Hallo,

Wij hebben nog een ongeveer een maand te gaan voordat het zwembad twee maanden gesloten is (groot schoolverlof). Vergewis u van de verschillende activiteiten op de agenda van onze website.

Tevens wordt er alle dinsdagen van de maanden juli en augustus gedoken in het Zilvermeer (19:30u).

In bijlage in deze plons zult u nogmaals een karweilijst ontvangen omdat er nog een paar leden zijn bijgekomen en welke natuurlijk ook in de karweivreugde mogen delen.

Voor degene die grotere vakantieplannen hebben, alwaar ze gaan duiken en trouwens voor iedereen, hou het steeds veilig.

Ludo,

Op 11 Mei was een club-duikuitstap naar de Oosterschelde gepland. De eerste duik zou worden gedaan op Stavenisse-diep bij Hoogwater (Oostnol) en de tweede duik zou worden gedaan bij de Quaak Laagwater, slecht enkele honderden meters verderop. We vertrokken omstreeks 9.15 Hr. aan het zwembad.

Ikzelf, Wilfried Van Aelten, Mieke Sels, Yves Krols, Willy v/d Poel, Koen + Caroline en Alois Nuyts.

Omstreeks 11.15 Hr. werd er te water gegaan voor de eerste duik, alles was perfect dwz. een stralend zonnetje echt lekker duikweer. We waren op dat moment niet alleen , er waren ook nog andere Belgische duikclubs ter plaatse.

Ikzelf werd ingedeeld met Caroline Horemans (beter bekend als de vriendin van Koen). Ik kon dus maar tot 20 meter diepte duiken vanwege de diepte beperking.

Aan het water aangekomen ( want het is toch wel een 300-tal meters wandelen) bleek dat het zicht erg goed zou zijn.
Doch eens wij in het water zaten bleek het zicht echt uitzonderlijk goed te zijn. Ik schat dat er een zichtbaarheid was van om en bij de 10 meter, en dat bij hoog water. We hebben dan ook vanalles gezien, zoals 2 sepia's, kreeften , grote zeenaald, spinkrabben, noordzeekrabben....enz. Toen we terug aan de wagen kwamen na de duik bleek dat iedereen super enthousiast was over deze duik. Iedereen had een erg goede zichtbaarheid gehad en alle duikers hadden kunnen genieten van de mooie fauna en flora van de Oosterschelde. Het kon alleen maar beter worden tijdens de tweede duik, want algemeen is geweten dat de zichbaarheid alleen maar toeneemt bij laagwater.

Tussen de twee duiken zijn we iets gaan drinken ter hoogte van de Irenehoeve op Stavenisse-Tholen, en uiteraard hadden we nog steeds het zeer goede weer aan onze zijde. Zittend op een terrasje in het zonnetje ...... wat moet je nog meer hebben !!

Omstreeks 16.00 zijn we door gereden naar de Quaak en hebben we ons klaar gemaakt voor de tweede duik van die dag.

Ondanks enkele problemen met lege flessen is toch iedereen in het water geraakt. Wat we daar zagen tarte dus alle verbeelding, op twintig meter diepte was helemaal geen lamp nodig, een zichtbaarheid vergelijkbaar met de Middellandse Zee, het was gewoon geweldig. Ik moet natuurlijk niet benadrukken wat er op zo'n duik allemaal te zien is, een herhaling van de eerste duik ... alleen nog veel beter.
Na de duik terug aangekomen aan de wagens, bleek ook hier weer dat iedereen zeer veel had genoten van deze duik. Wilfried en Mieke hadden zelfs een tiental Sepia's gezien, om het in de Wilfried zijn woorden te zeggen, “deze duik was geen duik , maar een fenomeen”.

De clubleden die deze clubduik gemist hebben kunnen er alleen maar spijt van krijgen, want ik weet uit ervaring dat er per duikjaar zo maar enkele duiken met een vergelijkbare zichtbaarheid in de Oosterschelde kunnen gedaan worden.

Trouwens ik kan me geen beter verjaardags-cadeau voorstellen.

→→→Eddy,

Dit jaar dienen alle flessen van de zwembadkar herkeurd te worden. Swa Bensch onze materiaal meester heeft daarvoor bereidwillige kandidaten nodig om de flessen te komen demonteren en tevens te reinigen, dit alles is gepland op vrijdag 29 augustus . De dag nadien op zaterdag 30 augustus heeft hij ook weer kandidaten nodig om de flessen te spoelen en te drogen zodat hij ze nadien gereinigd kan aanbieden aan het keuringsstation.

Er bestaat tevens de mogelijkheid om zijn persoonlijke duikflessen mee te laten keuren, maar dan ben je verplicht mee te helpen aan het reinigen en het spoelen van de clubflessen.

De vermoedelijke kostprijs voor een keuring van de duikflessen :

Optische keuring	RR	= 20 Euro
Hydrostatische keuring	R	= 22.5 Euro.

Vele handen maken het werk licht, en vermits iedereen gratis mag gebruik maken van deze zwembadflessen vragen wij vanuit het clubbestuur vrijwillig te komen helpen.

Koen en Rik hebben een rondvraag gedaan aan alle club-leden tijdens de zwembad training van 15 mei.

Zij hadden een viertal voorstellen inzaken eventuele bestemming voor de Duikstage.

Vermits dit jaar de partners kunnen meegaan zijn er volgende voorstellen geformuleerd;

1)	Egypte - Sharm El Sheik	Hotel prijsklasse +/- 800 €
2)	Egypte - Sharm El Sheik	Hotel prijsklasse +/- 1000 €
3)	Malta - semi-wrakkenstage	Hotel prijsklasse +/- 850 €
4)	Dominikaanse Republiek	Hotel prijsklasse +/- 1150 €

Indien de clubleden geinteresseerd zijn en-of meer info wensen over hotel en andere regelingen gelieve even contact op te nemen met Koen of Rik.

Op 20 of 21 Juni 2003, afhankelijk van de weersomstandigheden zal Swa Bensch een Duo-sprong vrijeval maken (Valschermspringen) in de paraclub van Schaffen bij Diest.

Indien clubleden graag willen supporteren voor deze ongewone gebeurtenis kan men even contact opnemen met Swa of Danny Bensch inzake tijdstip van de sprong.

De Website van de Zeester wordt in het algemeen als zeer goed ervaren, hieronder vind je commentaar over onze website bij het Vlaams Instituut voor Sportbeheer en Recreatiebeleid vzw (http://www.isbvzw.be/nr108.htm):

Sportclub of sportorganisatie in de kijker.

Regelmatig treffen wij sites aan waarin sportclubs zich heel goed voorstellen en waar je als bezoeker dan ook meteen een stuk meer weet over de werking, voor je er binnen stapt of lid gaat worden.

Eén van die betere sites is die van de duikvereniging Zeester. Surf eens naar http://users.belgacom.net/DeZeester/ en kijk daar maar hoe deze club zich zelf aan de surfer voorstelt. Je krijgt er niet alleen heel wat goede informatie over verschillenden onderwerpen, maar het fotomateriaal laat echt zien wat je in de club kan verwachten.
 

De commentaar over onze website is dus zeer lovend, dit alles is dan ook te danken aan de maker ervan Erik Lodewijckx.

Op de Algemene Vergadering van het College van de Commissie Duikonderricht (30 maart 2003) werden op voordracht van het Bureau en na advies van de Medische Commissie de opstijgproeven zonder mondstuk, namelijk openwaterproeven C3 en D3 met absolute meerderheid afgeschaft.

Volgende medische en wetenschappelijke argumenten zijn, na uitgebreid debat, beslissend gebleken:

1. diepere medische kennis over de zogenaamde “bullae” of holten in het longweefsel welke men bij sommige sportduikers kan aantreffen en die aanleiding kunnen geven tot CAGE (aeroembolisme in de hersenen)
2. wetenschappelijk onderzoek over de incidentie van longbarotraumata bij duikbootbemanningen (Royal Navy) tijdens ontsnappingsoefeningen van 28 meter of ondieper waarbij vrij opgestegen werd zonder mondstuk, dit in gecontroleerde omstandigheden en medische supervisie, waarbij in een periode van 22 jaar 55 ernstige longbarotraumata vastgesteld werden
3. de mindere, medische fitheid van onze duikers in vergelijking met marineduikers en de afname van gelijkaardige proeven in minder gecontroleerde omstandigheden en medische supervisie

Het duikonderricht is van mening dat, niettegenstaande deze proeven hun nut hebben bewezen door aan de duiker een bepaalde zekerheid te geven “toch de oppervlakte te kunnen bereiken met een defecte luchtaanvoer”, er nu rekening moet gehouden worden met het fel veranderde profiel van de gemiddelde duiker en met de nieuwe - ons door de medische commissie verstrekte - wetenschappelijke inzichten terzake. Het sterk verbeterde en meer uitgebreide duikmaterieel spreekt hier ook in het nadeel van de handhaving van deze proeven. Ook moet er meer nadruk gelegd worden op duikplanning waarbij het luchtverbruik en de decompressie juist worden ingecalculeerd.

Tekst : John Remue.

Op 27 April jonstleden organiseerden deYellow divers Geel naar jaarlijkse gewoonte hun Palmrally SAS TE VER. Ook dit jaar waren de leden van de Zeester zeer sterk vertegenwoordigd er waren zelfs 4 deelnemende teams ingeschreven.

Maar we mogen zeker ook niet onze talrijke supporters vergeten, ze waren in grote getallen opgedaagd om ons vocaal te ondersteunen. Hieronder volgt een korte beschrijving van de proeven die moesten worden doorstaan tijdens de Palmrally 2003.

Dit jaar hadden wij de Zeester, de Pech dat de totaaltijd niet meer zou meetellen. Er mocht rerecupereerd worden tussen de proeven door . Hierdoor konden we de grote tijdsverschillen tijdens het palmen van vorige jaren niet meer maken. Dus we zouden ons moeten concentreren op de verschillende proeven en proberen geen straftijd / strafpunten te maken.

Er moet gezegd worden dat tijdens de verschillende proeven van al onze teams er een echte ploeggeest heerste, onze supporters brulden ons naar onze maximale prestaties, en er werden tactische schema's besproken om de proeven zo snel mogelijk afteleggen.

Doch het heeft niet mogen baten. Tijdens de prijsuitreiking bleek al gauw dat we het dit jaar niet gehaald hebben. Ons teams stranden op de zeer verdienstelijke plaatsen vier (zeester 2), vijf (zeester 1) , zes (zeester 3) en elf (Zeester 4).

Dus de wisselbeker die we de twee laatste jaren in ons bezit hadden dienden we terug in te leveren.

Toch dient zeker vermeld te worden dat de Zeester Geel te talrijkste groep was op deze Palmrally om onze collega's de Yellow Divers Geel te ondersteunen. Nen dikke proficiat aan alle deelnemers en supporters en volgend jaar keere we weere.

Aktie foto's "SAS TE VER".

→→→Eddy,

• Swa Bensch een nieuw woord heeft ontdekt voor mondstukwisselen, namelijk “Bruddy Beading”.
• Den Dirk Verdonck bij een watertemperatuur van 13°C al met een shorty duikpakje gaat duiken in het Zilvermeer, al heeft het dan wel niet lang geduurd, want na een 5-tal minuten was hij al terug uit het water om zijn ander “dikker” duikpakske aan te trekken.
• Mieke Exelmans al dezelfde kuren begint te krijgen als Swa Bensch, zij gebruikt ook een nieuw woord voor Snotolf, namelijk "Snotter".
• Den Dirk Verdonk en Roger Meynen bij het “Tapke schieten” beiden een speciale werp techniek hebben ontwikkeld, zij proberen zo ver mogelijk van de tap verwijderd te liggen, terwijl de anderen proberen de tap omver te gooien.
• De bier en drank producenten bij het 1 Mei weekend weer goede verdiensten hebben gedaan. Er waren een aantal personen met zware intoxicatie symptomen (we gaan even geen namen noemen, zoals ik ondergetekende)
• Er op de Padi duikplaats Goes Sas Haven beter niet bij hoog water wordt gedoken, rond de vooruitstekende punt staat dan namelijk een zeer sterke stroming, en dat ondervonden enkelen fervente duikers van onze duikclub aan den lijve. Is dat misschien de reden waarom er toen geen Padi duikers aanwezig waren.
• Wij onze benaming duikschool Zeester moeten gaan vervangen door Caravan en mobilhome-club de Zeester, er waren niet minder dan 10 caravans en 5 mobilhomes op het 1 mei weekend aanwezig en tijdens het Pinkster weekend verwachten we zelfs 13 caravans. T'is precies een zigeunerkamp.
• De Wilfried voelde zijn zijn “batsen” na de training, blijkbaar is dit Hechtels voor kuiten.

Op een keer vroeg Eddy Hannes ons of we niet geïnteresseerd waren om eens een keer mee naar de Oosterschelde gaan te duiken. . We twijfelden eerst een beetje want we hadden nog maar 3 duiken in het Zilvermeer gedaan, maar onder de deskundige begeleiding van Eddy zou er wel niet veel mis kunnen gaan en dus besloten we mee te gaan. Afspraak “Camping Orisant”

Zondagochtend kwamen we op de camping aangereden en er waren 2 duikers van de Zeester aanwezig, Eddy Hannes en Jef de Ceulear. Zij stonden daar al van vrijdagavond en hadden al een paar duiken gedaan. Ze vertelden ons dat het zicht niet optimaal was omdat er nog veel bloei in het water zat, maar er was nog genoeg zicht om te duiken en daar waren we voor gekomen. Omdat er maar één 4*-duiker aanwezig was, zou ik voor de middag mee duiken en Linda na de middag.

Na eerst ontbeten te hebben zijn we in de voormiddag dan naar Katshaven vertrokken. Daar hebben we ons dan omgekleed, Eddy en Jef in hun droogpak (salonduikers) en ik in mijn natpak. Na een flinke wandeling van 600 meter in complete bepakking kwamen we aan het water uit. Nooit gedacht dat je van 600 meter wandelen zo moe kon worden.

We waren nog 5 minuten te vroeg om in het water te gaan, maar gedurende die tijd kreeg ik een uitgebreide briefing van Eddy Hannes. We zouden maar tot maximaal 15 meter gaan omdat ik nog met mijn dieptebeperking zat, welke tekens te doen als mijn fles half was, als ik nog 50 bar had, wat te doen als ik mijn oren niet goed kon klaren,waar ik me kon aan verwachten onder water, de verliesprocedure,… De hele cursus werd herhaald en gezien of ik het allemaal wel kende en het kon toepassen.

Toen was de moment om in het water te gaan aangekomen. Ik mocht een lamp van Eddy gebruiken zodat ik onder water ook iets kon zien. Ik moest voorzichtig in het water gaan want er lagen overal grote stenen en die kon je door de golven niet zien. Toen ik een meter in het water stond moest ik proberen om mijn palmen aan te krijgen en viel dat even tegen. In het Zilvermeer staat het water stil en kan je je eigen voeten zien en dan valt het mee om je palmen aan te krijgen, maar in de Oosterschelde zit je met golven, je ziet je voeten niet, het lukte langs geen kanten. Uiteindelijk heeft Eddy gezegd dat ik mijn jacket moest opblazen zodat ik zou blijven drijven en dat hij mijn palmen wel aan mijn voeten zou doen. Als laatste werd de buddylijn vastgemaakt, er werd ook gezegd dat als ik me niet op mijn gemak moest voelen dat ik de buddylijn maar een paar keer rond mijn pols moest draaien en dat ik dan korter bij Eddy kwam.

Het eerste dat ik onder water zag waren enkele zeesterren, toen ik wat verder keek zag ik er nog duizenden liggen. Heel de bodem was bezaaid met zeesterren. Naar gelang we dieper gingen kwamen we veel krabben en kreeften tegen die goed verscholen zaten in hun hol. Eddy en Jef konden direct zeggen waar ze zich verstopten , maar ik moest altijd goed zoeken eer ik ze vond. We zagen ook enkele heremietkreeftjes die in hun schelp voortkropen, en we passerden enkele naaktslakken en een vis die gevangen zat in een fuik van een visser. Na 40 minuten onder geweest te zijn op een maximum diepte van 14 meter, kwamen we terug boven. Ik moest eerst mijn palmen uitdoen en dan voorzichtig terug de kant opgaan.

Toen we terug naar de auto gingen heeft Eddy de debriefing gegeven. Hij legde uit wat we allemaal gezien hadden, vroeg me hoeveel lucht ik nog overhad, of ik niet overdreven moe was en zei me waar ik in het vervolg allemaal moest op letten.

Na de middag heeft Linda dan haar eerste duik in de Oosterschelde gedaan. We zijn toen naar Zijpe gereden, maar volgens Eddy en Jef was er daar niet zoveel leven te zien als in Katshaven. Linda had geluk, ze moest slechts de dijk overwandelen en ze was al aan het water, tewijl ik 600 meter moest gaan voor ik aan het water was. Toen Linda haar eerste kreeft onder water zag heeft ze een kreet gelaten, vraag maar aan Eddy Hannes, maar toen ze boven kwam was ze heel enthousiast. Haar duik heeft toen 32 minuten geduurd op maximum diepte van 14 meter.

De volgende ochtend zijn Eddy en Jef smorgens om 7 uur een duik gaan doen aan de peilers van de Zeelandbrug. Het zicht was toen heel slecht, je zag geen hand voor je ogen, en toen hebben we beslist dat er die dag niet meer gedoken zou worden omdat je toch niets ziet. We zijn toen in de voormiddag naar huis vertrokken en toen zat onze eerste Oosterschelde duik erop. We hebben maar 1 keer kunnen duiken maar het weekeinde was voor ons al geslaagd na de ontmoetingen met het leven in de oosterschelde.

→→→Wim & Linda

We hadden eigenlijk geen moeilijkheden verwacht omdat we erg sterke kandidaten hadden. Bij eerste gedeelte van het examen “de theorie” bleek al snel dat de nieuwelingen er een stevige opleiding hadden opzitten en dat heeft dan ook zijn vruchten afgeworpen, iedereen was hiervoor geslaagd. Op het zwembad examen werden er hier en daar enkele schoonheidsfoutjes gemaakt maar ook hier bleken onze kandidaten goed te zijn opgeleid, met als gevolg ook hier iedereen geslaagd.

Nen dikke proficiat aan de kandidaten en vooral ook nen dikke proficiat aan de leden binnen de club die hun opleiding hebben verzorgd.