regelmatig op klantenbezoek wat ik maar al te graag deed. Dat probleem was weer van de baan.
Terug naar het begin
