Hallo,
Met deze wenst ik u alvast allemaal nogmaals een gelukkig nieuwjaar, zodat ik zeker niemand ben vergeten. Mogen voor iedereen zijn gedroomde wensen alvast uitkomen en dit zeker en alvast met een goede gezondheid wat eigenlijk het allerbelangrijkste is. Hou het dit jaar en trouwens altijd veilig met het duiken. Dit jaar moeten de mensen die van dienst zijn enkel de flessen vullen, naar het zwembad en terug naar het compressorlokaal brengen.
Op zaterdag 08 maart hebben wij ons jaarlijks clubfeest, schrijf alvast deze datum in uw agenda om dit jaar zeker van de parij te zijn.
Hierover leest u alvast meer in uw clubblad.

Tot donderdaaaaaaaaaaaags
Ludo

Op zaterdag 8 maart 2003 organiseert duikschool Amykos vzw Scherpenheuvel-Zichem (België) haar jaarlijkse ruil- en tweedehands duikbeurs en eetdag in het "Sint Jozefscollege BEKAF" (Bekaflaan) te Aarschot (België). Inkom voor bezoekers is gratis.
Ruil- en tweedehandsbeurs van 11u30 tot 17u
Eetdag van 11u30 tot 19u

Meer info en een plannetje kan u vinden op onze website http://home.planetinternet.be/amykos/

Indien jullie met een grote groep naar de eetdag komen, kunnen jullie best vooraf reserveren (telefonisch of via e-mail)
Het volgende staat er op het menu :

Lasagne (7 euro)
Spare-ribs (9 euro)
Koude schotel (7 euro)
Halve haan (9 euro)
Curryworst (4 euro)
Met friet of brood

Met vriendelijke duikersgroeten.

Duikschool Amykos vzw
Scherpenheuvel-Zichem België
Secretaris:         Ronan Valgaerts
E-mail ronan.valgaerts@pi.be

Omwille van het faillissement van de firma BVBA Nautilus Dive Center worden er verkoopsdagen georganiseerd op 21/22/28 februari en op 1 maart 2003, telkens van 10.00 Hr. tot 18.00.

De verkoop gaat door op de vestigingsplaats van Nautilus Dive Center, gelegen te Oostendsesteenweg 5, 8000 Brugge.

De aanwezige stock zal verkocht worden met kortingen van minstens 50%.

Te Koop: Sea & Sea Motormarine II onderwater camera.

- + Strobe kit sub 50 TTL

- + 20 mm wide conversion lens f5.6

- + Macro lens en kader

- + Reserve O-ringen

- + Draagriem.

Alles samen in een fotokoffer voor 550 Euro.

Info : Diederik Van Koten GSM: 0473 / 93.93.18.

Duikschool Nuclea organizeert een Carnaval Party op 1 Maart 2003 in het zaaltje op de Rozenberg te Mol.

Inschrijvingen: contacteer Jos , Sylvain of Kurt leden van Nuclea Mol.

Prijs = 20 Euro , inbegrepen zijn Drank en Broodjes.

Verkleden is verplicht.

Op 8 februari wordt er door de duikschool " De Wet Wheels " een Megafuif georganiseerd in de zaal Mariënborgh te Dorenstraat 65 te Edegem. Prijs van één inkomkaart = 4 euro. De opbrengstgelden van deze fuif worden gebruikt om een duikstage te kunnen organiseren naar Egypte voor mindervalide duikers. Duikers die dit initiatief wensen te steunen, Be There!

Bestelling Kaarten of info : Lars.putteneers@pandora.be

Nelos zal aanwezig zijn met een duikeiland op het vakantiesalon in het Bouwcentrum te Jan van Rijswijcklaan in Antwerpen.

Dit salon wordt georganiseerd van 25 januari tot 2 Februari 2003.

Een Frans zeilteam dat deel nam aan de Jules Verne Trophy, een heen en weer race tussen Frankrijk en Antartica, kreeg ter hoogte van de straat van Gibraltar gezelschap van een ongewone gast.

Een reuze inktvis van 10 meter (Architeuthis Dux) hield het zeilschip gedurende één uur in zijn greep en verdween dan zo plots als hij gekomen was weer naar de duistere zeebodem.

Natalie De Pauw, marinebiologe aan het Sea Life Center in Blankenberge beweert dat dit reeds meermaals is vastgesteld bij andere zeilschepen, doch meestal betreft het hier een vergissing van het dier die het schip voor iets eetbaars hield.

Het grootste dier van deze pijlstaartinktvis-soort werd dood aangetroffen in Nieuw-Zeeland en mat een lengte van 18 meter.

De Amerikaanse Titanic-vorser Robert Ballard ontdekte ter hoogte van Varna, een Bulgaarse stad aan de Zwarte Zee op een diepte van 84 meter een antiek wrak . Het bleek om een 40 meter lang houten schip te gaan gedateerd op 350 tot 300 VC. In het schip werden nog intacte amforen (stenen kruiken) aangetroffen waarbij de inhoud nog ongeschonden bleek te zijn. Het bleek om gepekelde zoetwaterkatvis te gaan, netjes verpakt en gesneden in hapklare porties.

Na verder onderzoek bleek dat het hier vermoedelijk om een bevoorradingsschip te handelen voor de troepen van Alexander De Grote. In de zomer van 2003 zal Ballard terugkeren naar het wrak

met een nieuwe Hightech duikboot om het wrak grondig te inspecteren.

NELOS :

Duikershuis

Brusselsesteenweg 313-315

2800 Mechelen

E-Mail : nelos.vzw@skynet.be

Tel : 015 / 29.04.86

Fax : 015 / 20.61.58

RECOMPRESSIECENTRA :

Marinebasis Zeebrugge

Centrum voor Duik & Hyperbare Geneeskunde

Graaf Jansdijk 1

8380 Zeebrugge

Tel : 050 / 55.87.13 24/24 u.

Universitair Ziekenhuis Antwerpen

Unit of Hyperbaric Medicine

Wilrijkstraat 10

2650 Edegem

Tel : 03 / 821.30.55 of 03 / 828.15.15 24/24 u.

Fax : 03 / 829.12.88

VERZEKERING N.V. ARENA

De Meeüsplantsoen 37

1000 Brussel

Tel : 02 / 512.03.04

Fax : 02 / 512.70.94

ZUURSTOF ZEELAND Alarmnummer 112

Zierikzee Café Heerenkeet

Wemeldinge Camping Kleine Stelle

Gorishoek Café De Zeester

Nu onze eerste vakantie ( ski-weekendje in Frankrijk ) weeral gepasseerd is, denken we vooruit aan de jaarlijkse duikstage / vakantie die we gaan organiseren in het najaar van 2003, vermoedelijk van 28 september tot 5 oktober.Om ons toe laten met zoveel mogelijk mensen rekening te houden, is het van cruciaal belang dat we weten wie geïnteresseerd is en welke voorkeuren er leven onder onze kandidaat-vakantiegangers.

Gelieve ons ( Rik & Koen ) daarom te laten weten wat jullie wensen/verlangens/eisen (?) zijn.

Groetjes,

Rik & Koen

De vader van Raf Caeyers m.a.w. de Heer Alois Caeyers is op 14/01/2003 op de leeftijd van 67 jaar overleden.

De duikschool de Zeester wenst hierbij hun innige deelneming te betuigen en wij wensen Raf en zijn Familie sterkte toe bij deze droevige gebeurtenis.

Op de bestuursvergadering van 29 januari 2003 heeft het bestuur op vraag van enkele van haar leden een ombusman aangesteld. Luc De Cabooter zal deze taak op zich nemen. Het is de bedoeling dat Zeester clubleden met alle vragen maar ook met alle problemen waarmee ze in de club geconfronteerd worden terecht kunnen bij onze ombudsman. Hij zal dan in alle discretie en annonimiteit deze punten formuleren aan het bestuur. Het is dan de taak van het bestuur om die punten op te lossen. Uiteraard kunnen de clubleden steeds met vragen en of problemen terecht bij leden van het clubbestuur. Nu zullen jullie je afvragen wat is dan het verschil is tussen een bestuurlid en de ombudsman, wel hij zal nooit de persoon kenbaar maken die eventueel het probleem heeft geformuleerd, er wordt dus annonimiteit gegarandeerd. Met de functie van ombudman heeft het bestuur dus de mogelijkheid gecreëerd om problemen alsook vragen waar clubleden mee blijven zitten, en waar vroeger geen directe aanspreekpersoon voor zou zijn geweest , om die te kunnen stellen en eventueel tot gepaste oplossingen te komen.

Mogen we Luc dan gelukwensen in zijn nieuwe functie.

GSM Luc : 0474 / 21.88.48

E-mail : lucdecabooter@planetinternet.be

Donderdag 3 oktober 2002. 10.30 uur. Zwembad Geel. 14 mannen en 2 vrouwen nemen afscheid van diverse geliefden en familieleden en stappen in de bus, het avontuur tegemoet. Na het inchecken van alweer VEEEEL te zware koffers (dertien kilo handbagage, iemand? ) is het nog veel te vroeg om al te boarden. Gelukkig vinden enkele dapperen onmiddelijk een veilig onderkomen in de luchthavenbar. Items die vergeten waren bij het inpakken werden hier nog snel ingeslagen: bij elke stella kreeg je een pet en/of zonnebril. Daarna nog snel langs de taxfree om een lekkere fles voor onderweg te kopen, en toen konden we aan boord. Rond half twee in de namiddag gingen we collectief van de grond. Na een korte stop in Luxor kwamen we rond acht uur 's avonds in Hurghada aan. Na druk onderhandelen met enkele louche Egyptenaren over de prijs van de zegeltjes die op de visa's moesten bleek dat sommigen op het vliegtuig een verkeerd visa-formulier hadden ingevuld. Maar de extra vertraging was niet erg want we waren toch veel te vroeg in de luchthaven, ons transport zou pas een uur later arriveren. Toen we uiteindelijk dan toch allemaal door de paspoortcontrole waren geraakt werden we overvallen door twee dingen: ten eerste een temperatuur die we in België enkel tijdens een stevige hittegolf mogen ervaren ( en dit om 9 uur 's avonds ) en ten tweede door een horde Egyptenaren die allemaal onze koffers wilden dragen in ruil voor de onvermijdelijke bakshiesj. Een korte rit naar het duikcentrum, wederom onderhandelen over de prijs van een extra duikdag, een pilske in de bar van het duikcentrum en voor sommigen een lekker stukje kip later en toen kon de reis naar de boot beginnen. 4 uur lang scheuren over onverlichte zandpaadjes, met koplampen die enkel gebruikt werden als er tegenliggers in zicht kwamen (wat ook niet altijd gebeurde want niet alle tegenliggers dachten er zo over, die lieten hun lampen gewoon de hele tijd uit). Een mens zou van minder steun zoeken bij de allerhoogste, maar voor Sois gingen de jammerklachten die vanop de bleitpalen de lucht instegen toch wel echt te ver.

Half vijf in de ochtend was het, toen we uiteindelijk geradbraakt uit het busje strompelden, enkel om te ontdekken dat er niemand was om ons naar de boot te brengen. De begeleider schreeuwde zich de longen uit het lijf, met kreten die niet moesten onderdoen voor die van sois z'n bleitpalen, en uiteindelijk kwam er dan toch personeel van de boot opdagen om eerst onze bagage en dan onszelf met een zodiac te versassen naar de boot. Fijn gevolg hiervan was dat de zakken en de koffers die onderin de boot lagen gratis en voor niks helemaal nat werden gemaakt. (gelukkig zaten maar de helft van al m'n kleren daarin J ) Maar goed, reizen is altijd een beetje improviseren en al bij al was deze eerste dag van m'n eerste Egypte-reis wel interessant geweest. Oogjes dicht nu, want de eerste duikdag zou over enkele uren al gaan beginnen.

De eerste dag aan boord maakten we kennis met de bemanning. Veruit de belangrijkste hiervan was volgens velen de kok, en die bleek z'n vak redelijk goed te verstaan. Bij het ontbijt pitta-broodje met ei, 's middags pitta-broodje met vanalles, en 's avonds pitta-broodje met vanalles. De twee warme maaltijden waren in de meeste gevallen best lekker. Na het ontbijt: de eerste duik, bij het rif "Shaab Samadaï". Voor velen een weerzien, maar voor uw verslaggever een eerste kennismaking met de flora en fauna van de Rode Zee. Simpelweg te mooi voor woorden, alsof je in een reusachtig aquarium zwemt. Sommige van de riffen die we gezien hebben waren aan 1 kant beschadigd en volgens de meer ervaren Egypte-duikers van het gezelschap is het er ooit nog veel mooier geweest, maar ik was persoonlijk toch onder de indruk.

De tweede duikdag werd goed ingezet: na de eerste duik en het ontbijt werd er een stuk gevaren naar de volgende duikplaats, en onderweg kregen we het gezelschap van enkele dolfijnen. Ondertussen werd er aan boord gediscussieerd over alles en nog wat. Toen Koen z'n verbazing uitte over het feit dat er in Dallas nog elke dag rondleidingen worden gegeven over de moord op Kennedy hoewel dat al 40 jaar geleden is, vond Sois dat helemaal niet zo raar. " 2000 jaar geleden hebben ze d'r ene aan het kruis genageld en daar spreken ze nu nog van", was zijn gevatte commentaar. Misschien was dat maar goed ook, dat kruisigen. Stel dat ze die gast verzopen hadden, dan hadden we nu allemaal een aquarium aan de muur moeten hebben inplaats van een kruisbeeld. J

Sois kwam daarna nog scherp uit de hoek door openlijk jaloers te zijn op de machtige borstspieren van ons aller Franky, en deze te vergelijken met zijn eigen "tetten van een oud konijn". Franky was hiervan zo onder de indruk dat hij even niet oplette waar hij liep, en loeihard met z'n teen ergens tegenaan knalde, met als gevolg een lelijke kneuzing. Pas na de reis zou duidelijk worden dat deze teen gebroken was, maar Franky liet de hele reis lang zien dat er in het belgisch leger nog echte mannen zijn: niet één duik gemist, en geen krimp gegeven. Respect, man J. Rond sommige riffen stond een stevige stroming. Voor sommigen (waaronder uw verslaggever) was die af en toe te zwaar dus de zodiac moest meermaals uitrukken om de grootluchtverbruikers te evacueren als hun fles leeg was. Het was anders ook wel opvallend dat in het begin van de week deze zodiac enkel werd geroepen als het echt niet meer anders kon, terwijl tegen het eind van de vakantie bijna iedereen met plezier de taxi liet komen op het einde van de duik.

Zondagmorgen pannekoeken voor ontbijt, en dan weer duik-aktie. Vanaf zondagmiddag kwamen de eerste verslagen van ontmoetingen met haaien (Eddy had zelfs een kudde van 15 hamerhaaien gezien) , maar aan ondergetekende vertoonden die rotbeesten zich voorlopig niet. Zondagmiddag was ook wel memorabel omdat we weer een troep dolfijnen tegenkwamen. Deze keer hebben we de vinnen en snorkels gepakt en zijn we ertussen gaan zwemmen. Dat was tenminste de bedoeling, maar op zo'n moment wordt toch duidelijk dat we in de verkeerde soort geboren zijn om onder water echt snelheid te kunnen maken. Gelukkig konden we met de zodiac telkens tot in het midden van troep dolfijnen komen zodat we hen toch even goed konden bekijken.

dag vijf: maandag. Met het begin van de nieuwe week kwamen ook nieuwe ideëen boven. Franky bood z'n lieveke aan voor 50 € per keer. Ook Willy werd avontuurlijk, en zei dat iedereen die eens een echte triton wou zien maar eens naar zijn kamer moest komen. We kunnen alleen maar hopen dat hij in deze kwestie een schelp bedoelde. Franky vertaalde "egelvisrif" vlot naar "eagle fish reef". Niet goed opgelet bij biologie of Engels, dus een bank achteruit en een mep van de juffrouw. Lieveke, doe uw plicht. Tijdens de middagduik bij Gotta Sataya werd Mark Heylen achtervolgd door een grote murene. Enkele dagen daarvoor had Mieke aan Mark al gevraagd of ze van zijn lijf gebruik mocht maken, dus stilaan groeide het vermoeden dat Mark dan wel een lekker ding moest zijn, vooral dan bij Mark zelf. Tijdens de duik bij het egelvisrif kreeg ondergetekende dan uiteindelijk toch een haai te zien. Een witpuntrifhaai meer bepaald, en zowat het meest elegante wezen dat ik al onder water heb gezien (op lieveke na dan, natuurlijk J )

We waren intussen al een stukje over de helft van het aantal duikdagen dus werd er maandagnamiddag flink gas gegeven om weer wat dichter in de buurt van de haven te komen. Hoge golven, enkele zeezieken en een "bumpy ride" waren het gevolg. Zelden zoveel lol gehad als daar vooraan de stuurcabine. Gratis bobbejaanland, olé.

Dinsdag stonden we in volle uitrusting te wachten op de zodiac toen Eddy in zeven haasten z'n pak weer uit moest schieten. Wederom een slachtoffer van de gevreesde spetterpoep-bacterie. Of zou het toch aan het vuile water in de douches gelegen hebben? Naarmate de reis vorderde werd het onderste water uit het reservoir gebruikt, en dat kreeg steeds meer een roestkleur. Deze voorlaatste duikdag was met een beetje meer pech mijn laatste duikdag ooit geweest. Ik had die steenvis bijna bij z'n staart gepakt, toen Eddy me waarschuwde dat ik dat beter niet kon doen. Diezelfde dag, bij een volgende duik, moest ik samen met Koen al na enkele minuten weer naar de oppervlakte omdat z'n duikfles niet meer goed functioneerde, tot zover de kortste duik uit m'n carrière. Maar na een ritje met de zodiac terug naar de boot en het vervangen van de defecte fles konden we toch nog vertrekken.

Persoonlijk ben ik heel blij dat we voor woensdag, de laatste duikdag nog hebben bijbetaald, want tijdens de ochtendduik kreeg ik voor de tweede keer een haai te zien. Een verpleegsterhaai deze keer, met een grote ronde snuit.

En toen was het verhaaltje inderdaad bijna uit. Na de laatste middagduik inpakken en terugvaren naar de haven, intussen met de dive-master eindeloos discussiërend over de prijs van de drank aan boord, ontschepen, bakshiesj uitdelen aan een zwerm kinderen, allemaal de bus in en naar het duikcentrum, en van daaruit naar het hotel.

Ook dit hotel bleek best mee te vallen. Het eten was weer eens wat anders (geen pitta-broodjes maar echt brood, wat een luxe! ), de kamers stonken niet naar diesel zoals bij de onderste kajuiten wel het geval was geweest, en er was zelfs een zwembad, met lekker koud water. Franky had z'n gerief bij, maar de rest van de groep begon hun lievekes toch ook wel wat te missen, dus we waren blij dat we weer GSM-ontvangst hadden. En Hurghada by night was ook lang niet mis. Terwijl de verstandige mensen na een uitputtende week vroeg gingen slapen gingen de meesten van ons nog eens goed op zwier. Voor mij eindigde dit rond half vijf 's morgens terwijl ik krampachtig probeerde om wakker te blijven, intussen mezelf in evenwicht houdend met een biljartkeu. Gelukkig zijn hier geen foto's van. Dus deze nacht was een waardige afsluiter voor een toffe vakantie. Na de langste nacht nog een halve dag rondwandelen in de stad, wat souveniertjes jagen en een pintje drinken, en dan naar de luchthaven.

Raar toch dat zo'n Egyptenaar een fooi verwacht omdat je een bagage-karretje gebruikt dat niet eens van hem is. Of dat zo'n pipo die de koffers van het busje naar beneden haalt na elk stuk bagage zijn hand uitsteekt. Maar goed, we gingen bijna weer naar huis dus op dat moment waren we wat milder.

Niemand van de groep werd door de douane gearresteerd voor het ontvreemden van Egyptisch erfgoed, dus met de hoeveelheid schelpen in onze bagage zal het nog wel meegevallen hebben. Met de vlucht hadden sommigen wat meer geluk dan anderen. Je kan natuurlijk niet allemaal in de rij van de nooduitgangen met extra veel beenruimte zitten. Maar we hadden wel allemaal het geluk dat de tussenstop in Wenen wegviel zodat we een drietal uren vroeger dan verwacht in zaventem konden landen. Ook hier werden we niet lastiggevallen met officiële formaliteiten, zodat Wim zelfs zijn in Egypte gekochte crack-pipe zonder problemen kon invoeren.

Op de bus naar huis was het opvallend stil. Vermoeid? Jazeker. Blij dat we bijna thuis waren? Ongetwijfeld ook een beetje. Maar ook het besef dat het weer voor een jaartje voorbij is en dat de volgende duik waarschijnlijk in het koude en donkere zilvermeer zou zijn. Snif. J

Ik wil graag hierbij de hele groep bedanken voor de fijne tijd en de kameraadschap aan boord, en ik denk dat ik ook voor heel de groep spreek als ik Koen en Rik hartelijk dank voor hun tomeloze inzet om deze reis zo goed mogelijk te organiseren. Good job, jongens, merci.

Dirk

Dat de Koen Vanlommel onttroond is als grootste snurker, Het bleek dat Franky Naert dat nog veel beter kon !

De Willy zelfs zwemmend boucles kan afkomen, hij viel namelijk voorover op een boucle-piste en hij begon onmiddellijk de schoolslag beweging uit te voeren !

Frans Verhees het record heeft delen van een piste over te slaan, hij viel en sloeg zo maar eventjes 50 meter piste over.

We wisten allemaal dat den Yves nen trage was in het aankleden en zich te prepareren voor het duiken, maar hij bleek nog veel trager te zijn bij het klaarmaken om te gaan snowboarden.

Dat er in de Zeester nen Wim en een Wimmeke zijn, Wim is namelijk Wim Verbrugge en Wimmeke is namelijk Wim Helsen.

De Koen tijdens een korte drankpauze verklaarde dat hij snel naar beneden ging skiën om Caroline in te halen zodat ze samen met de lift terug omhoog konden komen. Iets later kwam Caroline alleen boven . Zou ze dan toch sneller skiën dan de Koen ?

Den Danny de eerste twee dagen heeft gesnowboard en na veel vallen en opstaan dan toch maar wijselijk is overgeschakeld naar het skiën. Vermoedelijk protesteerden zijn kontspieren !

De Luc Vanreusel hoe hoger hij ging met de skilift des te meer tandpijn hij kreeg . Wees nu eens eerlijk Luc je bent een duiker, maw. je tanden zijn gewoon dat je zeer diep gaat en niet zeer hoog.

De Luc ook zeer goed kan vliegen, hij ging tijdens een afdaling zo snel dat hij de bocht in de piste niet zag, zodat hij rechtdoor vloog en enkele meters lager met een smak tegen de grond ging. Er bleken nadien zelfs enkele kilogrammen sneeuw tot in zijn T-shirt te zitten.

De kamer van Danny, Luc, Roger, en Ludo speciale tekens hebben ontworpen om aan te duiden dat ze een scheet of een boer gelaten hebben. Diegene die niet snel genoeg reageerde met de speciale tekens was dus de dader van dit onsociaal gedrag.

Onderstaande tekeningen beschrijven het soort van tekens.

Op zondag 07/09/2003 neemt de Zeester deel aan de Molse Vlottentocht. Tijdens deze ludieke race met zelfgebouwde vlotten op het kanaal Dessel-Kwaadmechelen met start aan de Simonse Brug te Mol en finish aan Sas 4, is het de bedoeling in één van de verschillende categoriën het best te presteren.

Meedoen kan zowel door leden als door bevriende niet-leden. We zoeken zowel helpers om het vlot te helpen construeren als bemanningsleden. Er wordt geen deelname in de onkosten verwacht, enkel de materialen om het vlot te bouwen zijn nodig en natuurlijk een gezonde dosis enthousiasme. Alle geïnteresseerden kunnen zich melden bij Koen Vanlommel of Yves Krols na de donderdagtraining.

Groetjes,

Koen & Yves