Hallo,

Met deze plons beginnen wij weer aan een nieuw duiksezoen.

Hopelijk heeft iedereen genoten van zijn vakantie en zijn al zijn duikplanningen in vervulling gegaan.

De uitstap rond 15 augustus naar Nederland (Bij den boer) was weer geslaagd. Spijtig omwille van plaatsgebrek bij “den Boer”, stonden de clubleden verdeeld over 3 campings. Maar hieraan zal volgend jaar wel wat verandering in komen (Vermoedelijk wordt het Camping Muie op het eiland Tholen, zie eerder verstuurde e-mail).

Zelfs dinsdags aan het zilvermeer is de opkomst groot, dit verklaart dat er grote belangstelling is en dat het in onze club fijn vertoeven is. (Houden zo)

Tot donderdaags

Ludo,

In de Hippocampus stond te lezen dat er in het Duikershuis in Mechelen een cursus Basis Nitrox Duiker (B.N.D) werd gegeven op Woensdagavond.

Vol van interressen hadden we met een paar clubleden o.a. Danny B, Luc D.C, Franky N. en ikzelf afgesproken om de cursus te gaan volgen.
Uiteindelijk in de Swa B. ook nog mee op den trein gespongen.

Toen hoorden we nog voor de cursus in Mechelen was gestart, dat de Limos ook een cursus B.N.D. gaf op maandagavond in Diest. Dat was voor ons allemaal wel dichter bij huis, dus gingen we dan maar naar Diest. Behalve ik want ik kon niet op Maandagavond, dus daar stond ik alleen.
Alleen is ook maar alleen, dus vroeg ik aan de Koen V.L. of hij goesting had om mee te gaan naar Mechellen.
Ik heb hem dan kunnen overtuigen om ook de cursus B.N.D. te volgen en zo had ik dan toch nog ne maat om te gaan.
In Mechelen aangekomen (zoals gewoonlijk weer de laatsten) zat de grote zaal van het Duikershuis beneden al propvol B.N.D. in spé. Er waren allerhande duikers die de cursus kwamen volgen, van 2*D tot 3*I.

Toen kwam het: WAT IS NITROX ?

Nitrox is een mengsel van O2 en N2.
Het komt van NITRogen (stikstof) en Oxigen (zuurstof).
Jaja, perslucht is ook nitrox of EAN, maar dan 21%.
Bij B.N.D. mag enkel gebruik gemaakt worden van nitrox 32% en 36%.

Voor andere mengsels moet men Gevorderd Nitrox Duiker zijn. Aan B.N.D. zijn voorwaarden aan verbonden o.a.
Min. 18 jaar zijn, 2*D zijn, 50 duiken hebben, in orde zijn met dieptekwalificatie en met de regels van Nelos.
Er zijn ook een paar voordelen en nadelen aan nitroxduiken b.v.

• Voordelen: langere nultijden, minder kans op stikstofnarcose en decompressieziekte, minder stikstof in het lichaam na een duik, minder vermoeidheidsgevoel na de duik, enz.
  
• Nadelen: beperkte diepte, geen decompressieduiken, gevaar voor zuurstofvergiftiging van het Centraal ZenuwStelsel en van de longen, zeer uitgebreide duikplanning, en het nitroxmengsel is duur, ..... enz.
  

Men moet geen aangepast materiaal hebben om te nitroxduiken, zolang het mengsel max. 40% O2 is, behalve de duikfles en eventueel de computer (maar er zijn ook nitroxtabbelen). Als men de 40% O2 overschrijd dan moet het materiaal zuurstofgeschikt zijn.
De max. diepte met b.v. nitrox 32% is -36m en met nitrox 36% is -31m.

• Een duik naar b.v. -36m met lucht (21%) heeft een nultijd van 15 min. en met nitrox 32% een nultijd van 25 min. (volgens de tabellen).
• Een duik naar b.v. -30m met lucht (21%) heeft een nultijd van 25 min. en met nitrox 36% een nultijd van 40 min. (volgens de tabellen).

Ook kwam er de nodige fisica bij dat nog moeilijker was dan ik al had gezien bij de lessen 2*D en 3*D.
Alsook de vereiste kennis van de duikgeneeskunde enz.
Ook nog de materiaalkennis en de nitroxtabellen werden nauwkeurig besproken.

Na de 4 (vermoeiende) lesavonden kwam er het beslissende theoretische examen, waar ik seriues hard voor geblokt had.
Natuurlijk met de hulp van mijne slimme maat, waar ik hem bij deze mee wil bedanken, Koen V.L.

Dan na al die interessante theorie het praktische gedeelte.
Voor B.N.D. moet men onder toeziend oog van een nitrox-instrukteur nog 2 duiken doen met nitrox 32% of 36% naar keuze. Voorgegaan van een uitgebreide briefing en een voor sommige onder ons een nog uitgebreidere debriefing (hé Swa).

Voor deze duiken trokken we op Paasmaandag met Luc D.C, Swa B. Franky N. en ikzelf naar Aquamarine in Anderlecht bij Brussel. Daar zagen we een kunstmatige put van ongeveer een 30meter doorsne en een diepte van -30meter in trechtervorm. Vanaf een diepte van -20m was er een vierkante schacht naar -30m van 4 op 4 meter, gemaakt van petrels waar ge uwe kop serius aan kunt stoten.

Het zicht was er zo slecht dat mijnen duik(leider)maat de geplande duiktijd van '25 min. inkorte tot '11 min.
Dit was niet naar de goesting van onze 3de man toeziend nitroxinstrukteur , die persé nog in het troebele Brusselse water wou verder duiken, maar het uiteindelijk toch op '20 min. hield.

Na de eerste duik konden we er een lekkere maaltijd eten in de ruime cantine die waarschijnlijk meer volk trekt dan de duikput.

Er waren ook kleedkamers voorzien met douche voor zich omtekleden.
De nitroxflessen hebben we daar kunnen huren, die ze daar ook via een grote nitroxinstallatie nauwkeurig vullen.
Voor foto's raadpleeg de web-site.

Na de 2de duik in het troebele sob en allemaal geslaagd in het praktische examen werd onze gele B.N.D. kaart afgestempeld en waren we mids nog een homologatiebedrag te betalen alle 4 Basis Nitrox Duiker.

Yves,

VOOR BASISREANIMATIE BIJ VOLWASSENEN

Een standpunt van de Werkgroep Basisreanimatie en Automatische Externe Defibrillatie ¹ en goedgekeurd door het Uitvoerend Comité van de Europese Reanimatie Raad

Wijzigingen in de richtlijnen

Sommige veranderingen zijn minimaal (bijvoorbeeld de duur van de insufflatie van de beademing veranderde van 1½ - 2 in 2 seconden) of zijn aangepast om internationale uniformiteit te bereiken (bijvoorbeeld het controleren van vreemde voorwerpen in de mond is nu eerder in de sequentie geplaatst). Daarnaast is het taalgebruik op sommige plaatsen aangepast om zo een duidelijkere betekenis te bekomen. Een voorbeeld is de introductie van het begrip “normale ademhaling” in een poging dit te onderscheiden van overlijdings-ademhaling (gaspen).

De belangrijkste veranderingen in reanimatietechniek zijn :

1. Aan leken wordt niet langer de controle van de halsslagader geleerd om stilstand van de bloedsomloop vast te stellen. Ook wordt niet verwacht dat zij deze controle kunnen uitvoeren. Voor professionele hulpverleners blijft deze controle echter gehandhaafd.
2. Het ventilatievolume bij mond-op-mond beademing indien geen aanvullende zuurstof wordt toegediend is verhoogd naar 700-1000 ml per ademteug.
3. De verhouding hartmassage:beademing bij reanimatie door twee hulpverleners wordt 15:2 indien het slachtoffer niet geintubeerd is.
4. Slaan tussen de schouderbladen en buikstoten wordt alleen aanbevolen bij verstikking van bewuste volwassenen; borst-compressie identiek als hartmassage, wordt aanbevolen voor bewusteloze slachtoffers.

verantwoording

Een korte verantwoording van elk van deze veranderingen volgt hierna.

1. Halsslagader-controle

   De meeste richtlijnen voor reanimatie benadrukken de afwezigheid van pulsaties aan de halsslagader als essentiële diagnostische indicatie dat er sprake is van stilstand van de bloedsomloop. Voor deze controle wordt een maximum van 10 seconden aangehouden.

   Er zijn echter diverse onderzoeken die aantonen dat meer dan 10 seconden vereist zijn om een betrouwbare indicatie te geven voor de aanwezigheid of afwezigheid van pulsaties aan de halsslagader [6-10], en zelfs bij langdurige palpatie traden significante fouten op in de diagnose [11]. Tengevolge van deze onderzoeken heeft de werkgroep BLS van de ERC in 1998 geadviseerd de controle aan de halsslagader te laten vervallen en te vervangen door “tekenen van circulatie” [1]. Na herijking van de data is overeengekomen dat voor een niet-professionele hulpverlener, het controleren van tekenen van circulatie inhoudt:
   geef twee effectieve beademingen, kijk, luister en voel voor normale ademhaling, kuchen of hoesten, of beweging voor ten hoogste 10 seconden. Als de niet-professionele hulpverlener twijfelt over het wel of niet aanwezig zijn van deze tekenen, dient hij of zij onmiddellijk te beginnen met hartmassage.

   Professionele hulpverleners blijven controleren voor pulsaties aan de halsslagader voor maximaal 10 seconden, terwijl zij tegelijkertijd controleren of er andere tekenen van circulatie zijn.

2. Beademingsvolume

   De huidige ERC richtlijnen adviseren dat elke ademteug tijdens mond-op-mond beademing een inhoud dient te hebben tussen de 400 ml en 600 ml [12], terwijl de American Heart Association Guidelines een volume tussen de 800 ml and 1200 ml adviseerden [13]. Een lager volume vermindert het gevaar op maaginsufflatie [14] maar kan leiden tot een niet-optimale aanvoer van zuurstof indien niet aanvullend zuurstof wordt toegediend [15]. Als compromis wordt nu geadviseerd dat bij reanimatie van volwassenen elke ademteug (zonder aanvullende zuurstof) een volume dient af te geven van 10 ml/kg wat overeenkomt met 700-1000 ml voor een gemiddelde volwassen man. De ademteug dient rustig (in ongeveer 2 seconden) gegeven te worden en de hulpverlener dient diep in te ademen voor elke beademing om zo een optimale zuurstofconcentratie in de in te blazen lucht te bekomen [16].

   In de praktijk zal dit niet leiden tot enige verandering in de ERC-richtlijnen omdat de aanwijzing “Blaas …… totdat de borst (van het slachtoffer) omhoog komt, zoals bij normale ademhaling” hetzelfde zal blijven. Producenten van reanimatie-oefenpoppen wordt geadviseerd het volume van de “longen” aan te passen.

3. Hartmassage:beademing ratio

   Als hartmassage wordt uitgevoerd bij stilstand van de bloedsomloop stijgt de perfusiedruk slechts langzaam en die is hoger na 15 massages dan na 5 massages [17]. Met elke massagepauze voor het beademen zakt de perfusiedruk snel. Het vraagt een aantal massages voor het voorgaande niveau van hersen- en coronairperfusie is hersteld. Voor zover het de circulatie betreft is een hartmassage:beademing ratio van 15:2 daarom meer effectief dan 5:1 Bovendien is er wetenschappelijk bewijs dat de overlevingskans door reanimatie toeneemt indien er meer hartmassages worden gegeven, zelfs als dat ten koste gaat van het aantal beademingen [17,18].

   Om deze redenen wordt nu een ratio van 15 hartmassages op 2 beademingen aanbevolen voor zowel één-hulpverlener reanimatie als twee-hulpverleners reanimatie. Tijdens gespecialiseerde reanimatie kan een alternatieve ratio worden aangehouden nadat de ademweg veilig is gesteld door een opgeblazen endotracheale tube.

   Om het aantal handelingen dat geleerd moet worden in reanimatieopleidingen voor leken beperkt te houden, dient alleen de één-hulpverlener reanimatie te worden aangeleerd. Indien er twee hulpverleners beschikbaar zijn, dienen zij elkaar af te lossen bij het reanimeren. Twee-hulpverleners reanimatie is geschikt voor professionele hulpverleners en niet-professionele hulpverleners die lid zijn van Eerste Hulp- en reddingsorganisaties. Ook voor deze teams blijft de ratio hartmassage:beademingen 15:2.

4. Verstikking bij een bewusteloos slachtoffer

   De huidige ERC richtlijnen voor basisreanimatie bevelen een procedure aan van 5 klappen tussen de schouderbladen afgewisseld met 5 buikstoten (Heimlich-manoeuvre) voor zowel slachtoffers die bewust zijn zijn als die bewusteloos zijn. Dat betekent dat een andere techniek moet aangeleerd worden voor slachtoffers die op de grond liggen. Het is algemeen bekend dat vaardigheidsretentie na reanimatieonderwijs slecht is [19-21]. Verschillende gezaghebbende deskundigen hebben aangeraden om de technieken te vereenvoudigen om het aanleren en retentie te bevorderen [22,23], en het is aangetoond dat het verminderen van het aantal stappen in de procedure een verbetering oplevert [24]. Het risico om te overlijden ten gevolge van verstikking is significant kleiner dan het risico te sterven door stilstand van de bloedsomloop ten gevolge van een hartinfarct [25]. Er zijn daarom goede onderwijskundige redenen om het handelingsalgoritme te vereenvoudigen voor een (relatief) zeldzame situatie.

   Bovendien is er bewijs dat borstcompressie, vergelijkbaar met hartmassage, hogere druk in de ademweg kan opwekken dan buikstoten en effectiever is bij het verwijderen van vreemde voorwerpen [26].

   Daarom wordt nu aanbevolen dat bij een slachtoffer van verstikking dat bewusteloos is of wordt, een aangepaste vorm van basisreanimatie uitgevoerd wordt, in plaats van slaan tussen de schouderbladen en buikstoten.

Volgorde van handelen bij basisreanimatie van volwassenen

Hierna wordt de volgorde van handelen beschreven zoals ze werd bepaald in de richtlijnen van de ERC (European Resuscitation Council Guidelines 2000) voor basisreanimatie van volwassenen. Binnen deze context wordt als volwassen beschouwd een persoon van 8 jaar en ouder.
In de tekst dient voor de mannelijke vorm evenzeer de vrouwelijke vorm gelezen te worden.

1. Zorg voor veiligheid van de hulpverlener en het slachtoffer
2. Controleer het slachtoffer en kijk of hij reageert:
   • Schud rustig aan zijn schouders en vraag: “Wat is er gebeurd”
     1. Als hij reageert door te antwoorden of te bewegen:
        • Laat het slachtoffer liggen zoals u hem gevonden heeft (er vanuit gaande dat er geen gevaar is), controleer zijn toestand en zorg voor hulp als dat nodig is.
        • Stuur iemand om hulp te halen of, als u alleen bent, laat het slachtoffer alleen om hulp te halen.
        • Blijf het slachtoffer controleren
     2. Als hij niet reageert
        • Roep om hulp
        • Tenzij u het slachtoffer volledig kunt controleren in de positie waarin u hem vond, draai het slachtoffer op zijn rug en controleer de ademweg:
        • Plaats uw hand op zijn voorhoofd en trek voorzichtig het hoofd naar achteren terwijl u uw duim en wijsvinger vrij houdt om zijn neus dicht te knijpen als beademen noodzakelijk is
        • Verwijder alle zichtbare voorwerpen uit de mond van het slachtoffer, inclusief los zittende gebitsdelen, maar laat een goed zittend kunstgebit op zijn plaats
        • Plaats uw vingertop(pen) onder de punt van de kin van het slachtoffer en til die omhoog om de ademweg vrij te maken
        • Probeer het kantelen van het hoofd te voorkomen als u nekletsel vermoedt
3. Houd de ademweg open, kijk, luister en voel naar normale ademhaling (meer dan een enkele ademteug of oppervlakkige/onvoldoende ademhaling):
   • Kijk of de borstkas beweegt
   • Luister aan de mond van het slachtoffer naar ademgeluiden
   • Voel met uw wang of er een luchtstroom is
   • Kijk, luister en voel voor maximaal 10 seconden om vast te stellen of het slachtoffer normaal ademt
     1. Als hij wel normaal ademt:
        • Leg hem in de stabiele zijligging
        • Stuur iemand om hulp te halen of, als u alleen bent, laat het slachtoffer alleen en ga zelf hulp halen
        • Blijf de ademhaling controleren
     2. Als hij niet normaal ademt, of zo nu en dan een ademteug neemt of oppervlakking/onvoldoende ademt:
        • Stuur iemand om hulp te halen of, als u alleen bent, laat het slachtoffer alleen en ga zelf hulp halen; kom terug en start beademen zoals hieronder beschreven
        • Leg het slachtoffer op zijn rug, als hij nog niet in die positie ligt
        • Geef 2 rustige,effectieve beademingen, die elk de borstkas doen rijzen en dalen:
        • Zorg voor een gekanteld hoofd en kinlift
          • Sluit de neus door het zachte gedeelte (onder het neustussenschot) dicht te knijpen met de wijsvinger en duim van de hand op zijn voorhoofd
          • Open zijn mond een beetje, maar zorg dat de kinlift gehandhaafd blijft
          • Adem diep in om uw longen te vullen met zuurstof, en plaats uw lippen over de mond, daarbij lettend op een luchtdichte afsluiting
          • Blaas rustig in zijn mond en kijk naar de borstkas; blaas ongeveer 2 seconden om de borstkas omhoog te laten komen zoals bij een normale ademhaling
          • Terwijl het hoofd gekanteld blijft en de kinlift uitgevoerd blijft, haal uw mond van het slachtoffer en kijk of de borstkas weer naar beneden gaat doordat er lucht wordt uitgeademd
          • Haal opnieuw diep adem en herhaal de bovenstaande handelingen zodat er totaal 2 effectieve beademingen worden gegeven
          • Als het niet lukt om een effectieve beademing te geven:
            • Controleer opnieuw de mond van het slachtoffer en verwijder vreemde voorwerpen
            • Controleer of het hoofd voldoende naar achteren is gekanteld en dat u een juiste kinlift uitvoert
            • Doe maximaal 5 pogingen om 2 effectieve beademingen te geven
            • Als dit nog niet lukt ga dan verder met het controleren van de bloedsomloop
4. Controleer het slachtoffer voor tekenen van circulatie:
   • Kijk, luister en voel of er normale ademhaling is, het slachtoffer kucht of hoest en of het slachtoffer beweegt
   • Alleen als u goed getraind bent om dit te doen, controleer pulsaties aan de halsslagader
   • Doe dit gedurende maximaal 10 seconden
     1. Als u absoluut zeker bent dat u tekenen van circulatie heeft waargenomen:
        • Ga verder met beademen tot het slachtoffer zelf gaat ademen
        • Controleer na iedere 10 beademingen (of ongeveer iedere minuut) of er tekenen van circulatie zijn; steeds maximaal 10 seconden
        • Als het slachtoffer weer spontaan en normaal gaat ademen, maar bewusteloos blijft, leg hem dan in de stabiele zijligging. Wees er op voorbereid dat het slachtoffer direct op zijn rug gelegd moet worden om opnieuw beademd te worden als hij zelf stopt met ademen
     2. Als er geen tekenen van circulatie zijn, of u bent niet helemaal zeker, start hartmassage:
        • Met uw hand die het dichtst bij de voeten van het slachtoffer is, zoekt u de onderste helft van het borstbeen: Gebruik uw wijs- en middelvinger om de onderste ribbenboog aan uw kant te zoeken. Terwijl u de vingers bij elkaar houdt, volgt u de ribbenboog naar boven tot het punt waar de ribben vast zitten aan het borstbeen.
        • Houd uw middelvinger op deze plaats en plaats uw wijsvinger op het borstbeen zelf
        • Schuif de hiel van uw andere hand vanaf de hoofdzijde over het borstbeen tot deze uw wijsvinger raakt. Dat moet in het midden van de onderste helft van het borstbeen zijn
        • Plaats de hiel van de andere hand op de geplaatste hand
        • Pak de vingers van de onderste hand of strengel de vingers van beide handen in elkaar en trek ze omhoog om te voorkomen dat u druk uitoefent op de ribben van het slachtoffer. Oefen geen druk uit op de bovenkant van de buik of de onderste punt van het borstbeen
        • Breng uw bovenlichaam boven het slachtoffer met uw armen gestrekt, loodrecht op het slachtoffer en druk het borstbeen 4 - 5 cm naar beneden
        • Laat het borstbeen helemaal terugkomen zonder het contact tussen het borstbeen en uw handen te verliezen, herhaal dit aan een frequentie van ongeveer 100 keer per minuut (iets minder dan 2 massages per seconde); luidop tellen kan helpen. Het indrukken en rijzen van het borstbeen duurt even lang.
        • Combineer mond-op-mond beademen en hartmassage:
          • Kantel na 15 massages het hoofd naar achter, voer de kinlift uit en geef 2 effectieve beademingen
          • Plaats daarna uw handen terug in de juiste positie op het borstbeen, zonder te wachten, en geef opnieuw 15 massages
          • Ga door met masseren en beademen in de verhouding 15:2
        • Onderbreek alleen om opnieuw tekenen van circulatie te controleren als het slachtoffer beweegt of spontaan gaat ademen; in alle andere gevallen dient u de reanimatie niet te onderbreken
5. Ga door met reanimeren totdat:
   • Deskundige hulp ter plaatse is en het van u overneemt
   • Het slachtoffer tekenen van herstel vertoont
   • U uitgeput raakt

Stabiele zijligging

Er zijn veel verschillende manieren van stabiele zijligging die alle hun voor- en nadelen hebben. Nationale reanimatieraden en andere organisaties dienen zelf een keuze te maken uit de verschillende mogelijkheden zodat binnen het land de training en uitvoering consistent zijn.

De Werkgroep Basisreanimatie en Automatisch Externe Defibrillatie van de ERC stelt dat de volgende stabiele zijligging bedoeld is voor trainingsdoeleinden, maar dat tijdens de training de vrijwilliger die bij bewustzijn is, slechts enkele minuten in die stand mag liggen. Als deze stabiele zijligging wordt toegepast bij een slachtoffer, dient er op gelet te worden dat de bloeddoorstroom in de onderliggende arm gewaarborgd blijft door minimale druk op de arm. Als het slachtoffer langer dan 30 minuten in de stabiele zijligging moet liggen, dan dient het slachtoffer na 30 minuten op zijn andere zij gelegd te worden.

• Verwijder een eventuele bril van het slachtoffer
• Kniel naast het slachtoffer en zorg dat beide benen gestrekt zijn
• Plaats de arm die het dichtst bij u ligt in een rechte hoek ten opzichte van zijn lichaam, vorm een rechte hoek ter hoogte van de elleboog en leg de handpalm naar boven
• Breng de arm die het verst van u verwijderd is over de borst en hou de handrug tegen de wang aan uw zijde van het slachtoffer
• Pak met uw andere hand het been dat het verst bij u verwijderd is, net boven de knie en trek het op terwijl de voet op de grond blijft
• Terwijl u zijn hand tegen de wang drukt, trekt u aan het opgetrokken been en rolt het slachtoffer naar u toe op zijn zij
• Leg het bovenste been zo dat er bij de heup en in de knie een rechte hoek ontstaat
• Kantel het hoofd naar achteren om de ademweg open te houden
• Verplaats de hand onder de wang als dat nodig is om het hoofd gekanteld te houden
• Blijf de ademhaling regelmatig controleren

Tenslotte moet benadrukt worden dat, ondanks mogelijke problemen tijdens training en in gebruik, het zonder twijfel is dat het plaatsen van een bewusteloos, ademend slachtoffer in de stabiele zijligging, levensreddend kan zijn.

Reanimatie door twee hulpverleners

Reanimatie door twee hulpverleners is minder vermoeiend dan door één hulpverlener. Het is dan wel belangrijk dat beide hulpverleners bedreven en getraind zijn in deze techniek. Om die reden wordt deze techniek alleen aanbevolen voor gebruik door getrainde professionele hulpverleners en niet-professionelen die lid zijn van getrainde teams, zoals eerste hulp en reddingsorganisaties. Daarbij dient gelet te worden op de volgende punten:

1. De hoogste prioriteit is het opschalen van de hulp. Dit betekent dat één hulpverlener start met reanimatie, terwijl de andere aanvullende hulp dient te verwittigen.
2. Het is aan te bevelen dat de hulpverleners bij de reanimatie tegenover elkaar zitten.
3. Er dient een verhouding van 15 massages op 2 beademingen te worden toegepast. Aan het eind van elke reeks van 15 massages dient de hulpverlener die beademt klaar te zitten om 2 beademingen te geven op een manier die zo weinig mogelijk oponthoud kost. Het helpt daarbij als de hulpverlener die hartmassage uitvoert luidop telt.
4. Kinlift en het gekanteld houden van het hoofd, dienen gehandhaafd te blijven. Beademen duurt 2 seconden per beademing. Gedurende die tijd wordt de hartmassage onderbroken. Direct na de tweede beademing wordt de hartmassage voortgezet, daarbij wordt alleen gewacht totdat de andere hulpverlener zijn lippen los heeft van het slachtoffer.
5. Als de hulpverleners van plaats willen wisselen, meestal omdat de hulpverlener die hartmassage uitvoert moe wordt, dient dat zo snel en soepel mogelijk te gebeuren.

Basisreanimatie van Volwassenen

Toelichting over de nieuwe CPR. norm die door de DUIKFEDERATIE wordt gebruikt.

Het is zo dat er een onderscheid wordt gemaakt naar de hulpverlener toe. Een niet profesioneel iemand is volgens de federatie een leek en zal daardoor ook GEEN hartslagcontrole meer uitvoeren. Van het moment dat er geen ademhaling wordt vastgesteld start men onmiddellijk met de volledige reanimatie (zie bijlage). Deze normen dateren al van 2000 maar naar leken toe is eindelijk de kogel door de kerk.

Aanroepen en schuddenHyperstrekking / kinliftIndien ademhaling
stabiele zijliggingKijk, luister en voel2 effectieve beademingenControleer circulatie
iedere minuutTekenen van circulatieRatio 15:2
100/min

Geboorte van een nieuwe spruit

Het gezinnetje van Harald en Katleen Dewit werd op 24 mei uitgebreid. Wij wensen hen vanwege de gehele duikclub het allerbeste toe met de geboorte van hun eerste kindje "Gunnar". Onze oprechte felicitaties!

Nieuw inschrijvingsreglement voor Noordzeeduiken

Omwille van klachten ivm. dat het steeds dezelfde personen zijn die op de Noordzeeduiken hebben ingeschreven, willen wij, het bestuur, enkele wijzigingen aanbrengen om zo iedereen de kans te geven opm zich voor deze duiken te kunnen inschrijven.

• Inschrijvingen voor de Noordzeeduiken starten pas van de 1e donderdag van oktober.
• Men mag dan enkel maar voor maximaal 3 Noordzeeduiken inschrijven.
• Als er vanaf de 1e donderdag van december nog vrije plaatsen zijn kan men zich inschrijven voor alle andere vrije plaatsen.

Afsluitweekend Oosterschelde op 4 & 5 oktober 2003

Op zaterdag 4 en zondag op 5 oktober wordt er met de Zeester Geel weereens een weekend aan de Oosterschelde doorgebracht.

Iedereen die zich geroepen voelt om hieraan deel te nemen dient zelf te reserveren bij de Camping Orisant. Reserveren kan op volgend telefoonnummer 0031/113.69.54.49 Uiteraard kan er ook gereserveerd worden via e-mail adres info@orisant.nl

Algemene statutaire vergadering

De algemene statutaire vergadering gaat dit jaar door op vrijdag 21 November 2003.

De vergadering wordt geopend opmstreeks 20:00 Hr en uiteraard zoals alle voorgaande jaren zullen er na afloop ook weer mosselen of koude schotel geserveerd worden voor de democratische prijs van 10 € per persoon.

Allen op post !!!

Op 5 Juni gingen we na weer een jaar te hebben gewacht naar de Noordzee. Het weerbericht was erg gunstig, s'morgens een beetje neerslag en vanaf de middag opklaringen en slechts een briesje van 3 Baufort. S'morgens voeren we af met de Stream omstreeks 08.00 Hr. Het eerste wrak van de dag zou de Bruno Heinemann worden, deze ligt voor de kust ter hoogte van Duinkerke.

Zoals het weerbericht voorspelde, er was niet veel wind, slechts een enkel spatje regen en opklaringen net voor we te water gingen. De Bruno Heinemann is en torpedoboot met een lengte van 110 meter, het schip ligt op zijn stuurboordzijde (rechterzijde) met een diepte variërend van 40 m tot 28 meter. Er zouden nog torpedo's en kanonnen te bezichtigen zijn.

Het wrak werd gelokaliseerd en er werd een ankerboei gedropt. Op dat moment hadden we nog even de tijd om een vishengel uit te werpen. Ik de Franky en Yves smeten dus onze vislijn op het wrak en al enkele seconden later had den Yves reeds beet. Hij haalde snel zijn lijn op en inderdaad er hing een kabeljauw van toch wel +/- 50 cm aan z'n haak. Net op het moment dat de Jef de vis wilde kappen om hem aan boord te hijsen,viel hij terug in het water, wat een dikke pech want het was inderdaad een mooi kabeljauwke , bijna waren den Yves zijn Noordzee duiken van die dag reeds betaald. Uiteindelijk was het tijdstip aangebroken om ons klaar te maken voor het duiken.

Ik zou duiken met Jef De Ceulear, we sprongen in het water en er was bijna geen stroming, we zwommen naar de ankerboei en we doken vervolgens onder. Na een 3-tal minuten afgedaald te zijn langs de ankerboei-koord kwam het wrak in zicht, er was zeer goed zicht, Ik schatte het op ongeveer een 15-tal meters, overal zwom er vis , vooral steenbolk en hier en daar ook kabeljauw, zoals gebriefd lag het wrak op stuurboordzijde, doch we zijn niet tot op maximale diepte gedoken, omdat anders de bodemtijd te beperkt zou zijn en ik wilde het wrak volledig bekijken. Op het wrak kon ik slechts één kanon herkennen en één lanceringsbuis voor torpedo's, doch het voortreffelijke zicht en de rondzwemmende vis was ongelooflijk , spijtig dat we na een 25-tal minuten dienden op te stijgen want mijn duikcomputer gaf reeds 3 minuten trap aan. Na controle van de Jef zijne computer bleek dat hij nog twee minuten meer trappen had. Dus we begonnen dan maar langzaam aan stijgsnelheid te stijgen, op een diepte van 8 meter ontrolde de Jef zijne trappenballon en op een diepte van een 4-tal meter deden we ongeveer een vijftal minuten trappen.

Terug boven gekomen kwam de stream ons al snel ophalen en klommen we aan boord. Het bleek al snel wanneer iedereen terug aan boord geklommen was dat iedereen een geweldige duik gedaan had . Na het duiken waren onze sportvissers weer snel actief , helaas bleef het beperkt tot het kapot trekken van enkele vislijnen, de Franky presteerde het zelfs om een oude ankerketting omhoog te brengen. Tijdens het varen naar het tweede wrak waarop gedoken zou worden werden de duikflessen gevuld. De tweede wrak van die dag zou de torpedoboot de "Wolf" worden. Het was een gelijksoortig wrak als de Bruno Heinemann, doch iets kleiner, maximale lengte 100 meter , doch ook hier zouden nog enkele kanonnen zichtbaar zijn. Het voorschip van de "Wolf" lag z'n op bakboordzijde, het achterschip was totaal in stukken gereten omwille van spingsstof oefeningen van de Franse Marine. Uiteindelijk konnen we ons klaarmaken voor de tweede duik, er zou op de zelfde manier gedoken worden, dwz. Te water gaan op signaal van de schipper Frank, naar de ankerboei palmen en dan via de ankerkoord onderduiken naar het wrak.

Op het wrak aangekomen bleef dat het zicht iets minder was dan deze morgend, ongeveer een 4 meter zicht, (kan ook niet anders omwille van de nabijheid van de kust) doch ook hier bleek ook weer veel vis te zitten, vooral steenbolk. Op het wrak hebben de Jef en ik toch enkele kanonnen kunnen herkennen, en op het voorschip vonden we ook het grote anker van de "Wolf", het was nog in goede staat doch het was iets te groot om mee naar de oppervlakte te brengen. Nadat we het wrak drie maal volledig hadden gecontroleerd hebben we onze duik beëindigd.

We hadden in totaal 56 minuten gedoken met een diepte tussen 23 en 14 meter.Terug aan boord was iedereen ook weer heel enthousiast over de duik en al snel voer de Stream richting Nieuwpoort. Omstreeks 18.30 Hr waren weer in de haven en werd begonnen met het uitladen alle duikapparatuur.

Het was weer een geslaagde Noordzeeduikdag en de afwezigen weten weer niet wat ze gemist hebben.

Eddy.

Welk woord zoeken we hier (donker beschaduwd)?

Bodemvis met grote brede kop en bek waarop een vlezigaanhangsel fungeert als lokmiddel. Holenvisje (max 15 cm) wat veelvuldig voorkomt in deOosterschelde. het heeft bolle wangen, kleur varieert van beigetot zwart. Kleine ronde tot ovale doorzichtige kwalsoort met vertikale rijen met trilhaartje. Hoge brede vissoort met 7 benige uitsteeksels, de mannetjes worden vuurrood in de paaitijd. De grootste zoetwater jachtvis, bijgenaamd de opruimer vanzieke vissen, heeft een spitse snuit met grote tanden. Grote slak met een huisje op haar rug, komt veelvuldig voor inde Oosterschelde. Zeer gevaarlijke hoogzee haaiesoort, zijn geliefkoosd voedsel is makrelen en tonijnsoorten. Witte walvis.

De voorbije decennia zijn de NELOS-duikers letterlijk uitgezwermd over de zeven wereldzeeën. De drang om op al deze prachtige duiklocaties zoveel mogelijk te duiken is groot, zeker wanneer plaatselijke duikorganisaties hier de mogelijkheid toe bieden. Iedereen kent het fenomeen van de duikcruises waar "ongelimiteerd" mag gedoken worden, of de duikcentra die dagexcursies aanbieden waarbij vier of zelfs vijf duiken gemaakt kunnen worden. De NELOS-duiker werd echter beperkt in het aantal duiken dat hij of zij dagelijks mocht maken. Twee herhalingsduiken was het absolute maximum.

Nood aan een nieuwe reglementering

Het NELOS- duikonderricht zag dan ook de noodzaak in om haar duikers de mogelijkheid te bieden om op een veilige manier meer dan twee successieve duiken te maken. Dat het ongelimiteerd maken van herhalingsduiken enkel mogelijk is onder bepaalde voorwaarden staat buiten kijf. Onderzoek van het Veiligheidscomité bevestigde dat het combineren van diepe duiken met het ongelimiteerd maken van herhalingsduiken het risico op decompressieziekte onaanvaardbaar hoog maakt.

Formulering

Na een diepe duik of decompressieduik is slechts één successieve duik toegelaten; deze tweede duik mag eveneens een diepe duik of decompressieduik zijn. Indien men meer dan één successieve duik wenst te maken, moeten alle duiken niet-decompressieduiken zijn, en is de maximale diepte 30 meter.

In feite vormen deze nieuwe richtlijnen een uitbreiding van het Reglement Diep duiken:

1. Recreatieve duiken: 0 m tot 30 m
   Aantal successieve duiken is ongelimiteerd indien alle duiken niet-decompressieduiken zijn.
2. Diepe duiken: 31 m tot 57 m
   Eén successieve duik toegestaan. Een tweede successieve duik (derde duik) is verboden, ook niet tot 15 meter, zoals in de oude reglementering wél werd toegestaan.
3. Extreme duiken: dieper dan 57 m
   Geen successieve duiken.

Bijkomende regels

• Uiteraard is deze reglementering waar ook ter wereld van toepassing.
• Overschakelen tussen de drie duiksystemen is mogelijk met een tussentijd van 12 uur.
• Indien de tweede duik onverwacht een decompressieduik wordt, of men valt onverwacht dieper dan 30 meter, dan is een tweede successieve duik verboden, en dient er 12 uur gewacht te worden alvorens opnieuw te duiken.
• Indien de tweede (of derde, of vierde,…) successieve duik onverwacht een decompressieduik wordt, of men valt onverwacht dieper dan 30 meter, dan is er sprake van een incident. De duik dient bijgevolg onmiddellijk veilig beëindigd te worden (met uitvoeren van eventuele deco-stops). Volgende successieve duiken zijn dan uiteraard verboden.
• Aan de overige gebruiksregels van de NELOS'94-tabellen verandert er niets.

Successieve duiken en de deco-computer

Deze reglementering is natuurlijk ook van toepassing op het duiken met deco-computer, ze is er zelfs zeer geschikt voor. Een duidelijke definitie van het begrip "decompressieduik" dringt zich dan ook op:

indien er tijdens het beëindigen van de duik vanaf een diepte van 12 meter of ondieper deco-stops op het scherm van de deco-computer worden weergegeven, spreekt men van een decompressieduik.

Tijdens het beëindigen van de duik dient de duikleider er zich op 12 meter diepte van te vergewissen of er op dat moment deco-stops door de gebruikte deco-computers worden weergegeven. Indien dit het geval is, wordt de duik immers beschouwd als een decompressieduik.

Aanbevelingen

Het ongelimiteerd maken van herhalingsduiken dient steeds met gezond verstand te gebeuren. Naast bovenstaande verplichte richtlijnen volgen hier een drietal aanbevelingen:

1. Het is aangeraden tijdens de herhalingsduik naar een minder grote diepte dan tijdens de eerste duik af te dalen.
2. Het is aangeraden een dag rust te nemen na 5 dagen van intensief duiken.
3. Het is aanbevolen om de tijden tussen opeenvolgende duiken zo groot mogelijk te houden.

Vergeet immers niet dat het risico op decompressieziekte toeneemt met het aantal successieve duiken en met het aantal dagen dat men na elkaar duikt, ook al respecteert men strikt de tabellen of deco-computer

Een Amerikaanse man heeft deelgenomen aan de London Marathon in antiek duikpak. Hij namdeel aan deze marathon in een antiek duikpak met koperen helm met een gewicht van +/- 70 kg voor het inzamelen van fondsen voor kinder kanker patientjes. Hij passeerde als laatste deelnemer de eindstreep nadat de meeste deelnemers reeds een week voordien waren gearriveerd.

1. Kennismaken met de ploeg:

   Te stellen vragen:

   1. De namen van de duikers binnen de ploeg
   2. De kwalificaties en dieptebeperkingen van elke individuele duiker binnen de ploeg
   3. De ervaring (aantal duiken, eventueel zelfs op deze duikplaats), dieptebeperking, van elke duiker.
   4. Heeft er iemand van de ploeg reeds gedoken tijdens de afgelopen 12 uur
   5. Is iedereen in het bezit van duikboek met medische goedkeuring + logboek
   
   Aan de hand van 2 en 3 wordt beslist wie de taak van duikleider en hekkensluiter op zich neemt
   Aan de hand van 2 en 4 wordt, indien nodig, het duikprofiel aangepast (max. diepte, verblijf op diepte, duur van de duik, eventueel deco-trappen …).
2. Plaatsbepaling binnen de groep:

   De hekkensluiter:

   1. Controleert de uitrustingstukken van de mededuikers
   2. Gaat laatst te water
   3. Daalt iets langzamer dan de rest van de groep
   4. Duikt iets hoger (de duikleider bepaalt immers de diepte en het geeft een beter overzicht over de ploeg)
   5. Komt er als eerste terug uit
3. Controle uitrusting:
   1. Verplichte + noodzakelijke uitrustingstukken (tuba, mes, tabellen,…)
   2. Staan flessen open en heeft iedereen de vereiste druk op zijn duikfles
   3. Heeft iedereen een loodgordel om en hoe is die af te werpen
   4. Ga bij iedere duiker na hoe zijn jacket opgeblazen en afgelaten wordt
   5. Zij er bijkomende uitrustingsstukken vereiste (buddylijn, duiklamp,…).
4. Briefing van de duikplaats:
   1. Wat is het doel van de duik
   2. Welk is het traject (kompasrichting)
   3. Wat is er te zien
   4. Hoe lang en hoe diep wordt er gedoken
   5. Waar begeven we ons te water en hoe (sprong, afdalen in het blauw,…)
5. Herhalen essentiële kennis en veiligheid
   1. Duiktekens bv.:
      • - O.K. (ook met de duiklamp)
      • - stijgen
      • - dalen
      • - oren klaren (niet) }
      • - halve flessendruk } Onmiddellijk aan de leider melden
      • - reserve }
      • - het gaat niet goed }
      • - …
   2. Verliesprocedure
   3. Waar bevindt zich de zuurstoffles
   4. Wijzen op de bestaande noodnummers, welke instanties te verwittigen bij ongeval en ligging van hyperbare centra (zie punt 8 op het volgende blad).
6. In het oog te houden details bij het te water gaan
   1. Jacket opgeblazen
   2. Mondstuk in
   3. Handschoenen aan
   4. Masker niet op het voorhoofd
   5. Positie van de serre file
   6. O.K.- teken voor het afdalen en na het bereiken van de bodem.
7. Debriefing
   1. Duiktijd, diepte en S factor
   2. Wat hebben we gezien (of gemist)
   3. Opmerkingen en feed back
   4. Regels i.v.m. tabellen:
      • Geen zware inspanningen
      • Geen vrije duik binnen de 3 uur
      • indien 1^e sucessieve duik => decotrappen, geen 2^e sucessieve duik toegestaan.
      • 2^e successieve duik niet dieper dan 15 m
8. Noodnummers en belangrijke adressen
   

   Noodnummer België, Nederland: 112

   Caisson UZ Antwerpen:
   +32-03 821 30 55 of +32-03 828 15 15 24/24 u.
   

   Eenheid voor hyperbare geneeskunde
   Wilrijkstraat 10
   2650 Edegem

Recompressie Centra Oostende Comopsnav:
+32-50 54 53 85
Slijksteenweg
Cockerillkaai
Oostende

Dekotank Militair Hospitaal NederoverHeembeek:
+32-22 64 48 68
(Afrit 6 op de ring rond Brussel)

SAR 40^ste smaldeel:
058 / 53 25 11
Kazerne ADJ Vl Allaeys
R. Vandammestraat 100
8670 Koksijde

Hyperbaar Geneeskundig Centrum België: +32-59 56 33 99

Duikmedisch Centrum Oostende: +32-59 80 14 02

Wilfried.

• De Jef De Ceulear op de laatste dag van het Hemelvaartweekend op camping Orisant zich tijdens een fietsrit speciaal heeft laten vallen, gevolg een lichte verwonding aan heup, knie en hand, uiteindelijk heeft hij dan van de dokter twee weken ziekte verlof gekregen zodat hij de week voor en na het sinksen weekend ook nog thuis is .
  
• Als Katleen de duikleiding heeft, dat je moet luisteren, zelfs al duikt ze met de Kurt.
  
• Eddy hannes het zelfs presteerde om te gaan duiken zonder zijn duikpak, bleek nadien dat hij het gewoon vergeten was, daar moete dan 1100 duiken voor gedaan hebben ?
  
• Op het Sinksen weekend er enkele personen niet wisten dat er kon gedoken worden, zij hebben hun activiteiten dan ook vooral toegespitst op het plaatselijke nachtleven, he Yves, Mieke.
  
• De Willy bestelde friet-stroganoff in het cafeetje aan gorishoek punt, dus hij kreeg friet met stroganoff saus. Willy, als je er een biefsteak bij wil hebben in Nederland moet je dat wel expliciet bestellen.
  
• Den Alois zelfs na 5 jaar in de duikclub te zijn aangesloten nog steeds niet wist hoe hij de gesp van de klemband van z'n jacket moest bevestigen, de omstaanders die te hulp schoten brachten er eigenlijk ook niet veel van terecht.
  
• Er tijdens het duiken op de Noordzee van 23 augustus maximaal 10 zeesterleden konden meegaan, doch terplaatse ontdekten we dat we met z'n elven waren. Vermoedelijk wist den elfste niet meer dat hij eigenlijk niet had ingeschreven, doch hij heeft wel kunnen mee duiken, is het niet Dirk, en het waren zelfs zeer mooie duiken !!! Misschien nen hint voor anderen.
  
• Den Eddy op de Noordzee slechts één vin nodig heeft. Hij bleef met zijn vin achter het roer hangen waardoor het riempje van zijn vin brak en dus dook hij maar gewoon verder op één vin.