We vonden het begin van het nieuwe seizoen het ideale moment om van start te gaan met de nieuwe plons. Wie of wat is de nieuwe plons eigenlijk. We nemen de draad weer op waar hij ± 6 jaar geleden blijven liggen is. "De plons" heette toen ons klubblad. ook de nieuwe plons wordt de spreekbuis van onze klub, U kan er alles in kwijt. Artikels over dingen die U beleefd of ervaren hebt zijn altijd welkom. Heb U iets te vieren of wil U gewoon eens een vat geven, plaats het in de nieuwe plons. Ieder klublid krijgt hem en iedereen is verwittigd. Hebt U iets te koop of te huur (bev. een pak, een tent, een caravan of zelf Uw vrouw) plaats een annonce in de nieuwe plons U geraakt het gegarandeerd kwijt. Bent je goed in tekenen van karikaturen of uittekenen van grappen kontakteer ons, we kunnen U goed gebruiken. Zoals U al begrepen hebt, alles is welkom. Overhandig teksten en of tekeningen op papier of diskette aan mij en het staat in de volgende editie van de nieuwe plons. Ook alle klub informatie zal in de toekomst in dit blad verschijnen. We hopen het succes van de plons te evenaren, en wanneer iedereen zijn steentje bijdraagt moet dat lukken. Alvast iedereen bedankt die aan deze eerste editie meegewerkt heeft.
Dirk
Bij de poging om de hernieuwde Plons van de grond te krijgen, kan een woordje van de voorzitter uiteraard niet ontbreken, Uw bijdragen, in de vorm van kopij, zal zeker door de initiatiefnemers in dank worden afgenomen, Hierbij wens ik hen alvast geluk, dat hun opzet mag slagen !
Bij velen zal het al wel reeds opgevallen zijn dat het vullokaal zijn verfraaiing voor het grotendeel al achter de rug heeft. Mag ik daarom vragen het vullokaal en het materiaal met het nodige respect te behandelen, dat verdienen de personen zeker en vast, die dit allemaal mogelijk hebben gemaakt. Waarvoor ik mijn dank langs deze weg wil uitdrukken.
Nu voor de meesten het verlof 96 voorbij is, worden er al plannen gesmeed voor 97. Ik werd daarvoor aangesproken door enkele clubleden, of het niet mogelijk zou zijn om volgende vakantie nog eens iets te organiseren waarbij de familie ook aan haar trekken kan komen, Verschillend personen spraken hun voorkeur reeds uit, maar ik had toch graag een rondvraag gehouden over wat bij de meeste clubleden leeft. Vul daarom het bijgevoegd formulier in en bezorgd het terug aan mij of de reisverantwoordelijke,
Daar er door het bestuur dit jaar redelijk wat kosten zijn gemaakt om het materiaal op te kalefateren zou het billijk zijn om nog eens een activiteit te organiseren om de clubkas een beetje te spijzen. Wie nog bepaalde ideeen heeft mag ze gerust kenbaar maken.
Over enkele tijd komt de algemene vergadering ook weeral voor de dag,personen die interesse hebben om hun kandidatuur te stellen voor het bestuur of die bepaalde zaken wensen besproken te zien, moeten hun voornemens bij tijd melden aan de voorzitter, Dit om het opstellen van de dagorder mogelijk te maken,
Verder wens ik iedereen nog een aangenaam en veilig duikseizoen 96-97,
Sus
Duiken in het zilvermeer op dinsdagavond
3 sept Belmans Walter
10 V D Poel W
17 Michiels P
24 Hus X
1 okt Delen J
8 Belmans W
15 Heylen M
22 Verhees F
29 Belmans W
Duiken in de Oosterschelde vanaf september gebeuren na afspraak onderling
Op 12 en 13 oktober is er een proevenweekend in Scharredijke ingericht door LIMOS
Op 10 november is er een uitstap naar steengroeven in de Ardennen. Welke zullen nog meegedeeld worden. We vertrekken om 9 uur aan het kompressielokaal.
In het najaar 96, of het voorjaar 97, richten we een examen 4* duiker in. We hebben momenteel 4 kandidaten: Copmans Dennis, Van Reusel Luc, Van Roy Luc, Lodewyckx Erik. Als er nog leden zig geroepen voelen dit examen mee te doen gelieve dan kontakt op te nemen met Xavier. In september worden er afspraken gemaakt over de theoretische lessen, waar en hoe.
XA4
Wie aan wrakduiken denk denk meestal aan de Noorzee, maar ook in de middelandse zee liggen zeer veel wrakken. Vooral in frankrijk tussen marseille en Monaco is het druk op de zeebodem. De duitse bezetting heeft hier wellicht veel mee te maken.
We verbleven op het schiereiland van Hyeres waar verschillende duikstations zijn. Het duikstation (Espace mer) aan onze camping (La Tour Fondue)bleek gelukkig het beste koop te zijn. Er is wel een groot prijsverschil tussen de verschillende duikstations. Je betaald er 120 FF per duik, voor sommige, verder gelegen wrakken en voor nachtduiken komt hier nog een supplement van 20 FF tot 40 FF bij. Van deze prijzen hebben we echter 20 FF kunnen afpingelen omdat we met 5 duikers waren.
Gedoken wordt er rond de kust van het schiereiland en rond de verschillende eilanden voor de kust. Voor de dieper gelegen wrakken word er soms een brevet van 2 of 3 sterduiker geëist.
Onze eerste duik was naar het wrak "Le Grec". Het heet eigelijk "De Sagona", maar de eerste duikers vonden griekse documenten aan boord en noemden het wrak daarom de griek. Dit schip is op duitse mijnen gelopen en gezonken tot op een diepte van 47 meter. Het schip was 54 m lang en woog 808 ton. Het voer onder panamese vlag en is gezonken op 3 december 1945. Het is een mooi begoeid vrachtschip waarop veel vis zit. Ook zijn er verschillende congors op te vinden. De duiktijd werd op deze diepte jammer genoeg beperkt tot 15’. Allesinds een wrak dat de moeite waard is.
In een volgende plons krijgt U nog een beschrijving van enkele andere wrakken.
Dirk
Toen het mij ter ore kwam, dat er een nieuwe Plons zou komen , dacht ik zo bij mezelf "Dat is je kans Zanderke ", Dus haalde ik, van onder het stof mijn pen, nog eens vandaan, Je moet weten dat Zanderke in een vorig leven nog een beetje aan journalistiek heeft gedaan, Maar dat terzijde gelaten, wil ik het met U eens hebben over mijn duikbelevenisssen, Ik vind ze ‘echt’ de moeite waard om ze met U te delen,
Destijds trokken wij er op uit naar het schiereiland Krasj, in voormalig Joegoslavië, Ik kan omtrent deze plaats niet al teveel kwijt, omdat ik miijn geheim zoveel mogelijk probeer te bewaren, Maar daar ter plaatse aangekomen, raakte ik bevriend met een zekere professor Guy Zagers van de Leuvense universiteit, De man doceerde antropologie * ( studie over de natuurkennis van de mens in de pre-historie of zoiets dergelijks ) en was ginds op zoek naar grotten waar de cro-magnon mens zou in hebben geleefd. Prof. Zagers hield er namelijk een theorie op na, dat vroeger de zeespiegel van de Middelandse-Zee gevoelig lager moet hebben gelegen. Hij wilde namelijk aantonen dat er een vasteland verbinding moet zijn geweest tussen het huidig Afrika en Europa, En via deze redenering, verklaarde hij dat onze voorouders weleens uit Afrika zouden afkomstig zijn,
Voor dit onderzoek voer de prof langs de kustlijn, om eventuele veranderingen in het landschap te bestuderen,en met deze aanwijzingen zijn theorie te staven.
Voor ons duikers eigenlijk allemaal flauwekul, en zeker voor mijn medematen, want die halen uiteraard niet het niveau van Uw Zanderke, Desondanks deden we tijdens onze eerste week enkele mooie duiken aldaar, tussen de mooi uitgesneden kustlijn, Op verschillende trips waren we de prof dan ook tegen gekomen in zijn Zodiac, Waarop hij werd begroet door Nieke Kipmans en Pieter Vonken, ( naar aloude gewoonte van de Zeester ), door hun kont te tonen, ..... De man wuifde steeds beleefd terug!
Maar op een bepaalde dag hield de prof zijn bootje het voor bekeken, En werden wij gevraagd hem eventueel van dienst te zijn, om enkele grotten te exploreren. Omdat wij nooit vies zijn geweest om een nieuwe ervaring op te doen op gebied van het duiken, zegden wij toe,
‘s Morgens vroeg vertrokken wij en voeren naar een prachtig klein baaitje, Volledig verscholen achter een grote uitstekende rots. We waren deze rotspartij al enige keren voorbij gevaren op onze terugweg naar de haven, En hadden daar nooit een baai achter vermoed, Alzo werden we door de prof naar een wel bepaald punt gestuurd, " Hier duiken mannekes " gaf hij aan, De bedoeling was naar enkele doorgangen te zoeken op -20 meter, Ons zelf verdeeld in twee duikgroepen, trokken we er op uit,
Als bij wonder vond Zanderke een kleine doorgang, deze ging op een bepaald moment stijl omhoog, Waarna wij na enige tijd palmen in een kleine grot bovenkwamen, Al hangend in onze fenzy, zagen we meerdere gangen vertrekken vanuit deze grot, Dat vroeg natuurlijk om een onderzoek van dichtbij, De eerste gang bleek uiteindelijk niets meer te zijn, dan een kleine luchtschacht. De tweede deed ons werkelijk op ons gat vallen............
Deze doorgang leidde tot een vrij grote grot, waarvan de wanden met prachtige fresco’s waren beschildert, in een betoverende kleurenpracht, Zoiets dergelijks hadden Roger Manen en ik nog van ze leven niet gezien, "Zanderke, die Guy Zagers kan ons kloten kussen, dit houden we voor ons zelf, Hier kunnen we onze frank nog mee verdienen verdorie," orakelde hij,
Na een uurtje waren we terug aan boord, en hielden uiteraard onze mond, "En mannen iets gevonden ? " vroeg de prof, "Geen enkele gang te vinden " antwoordden wij, "Tja, het zou te mooi zijn geweest, volgend jaar zoek ik wel verder in een andere baai, "
Maar het jaar daarop waren de Zander en zijn kompanen ook terug. En steeds wannneer we de prof tegen kwamen, werden de konten spontaan getoond bij wijze van begroeting, Waarna wij iedere keer in een hevig geproest ontstaken. Het ventje zag er de humor uiteindelijk ook wel van in,
Ieder jaar keren wij naar onze grot terug. Of hoe Zanderke een Leuvense prof een hak zette !
Zanderke,
05-09-96 Heylen Marc, Cuyvers Luc, Van Reusel Luc, Van Doninck Ronny, Van 14-11-96 Hove Marita, Van De Wouwer Paul, Callaerts Geert.
12-09-96 Aerts Dirk, Van Hoof Wim, Luyten Hendrik, Hillen Vital, Daems
21-11-96 Agnes, Bruyen Ria, Delen Julien, Werckx Anja.
19-09-96 Groffils Ludo, T’seyenn Nelly, Vermeer Danny, Verfaille Andy, Spruyt 28-11-96 Bruno, Aubroeck Michel, Van Meensel Jef.
26-09-96 Van De Poel Willy, Van Roy Noel, Van Roy Luc, Teunckens Roger,
05-12-96 Jansens Paul, Van Laer Luc, Bensch Frans, Van Hoof Louis.
03-10-96 Verhees Frans, Copmans Denis, D’hollander Els, Vandendijk
12-12-96 Tom, Verheyen Peter, Van Der Looy Tom, Voorspoels Jan,Van Neyghem Kathy.
10-10-96 Michiels Pierre, Wouters Tom, Dams Herman, Cloots Sus,
19-12-96 Haerbos Dave, Verachtert Cindy, Cools Seung, Vandermaesen Erik
17-10-96 Geukens Frans, Geukens Kris, Van Everbroeck Dirk, Van Laer Johan, Van Laer Werner, Vangenechten Roger, Bensch Danny, Webers Petra.
24-10-96 Hus Xavier, Jacobs Vic, Van leemput Tony, Van Orsagen Tom, Wilms Mark, De Cnodder Gert, Convens Jozef.
31-10-96 Belmans Walter, Vinken Peter, Kempen Johan, Lodewijckx Eric, Van Hoof Chris, Van Hoorde Peter, Dens Julien.
07-11-96 Meynen Roger, Swinnen Annemie, De Jonge Patrik, Meynen Eddy, De Wilde Jan, Ceusters Marc, Convens Steven, Verheyen Alois.
Zoals onze voorzitter al heeft aangekondigd zou hij graag een duikstage organizeren in de zomer 1997.
Graag hadden wij van U suggesties gehad. Gelieve er wel rekening mee te houden dat het vooral bestemmingen zijn waar heel de familie aan zijn trekken komt die ons intereseren.
Ik,........................................................................
ben geintereseerd in volgende bestemmingen ..........................................
................................................................................
................................................................................
................................................................................
................................................................................
................................................................................
Afgeven aan Sus belmans of Mark Wims a.u.b.
P.S. Het blad hoeft niet vol te staan.
geschreven door enkele niet echt tevreden Egypte gangers. Voor alle duidelijkheid dien ik te vermelden dat hieronder beschreven situaties ons grotendeels bespaard zijn gebleven. Misschien zijn wij 'Zeesterren' ook niet zo'n veeleisende, op alles reclamerende en het-zichzelf-moeilijk-makende kneuten. Toch kan ik me voorstellen dat dit soort situaties in Egypte reëel zijn. Voor wat mezelf betreft heb ik aan de twee voorbije cruises op de Rode Zee (bijna) niets dan goede herinneringen. Ik vermoed dat ik hiermee de gevoelens deel van de meeste medereizigers. Hieronder toch het (vertaalde) relaas van enkele $$$$ Americano's $$$$:
1. TRIP REPORT: red sea live-aboard 'Gran Bleu' 11-18/9/93.
Het MS Grand Blue is een 88 voets yacht voor live-aboards, opererend vanuit Sharm el Sheikh. De brochure van de reisagent vermeldt: "... te water gelaten in '93,...". Het enige risico zou erin kunnen bestaan gekonfronteerd te worden met 'kinderziekten'.
'Te water laten' moet in het Egyptisch zowat het dialect zijn voor schilderen of iets dergelijks, want de Grand Blue is een zowat 20 jaar oude cruise/party boot, minimaal omgebouwd voor duikers. Een goeie duikersboot zou het kunnen zijn maar.....
- Is volledig air-conditioned: dwz: hij werd verondersteld volledig air-geconditioneerd te zijn. Hij had twee generators aan boord, maar die waren beide stuk. Als oplossing had men een noodgenerator geplaatst welke slechts acht uur per keer kon draaien. De airconditioning kon hier zeer beperkt aan gekoppeld worden.
- Het hoofdsalon was zeer komfortabel, ongeveer 5 bij 10 meter, maar uiteraard nooit koel door gebrek aan airco. Er waren vier ventilatoren en enkel de deur kon geopend worden, zodus was er amper ventilatie. Ik haat het om hier verder over te zanikken maar we hadden betaald voor "eerste klas, airco boten" en dit was de tweede week zonder airco in dit toch wel hete land.
Een ladder bracht ons naar beneden naar de slaapcabines met private badkamer. Elke cabine had een dubbel (laag) bed en een hoger enkel bed, met mogelijkheid om valiezen kwijt te raken onder het onderste bed. Er was enkel een klein kastje om persoonlijk gerief en kleren in kwijt te kunnen, met enkel een kleine legplank in het midden. Geen kleerhaken om kledij op te hangen,.... Een ongelooflijk inefficient plaatsgebruik. Warm water voor de douches was er uiteraard ook niet. 's Nachts werd toch op de noodgenerator de airco gestart. Tussen 4 en 5 in de ochtend werd ze echter uitgeschakeld en sloot de hitte en muffigheid ons weer in. Het eerste licht bracht dan weer een andere verassing: condensvocht van de airco had alles in de kabine en vooral in de kleerkast doorweekt. Verder was er ons toilet dat vast zat zodat de inhoud pas met de grootste moeite naar buiten kon gewerkt worden. Daar de boot niet vol was, konden we een andere cabine krijgen. De condens problemen hier waren hetzelfde. Het bleek dat de valve in het toilet hier zo versleten was dat het toilet het grootste deel van wat we naar buiten trachtten te krijgen gewoon terug recycleerde zodat ons toilet algauw stonk als een beerput. We bleven toch dit toilet gebruiken en sliepen in de andere cabine zodat we een twee-kamer suite met vier bedden hadden om onze spullen op uit te spreiden om te drogen.
Het duikdek van de boot was te klein. Als enkele personen tegelijk zich probeerden voor te bereiden ontstond er een chaos. Verder moest het duikmateriaal (buiten flessen en lood) op het bovenste dek geborgen worden wegens plaatsgebrek. Een zodiac was voorzien zodat driftduiken zonder problemen konden verlopen. De lage voltages van de noodgenerator bleken amper voldoende te zijnom de LED's van de batterijladers te doen oplichten. We bleven dus bestendig batterijen laden en wisselden regelmatig zodat er op dat vlak tenminste geen problemen ontstonden.
Wij waren met zijn zevenen. Als de acht dubbele cabines echter vol zouden geweest zijn, zou het een nachtmerrie geweest zijn.
De bemanning van 6 egyptenaren was groots! Zeer helpensbereid en plezierig om mee samen te zijn. De twee duikgidsen waren aardig en redelijk op de hoogte omtrent de duikstekken. Geen van hen was een professional. Eén was een amerikaan die een maand werkte als duikgids, maar eigenlijk in Qatar werkte voor een reclamebureau. Hij was vriendelijk en een goede gids, maar een beetje afgeleid door het feit dat hij bezorgd was om zijn -zieke- vriendin die bij aan boord was. De andere was een egyptenaar die bij de egyptische navy duik - en navigatie officier was. Hij was, niet verwonderlijk, een beetje autoritair en had de kwalijke gewoonte als je naar hem keek tijdens het duiken telkens een massa totaal onbegrijpelijke en onzinnige tekens ten tonele te voeren. Na een paar duiken vermeden we dus hem nog verder aan te kijken. Ook had hij de gewoonte om tegen stroming in een goede sprint te nemen, om dan op de rand van de zichtbaarheid te wachten tot de rest kwam opzetten, om dan weer zijn race verder te zetten. De laatste dag was de amerikaanse gids van boord met zijn zieke vriendin en de egyptische gids kampte met oorproblemen zodat we alleen moesten duiken. Dit bleek echter achteraf de beste duikdag te zijn geweest.
Het eten was zeer goed aan boord. Goed gepresenteerd en gevarieerd. De basis was Egyptisch maar met een westerse inslag. De voeding was eerder vet en een niet-vlees-eter zou redelijk geleimiteerd geweest zijn. Mandjes met koekjes en chips waren steeds overal present. Soft drinks en water waren gratis, voor bier en wijn diende extra betaald te worden.
De operatie van de boot was eerder ontgoochelend. De eerste dag gingen we naar het wrak van de Thistlegorn. Dit was de enige keer dat we verder uitvoeren dan de andere dag-boten vanuit Sharm El Sheikh deden. Drie van de zeven nachten waren we verankerd aan het Lighthouse reef, net buiten de baai van Sharm, en de laatste nacht hebben we in de haven doorgebracht.
Niettegenstaande de problemen en limieten tot dusver beschreven was het duiken fantastisch. De rode zee heeft een unieke biotoop, en de sleutelwoorden schijnen groot, mooi en kleurrijk te zijn. De zachte koralen zijn prachtig, grote napoleon vissen volgen je overal, de clown visjes vallen de camera aan, met tot gevolg een gefrustreerde fotograaf die net probeert deze visjes in de anemoon te krijgen. Schaars voorkomende rode anemonen, blauw gestipte roggen, schildpadden, murenes, schorpioenvissen, trigger vissen en spaanse dansers voerden steeds weer een prachtige vertoning op. Verder zagen we wel weinig grote vis. Eén enkele keer zagen we een 'eagle' rog. Twee volledige dagen spendeerden we op het fameuze Ras Mohammed. De faam van Ras Mohammed is méér dan verdiend. Alles leven hierboven opgesomd was hier tegenwoordig.
Besluit: Ik kan niet zeggen hoeveel de cruise precies kostte daar het deel uitmaakte van een 3,5 weekse package. We betaalden in ieder geval voor meer dan we gekregen hebben. Ik geef de boot een marginale drie sterren welke hij deze week zeker niet verdiende. Het duiken echter behaalde vlot vijf sterren.
Een tweede verhaal gaat over een cruise vanuit Hurghada:
2. Trip report: Red Sea Liveaboard Nawara; 5-11-93.
Het motoryacht 'Nawara' is een 'live-aboard', opererend vanuit Hurghada. Het werd ons voorgesteld als: 'een werkelijk wondermooie, 54 voetse boot...., volledig air-conditioned...., met drie private dubbele cabines en twee badkamers,....'. De werkelijkheid was wel even anders. Eerst en vooral hadden we een flinke dosis geluk nodig om op de boot te geraken. We arriveerden in Hurghada en namen onze intrek in het Grand Hotel, verwachtend de volgende morgen om acht uur afgehaald te worden om naar de boot te vertrekken. Na het in-checken belde ik de duikorganisatie in Cairo om onze aankomst te confirmeren en de afhaaltijd te kontroleren. Alles zou in orde zijn maar men gaf ons toch het lokale nummer voor in geval van problemen. Die avond maakten we een wandeling en vonden bij toeval de Nawara, vastgeankerd in een jachthaven niet ver van het hotel. De volgende morgen waren we om acht uur in de lobby. Toen we om 8.30 u nog niemand zagen werden we bezorgd. Ik belde het lokale nummer maar kreeg daar verbinding met een fax. Vervolgens ben ik naar de jachthaven gegaan per taxi. Op de boot was men zeer aangenaam verrast me te zien daar ze er géén idee van hadden waar ik wel mocht uithangen. Ik werd teruggevoerd naar het hotel, pikte mijn vrouw op en het avontuur?? kon beginnen.
Mijn vrouw en ik waren bevoordeeld de grote cabine voorin te krijgen met een eigen toilet en douche. De andere twee cabines deelden toilet en douche met de vijfkoppige bemanning. In onze cabine echter kon het toilet best een paar minuten reparatie gebruiken voor het opsporen en dichten van lekken (wat algauw een ondraaglijke stank veroorzaakt) en het terug vastmaken van de toiletbril. Het feit dat wij deze cabine hadden was puur toeval en enkel te danken aan het feit dat wij aan boord waren vóór het enige andere koppel aan boord kwam. De verwachte air-conditioning bleek een totale mythe te zijn. Er was geen, en er was ook nooit voordien, airco aan boord. De boot was verder zo klein dat er geen eigen plaats was voor de crew. Dit bracht met zich mee dat we moesten vechten om een plaatsje te kunnen krijgen in de hoofdcabine of op dek. Men had een nieuwe kleuren TV aan boord, zodat de crew meestal de hoofdcabine bezette en er zich bezig hield met het bekijken van arabische soaps. We spendeerden de meeste tijd op de flying bridge of op het achterdek waar we trachtten een beetje koel te blijven. Mijn vrouw sliep meestal op de flying bridge, maar ik kon niet slapen vanwege de wind, dus ging ik terug in de kabine.
Bagageplaats was nauwelijk aanwezig en plaats om koffers op te bergen was er al helemaal niet. We staken kartonnen stukken door de patrijspoorten om toch een beetje wind (verluchting) af te leiden naar onze cabine. Een boot heeft immers de neiging met de neus in de wind te gaan liggen zodat de wind nooit haaks op de patrijspoorten staat en dus ook niet verfrissend kan werken.
Terwijl we voeren was er aan verkoeling geen gebrek. Bij 4-5 beaufort spatte het water goed over dek. Vanaf dek lekte het dan verder naar binnen in de cabines zodat in een mum van tijd alles goed nat werd.
Op de tweede dag werd ons al verteld dat we de helft van het zoete water reeds verbruikt hadden en werd ons gevraagd te bezuinigen. (de boot was slechts voor twee derde bezet en niemand scheen echt veel te verbruiken).Zoals de dingen ervoor stonden dachten we dat binnen lopen voor extra water geen crisis zou betekenen en dus veranderden we niets aan ons waterverbruik. We kwamen niet zonder te zitten.
De laatste nacht zouden we aan boord blijven, om de volgende ochtend vroeg te vertrekken, maar we opteerden er allemaal voor de Nawara te verlaten en een hotel te nemen voor de nacht.
ETEN: Middelmatig op zijn best. Mengeling van vet egyptisch eten, rijst of frieten, gebakken vis, olijven, wortelen, tomaten en enkele pogingen tot iets westers. Minieme variatie tussen middag en avondmaal en van dag tot dag. Water was gratis voorzien. Voor frisdrank en bier diende extra betaald.
FACILITEITEN: Wij zijn fotografen dus afhankelijk van enkele zaken. De generator draaide twee maal per dag vier uur. Tijdens deze perioden produceerde hij amper 200 volt. Dit was amper voldoende om onze batterijen eerder marginaal op te laden. Verder was er absoluut niets voorzien om onze cameras te spoelen. Zelfs geen emmer met zoet water. Ook was er na een duik geen hulp beschikbaar om een camera aan te nemen (waarschijnlijk was de crew te druk bezig met bekijken van soaps). Duikflessen werden gevuld tot 170-180 bar bij gebrek aan koeling tijdens vullen.
Wat plaats betreft: met slechts vier duikers en een duikgidsop het dek was er ruimte zat. Het te water gaan en weer op de boot komen was hierdoor een gemak.
DUIKEN: Het duiken, alhoewel er een paar hoogtepunten waren, was eerder ontgoochelend. Een groot deel hiervan was te wijten aan weer. De ganse week hadden we een stevig noordenwind die de zee eerder hoog opjoeg, zodat we beperkt waren met zulk een kleine boot om veel plaatsen aan te doen (dit is tenminste wat ik wil geloven--mogelijk wou de crew alleen maar zoveel mogelijk bij de TV zijn???). Deze zone zou goed moeten zijn voor grote drop-offs, maar we hadden slechts één zo'n duikplaats. Een prima duik overigens. We deden twee duiken bij Abu Ramada die ook fantastisch waren. Voor een zesdaagse trip met vier duiken per dag was het dat echter. De rest van de week was het duiken met vele andere (dag)boten vanuit Hurghada. Veel bijzonders kregen we dan ook niet te zien. Totale afwezigheid van groot leven was een teleurstelling.
BESLUIT: Op een vijf-sterren schaal komt de boot niet eens voor. Misschien één, half verzopen sterretje dan: de boot bleef drijven. Het duiken zou ik drie sterren geven vanwege het feit dat we toch enkele prachtige duiken deden. Vanuit het ganse geboekte pakket kan ik de kost voor deze trip niet schatten. Wat de prijs ook was: hij was véél te hoog voor de gekregen diensten.
Van verscheidene mensen kreeg ik de vraag om nog eens een duikreis in mekaar te steken naar een nieuwe bestemming. Als voorstel hoorde ik bij velen de naam Cuba vallen. Ik heb mijn voelsprieten eens uitgestoken en ik denk dat de mogelijkheid erin zit om voor ongeveer 40.000BEF een week te gaan duiken in Cuba, met daaraansluitend een week rondtrekken in het land van Fidel. Voorlopig ben ik nog volop bezig met het vergaren van informatie maar de gegevens die ik tot nog toe heb laten vermoeden dat het voor hogergenoemde prijs best te doen is. Voorstel zou zijn om deze reis in het voorjaar te maken (periode maart-april) of in het najaar (september-oktober). Om te weten of er voldoende belangstelling is voor deze bestemming had ik wel graag gehad dat de geïnteresseerden zich bekend maakten door onderstaande strook in te vullen en terug aan mij te bezorgen (persoonlijk of via de post op adres: Mark Wilms
Berkenlaan 49
2940 Hoevenen.
Gelieve er tevens nota van te nemen dat mijn telefoonnummer zoals vermeld op de gele adressenkaart niet juist is. Het juiste nummer is: 03/6052535. Tijdens de daguren kan je me ook bereiken op het werk. Nummer hiervan is: 03/5685444.
NAAM:
NAAM MEDEREIZIGERS:
HEB INTERESSE IN EEN CUBA - DUIKREIS IN:
VOORJAAR** NAJAAR**
Gelieve deze strook te bezorgen aan Mark Wilms vóór 10/10/96 aub. Afgifte van deze strook is geenszins bindend.
**: Schrappen wat niet past. Terug naar begin