Hallo,

Wij hebben nog enkele weken te gaan voordat het zwembad twee maanden gesloten is (groot schoolverlof). Vergewis u van de verschillende activiteiten, onlangs door Willy rondgedeeld in het zwembad.

Voor eventueel verdere info zie onze website. http://users.belgacom.net/DeZeester

Tevens wordt er alle dinsdagen van de maand juli en augustus gedoken in het Zilvermeer (19.30 uur)

Voor degene die grotere vakantieplannen hebben, alwaar ze ook gaan duiken en trouwens voor iedereen, hou het steeds veilig

Ludo,

Reisverslag Kris en Peter (deel III)

Nieuw Zeeland

Man, man, man, we zijn hier amper een goeie week en we hebben wel al 100 keer kippenvel gehad van de magnifieke landschappen die achter elke bocht hier opduiken. Het is net of God Nieuw Zeeland de laatste dag van zijn leven geschapen heeft en al het beste van de rest van de wereld dan maar in 1 land gedropt heeft: de fjorden van Noorwegen, de Alpen, de geisjers uit Ijsland, de meren met zwembadblauw water, de vulkanen, de baaitjes met pinguins, zeehondjes, dolfijnen, albatrossen, de vriendelijke behulpzame mensen ... Echt ongelofelijk hoe de mensen je hier verder helpen.

Eerst hebben we ons een luxe campingvan aangeschaft van 14 jaar oud, met ouderwets stuur, 4 wielen, 2 zitplaatsen maar o zo belangrijk een bed erin en dan een dag of 2 rondgetoerd in Christchurch, de zomersolden afgeschuimd. Telkens we iets niet vonden in een winkel, stuurden de winkelbedienden ons gewoon door naar de volgende winkel, men belde de concurrentie zelfs om te infomeren of ze het gevraagde wel hadden. aanvankelijk dachten we dat het een grap was of minstens een uitzondering van een vriendelijke winkeljuffrouw die voor onze charmes viel, maar neen, ze doen dat hier allemaal. Zelfs in een restaurant waar we romantisch valentijn wilden vieren, maar tot onze schrik vaststelden dat ze er karaoke avond hadden, stuurden ze ons begripsvol door naar een gezellig restaurantje aan de overkant, zonder rancune, neen met de smile op hun gezicht.

En dan natuurlijk is er het "four seasons in day" syndroom, niet voor niets een bekend liedje van Crowded House, je kent het waarschijnlijk wel, geschreven door ... inderdaad een Nieuwzeelander. En het kan hier dus wel degelijk lelijk doen, van mist en nevel naar donkere grijze, over zwarte of witte Magritte wolkjes tot helder blauwe hemel, you name it they have it. We begonnen zelfs een beetje te wanhopen tijdens onze scenic drive vanuit Christchurch door de heuvels van Canterbury, normaal een prachtige route ware er de grijze hemel niet, de miezerige regen, onze gezichten werden maar sipper en sipper, tot we de Burke pass overtrokken en plots, mamma mia, blauwe lucht, schitterende bergen net een picture postcard. En zo gaat dat hier maar elke dag, we denken "dit is waarschijnlijk het mooiste van Nieuw Zeeland" en de volgende dag moeten we onze mening herzien enz....

We zijn bijna een maand onderweg in Nieuw Zeeland.

Volgens de Kiwi's hebben ze in 100 jaar nog zo geen slechte zomer gehad en zeker in het Zuiden hebben we de frisse nachten wel gevoeld. Maar ik verdenk ze er een beetje van dat ze hier elk jaar hetzelfde vertellen, want bij het zuiden, in de ban van de roaring fourties - zuidpoolgebied bijna dus- horen stormachtige winden, frisse strandwandelingen en te gekke weerveranderingen. Alle bomen groeien hier scheef door de wind en hebben maar langs 1 zijde takken en bladeren.

Deze ganse Zuidoostelijke en zuidelijke kust van het Zuideiland is een groot fauna en flora paradijs met sprookjesbossen die tot aan het strand komen. Als kind word je in Belgie naar de zoo gelokt voor de aapjes, de olifanten en de leeuwen. Maar welke beestjes vond ik het leukst ? Inderdaad, de dolfijnen, de zeehondjes en de pinguins. Net hier vind je ze allemaal opnieuw in hun natuurlijke omgeving. dolfijnen die in de branding spelen voor de boeg van de boten komen opduiken en akrobatische sprongen maken in de lucht alsof ze in een dolfinarium getraind zijn, en wij maar kraaien van de pret, net kleine kinderen.

Als je langs de zee wandelt moet je oppassen of je struikelt over de zeehonden die lui in het zonnetje op de rosten liggen te genieten of in een rustig poeltje liggen te plonsen. Ze hebben dezelfde kleur als de rotsen waarop ze liggen en als ze je niet waarschuwen met hun gegrom trap je er gegarandeerd op. Of voor de iets aggressievere maar nog luiere zeeleeuwen die gewoon midden op het strand liggen te slapen.

Maar het schattigste van al zijn natuurlijk de pinguins die bij valavond door de woeste branding aan land worden gekwakt op de rotsen. Echt te gek, je vraagt je af of ze geen blauwe plekken of builen overhouden aan deze ruwe behandeling. Daar staan ze dan met hun te korte koddige vleugeltjes een beetje het water van zich af ts schudden kwetteren een beetje met hun collega's en 'spurten' dan naar de overkant van de weg of het strand op weg naar hun hongerige kroost. Vaak zijn er 2 kleintjes die, uitgehongerd als ze zijn, hun ouders bijna molesteren om aan de vis te geraken die de ouders vanuit hun bek uitbraken. De 2 jongeren ( die intussen al grotere en vooral dikker dan hun ouders zijn) jagen hun uitgeputte ouders als gek na, alsof ze gepest worden vooraleer ze het eten krijgen.In feite is het de wrede wet van de natuur die speelt. Als de eerste, vaak de sterkste zijn visje te pakken heeft is hij veel minder mobiel en dan is het de beurt aan de tragere telg. In NZ overleven op die manier beide jongen, in het strengere Antartica enkel de sterkste.

NA een weekje beestjes kijken trekken we terug noordwaarts, er ligt nog zoveel op ons te wachten om te bewonderen. Niet ver echter want Fjordland in het Zuidwesten, wacht ons op, een land met grote F: fantastisch, fenomenaal, formidabel, forest, ferns varens dus, niet minder dan 28 soorten hebben ze hier en fjorden maar natuurlijk ook finest walks, freezing lakes, fields of moss en jammer genoeg ook fenijnige fucking sandflies en feel te feel regen.

Ook hier in de fjorden krijgen we het weer dat erbij hoort, regen en dramatische wolkenformaties niet voor niets is dit de tweede natste plek ter wereld met gemiddeld 7000 mm regen per jaar, das veel hoor 7 meter. Net die regen zorgt voor een magisch schouwspel van honderderden tijdelijke watervallen van 500 tot 1000 m hoog die van de bergen recht de zee in storten, onbeschrijflijk en niet te vatten op foto helaas, dus deze pracht kunnen we alleen maar beleven en niet delen met jullie.

In de Noorse fjorden ga je speciaal per boot naar de 7 Sisters, 7 watervallen naast elkaar kijken, hier in Nieuw Zeeland zie je er 777 en ze doen er zelfs geen moeite voor om ze een naam te geven. En dan plots, nog geen halve dag later begint alles op te klaren en krijg je de fjorden van de postkaarten, met hun perfecte spiegelbeeld in het gladde rustige wateroppervlak dat even tevoren nog een wilde klotsende zeearm was, echt heerlijk. De zoveelste Wauw ervaring.

Dat van die finest walks is niet overdreven, als een Amerikaan dit zou beweren lach je eens schamper, een Kiwi geloof je op zijn woord - behalve dan het weerbericht. Vaak zijn de mooiste wandelingen meerdaagse tochten van hut naar hut en het gaat hier echt wel door onbewoonbaar gebied, enkel langs klaterende watervalletjes, door weelderige bossen, zelfs na wat regen, langs zachte knalgroene moskussens of ganse velden varens of boven de boomgrens met zicht op de besneeuwde bergtoppen 360 graden in het rond, zalig.

Jullie snappen het al, we zijn echt wel in de ban van NZ en indien er ooit iemand op het lumineuze idee zou komen om de trilogie In de Ban van de Ring te verfilmen.... dan hoeft ie niet ver te zoeken om de geschikte lokaties te vinden...

PS. Om de jaloezie van onze duikvrienden op peil te houden... Ze hadden hier spotgoedkope aanbiedingen lopen om naar FIJI te reizen, dus hebben we ons laten verleiden... een week diving in het duikparadijs, de Pacific Islands om ons reisje af te ronden. Tja, we kunnen het niet laten om nog eens even onder te duiken voor we terug boven water komen en weer aan het echte leven beginnen.

Ons laatste berichtje...

Ondertussen nog wat nieuws van het zuidelijk halfrond, in afwachting van Fiji. Onze aankomst in Auckland was vermoedelijk wel vrij shockerend. Na maanden kiwi's in vrije tijdskledij te zien met lange onderbroek met bonte streepjes en een lang hemd en daarover een short en een t-shirt in de meest vloekende combinaties en plotseling geconfronteerd te worden met mannen in maatpakken en vrouwen in mantelpakjes.

Je zou van minder lijkbleek worden, zeker als je beseft dat we in 10 dagen misschien ook zo gaan rondlopen.

Vooral dat laatste visioen was vrouwtje vermoedelijk te veel.

Iedereen die we ontmoet hebben, beweerde steeds maar weer dat het Noordereiland heel wat minder te bieden heeft dan het Zuideiland. Dikke zever dus, we hadden weer ogen tekort om al dat natuurschoon op te nemen.

Hoogtepunt is zeker de ganse regio rond Rotorua, het vulkanische hart van NZ. Je kan er als het ware een kijkje nemen in het binnenste van de aarde. De ingewanden zijn de vele geisers, de brubbelende meertjes en poeltjes met de meest scherende kleuren van rood, naar geel, naar oranje naar gifgroen, glashelder,... de kokende modderpoelen, de kale rotsten, geel van de zwavel-dampen, struiken en zelfs bomen die erin groeien,algen die er leven,... De voorgebergten van de hel en stinken... rotte eieren all over the place.

Voor 1 keer kunnen de kiwi's niet uitpakken met 'grootste, dikste en oudste' als het over de reusachtige tot 2000 jaar oude Kauribomen gaat, ze komen pas op de tweede plek na de Amerikaanse Redwood trees. Maar ze zijn wel veel knapper, vooral de kruinen zijn uniek, ahw. een vertikale tuin op zich met soms niet minder dan 45 soorten platen, struiken en zelfs bomen die erin groeien leven en sterven.

De pinguins vonden we ongetwijfeld de grappigste beestjes maar de slimste zijn zonder meer de Jan van Genten. Deze magnifieke zeevogels wachten niet tot ze gepensioneerd zijn om wat van de wereld te zien, maar vertrekken al op 4 maandige leeftijd op wereldreis voor een tweetal jaartjes. Daarna komen ze terug naar hun geboorteplek om een kroost te stichten. Naar verluidt zijn er thans ook mensen die niet meer wachten om op wereldreis te vertrekken tot hun pensioen.... Moet een interessant ras zijn, zou je die niet eens willen ontmoeten... Misschien de volgende stap in de evolutie van de mensheid.

Slimme mensen in elk geval, misschien moeten we dat ook eens overwegen... soms kunnen we heel wat leren van de dieren.

Nu nog een weekje Fiji en dan kunnen we ons verhaal in levend lijve in geuren en kleuren vertellen.

Oeps, ik vrees dat ik ook een klein shockje ga krijgen... nooit geweten dat 7 maanden zo kort kunnen zijn.

Binenkort zien jullie ons terug, intussen zien we met gemengde gevoelens de terugreis naderen. Ge zijt in elk geval welkom om samen met ons mee te komen nagenieten van onze duizende foto's..

Tot binnenkort.

- - - - - - - - - - - - - - F I N - - - - - - - - -

Sas te ver 24-04-04

Op 24 April was het weer eens zover, we gingen onze clubnaam weer eens verdedigen tijdens de jaarlijkse palmrally van de Yellow Divers.

Dit keer probeerden ze een andere formule, de palmrally vond plaats op een zaterdag namiddag met een briefing omstreeks 17.00 Hr. en een start van de eerste deelnemers omstreeks 18.00 Hr. met een interval tussen de starters van 7 minuten.

Tijdens de briefing viel het ons op dat er een kleinere opkomst van deelnemende groepen was, vergeleken tegen de vorige jaren.

Na de briefing bleek dat er in totaal 17 deelnemende teams waren.

De Zeester werd vertegenwoordigd door twee teams, Zeester I bestond uit ; Danny Bensch, Raf Caeyers, Roger Meynen en Wilfried Vanaelten. Zeester II bestond uit ; Peter Vanuytven, Yve Krols, Erik Lodewijckx, en ikzelf.

Men vertelde ons dat de water temperatuur niet al te koud was, reeds 15° C, zodat we enkel het onderpak en een duikkap gebruikten.

De palmrally bestond uit volgende proeven die dienden afgelegd te worden, waarbij de maximale tijd per proef 5 minuten bedroeg.

Helaas voor ons was er geen tijdsregistratie over alle proeven samen.

1) Oplossen van een raadsel bij Neptunus Junior.

De ganse ploeg diende binnen 5 minuten, 5 woorden te zoeken waarbij de letters doormekaar gegooid waren. Eens je deze woorden gevonden had diende men te zeggen welk woord niet thuishoorde in het rijtje.

2) Tarzan sprong.

Aan een kraan hing een touw , 15 meter verder in het kanaal lag een ring met een diameter van 1.5 meter, om te slagen in de proef diende elk teamlid aan het touw te,slingeren om zo kort mogelijk bij de ring te komen, daar moest hij het touw lossen en eens hij in het water viel mocht hij niet meer bovenkomen behalve dan in de ring.

3) Duikladder en scheepsbel.

Aan de brug van ten Aart is een touw let een duikladder bevestigd. Elk teamlid diende de ladder te beklimmen, boven aan de ladder hing een scheepbel die je diende te luiden. Nadien moest je de ladder weer afdalen want je mocht niet in het water springen omwille van de veiligheid van je teamleden.

4) Kloofoverbrugging.

Er was een horizontale touwladder gespannen vanop de kanaalrand tot aan enkele meerpalen in het kanaal. Je moest het touwladder beklimmen zonder het los te laten tot aan het einde, waarna je op een fluitje moest fluiten zodat het vogende teamlid kon beginnen.

5) Scheepshelling.

De volledige ploeg diende zo snel mogelijk een ingezeepte scheepshelling te beklimmen.

6) Paalkruipen.

Elk ploeglid diende een horizontale paal te bekruipen waaraan op het uiteinde ook een fluitje was bevestigd. Het volgende teamlid mocht pas vertrekken na het fluitsignaal van de paalkruiper.

7) Schiftingsvraag van Neptunus Junior.

Hoeveel woog Marcel Ilands op de ochtend van de palmrally nadat hij het toilet had bezocht.

Zeester II had startnummer 5 getrokken en Zeester Team I had startnummer 17. Zeester II had reeds problemen met het woordraadsel ze konden slechts drie woorden terugvinden.

Dit raadsel werd zonder veel problemen opgelost door Zeester I.

Het Tarzan slingeren was zeer zeker de plezantste proef doch in zeester II miste Rik de ring en in zeester I miste Wilfried de ring.

Alle andere proeven liepen gesmeerd en de trailerhelling liep zelfs zeer gesmeerd ondanks de ingevette helling.

Uiteindelijk zou de schiftingsvraag nog de doorslag gaan geven.

Zeester II schatte het gewicht van Marcel op 78.53 Kgr en Zeester I

Schatte het op 78.85 Kgr.;

Nu was het enkel nog afwachten op de rallyuitslag.

We wisten dat alle deelnemende teams zeer dicht bij mekaar lagen en dat enkel de schiftingsvraag uitsluitsel zou geven wie de winnaars waren. Omstreeks 22.00 Hr maakte men de uitslag bekend ; Zeester I was geëindigd op de 2-de plaats en Zeester II eindigde op de 6-de plaats.

Na de prijsuitreiking konden we dus gaan feestvieren, want dat hadden de Yellows wel goed voorzien.

Het was weer eens plezant en volgend jaar zullen we zeker weer meedoen doch als ik een kleine hint mag geven aan de eventuele lezers van de Yellow divers, Maak er weer een echte palmrally van tegen tijd, zodat de competitieve geest van voorgaande rally's weer helemaal terugkomt, want wees nu eerlijk, dit jaar was het echt iets te simpel.

Eddy.

2-sters examen

Op 6 mei 2004 was het weer eens zover.

De nieuwelingen in onze club stonden voor de ultieme test om uiteindelijk een volwaardig duiker te worden, slagen in het 2-sters examen theorie en zwembad.

Ondanks het feit dat er slechts 5 kandidaten waren: Bram Bouwens, Koen Maes, Bram Criekemans, Jasper van Eynde en last but not least Hanne Hoskens, waren wij (de clubleden) toch benieuwd hoe ze het er vanaf gingen brengen.

Want enkele weken voordien had onze Willy hen een proef-examen gegeven en enkel voor Bram Bouwens leverde dit geen problemen meer op, doch voor de rest bleek dat ze er toch iets meer dienden voor te studeren dan dat ze in eerste instantantie hadden verwacht.

Dus maar hopen dat onze willy ze nog enkele goede tips heeft meegegeven gedurende de allerlaatste theorie-lessen.

Tijdens het theoretische gedeelte was ikzelf niet aanwezig doch de zwembad proeven kon ik overschouwen en naar mijn mening deden ze het dan ook behoorlijk.

Onze kandidaten zijn echt niet van de snelsten en de drie harige musketiers, we kennen ze eigenlijk beter van hunne cafépraat dan van hun sportieve-eigenschappen deden het best wel goed, al moet er dan wel bijgezegd worden dat ze het nog wel steeds op hun ó zo vertrouwde rustige manier deden.

Hanne zagen we eveneens goed presteren, al was het op de ook zo bekende typische vrouwelijke manier van haar, en we moeten er geen tekeningen meer bijmaken onzen Bram Bouwens….tja wat moet ik er nog bij zeggen, hij is al bijna nen ouwe rot in het vak.

Nadat alle proeven beëindigd waren en iedereen terug aangekleed en wel in de kantine vertoefde, bleek als snel dat de 5 nieuwelingen het er meer dan voortreffellijk van hadden afgebracht.

Ze waren dan ook allemaal geslaagd voor het theoretische alsook voor het zwembad examen 2-sters duikers.

Nen dikke proficiat vanwegen de gehele club en mogen we jullie dan ook verwelkomen in onze besloten kringen van Neptunus volgelingen.

Redaktie

Nieuwe zwembad complex Geel.

Het Nieuwe zwembad complex is een product van Artebel-Technum, een tijdelijke vereniging opgericht met als doel een multifunctioneel zwembad complex te ontwerpen en te bouwen.

De vooropgestelde openingsdagen voor het complex is nog steeds juni-juli 2006. Dit wil zeggen dat er slecht 26 maanden resten eer het complex zal ingehuldigd en geopend worden.

Hopelijk is er voldoende tijd om dit enigszins prestigieuse project tijdig klaar te krijgen.

Het complex bevind zich niet exact op dezelfde lokatie zoals het oude openluchtzwembad, maar het is een beetje naar links, zuidelijker geplaatst, hierdoor komt er meer plaats vrij voor enkele sportvelden voor de ingang van het zwembadcomplex.

In het nieuwe complex komt in de eerste plaats een 25 meterbad met beweegbare bodem, daarnaast een doelgroepenbad van 10 bij 14 meter dat zich vooral op de duikers richt en is uitgerust met één of meerdere springplanken.

Vlak daarnaast bevind zich de grote glijbaan, die buiten de muren gemonteerd wordt, en uitkomt bij het instruktiebad en het recreatiebad. Dat laatste is eigenlijk eerder een zone dan een bad, want het bevat een kinderbadje, een recreatiebad met een brede glijbaan, een brubbelbad en meer van dat leuks.

Buiten zijn er 2 baden; een kinderbad en een buitenbad met bescheiden diepte. Tevens is er een ligweide voorzien van 2300 vierkante meter. Ook een cafetaria en een conciergewoning behoren tot het complex.

Op bijgevoegde tekening zijn de verschillende opdelingen van het zwembad duidelijk zichtbaar. Vermoedelijk zullen wij voor onze wekelijkse trainingen beschikking hebben over het competietiebad met beweegbare bodem en het doelgroepenbad.

Alle andere faciliteiten zullen vermoedelijk geopend blijven voor normale bezoekers doch met een duidelijke afbaking wie waar mag komen.

De begroting voor het nieuwe zwemcomplex bedraagd 8.75 miljoen euro, erelonen niet inbegrepen. In totaal zal het kostenplaatje om en bij de 10 miljoer euro of in onze oude Belgische franken uitgedrukt +/- 400 miljoen Bfr. Liggen.

Tijdens de voorstelling van het nieuwe zwembad heeft onze duikclub vertegenwoordigd door ikzelf, Danny Bensch en Dirk Verdonck, een eisenpakket mogen indienen waarbij men ons beloofde enigszins rekening te houden met de noden van onze duikschool.

Wat hebben wij zoal aangevraagd:

• Een lokaaltje waar onze compressor kan staan met eventueel een stalling voor onze flessenkar. Uiteraard voorzien van de nodige electriciteits voorzieningen.
• Een ingang naar het zwembad zodat wij onze flessenkar kunnen binnenbrengen.
• Een mogelijkheid om een leslokaal af en toe te kunnen gebruiken.
• Een stalling om de huidige zwarte bak in het zwembad te kunnen onderbrengen.

Tevens heb ik op 19 mei een technische fische van onze compressor moeten afleveren aan Artebel-Technum, het sportbestuur (Piet Baeten) en de brandweer van Geel.

Hieruit blijkt dat er toch wel goede wil bij het sportbestuur van Geel aanwezig is.

Laten we nu maar hopen dat er aan het merendeel van ons eisenpakket een gunstig gevolg zal gegeven worden.

Redactie.

Mei Weekends 2004

1 mei weekend

Op vrijdag avond begonnen de eersten van de zeester te arriveren op camping Orisant. Dit keer was ons een plaats toegewezen naast de speelhal, een terrein dat iets apart lag en waar we allemaal gezellig bij mekaar konden staan.

Het weer was goed en nadat alle caravans en mobilhomes waren opgesteld was het iets te laat op de avond om nog te gaan duiken.

Dus zijn we maar met de eerste samenscholing met de bijhorende drankjes begonnen. Omstreeks 11.00 is het stevig beginnen te regenen zodat we allemaal zeer kort bij mekaar dienden te gaan zitten onder de luifel van Mieke en Franky hunnen mobilhome.

Omdat het bleef regenen zijn de meesten dan toch maar vroeg gaan slapen. Zo ook met Raf en Kris Caeyers. Omdat het goed geregend had was het grasveld erg glad waardoor Kris waarschijnlijk een beetje verrast door de gladheid plotseling languit op haar rug tegen de grond schoof, wat een gedeeltelijk modderbad als resultaat gaf. Het belangrijkste was dat ze zich geen pijn gedaan had.

S' anderdaags 1 mei gingen we al vroeg duiken, omdat het getij zeer vroeg zat, hadden we een duik gepland in de Grevelingen bij het gemaal in Dreischor. We waren ondanks het vroege uur niet de eersten op de duikplaats, doch het zicht was nog zeer goed.

Er zit op die plaats zeer veel paling, en ondanks het feit dat het de Grevelingen zijn, zat er ook veel kreeft.

De tweede duik van die dag was gepland op Wemeldingen, maar zoals je reeds kon raden het is er steeds druk en dit belemmert zeker in het ondiepe gedeelte het zicht onderwater.

In het begin van de duik was het zicht echt slecht door de vele duikers maar ook omdat er nog een sterke stroming stond.

Éénmaal op ondiepte gekomen werd het er al niet beter op omwille van de vele duikers die erg veel stof deden opwaaien.

Omdat het weekend slechts kort was werd besloten om na het avondeten met z'n allen de campingkroeg in te duiken en een potje te biljarten. Het was er dan ook zeer plezant, na een tijdje waren enkelen onder ons reeds een beetje in de wind (vermoedelijk zouden zij de dag nadien niet meer duiken) waardoor er een striptease act werd opgevoerd (er zijn foto's van getrokken maar die gaan we hier niet openbaar maken hé Jef!).

Omwille van de nachtelijke uitspattingen zouden we enkel de volgende namiddag duiken op Kats Haven met hoog water.

Omdat het er erg kan stromen en zeker op diepte, heb ik gedoken met Dirk, want hij had nog 40 meter duiken nodig.

Zoals gezegd kregen we dan ook op diepte te maken met zeer veel stroming, en ik moet eerlijk zeggen, ook voor mijn normen was het niet van de poes. De duik was dan ook niet echt goed, het zicht was ook al niet denderend zodat we de duik na een half uurke al beëindigden. Na de duik braken de meesten hun bivak op waardoor het eerste weekend er weeral op zat.

Hemelvaart weekend.

De eerste duik van het Hemelvaart weekend was gepland op Goes Sas. Ikzelf dook met Alois Nuyts en Bram Bouwens.

Omdat Bram nog een diepte beperking had van 20 meter doken we vooral rond de eilandjes aan de linkerzijde van de duikplaats.

Het was zeer goed zicht, gevolg zeer veel kreeft, Noordzee-krab en last but not least op het wrakje dat daar ligt, zeer veel vis, vooral wijting en gul (jonge kabeljauw). Na de duik hadden enkelen van de zeester ook al hun eerste Sepia's gezien.

De tweede duik van die dag was de Zuidbout bij vloed. Op de plaats aangekomen was er zeer veel volk. Doch ondanks dit, bleek het zicht ook hier zeer goed. Dus ook hier , en dit gebeurt niet zo vaak konden we spreken van een geslaagde duik.

Zoals op elk weekend verspreidden de meesten zich na het avondeten om bij de buren te kunnen burten.

Voor sommige werd het laat voor anderen wat vroeger om zeker fit te zijn bij de eerste duik van de volgende dag.

De volgende dag was de eerste duik gepland op Kats hoek, op de duikplaats aangekomen zagen we erg veel duikers zich aankleden, zelfs veel Nederlanders . Zij presteerden het zelf om alle duikflessen in een camionetje te plaatsen en zo de flessen tot aan de duikplaats te rijden. Vermoedelijk waren er vele Belgische duikers een beetje jaloers, omdat ze wisten dat hen nog een lange wandeling voor de boeg stond.

Ondanks de lange wandeling zie je de Belgische duikers te water gaan op een ordentelijke manier, dwz. éénmaal ondergedoken komen ze niet meer boven behalve dan op het einde van hun duik, als je de Nederlanders daarentegen bezig ziet, kan je dit het beste beschrijven als een echt "zootje". Zij hangen dan ook elke vijf minuten terug aan de oppervlakte.

De duik zelf is zoals altijd op deze plaats, mooi en als je de strekdam volgt krijg je altijd de uitgebreide fauna en flora van de Oosterschelde te zien.

Na het middag eten stond er een duik op Westkapelle op de planning. Ondanks de stevige noorderwind (5 à 6 beaufort) gingen we toch met z'n allen kijken of het duiken er mogelijk was.

Hier aangekomen was de golfslag iets te groot waardoor er te veel zand werd opgewoeld om goed zicht te hebben onder water.

Omdat het getij op Westkapelle 2 uur vroeger was dan in de Oosterschelde en er dus voeldoende tijd overbleef om eerst nog een terrasje te doen werd er aldaar besloten om naar Schelpenhoek te rijden.

Achteraf bekeken bleek dit een grote vergissing te zijn.

Na de zeer lange wandeling in vol ornaat, bleek het zicht daar zo slecht te zijn dat de duik werd afgebroken na 20 minuten.

Met een zicht van amper een halve meter is het trouwens niet verantwoord om diep en lang te duiken.

Na het avondeten zijn we eerst met z'n vieren beginnen te wiezen, doch al snel kwam franky op de proppen met een nieuw kaartspel.

Hij noemde het Chinees Poeppen. Uiteraard met zo een naam wie wil er dan nog weigeren, dus met ne man of acht hebben we dit spelletje onmiddellijk uitgeprobeerd. Het had meer te maken met een gokspelletje dan met datgene waar de meesten direct aan dachten. Voor we het wisten was het reeds zeer laat of beter gezegd zeer vroeg.

De volgende middag zou er gedoken worden op Wissekerke ware het niet dat de noorderwind zelfs nog harder blies dan de dag voordien. Hierdoor werd er besloten om de eerste duik van die dag niet te duiken om veiligheidsoverwegingen.

De meesten Zeester-isten gebruikten deze vrije middag om bezoekjes te brengen aan allerhande plaatjes in de buurt.

De tweede duik van die dag stond gepland aan de zeelandbrug.

Uit ervaring weten we dat er zeer veel volk duikt en dat men soms erg ver dient te parkeren van de duikplaats, besloten Ik, Wimmeke en de Rik om te gaan duiken 2 uur voor het getij.

Tot onze verbazing toen we op de duikplaats aankwamen bleken er nog slechts enkele parkeerplaatsen vrij te zijn.

Als je dan weet dat wij nog in volle stroming gedoken hebben, is het zeer verwonderlijk dat er blijkbaar geen rekening meer gehouden wordt met het getij aldaar. Ook daar troffen we de staaltjes van de Nederlandse duikkunst aan, bv. een groep met één monitor die gaat duiken met 6 beginners zonder buddylijn, je vraagt je af hoe het komt dat er niet meer ongelukken gebeuren, ongelooflijk dus ! Ondanks de hilariteiten aan de waterkant hadden we een zeer geslaagde duik. Op de Sepia-staketsels zagen we niet minder dan 16 sepia's. Ik heb dan maar in mijn duikboekje geschreven " Sepia's à volonté".

Toen we dan ook terug kwamen aan de camping waren er toch enkelingen jaloers na het horen van de hoeveelheid sepia's.

Omdat het de laatste avond van het hemelvaart weekend was en omdat de weersverwachtingen nog steeds zeen veel wind aangaven , doken we weer met z'n allen de campingkroeg binnen.

Vermits de Zeesterleden goed weten hoe ze de sfeer er moeten inkrijgen, werd er weer eens stevig tegenaan gefeest.

De volgende middag ( de meesten sliepen uit) werd er niet meer gedoken en vertrokken we dan maar huiswaarts.

Pinkster weekend.

Ik arriveerde al vroeg op vrijdagnamiddag, doch ik was niet de enige, Agnes en Mieke arriveerden een uurke later.

Net op tijd om het getij nog te halen voor een duik in Wissekerke.

We doken onder en het zicht was goed, op 22 meter aangekomen bleek er een drijfnet te hangen dat over de bodem gespannen was met een hoogte van +/- 1 meter. Het net bestond uit doorzichtige dunne nylon met een maaswijte van 6 cm, we zwommen voorzichtig over het net om toch maar niet vast te raken.

Iets later zagen we een sepia. Het beestje was onrustig en zwom van links naar rechts helaas in de richting van het drijfnet.

Omdat we met z'n drieën doken is het niet moeilijk om verward te raken in je eigen buddylijnen, en wat we eigenlijk bovenal wilden vermijden is verstrikt te raken in dat drijfnet.

Maar De wet van Murphy…… Agnes doet op een gegeven moment teken dat ze vast hangt, gelukkig was het niet zo erg ik had niet veel moeite om haar los te snijden uit het drijfnet.

We zijn dan maar wijselijk gestegen om zeker uit de buurt van dit net te blijven. Al bij al, het was nog een goede duik .

Terug op de camping aangekomen waren de Rik, Roger, Eddy Horemans, den Dirk en den Alois ook al gearriveerd.

Na het avondeten zijn we gezellig gaan samenzitten en keuvelden we over van alles en nogwat.

s'Morgens de eerste duik gepland op Wemeldinge Parking met HW.

Raar maar ondanks dat het Pinksterweekend was, was het er eigenlijk niet al te druk. Ik dook weer met Dirk omdat hij nog veertig meter duiken nodig had. Het werd een gewone doorsnee duik , wat we wel nog zagen was een grote zeebaars. Anderen hadden wat meer geluk en mochten genieten van het gezelschap van enkele sepia's. Na de middag doken we op Kats Haven. Ik heb er zelden andere duikers gezien doch toen we daar aankwamen stonden er zeker een dertigtal duikers van andere clubs. Duiken …… het begint echt een massasport te worden. Ondanks de vele duikers hebben ik en Jef niemand tegegekomen en we hadden dan ook een zeer geslaagde duik met kreeften, massa's noordzeekrabben, lipvissen, massa's dikke mosselen (waar ik bijna niet van kon afblijven) en als toemaatje ook weer Sepia's. Zoals gebruikelijk na het avondeten troepte iedereen weer gezellig samen.

De eerste duik van zondag zou een makkie worden, bij HW te water gaan bij Plompe Toren… gemakkelijker kan bijna niet, waare het niet dat de zichtbaarheid onderwater ons weer zwaar in de steek liet. Weer hooguit 50 cm zicht in het beste geval en niet te vergeten een zware regenbui tijdens het omkleden nadien.

Na de middig klaarde het een beetje uit en omdat we weer geen zin hadden om een klote duik met slecht zicht te hebben, zijn we maar naar een voor ons onbekende plaats in de Grevelingen gereden.

We zouden duiken op "De Val" , na plaatselijk even nagevraagd te hebben hoe en waar precies er dienden gedoken te worden hebben we ons snel aangekleed. Er wachte ons nog een wandelingetje van een 500-tal meters heen en 500 terug.

Eenmaal in het water …. Zeer goed zicht , wel tot 15 meter.

Ik en Jef doken naar beneden doch eenmaal op een diepte van een 22 meter bleek het niet dieper te worden, beter nog het ging een beetje omhoog naarmate we verder doorzwommen.

Na enkele minuten zijn we weer omgedraaid. Opeens zag ik een gesp en een stukje gordel vanuit het slib steken, na er aan getrokken te hebben bleek er een hele softloodgordel onder het slijk te steken. Ik kon dit echt niet laten liggen en ik heb hem dan ook de gehele duik meegesleurd … wat rapper gezegd was dan gedaan. Ondanks deze zware last was het een niet onaardige duikplek, met kreeft, grondeltjes, garnalen, platviskes … enz.

Het was weer de laatste avond van dit weekend en naar gewoonte vielen we ook nu weer de campingkroeg binnen.

Enkelen gingen er stevig tegen aan en al snel vertroebelde de alcohol hun handelingen.

Na het sluiten van de kroeg zijn Roger, Jef, Yve,en Rik naar den Yve zijn tent getrokken, om verder te feesten. S'anderendaags bleek dat ze er ook nog een jointje gerookt hadden.

Dit jointje bleek nadien de oorzaak van heel wat hilariteit geweest te zijn. De Jef ging demonstreren hoe je een lijntje diende op te snuiven ware het niet dat hij geen coke snoof maar een volle assebak, naar het schijnt was de sluitspier van Rik ook al sterk versoepelt met alle gevolgen vandien. Je kan je wel voorstellen dat we de dag nadien goed gelachen hebben.

Omwille van het slechte zicht de voorgaande dagen werd er besloten om bij camping Linda te gaan duiken.

Ik dook met Wim Helsen. Hij had nog een dertiger nodig dus doken we rustig noordwaarts, het zicht was goed en we zagen dan ook veel kreeft, noordzeekrab en zeer mooie sponzen, op het einde van de duik stootte we op sepia staketsels (ik wist niet dat er ook daar geplaatst waren) en daar zagen we nog eens 9 sepia's.

Als laatste duik is dit toch wel goed meegenomen.

Terug op de camping is ieder op zijn eigen tempo beginnen opbreken. Het was weer teneinde, we zouden weer een jaartje moeten wachten. Dit jaar waren we niet met zovelen als vorig jaar doch de weekends waren zeker geslaagd te meer dat we een gezellig hoekje voor onszelf hadden.

Eddy.

ZWEMBADREGLEMENT

1. HET DRAGEN VAN EEN GESLOTEN LOODGORDEL IS ENKEL EN ALLEEN TOEGESTAAN BIJ HET DRAGEN VAN VINNEN.
2. TIJDENS DE UREN VAN DE TRAINING DIENEN DE LEDEN ZICH IN 1 VAN DE 4 GROEPEN TE BEVINDEN: BAAN 1, BAAN 2 EN 3, BAAN 4 EN DE GROEP INITIATIEDUIKEN.
3. HET GAAN MET VINNEN IS ENKEL ACHTERUIT TOEGESTAAN, NIET VOORUIT.
4. HET IS TEN STRENGSTE VERBODEN TE RENNEN ROND HET ZWEMBAD.
5. IN HET ONDIEPE GEDEELTE VAN HET ZWEMBAD MAG GEEN KOPROL (OF ACHTERWAARTSE VAL) GEMAAKT WORDEN MET DUIKFLES.
6. TEN BEHOEVE VAN HET KUISEN MAG DE BODEM VAN HET ZWEMBAD NIET VOOR 22.45U NAAR BOVEN GEDAAN WORDEN.
7. DE REDDER MOET NIET AANWEZIG ZIJN TIJDENS HET KUISEN VAN HET ZWEMBAD.
8. GEEN GEVAARLIJKE SPELLETJES IN OF ROND HET ZWEMBAD, BV. TREKKEN, DUWEN, KOPJE ONDER, ENZ…
9. ONDER DE BEWEEGBARE BODEM WORDT ER ALTIJD MET 2 PERSONEN GEKUIST IN VERBAND MET DE VEILIGHEID.
10. HET IS NIET DE TAAK VAN DE REDDER OM DE BODEM TE BEDIENEN EN DE KUISPOMP TE INSTALLEREN.
11. DE REDDER BLIJFT AANWEZIG IN HET ZWEMBAD TOT DE LAATSTE TRAINING GEDAAN IS : 23.00U.
12. NA 23.00U IS IEDEREEN UIT HET WATER EN BLIJFT IEDEREEN UIT HET WATER, BEHALVE DE PERSONEN DIE INSTAAN VOOR HET KUISEN VAN HET ZWEMBAD.
13. ER MOGEN GEEN DUIKFLESSEN ONBEHEERD RECHTSTAAND ACHTERGELATEN WORDEN.
14. ER WORDEN GEEN APNÉ-OEFENINGEN ALLEEN GEDAAN!
15. DE REDDER IS DE BAAS TIJDENS DE UREN VAN DE ZWEMBADTRAINING.
16. LAAT DE REDDER MET RUST; HIJ IS HEILIG !

" ZEESTER " Clubnieuws.

Swa & Lou Bensc

Franscois Bens werd geopereerd aan zijn hoofd nadat hij jarenlang zware pijnen heeft doorstaan waarbij een zenuwbaan in contact kwam met het omliggende hoofd weefsel. De operatie werd met succes uitgevoerd en wij wensen Swa een spoedig herstel toe.
Tevens is zijn vrouw Lou te val gekomen waarbij zij haan been brak. Ook haar wensen wij een spoedig herstel toe.
Men zegge " een ongeluk komt nooit alleen " laten wij hopen dat zij hun deel reeds gehad hebben.

Overlijden van Stefan De Zutter.

Op 2 April overleed STEPHAN DE ZUTTER. Hij was één van de gebroeders DE ZUTTER van de Watersportcentrale te Genk en jarenlang één van onze vaste sponsors van ons clubblaadje " DE PLONS ".
Via deze weg biedt onze duikschool DE ZEESTER uit Geel zijn oprechte gevoelens van medeleven aan. Wij wensen zijn broer Frans en zijn medewerkers veel moed bij het verder zetten van de zaak.

Overlijden van Carina Hawinkel - Yellow Divers Geel.

De 43 jarige Carina Hawinkel is op zaterdag 29 mei om het leven tijdens een duik nabij de havenmonding van Zierikzee.
Zij is lid van De Yellow Divers, en raakte tijdens de duik verstrikt in uitstaande visnetten.
Mogen wij via deze weg ons medeleven betuigen in de eerste plaats aan haar familie en eveneens aan al haar vrienden in de Duikschool van de Yellow Divers.

Activiteiten kalender 2004

Terug naar begin