Woordje van de voorzitter,

Hallo,

Onze eerste openwaterduik, voor de meeste onder ons dan toch, zal dit jaar op 10 april zijn (Zilvermeer). Misschien al gepasseerd met het lezen van deze plons. De activiteitenkalender was reeds te raadplegen in de vorige plons.

De nieuwe karweilijst zal terug te vinden zijn in deze plons .
Stel u steeds ervan op de hoogte zodat de verantwoordelijken niet steeds erop moeten wijzen dat jullie van dienst zijn. Dit jaar dient het zwembad NIET door ons gestofzuigd te worden.

Indien u niet weet wat te doen, raadpleeg dan gewoon uw activiteitenagenda , er is wel altijd iets georganiseerd.

Hou het steeds veilig, waar en met wie dan ook.

Tot donderdaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaags

Ludo,

Zeester-Avondwandeling 28 jan.

Om halfacht werd er samengekomen aan taverne de zandberg te Gerhagen Tessenderlo.
Voor de meesten was het een bekende locatie want, verleden jaar vertrokken we op dezelfde plaats.

De opkomst was niet zo talrijk als verleden jaar slechts een 40-tal deelnemers, tegenover het jaar voordien +/- 60.
Aan de kostprijs kan het niet gelegen hebben want die was hetzelfde gebleven als het jaar voordien. Lag het aan de info?
Het werd zoals altijd bekendgemaakt in het clubblaadje, en tevens hingen er affiches elke zwembadtraining aan het raam in de cafetaria.
Aan het weer kon het ook niet liggen want het was droog en zelfs niet al te koud. Dus perfect wandelweer!

Ik en Danny hadden de manier van wandelen iets gewijzigd.
We wilden er niet zomaar een wandeling van maken, we combineerden het wandelen met een kompasoefening.
Met andere woorden, de deelnemers dienden geen pijlen te volgen, doch ze kregen een blad papier waarop enkel kompasrichtingen en afstanden stonden aangegeven in tabel vorm.
Hier en daar verduidelijkt door opmerkingen van herkenbare objecten.

Zelf hadden we de wandeling enkele weken voordien op klaarlichte dag gemaakt . Het bleek op dat moment niet al te moeilijk doch, dit keer werd de wandeling 's avonds tijdens het donker gemaakt, we waren een beetje benieuwd of dit geen al te grote oriëntatie problemen zou opleveren.

Er werd vertrokken in 4 groepen, de groep van Swa Geukens als koplopers (Hij is dan ook nen ouwe rot in het vak en voor hem mocht deze kompasoefening dan ook geen problemen opleveren).
Als tweede groep vertrok Danny, Roger, Patrick (alias de lange) Ludo , Luc en niet vergeten hun vrouwen.
Daarna vertrok het vrouwen team van, De Miekes, Lieve en Kim.
En als laatste groep vertrok Raf met dochter Fran, Willy met Mariette, Peter met kris en z'n dochters en ik als Bezemwagen.

We waren nog maar pas vertrokken en we hoorden in de verte al bommetjes ontploffen. Den Danny was zijnen hoop blijkbaar al goed de schik op het lijf aan het jagen.

Bij onze laatste groep werd de oriëntatie overgelaten aan Fran, en er moet worden bij vermeld dat ze het uitstekend deed.
Ik hoorde Raf zelfs zeggen dat ze dit nog nooit eerder gedaan had.
Raf had zijn dochter enkel even uitgelegd hoe een kompas functioneerde en blijkbaar had ze er nadien geen enkele moeite mee.

Na ongeveer anderhalf uur oriënteren/wandelen kwamen we bij de Pitstop aan (dat kon natuurlijk niet ontbreken), Dirk, Yves en Swa Bensch Xavier en Lou verzorgden ons met hun lekkere Pompoenensoep met Pit (beetje pikant door de pepers, doch veel te heet want iedereen verbrande bijna hun mond) en met een varia aan veel te lekkere jenever soorten.
De stemming zat er dan ook goed in.

Na een vrij lange tussenstop is onze groep dan uiteindelijk terug vertrokken. Het tweede deel van de wandeling was korter dan het eerste deel en na ons nog ongeveer een uurke te hebben georiënteerd (ook weer door Fran) kwam al snel de taverne terug in zicht. Al bij al een toch niet al te makkelijke wandeling, want er diende op het gehele traject meerdere hoogte verschillen overwonnen te worden en de totale lengte lag toch tegen de 8 kilometer.

Na zo'n nachtelijke inspanning dient de inwendige mens versterkt te worden en er stond voor ons dan ook een lekker warm buffet klaar.
Er kon worden gekozen tussen Stoofvlees of hesp met witloof aangevuld door puree of peekesstoemp. Voor de allerkleinsten was er krieken met frikadellen voorzien.
Het liet zich dan ook smaken.

Toen onze groep al aan het eten was kwam de laatste groep (Danny en compagnons) pas in de taverne binnen.
Zij hadden alle overgebleven flessen Jenever meegerat als tussendoortje tijdens het wandelen, waarna hun binnenkomst in de zaak dan ook niet onbemerkt bleef.

Na even een korte rondvraag of er geen problemen waren geweest met deze manier van wandelen bleek, dat iedereen het er goed van afgebracht had en dat er niet al te veel verkeerd werd gelopen.

De hongerige magen werden gevuld (den ene had al wat meer honger dan den andere, sommige gingen zelfs méér dan één keer) en de dorst werd gelest.
En voor je het beseft is de klok van middernacht al weer gepasseerd.

Het was plezant en de afwezigen hadden zoals altijd weer dik ongelijk.

Eddy - Danny.

Artikels.

Duikende Boomzaag.

In het westen van Canada, meer speciaal in de deelstaat Britisch Columbia heeft een Firma, “The Triton Logging Company “ (houtvesters bedrijf) een onderwater duikrobot (ROV= remote operated vehicle) ontwikkeld om boomstammen onderwater af te zagen.

Deze bomen kwamen onderwater te staan na de bouw van tientallen stuwdammen voor de produktie van hydro-electriciteit.

Omdat in deze regio van Canada het water het gehele jaar betrekkelijk koud blijft worden de bomen die zich onderwater bevinden zeer goed geconserveerd (zuurstof arme omgeving).

Men schat het aantal perfect geconserveerde bomen op enkele miljoenen boomstammen. Per boomstam ontvangt men 100 tot 500 dollar afhankelijk van de kwaliteit van het hout.

Ondanks de hoge ontwikkelingskosten van de onderwater-zaagmachine blijkt deze wijze van bomen vellen zeer lucratief en tevens milieu vriendelijk te zijn. Men moet immers geen levende bomen vellen.

Hoe werkt deze ROV?
In pricipe is het een gewone onderwater-duikrobot die door middel van een kabelverbinding gelinkt is aan een controlekamer. Vanuit deze controlekamer bestuurt men de handelingen van de ROV door zes camera's die elke handeling onderwater duidelijk in beeld brengen.

Aan de voorzijde van deze ROV heeft men een klemsysteem gemonteerd (deze houd de ROV perfect op zijn plaats en klemt de boom tijdens het zaagproces), alvorens de speciale kettingzaag begint te zagen zal een hefballon aan de stam geschroefd worden.
De stammen verliezen namelijk hun drijfvermogen doordat ze reeds lang in het water hebben gestaan, en zonder deze drijfballon zouden ze gewoon onderwater zinken.

Na het zaagproces worden de stammen verzameld en met een sleepboot naar een droogkade gebracht.

Bron: national geografic channel, meer info: www.tritonlogging.com

Een sas te ver

Yellow Diving School

Op Zaterdag 23 april 2005 organiseren onze buren, de Yellow divers uit Geel weer hun jaarlijkse palmrally.

Net zoals verleden jaar zal de palmrally plaatsvinden in Geel ten Aert gedurende de late namiddag, gevolgd door een fuif, aanvang 16:00 Hr.
Zoals elk jaar is onze club goed vertegenwoordigd.

Daarom doe ik een oproep aan alle sportievelingen binnen onze club om deel te nemen aan deze plezante interclub-sport-activiteit.

NEMO IMPRESSIES van ALOIS

Een relaas van mijn bezoek aan Nemo-33 in Ukkel

Het complex is heel makkelijk te bereiken. Via de website kan je een plannetje vinden. Het is dezelfde afslag als deze voor 'Vorst Nationaal'. Aan het rondpunt bevindt het complex zich aan de linkerzijde. Om de één of andere reden waren er op de parking veel auto's met een franse nummerplaat.

We hebben onmiddellijk ingeschreven bij een lieftallige jonge dame en konden met de volgende ploeg al mee.
We hadden niet eens tijd om onze cola leeg te drinken.
Om 14.00u werd de poort geopend en konden we naar de kleedkamers. Enkel een zwembroek aan doen, verder heb je niets nodig.
Als je computer aan je eerste trap zit, mag je deze meenemen.
In het zwembad eerst de veiligheidsregels lezen.
Als opwarming verplicht een tiental minuten zwemmen, vrij duiken, proesten, spelen enz. Dan krijg je het signaal dat je je trimvest met fles mag aandoen. Vesten in alle maten staan te wachten. Dan mag je opnieuw het zwembad in.

Dit is ingedeeld in verschillende niveaus. Het eerste, over de ganse breedte van het bad is 1,30m. Hier kan je gewoon staan om je vinnen aan te doen en nog enkele afspraken maken.
Een tweede halte op 3 meter, ook over de breedte van het bad. De volgende halte is 5m. Dit is een plateau in het midden van het bad. Onder dit plateau bevindt zich, wat zij noemen, de grotten. Het zijn ruimtes waar je je hoofd boven water kunt steken, te vergelijken met de klok in het zilvermeer. Je kan je kop eens boven water steken. De lucht hier wordt continu ververst.

Rechts van het zwembad is het 10 meter diep. Er zijn enkele ramen die uitzicht geven op de cafetaria. Op de bodem zijn er enkele ringen waaraan je je kan vastmaken om vb. stabiel te filmen.
Via een tunnel (klinkt groot, maar is het niet) onder het plateau, kan je naar de linker kant. Onderweg kom je de grotten tegen.

Nog verder door kom je in de put en kan je naar 34m. Je kunt hier via een ladder naar beneden. Uiteraard kan je je ook gewoon laten zakken. Hier is het kwestie van goed uit je doppen te kijken. Voor je het weet zit je in iemand zijn nek. De put is heel smal en als het druk is,heb je weinig ruimte. Ook zijn er zo veel bubbels dat je denkt dat je in een duvelglas zit. Beneden bevindt zich een windroos moest je de richting verloren zijn.

Vanuit de cafetaria heb je ook zicht op deze kant van het zwembad. Hier zie je enkel bellen en af en toe een raar iemand voorbij schuiven.
Na ongeveer 30 minuten krijg je het signaal dat de duik voorbij is. Ondertussen is de volgende ploeg al daar.

Voor de geïnteresseerden. Het is niet de moeite. De mogelijkheden zijn beperkt. Je betaalt 15€ voor een half uur effectief duiken. Het is echter wel luxe. Geen gesleur met materiaal, geen pak aan te trekken, water dat 33° is. Als het druk is, krijg je langs alle kanten vinnen tegen je bril, armen onder je kin enz. Het is wel goed om, net als ik, nog eens snel terug wat watergevoel te krijgen voor je op verlof vertrekt.

Alois.

Clubfeest 2005

Duikweekends Oosterschelde Mei 2005.

Naar jaarlijkse gewoonte zullen we met onze duikclub ook dit jaar weer enkele duikweekends doorbrengen aan de Oosterschelde.

1 Mei weekend	van 30 April tot 01 Mei.
Hemelvaart weekend	van 05 Mei tot 08 Mei.
Pinkster weekend	van 14 Mei tot 16 Mei.

De clubleden die wensen deel te nemen aan deze weekends dienen zelf te reserveren op Camping Orisant te Colijnsplaat.
Tel: 0031 / 113 695449 of Fax: 0031 / 113 695852
of via E-mail: info@orisant.nl

Iedereen is welkom en dus ook de nieuwelingen onder ons. Heb je als nieuweling nog geen fles of ontspanner, spreek dan Swa Bensch aan. Hij zorgt ervoor dat je deze duikaparatuur kan lenen bij onze club.

Net zoals verleden jaar zullen onze caravans, mobil homes of tenten gestationeerd kunnen worden rond de speelhal.

Het duikprogramma voor bovenstaande weekends luidt als volgt:

1 Mei Weekend
Datum	Duikplaats	Getij	Vertrek Camping	Te Water	Max. Diepte
30 april	Zeelandbrug	HW 08.30 Hr.	07.30 Hr.	08.00 Hr	25 m
30 april	Goes	LW 14.45 Hr.	13.00 Hr.	14.00 Hr	40 m
1 mei	Wemeldinge	HW 09.35 Hr.	07.45 Hr.	08.55 Hr	40 m
1 mei	Katshoek	LW 15.50 Hr.	14.30 Hr.	15.20 Hr	30 m

Hemelvaart Weekend
Datum	Duikplaats	Getij	Vertrek Camping	Te Water	Max. Diepte
5 mei	Zuidbout	HW 14.40 Hr.	13.10 Hr.	14.00Hr	40 m
5 mei	Zeelandbrug	LW 20.55 Hr.	19.40 Hr.	20.30Hr	25 m
6 mei	Wissenkerke	LW 09.10 Hr.	07.50 Hr.	08.40Hr	40 m
6 mei	Katshaven	HW 15.30 Hr.	14.00 Hr.	14.45Hr	40 m
7 mei	CampingLinda	LW 09.50 Hr.	08.20 Hr.	09.20Hr	40 m
7 mei	S'Gravenhoek	HW 16.10 Hr.	14.40 Hr.	15.30Hr	30 m
8 mei	Lokkersnol	LW 10.20 Hr.	08.30 Hr.	09.50Hr	30 m

Pinkster Weekend
Datum	Duikplaats	Getij	Vertrek Camping	Te Water	Max. Diepte
14 mei	Scharendijke	HW 08.05 Hr.	08.00 Hr.	09.00 Hr	40 m
14 mei	Schelpenhoek	LW 13.50 Hr.	12.00 Hr.	13.20 Hr	40 m
15 mei	Dreischor	HW 08.45 Hr.	08.00 Hr.	09.00 Hr	20 m
15 mei	Goes	LW 14.55 Hr.	11.30 Hr.	12.35 Hr	40 m
16 mei	Zoetersbout	HW 09.35 Hr.	08.00 Hr.	08.50 Hr	30 m

Opmerking:
Naar aanleiding van de weersomstandigheden en of de planktongroei in het voorjaar kunnen er wijzigingen in het duikprogramma optreden. Gelieve er eventueel rekening mee te houden.

Nieuwe diepte beperkingen.

Commissie Duikonderricht

Duikbrevetten 2005 zijn vanaf 5/01/05 in voege

Naar aanleiding van de rondetafelgesprekken met de duikschoolleiders van de verschillende regio's heeft het Bureau van het Duikonderricht in het kader van de overgangsmaatregelen en meer bepaald de dieptebeperkingen, volgende beslissing getroffen:

Dieptebeperkingen

• 1*D mogen duiken tot maximum 20 m
  
• 2*D mogen duiken tot maximum 30 m
  
• 3*D mogen duiken tot maximum 40 m
  

1. 3*D die hun brevet behaald hebben vóór 01/02/2005
   
2. 3*D die hun brevet behaald hebben vóór 01/01/2006 en daarenboven aan de volgende voorwaarden voldoen:
   
   • vóór 01/01/2005:
     
     • 2*D zijn
     • duikervaring hebben van minstens 120 duiken
     • volledige dieptekwalificatie oud systeem hebben
   • voorgedragen worden door de duikschoolleider of door de voorzitter in geval de club geen duikschool is; voordracht wordt vergezeld van kopie van het logboek.

PS: 2*D die hiervoor zouden in aanmerking kunnen komen mogen, zolang zij geen 3*D zijn, niet dieper duiken dan 30m

Deze tekst zal ook kortelings verschijnen op de website Nelos; in het Vademecum en in de Hippocampus van februari

Deze reglementering treedt onmiddellijk in voege
REMUE John

Miniski 200: Alpbachtal Oostenrijk.

Op donderdag 03 maart was het dan zover.
We moesten tegen 19.00 Hr samenkomen in het cafeeke van de Rob Mondelaers, cafe de “CARO” genaamd.
We waren goed op tijd, doch bijna iedereen was al aanwezig.
Ik ging snel even mijn wagen parkeren in de garage van Swa Geukens, doch er was een portier van dienst, namelijk Danny Bensch. Hij verplichte elke chauffeur om een stevige borrel jenever te drinken voor je de toelating tot de garage kreeg.
In het Café aangekomen bleek de sfeer er ook al goed in te zitten, volgens mij waren ze al aan de après-ski begonnen nog vóór ze vertrokken waren.
Om de bus vol te krijgen ging er tevens een groepje jonge mensen uit Olen mee. Ook in dat groepje waren ze al aan het après-skiën begonnen.

Omstreeks 20.00 Hr moesten we in de bus instappen.
Onze chauffeur den “Eddy krollekop” vertelde me dat hij voldoende bier en frisdrank had ingeslagen, zeker genoeg om de heenreis en de terugreis te overbruggen.

Ik gaf hem als opmerking dat er nooit genoeg zal zijn voor de Zeester. En inderdaad nog voor iedereen goed en wel zijn plaats had gevonden werd de après-ski gewoon verdergezet in de bus.
Er werd een pisstop ingelast net na Aachen ( bij hoogdringendheid) en ééntje te hoogte van Ludwigshaven (ook bij hoogdringendheid).
De reis vorderde goed, sommige van de passagiers dachten misschien in de bus nog enkele uurtjes te kunnen slapen, doch al snel bleek dit een utopie te zijn. Onder leiding van onze penningmeester werden alle liedjes waar enige schunnige woorden in werden aangetroffen, ter oore gebracht. Onze vrienden uit Olen moesten niet onderdoen want ook in hun groep zaten enkele zangtalenten.

Omstreeks 4.00 Hr s'nachts werd het dan toch stil. Tja, veel geslapen werd er niet want om 6.30 Hr waren we al aan ons Pension/Hotel Waldruhe te Wiesing.
Het ontbijt stond al klaar voor onze groep. Het zag er zeer verzorgd uit met veel keuze. Tijdens het ontbijt werden de kamers ingedeeld en kregen we onze kamersleutel. Er werd afgesproken dat we om 8.45 Hr zouden vertrekken naar de Skipisten, zodat we nog voldoende tijd kregen om ons te verfrissen en om te kleden.
Eindelijk was het tijd om te gaan skiën.

De busrit van het Pension tot aan de ski-pisten in Albachtal nam nog ongeveer een kwartiertje tijd in beslag.
Onze organisator Sam Vansweeveld was zeer gekend in Albach, zodat er zelfs een parkeerplaats voor de bus werd gereserveerd.
Tewijl wij onze ski-schoenen aan het aantrekken waren zou Sam de ski-passen regelen, en inderdaad in een mum van tijd was alles geregeld en konden we eindelijk gaan skiën.
Er was niet te veel volk, en we dienden slechts een tiental minuutjes aan te schuiven aan de bakjeslift om tot aan de top van het skigebied te geraken.

Bovengekomen was het prachtig weer, er lag voldoende sneeuw en de pistes zagen er perfect geprepareerd uit.
Het verlof kon al niet meer stuk.
Omdat de ski-niveau's van onze bus nogal uiteenlagen splitste onze grote groep zich vrij snel op in enkele kleinere groepjes.
Het was prachtig die dag, perfecte sneeuw,goed weer, wat moet je als skiër nog meer hebben. Voor je het weet is de dag al weer gepasseerd. 's Morgens werd er afgesproken dat iedereen om 16.30 Hr terug beneden was aan het après-ski hutje van Oom Tom. Dit was een barakje waarrond er banken stonden geplaatst waar men allerlei drankjes konden besteld worden.
Toen ik als één van de laatsten daar aankwamen was de après-ski in volle gang. Na zo'n hele dag geskied te hebben smaakt een gluhwein dan ook zeer lekker.

Om vijf uur werd er vertrokken met de bus, er zou eerst nog een tussenstop gemaakt worden aan een supermarkt, zodat diegene die nog iets nodig hadden dat nog snel konden gaan halen.
Tevens stonden de niet skiërs alias wandelaars, en zo waren er ook nog enkele personen bij, ons al op te wachten aan de supermarkt.
Nadat alle inkopen gedaan waren reden we weer naar ons hotelletje. Het avondeten werd opgediend om 18.30 Hr. We dienden ons dan ook te haasten om nog te douchen voor het eten.
Het eten was zeer lekker, als entree kregen we soep, daarna werd er een slaatje geserveerd gevolgd door de hoofdschotel en een nagerecht.
Na het avondeten werd er nog wat nagepraat aan tafel of kon er plaatsgenomen worden aan de toog van de bar.
Het duurde dan ook niet lang of den toog was goed bezet.
Omdat men de nacht voordien niet al te veel kon slapen (busrit met zanginterludium) zijn de meesten al snel onder de dons gekropen, doch de plakijzers (en dat waren toevallig ook dezelfde plakijzers van de donderdag zwembadtraining) bleven weer tot in de vroege uurtje pinten of beter gezegd Hefeweisen (bier alla hoegaarden) pakken.

De volgende ochtend moest iedereen weer paraat staan aan de bus omstreeks 8.45 Hr, dus indien je nog wilde ontbijten diende men iets eerder klaar te zijn.Iedereen was stipt aan de bus zodat we vertrokken voor de tweede ski-dag.
Ook die dag was het vrij rustig aan de skiliften zodat we zelfs helemaal niet moesten aanschuiven om de bakjesliften te nemen.
Die dag werd er geskied in een iets grotere groep, want onze penningmeester den Danny ging ons zijn favoriete afdaling
(piste nr. 7) laten zien. We weten nog altijd niet hoe het komt dat dit zijn favoriete piste is geworden, want dit was wel één van de steilste pisten van het hele gebied (en nog zwart van kleur ook, maar volgens mij heeft hij ons weer blaaskes wijsgemaakt).

Die dag hebben we alle pisten van het gehele gebied op één dag geskied (het gebied had slechts 50 km pisten).
Tegen dat het middag werd waren de meesten van de groep dan ook moe aan het worden zodat er werd uitgeweken naar een restaurantje naast de grote bakjeslift voor het nuttigen van enige vorm van enegierijke voeding.
Nadat we een uurtje pauze hadden genomen en de batterijen weer een beetje opgeladen waren, werd er begonnen aan het tweede deel van de deze ski-dag.

De groep was nu iets kleiner er zaten enkel nog de echte freaken in zodat er die namiddag zelfs nog iets sneller geskied werd.
Tegen het einde van de ski-dag begon de lucht al een beetje dicht te trekken en vielen er hier en daar al enkele vlokjes sneeuw.
Omdat het ondertussen weer tijd was geworden om af te dalen naar het après-ski hutje van Oom Tom, vonden we het niet zo erg dat het begon te sneeuwen.
Na nog een uurke van de après-ski te hebben genoten waarbij de gluhwein, de jäger-thee en de sneewitjes werden genuttigd, was het weer tijd om in te stappen in de bus naar het hotelletje.
Tijdens de busrit kregen we te horen van Rob dat er die avond met de bus naar een speciale discotheek kon worden gereden.
Deze discotheek lag in het naburige Fügen en zou slechts een 10- tal kilometer van het hotelletje liggen.
In deze discotheek was er een disco, een rockbar, een VIP-Lounge en een amusementen spellen room.
Tijdens het avondeten diende men te laten weten of men wilde meegaan. Het avondeten werd ook weer geserveerd rond de klok van half zeven. En net zoals de vorige avond was dit ook zeer verzorgd. In totaal hadden 19 personen laten weten dat ze het wel zagen zitten om die speciale discotheek te gaan bezoeken, en als redacteur van de Plons moest ik dus ook wel meegaan, want wie zou anders hiervan een verslag kunnen schrijven.

We vertrokken stipt om 10.00 hr. Een kwartiertje later waren we al ter plaatje en inderdaad het zag er groot uit.
De inkom was 5 euro per persoon maar hiervoor kreeg je ook een gratis consumptie.
De disco was eigenlijk niets voor mij, dit soort muziek is niet echt mijne stijl en omdat het daar aardig druk begon te worden ben ik, Lieve, Roger, en Koen uitgeweken naar de rockbar.
De muziek aldaar was stukken beter en ze hadden er ook weisen-bier. Het viel me op dat de jongeren die in deze discotheek aanwezig waren soms wel erg jong waren (sommige schatte ik hooguit 13 jaar) en wat mij nog meer opviel is dat ze allemaal om ter snelst straalbezopen probeerden te worden.

Ik heb die gasten korte drankskes en bier zien mengen waar ik zelf niet goed van zou geweest zijn.
Het was dan ook niet verwonderlijk dat tegen de tijd dat we terug naar het hotel zouden vertrekken ongelooflijk veel zombi's zagen rondlopen.
Onze chauffeur den Eddy zou stipt om twee uur snachts met de bus naar het hotelletje vertrekken. Als je telaat aan de bus zou komen moest je maar nen taxi naar het hotel nemen had hij gezegd. Doch zo'n vaart liep het niet want iedereen was op tijd in de bus.

De volgende ochtend toen ik het gordijn van de kamer opende bleek het stevig te sneeuwen.
Er was tijdens de nacht een tiental cm sneeuw gevallen rond het hotelletje. Na het nuttigen van ons ontbijt vertrokken we voor de laatste dag naar de ski-pisten.
Ook in het albachtal sneeuwde het nog steeds. Toen we na het nemen van de bakjeslift naar de top van het skigebied uit het liftgebouw kwamen zagen we alweer de zon en tevens zagen we dat er een 20 à 30 cm verse laag poedersneeuw was gevallen.
We vertrokken ook die dag weer met een grote groep.

Ikzelf ben een echte diepsneeuw freak zodat het skiën in die verse sneeuwlaag me een echte kick gaf.
De gehele voormiddag hebben we met onze groep zo veel mogelijk ongeprepareerde pisten alsook buiten de pisten geskied.
Met als gevolg dat er met de regelmaat van de klok wel iemand een buiteling in deze poedersneeuw maakte. Den koptrekker op het gebied van met zijn bakkes in de sneeuw te gaan was onze duikverantwoordelijke Willy Van De Poel.
Die presteerde het zelfs om een voorwaartse duiksprong tijdens het skiën te demonstreren met als gevolg dat hij met zijn gezicht volledig onder de sneeuw kwam te liggen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik die voormiddag nogal wat afgelachen heb.
Ook onze para demonstreerde een vrije val alhoewel er toch nog wat aan zijn landing moet gewerkt worden.
Gelukkig doet men zich geen pijn in een dikke sneeuwlaag.
Na de gebruikelijke middaglunch hebben we nog meer van die diepsneeuw genoten doch omstreeks drie uur werd het kouder, kwam er veel wind opzetten en begon het ook weer te sneeuwen.
Omdat iedereen de vermoeidheid begon te voelen zijn we kort nadien omlaag geskied en hebben we er een punt achter gezet.
Aan het hutje van Oom Tom smaakte de gluhwein des te beter na zo'n vermoeiende dag.Omstreeks vijf uur vertrooken we met de bus terug richting Wiesen.

Het avondeten werd die dag ook weer geserveerd rond half zeven zodat we ons nog konden verfrissen op onze kamer en onze bagage konden inpakken.
Iets na achten vertrokken we dan richting België. Tijdens het eerste uur van de rit had de chauffeur een CD met schlager liedjes opgezet waarbij de normale tekst vervangen was door schunnig
woordgebruik, hierdoor kwamen de zangtalenten van sommige clubleden weer boven kwamen drijven.
De rest van de busrit is vrij rustig verlopen, waarschijnlijk omdat iedereen vermoeid was van het ski-weekend of was het stil omdat het bier in de bus volledig leeggedronken was tijdens de heenreis.

Omstreeks 6.30 Hr arriveerden we aan het Café van de Rob waar ons ook nog eens een lekker ontbijt stond te wachten.
Het ski-weekend was perfect, we hadden goed weer, goede sneeuw, een goed hotelletje en last but not least een goede organisator. Bedankt Sam voor een perfecte service.

En voor mij mag het volgend jaar ook weer Albachtal zijn.

Eddy

Activiteiten kalender

Terug naar begin