6e jaargang Nr 26 oktober. 2001

Datum	Activiteiten
6+7/10/2001 Week later 13+14/10/2001	Clubuitstap naar het stuwmeer van Ech-sur-Sure (Lux.)Deze uitstap wordt een week verlaat 13-14/10 !!!
13+14/10/2001	Proevenweekend “LIMOS”
20/10/2001	Clubuitstap naar de Noordzee Reservatie bij Bensch Danny
27/10/2001	Clubuitstap naar de Noordzee Reservatie bij Bensch Danny
16/11/2001	Avond-wandel-zoektocht ingericht door “De Zeester info volgt. (Danny)
15/12 2001	Algemeen vergadering + mosselen of koude schotel 400 / 300fr. Inschrijving bij Ludo Groffils.
22/02/2002	Examen theorie DHV
16/03/2002	Examen praktijk DHV
10/03/2002	A.V. Nelos te Gent

Aanwezig: Hus X; Groffils L; Lodewijckx E;De Cabooter L; Van Reusel L;V D Poel W;Hannes E; en Van Lommel K

Spanje- Spaanse vissers hebben vorige maand (augustus) aan de Azoren het kadaver gevangen van een reuze-inktvis (Architeuthis).

Het beest was 5 meter lang en had ogen zo groot als appels. De vangst is uniek. De voorbije vijfhonderd jaren is de reuze-intvis nog maar 300 keer gezien, meestal dood.

“Ze zijn één van de laatste mysteries van de oceaan”, aldus bioloog Mario Rasero van het Spaanse oceanografisch instituut.

De reuze-inktvis is een soort pijlinktvis: een weekdier met een torpedo-achtige romp en vijf tentakels. Hij komt voor in alle oceanen en leeft in dieptes van 200 tot 1.000 meter.

Het grootste exemplaar dat ooit werd gemeten, mat 18 meter en woog ongeveer een ton. Het werd een eeuw geleden gevonden aan de Britse kust.

De reuze-inktvis ligt waarschijnlijk aan de basis van de mythe van de “kraak”, een gigantische octopus die volledige schepen aanviel.

In het voorjaar van 2001 zijn een aantal duikers op short-ski-vakantie geweest in Zwitserland (3 à 4 dagen skiën). Voor het jaar 2002 willen we deze short-ski vakantie eventueel herhalen voor geïnteresseerden.

Indien Je geïnteresseerd bent in deze short-ski gelieve deze inschrijvingsstrook ingevuld te bezorgen aan : Van Reusel Luc en of Hannes Eddy. Deze inschrijvingsstrook zal gebruikt worden om met de geïnteresseerden tijdens een vergadering een plaats en tijdstip af te spreken.

Op Vrijdag 16 november 2001 organiseert De Zeester zijn eerste avondwandeling.

Het vertrek is voorzien om 20:00u aan de Luihoeve, welke gelegen is tussen Geel en Meerhout‑Zittaart, indien nodig kan u hiervoor een plannetje krijgen.

Tijdens de wandeling is er een pit‑stop voorzien waar men een warm soepje en/of een geestrijk drankje kan nuttigen. Tevens zullen er borden hangen met al dan niet duikgerichte vragen, zodat we een kleine wedstrijd hebben waaraan iedereen gratis kan deelnemen. De prijzen zijn een sweater, een T-shirt of een pet van de zeester.

Bij terugkomst wacht u een smakelijk bord “Spek met eieren” en een consumptie.

Om als in goede banen te laten verlopen vragen we dat u zich inschrijft met bijgevoegd inschrijvingsstrookje (afgeven aan Danny), en dit kan u doen tot donderdag 8 november.

- Het gaat er niet om zo lang mogelijk ‘omhoog’ te blijven, maar eerder ‘omlaag’

Een goede achttien jaar geleden ben ik begonnen met duiken, en ik was van in het begin zeer gemotiveerd. Voor mij was het al zeer lang een droom, bij de TV-uitzendingen van Jacques Cousteau zat ik altijd aan het toestel gekluisterd. Reeds zeer vroeg was ik een echte natuurliefhebber, dat heb ik te danken aan mijn vader. Maar trouwen, huisje bouwen en kindjes kopen moest eerst gebeuren. Achteraf alleen maar spijt gehad dat ik niet enkele jaren vroeger begonnen was. Eenmaal gebeten door de microbe wist ik reeds vrij snel dat ik monitor wilde worden, en als het zou kunnen zelfs “Nationaal” (= 3-ster instructeur). Maar ik sprak wel met twee woorden, ik zei er altijd bij dat ik nog niet zeker was of ik er wel zou geraken, want ik wist dat het niet simpel was. Na vijf jaar ben ik reeds “Clubmonitor” (= 1-ster instructeur). Voor “Federaal” (= 2-ster instructeur) wil ik nog twee jaar wachten, kwestie van te rijpen en ervaring op te doen. Ben ik een goede duiker? Ga ik het aankunnen? Fysiek zit ik beresterk, ik doe veel aan sport, buiten duiken ga ik zeer veel volleyballen en een beetje voetballen. Maar ik heb het persoonlijk soms erg moeilijk met mijn eigen stomme fouten. Ik kan anderen hun fouten op gebied van het duiken vrij gemakkelijk vergeven, echter voor mezelf ben ik streng. Daarom waarschijnlijk dat ik bij sommige clubleden al vrij spoedig de naam krijg van alles beter te weten... Maar mijn pad loopt ook niet altijd over rozen. Elementair brevet: geneeskunde moeten herkansen. Middenbrevet: theorie volledig opnieuw. Clubmonitor: zwembadexamen herkansen. Maar de volhouder wint.

Dan slaat het noodlot toe. Ik krijg last van een soort reuma op de gewrichten, die jarenlang overbelast geworden zijn door het volleyballen, vooral in mijn knie- en schoudergewrichten. Het zit in de familie. Na iedere duik heb ik wekenlang last van reumatische pijnen. In de zomer gaat het nog, maar in het voorjaar en het najaar is het een hel. Ik draag mijn kruis in stilte. Met volleyballen moet ik vroegtijdig stoppen, de knieën kunnen niet meer mee. Duiken gaat nog, maar mijn ambities voor Bendor zakken diep weg. In het voorjaar kan ik geen beginnelingen meer begeleiden. Het koude water kan ik niet meer verdragen. Gelukkig hebben we dan voldoende kader in de club. Maar je krijgt natuurlijk de naam van “Luxe-duiker” als je daar eind mei voor de eerste keer staat aan het Zilvermeer. En ik die altijd gelachen heb met luxe-duikers …

Jaren gaan voorbij, ik blijf duiken, echter niet veel, want de pijnen blijven. Ik leer met mijn gebreken leven, en mijn ambities voor Bendor zitten reeds lang in de diepvries.Het is voor mij niet absoluut nodig dat ik duikverantwoordelijke van de club moet zijn. “Klein Pierke” doet dat goed genoeg in mijn ogen, en opkomend kader is er voldoende. Een tweede viool spelen die af en toe op de voorgrond mag treden, ligt mij goed, maar zelfs dat is niet meer haalbaar.

De miserie is nog niet gedaan. Door een reorganisatie op mijn werk dreig ik mijn job te verliezen. De computerafdeling verhuist naar Londen, en als ik wil mag ik mee, en anders mag ik uitkijken naar een andere werkgever. Ik geraak in een “verborgen depressie”. Niemand weet het, niemand ziet het, zelfs ik niet. Als gevolg daarvan krijg ik inwendige ontstekingen, die op de koop toe nog chronisch worden ook. Medicijnen slikken helpt tegen de ontstekingen, maar altijd maar tijdelijk. Na een duik in het Zilvermeer moet ik onmiddellijk naar huis en moet ik minstens een vol uur in een zeer heet bad gaan liggen om de ontstekingen te neutraliseren, zelfs in de zomer. Langzaam dringt het tot mij door dat ik eigenlijk moet stoppen met duiken wil ik op mijn oude dag nog uit bed kunnen komen.

Ik krijg van mijn moeder, die geweldig veel problemen met reuma gehad heeft, het recept voor een zuurvrij dieet. Na enkele weken zijn de reumatische pijnen praktisch verdwenen. Ik kan terug wat meer gaan duiken. In het begin nog aarzelend, maar ik heb geen last meer van de kou, en dan ga ik terug voluit. Echter ten koste van een flink stuk “levenskwaliteit”, vele dingen die iedereen graag lust zijn voor mij verboden, zoals koffie, thee, appelsienen, chocolade, alles wat maar zuur is zoals pickles en ajuintjes, en … alcohol !

Alles komt in een stroomversnelling. Ik neem de taak van duikverantwoordelijke over van Xavier die er om persoonlijke reden liever afstand van doet (te weinig tijd wegens ploegenwerk). Door het wegvallen van die pijnen stijgt mijn moreel en geraken de ontstekingen ook genezen. Op mijn werk gaat het ook beter. Ik krijg een andere baas, wel 10 jaar jonger dan ik, maar hij respecteert mijn kennis en jarenlange ervaring, en daar kan ik mee leven.

Op het proevenweekend in La Platte Taile kom ik André Valkenaers tegen. Ik feliciteer hem met zijn nieuwe titel van 3-sterinstructeur. André is van mijn leeftijd, en ik dacht dat ge op die leeftijd niet meer aan Bendor moest denken. Er begint wat te groeien binnen in mij. Dan moet ik bij Guy Seghers zijn om de Ideal boekjes te laten tekenen. Ik vraag terloops tot wanneer er kan ingeschreven worden voor het theorie-examen 2-ster instructeur. Nog vier dagen, is zijn antwoord. En ik spring op de kar, klinkt het niet dan botst het maar!

Maar op het examen ga ik op mijn bek. Niet zo zeer omdat ik het niet kon, maar ik laat mij vangen aan het systeem waarbij je bij een fout antwoord meer punten afgetrokken krijgt dan je kan verdienen met een goed antwoord. Marcel Ilands van de Yellow Diving laat zich ook vangen en we krikken elkaar op om het volgend jaar opnieuw te proberen. En dan is het in de roos. ’t Is te zeggen, meer naast de roos dan erin maar toch voldoende. En dan naar Bendor.

Met de voorbereiding voor Bendor wacht je niet tot je geslaagd bent in het theoretisch examen. Vanaf de dag dat je beslist om mee te doen voor het theoretisch examen moet je in je bovenkamer een knop omdraaien en je mentaal beginnen voorbereiden op de zeestage. Want daar gebeurt alles. Als je mislukt in de theorie is dat geen enkel probleem. Je voorbereidingsperiode op Bendor wordt daardoor alleen maar langer, en dat kan positief zijn. Natuurlijk moet je erop letten om niet te vroeg te pieken. Langzaam opbouwen en doseren is de kunst, en klappen kunnen incasseren. Als je bv. bij het afnemen van de proef 500 of 1000 meter palmen even moe bent als de kandidaat, dan is dat een morele klap. Maar dan moet je beseffen dat je er nog niet bent en dat je een analyse moet maken van je tekortkomingen. Niet mals zijn voor jezelf is de boodschap. In mijn geval was het mijn duikpak dat te vast spande rond mijn borstkas. Dat belemmerde een vrije en diepe ademhaling. Prima duikpak voor rustige en vrij stevige duiken, maar niet geschikt voor echte zware inspanningen. En dan moet je een oplossing gaan zoeken. Koop ik een nieuw pak? Mijn oud is nog niet versleten … En die nieuw pakken zijn allemaal vervaardigd uit een nieuwe soort neopreen die dubbel zoveel luchtbellen bevatten. Heel soepel, heel rekbaar, maar je moet minsten 4 kilo lood meer aandoen. En dat kan je eigenlijk niet maken voor Bendor, dat is slecht voor de moreel en het zelfvertrouwen. Mijn oplossing bestond erin om te zoeken naar een geschikt zomerpak, een overall van 5 mm. In het zuiden van Frankrijk duiken de Fransen er allemaal mee. Dan kan ik dat ook gebruiken bij ons als het water wat warmer is. Probleem is dat je die pakken in België bijna niet kunt vinden. Verschillende duikwinkels hebben voor mij geprobeerd van zulke pakken wast te krijgen bij hun leveranciers. Echter hopeloos, in België is daar geen markt voor. Iedereen duikt met 7 of 8 mm, en als het te warm is doe je je ritssluiting een beetje open. En voor tropisch water hebben we allemaal een echt tropisch pakje. of we duiken in een jeansbroek.

Eén van mijn medekandidaten voor Bendor heeft een duikwinkel. Mettertijd leren we elkaar beter kennen, en biedt hij mij aan om een beter, maar ook duurder (+ 6000 BEF), 3 mm pak te proberen. Het resultaat in het Zilvermeer is verbluffend. Ik palm er wel stevig op los, en niet al te lang. Naar de overkant en terug, en dan een kwartiertje trap maken, dus stilhangen. Het is september en ik heb geen last van de kou, de temperatuur valt mee en ik kan in het Zilvermeer met een 15 liter fles duiken zonder lood. Zelfs als mijn fles leeg is. Maar moet ik dat pak nu speciaal kopen voor Bendor? Ik heb al een tropenpak met korte mouwen en korte pijpen...

Dan komen onze vakantiegangers terug van Hurghada. Navraag leert mij dat Luc Van Reusel, die ongeveer dezelfde gestalte heeft als ik (alleen zijn mijn” buikspieren” wat meer “ontwikkeld”) ook een gelijkaardig pakje heeft. Ik mag het testen, en het valt mee. Het is minder isolerend dan het kwaliteitspak van het merk “Bare” dat ik getest had maar het lijkt te voldoen. Een laatste test in de Oosterschelde in de tweede helft van oktober is positief; Na dertig minuten zijn mijn handen stijf van de kou, maar ik had gewone werkhandschoenen aan. Een warme douche en een hete kom soep in de Zeester en ik ben terug opgewarmd. Nog een detail, tijdens het omkleden sta ik naast een duiker met een droogpak in de kleedkamer op Gorishoek. Hij heeft meer kou dan ik en als ik laat zien dat ik met een tropisch pakje gedoken heb krimpt hij helemaal in elkaar. Goed voor het zelfvertrouwen! En dat heb je nodig.

Tweemaal per week doe ik mijn afstanden onder water in het Zilvermeer. Zo snel mogelijk “onderdoor” en terug. En tussendoor afwisselen met enkele sprintjes. En op het einde van de duik nog wat oefenen met mijn decoballon.

In het zwembad doe ik wekelijks 4 maal 500 meter met duikfles. Eerst 20 lengtes stevig opwarmen. Vijf minuten rust. Terug 20 lengtes onderdoor, maar wat rapper. Vijf minuten rust. En dan 20 lengtes alles geven. Vijf minuten rust. En tot slot probeer ik 20 lengtes binnen de tien minuten, wat neerkomt op continue sprinten.

De tien minuten heb ik nooit gehaald, maar toch een kleine elf, en dat vind ik zelf al een behoorlijke prestatie.

Mijn gewicht is op peil, mijn fysiek is in orde en mijn moreel is gezond. Ik ben er klaar voor. “Bendor here I come !”.

P.S. Voor diegene die het nog niet moesten weten, ik probeer dit jaar opnieuw. Veel minder gestresseerd als vorig jaar, want nu weet ik tenminste wat me te wachten staat. En iedereen die het mij gunt mag voor mij duimen.

MolSchiet in uw duikerspak en speur de bodem van de zielvijver van het provinciaal domein Zilvermeer af.Je komt er kris kras verspreid en het onderwatermuseum voor Schone Kunsten, zo’n 50 tal voorwerpen tegen.Het Zilvermeer is er trots op dat dit unieke project zich in zijn wateren verbindt. Enige voorwaarde: een duikerspak en een goed zwemmer mogen niet veraf zijn. Maar daar heeft het Zilvermeer geen tekort aan. Dit jaar hadden al niet minder dan 25.000 duikers de kunstwerken in het vizier.

Ruim vijf jaar geleden legde Limos, de Limburgse en Kempense Onderwatersportverenigingen, een plan op tafel voor een onderwaterpark. De dromer ervan was Noël Kiczula, een man met en passie voor duiken, maar ook voor kunst. Het project kreeg groen licht en in het Onderwaterpark voor Schone Beelden verschenen de eerste beelden. Vele kunstenaars vonden het de moeite om hun creaties een plaats te geven. Duikers spaarden moeite noch tijd om de beelden, schilderijen en foto’s op een correcte manier en op de meest geschikte plaats tentoon te stellen.

Een eerste lichting werd voor eeuwig neergelaten in de tropische wateren ven het Zilvermeer.

Zaterdag (15 sept) werd een reeks nieuwe kunstwerken voorgesteld. En dat is alleen maar goed voor verdere democratisering van de duiksport.

RustgevendDuiken is niet langer een exclusieve aangelegenheid. Als zovele duikers mij komen vertellen hoe rustgevend en ontspannend het duiken is, en als ik zie hoeveel nieuwe duikers er ieder jaar bijkomen, kan ik enkel maar concluderen dat er zich onder water een heel ander leven afspeelt en het zou zonde zijn dit niet zelf mee te maken. Dit jaar bijvoorbeeld gingen er hier al 965 jaarabonnementen over de toonbank. Zo’n abonnement staat op naam en is geldig voor een onbeperkt aantal duiken per jaar. Het juiste aantal duikbeurten is wel moeilijk in te schatten. Gemakkelijkshalve vermenigvuldigen we dit aantal met tien, wat ons op een 10.000 beurten brengt. Buiten de abonnementen kan er ook gewoon per duikdag betaald worden, wat het totaal op zo’n 25.000 duikbeurten brengt, zegt Zilvermeer-directeur Patrick Van Loock.

BeeldenstroomDe massa duikers kan midden de Schone Kunsten nu een aantal nieuwe werken ontdekken. Daartussen de “Beeldenstroom” een aardewerk dat gemaakt is door de keramiek leerlingen van de Molse academie voor Beeldende Kunsten. Ook rolstoelzitter Herman Horemans die schildert met het penseel in de mond creëerde speciaal voor het Onderwaterpark zijn Zilvermeermin. Verder staan nog werken van Luc Bastiaans, Luc De Man, Mieke Verstraete, Axel Monsecour, Marianne van Bakel en van de Shona kunst uit Zimbabwe (dolfijntje) op de bodem van de zeilvijver. Niet de sculpturen, wel de foto’s en schilderijen zijn volledig in glas ingepakt om te weerstaan aan de invloeden en de druk van het water.

Indien iemand weet of in bezit is van deze film, gelieve dan contact op te nemen met:

Leeg je versleten tas met oude, verroeste en niet bij elkaar horende spullen op het dek in een volledig onlogische volgorde. Je kunt het effect verhogen met nonchalante opmerkingen als : "Jee dat heb ik lang niet gezien!" en "Poeh, wat een lucht!" en "Weet er iemand misschien nog aan welke kant de automaat hoort?" Als er een bezorgde opmerking komt antwoord dan met : "Geen zorgen, de vorige keer deed die het nog". Extra punten kun je verdienen door je console op het dek te gooien.

Hoe diep gaan we ? "Naar de bodem, ha ha!". Wat is ons doel ? "Om nat te worden, ha ha!". Hoeveel lucht houden we in reserve ? "Ik heb voor alles betaald en zal alles gebruiken, ha ha!". Als je bezorgd wordt aangekeken zeg dan : "Geen zorgen, ik ben nog nooit verdronken, ha ha!". Extra punten, controleer je kraan net voor de duik en vraag volledig verward, "wat is open?".

Het idee is dom gedrag -- vertraag je afdaling, beweeg op en neer in het water, blaas hard in een dichtgeknepen neus -- doe dit alles zonder je buddy iets uit te leggen en wek de indruk dat je problemen hebt. Zorg er in ieder geval voor dat je buddy overbodige risico's gaat nemen om je te helpen. Extra punten, blaas zo hard dat je een bloedneus krijgt. Als een beetje bloed dan met water is vermengd, kijk dan naar je buddy met een masker vol ... bloed! Embolie! Hersen explosie! Kijk de ogen van je buddy groeien.

Daal als een raket af zodat je buddy alle zeilen bij moet zetten om te volgen. Of als je dit niet durft, als je buddy even de andere kant op kijkt snel wegzwemmen en jezelf verstoppen achter een obstakel. Zorg ervoor dat je buddy de gehele duik naar je moet zoeken en achter je aan moet zwemmen. Extra punten, blijf dieper duiken en ga dieper dan de afgesproken limiet. Je buddy zal dan wel moeten volgen. Verdubbel de punten door dit op de derde duik van de dag te doen en laat zien dat je je k..t afveegt met het buddysysteem.

Dit is uiteraard een klassieker. Het zorgt ervoor dat de lol van de duik voor je buddy totaal wordt verpest en dat hij/zij een reddingsoperatie moet gaan uitvoeren. Je buddy moet beslissen hoe lang en waar te zoeken, een gehaaste opstijging maken en de duikboot alarmeren. Extra punten, na de terugkeer bij de boot, grinniken, je buddy een klap op de rug geven en zeggen : "Leuke duik toch, heb jij die rog ook gezien?". Zorg ervoor dat duidelijk overkomt dat het buddysysteem onzin is.

Breek levend koraal af. Trek mosselen en zeesterren van de rotsen. Gebruik je mes om door het plantenoerwoud heen te zwemmen. Zwem met je mes in je handen, hak ermee, prik, graaf, keer stenen om en tik ermee op de schouder van je buddy. Extra punten, dood iets dat goed bloed en neem het stuiptrekkende restje mee in je verzamelzak.

Beantwoord elke vraag of je nog genoeg lucht hebt met het OK signaal, tot het moment dat je nog 15 bar hebt. Je kunt het effect vergroten door te wachten tot je nog 5 bar hebt. Extra punten, verwarde ogen en zwaaiende armen.

Ontlucht je BCD niet als de lucht uitzet, zorg ervoor dat je opstijgsnelheid ontoelaatbaar wordt. Je buddy zal zich verplicht voelen met je mee te gaan om je tot rust te manen, zodat jullie beide een longverwonding kunnen krijgen. Op 5 meter aangekomen zal het zo snel gaan dat het onmogelijk wordt een veiligheidsstop te maken. Extra punten, als jullie de boot gezond halen zeg dan : "Fantastische duik! Zeg zoek je nog een buddy?". Maak duidelijk dat je denkt dat Boyle's Law een TV serie is.

Naar goede jaarlijkse gewoonte, vorig jaar niet meegerekend, werd iedereen op 1 juli om 13u00 op het Zilvermeer verwacht voor ‘Zoek De Ster’ editie 2001.

Er daagden 21 deelnemers op en minstens dubbel zoveel toeschouwers. Na de ploegindeling en de briefing mochten alle ploegen één voor één vertrekken aan de rode boei met elk een ballon en een ei op zak om de opdrachten zo goed en snel mogelijk uit te voeren. Aan de kubus hing een rebus waarop het gezegde ‘oost west thuis best’ moest ontcijferd worden. In de buurt van de rand van de put lagen drie bakken met vakkundig onherkenbaar gemaakte flesjes ‘Koninck’, ‘Ginder Ale’ en ‘Palm’ om de echte bierkenners van de massaconsumenten te onderscheiden. Spijtig genoeg waren ze niet vakkundig genoeg vastgelegd : maar dat bier verraderlijk kan zijn weet eigenlijk iedereen.

Aan de Lil hing een eenvoudig Romeins rekensommetje. Vervolgens moesten aan het bootje de eitjes, liefst nog heel, en de ballonnen, onder water zo groot mogelijk opgeblazen, afgegeven worden om tenslotte onder water tussen de poortjes boven te komen, waar ( nogmaals ? ) bleek dat sommige hogere brevetten misschien wel een hernieuwing van hun driesters-kompasproef zouden moeten doen : gelukkig zat in elke ploeg minstens één beginneling die ook voor de doop als pispaal dienst mocht doen.De ploegen

1	Willy Vandepoel	Jef De Ceulaer	Chris Dams
2	Rik Lodewijckx	Paul Janssens	Yves Henderickx
3	Luc Van Reusel	Yves Krols	Nico Hendrickx
4	Danny Bensch	Mieke Exelmans	Franky Naert
5	Marc Heylen	Patrick De Jonge	Mieke Sels
6	Luc De Cabooter	Swa Bensch	Kurt Van Audenaerde
7	Eddy Hannes	Frans Verhees	Kathleen Leeuws

Aangezien iedereen de rebus en het Romeins rekensommetje juist hadden, werden daarvoor geen punten toegekend.

Ploeg	Tijd	Ballonnen	Eieren	Kompas	Bier	Totaal
1	50	180	30	20	40	320
2	40	115	20	20	0	195
3	30	141	30	0	40	241
4	60	100	30	0	20	210
5	20	136	0	20	20	196
6	10	106	0	0	20	156
7	70	149	30	20	20	289

De uitslagb

Volgorde	Ploeg	Score
1	1	320
2	7	289
3	3	241
4	4	210
5	5	196
6	2	195
7	6	156

Aangezien Jef De Ceulaer voor de 3^e opeenvolgende keer wist te winnen, staan we voor kosten want hij mag de wisseltrofee ‘Zoek De Ster’ definitief mee naar huis nemen.