Brevet 2* Duiker

Definitie Voorwaarden Zwembadproeven Protocol zwembadproeven Duikleidingen Theorie Openwaterproeven Protocol openwaterproeven Examen Buddy & Dieptebeperking Duikleider

Definitie

• heeft enige onderwater ervaring opgedaan.
• kan manifeste duikongevallen herkennen en er adequaat op te reageren.
• is in staat onder leiding van een ervaren duiker alle recreatieve duiken uit te voeren, hij moet kunnen functioneren
• volgens het buddy-systeem van de CMAS.
• kan als duikleider fungeren bij eenvoudige duiken.

Voorwaarden

• Lid zijn van een NELOS-club.
• 1*D zijn
• Medisch geschikt zijn.
• Minimum leeftijd: 14 jaar.

Zwembadproeven

• 200 m zwemmen
• Rechte sprong van de kant en 20 m onder water afleggen
• Eendenduik en éénmaal masker ledigen
• 30 sec stilstaande apnea

2. Met toestel:

• Gecombineerde proef
• 4 maal 10 m tussen 2 toestellen
• 30 m met 2 op één toestel
• Proef met trimvest en 2de ontspanner

Protocol zwembadproeven

• 200 m zwemmen
  De 200 m worden afgelegd in een door de kandidaat gekozen stijl, zonder onderbreking. Geen uitrusting toegelaten. Geen tijdslimiet.
• Rechte sprong van de kant en 18 m onder water afleggen.
  De kandidaat staat met complete ABC-uitrusting aan, op de rand van het zwembad, recht vooruit kijkend. Hij houdt met één hand zijn masker vast, met de andere hand de loodgordel. Hij springt verticaal met de punten van de vinnen lichtjes opwaarts gericht. De "sprong" is eigenlijk meer een voorwaartse stap. (Indien het water op hetzelfde niveau als de kant staat, wordt er bij voor keur van een startblok gesprongen).
  Op ± 50 cm van de bodem, legt de kandidaat 18 m onder water af. Armen worden niet gebruikt als zwemhulp. Zij mogen naast het lichaam of gestrekt voorwaarts gericht zijn.
  Op het einde van het parcours keert de kandidaat zich op de rug, legt de loodgordel af en stijgt op.
• Eendenduik en éénmaal masker ledigen
  Met volledige ABC-uitrusting plooit de kandidaat het bovenlichaam in een korte krachtige beweging 900 voorwaarts, onmiddellijk daarop worden de benen naast elkaar gestrekt in het verlengde van het bovenlichaam. Door het gewicht van de benen zinkt de kandidaat verticaal, zonder over te slaan, te spatten of schuin te gaan. Eens helemaal onder, zwemt de kandidaat richting bodem.
  Op de bodem, in een stabiele houding, laat de kandidaat zijn masker geheel vollopen door dit langs boven van het aangezicht te lichten, of helemaal af te nemen. Vervolgens blaast hij langs de neus het masker helemaal leeg. Stijl en techniek zijn vrij, maar het masker moet wel helemaal leeg zijn.
• 30 sec. stilstaande apnea
  De kandidaat laat zich verticaal naar de bodem zakken en plaatst zich in een stabiele houding, zonder nochtans tegen de muur te leunen. Hij houdt één hand aan de gesp van de loodgordel, klaar om deze af te werpen, de andere hand boven het hoofd (hand mag niet op het hoofd rusten); hij kijkt naar zijn instructeur. Op het einde van de proef en op teken van de jury, wordt de loodgordel afgenomen en op de bodem gelegd. Tijdens het opstijgen wordt naar de oppervlakte rondgekeken voor mogelijk oppervlaktegevaar. Er wordt lucht uitgeademd tijdens de opstijging. (Later wordt de loodgordel terug opgehaald)

Met toestel

• Gecombineerde proef
  Na het controleren van het materieel, equipeert de kandidaat zich volledig. Het lood mag aangepast worden aan de gebruikte uitrusting (tijdens de opleiding werd onderwezen hoe men korrekt is uitgelood).
  De kandidaat plaatst zich op de rand van het zwembad, met de rug naar het water. Hij houdt met één hand het masker, met de andere hand de fles vast, mondstuk in de mond. Bij het O.K.-teken maakt hij een achterwaartse val, waarbij de fles horizontaal op het water terecht komt. Hij maakt terug oppervlakte, neemt de ontspanner uit de mond en verwisselt deze met de snorkel. Daarna legt hij, aan de oppervlakte, een afstand af van 50 m, zonder onderbreking. Boven het diepe gedeelte verwisselt hij terug snorkel met ontspanner, maakt een eendeduik en neemt een stabiele houding aan.
  Hij neemt het masker af en ademt driemaal, dan plaatst hij het masker terug op en blaast het driemaal na elkaar leeg (hij mag ademen tussen het leegblazen). Vervolgens, en op teken van de jury: "ik heb geen lucht meer", wisselt hij driemaal van mondstuk met de jury.
  Op teken van de jury stijgt hij langzaam terug naar de oppervlakte al rondkijkend, zwemt met ontspanner nog 25 m tot aan de rand van het zwembad in het diepe gedeelte. Geeft dan in volgorde, zonder zich vast te houden of ergens te steunen, eerst zijn loodgordel, daarna het duiktoestel aan iemand die op de kant helpt. De wijze waarop het toestel uitgedaan wordt, hangt af van het bevestigingssysteem. Het toestel wordt aangeboden met het handvat of met de draagriem, gericht naar de helper (nooit met de tussenbeenriem).
• 4 maal 10 m tussen twee toestellen.
  De kandidaat vertrekt van de kant van het diepe gedeelte, met rechte voorwaartse sprong (ABC-uitrusting). Hij blijft na de sprong onder water en zwemt eerst naar de fles, die op 10 m afstand ligt.
  Hij neemt het mondstuk met één hand, opent de kraan, steekt het mondstuk in de mond en ademt uit door de ontspanner. Vanaf het ogenblik dat de kandidaat het mondstuk in de mond heeft, beginnen de 20 sec. te lopen.
  De jury telt duidelijk zichtbaar voor de kandidaat af, d.w.z. 5 sec. duim (één), 10 sec. = wijsvinger erbij (twee), 15 sec. = middenvinger erbij (drie)
  Vanaf dat ogenblik mag de kandidaat nog één keer inademen. Hij neemt het mondstuk uit de mond, draait de kraan dicht, controleert of de kraan ook werkelijk dicht is (druk aflaten). Hij draait (links of rechts naar keuze) zonder evenwel de fles te raken en zwemt naar de tegenoverliggende fles. Bij de 4de keer moet hij, na teken van de jury, uitademend opstijgen.
• 30 m met 2 op één toestel
  De kandidaten hebben elk een eigen toestel met 2 traps-mondontspanner op de rug.
  Na een rechte voorwaartse sprong, vertrekken de twee kandidaten samen met een eendeduik. Duiker A maakt het teken "ik heb geen lucht meer". Daarop grijpt duiker B hem bij de arm (hij gebruikt zijn linkerhand indien zijn ontspanner rechts hangt, en omgekeerd) en biedt het mondstuk goed zichtbaar aan met zijn vrije hand. Duiker A neemt het mondstuk aan en steekt het zelf in zijn mond, ademt maximaal driemaal en biedt het mondstuk opnieuw aan duiker B aan.
  Ze zwemmen horizontaal, zij aan zij, aangezicht naar elkaar gericht, dit over een afstand van 15 m. Zonder oppervlakte te maken, wordt nu hetzelfde herhaald met het mondstuk van duiker A, waarbij de resterende 15 m. worden afgelegd.
  Op het einde van het parcours nemen de beide duikers hun eigen mondstuk terug en stijgen gezamenlijk naar de oppervlakte.
  Ontspanners met het uitlaatstuk aan de onderkant, mogen uiteraard nooit ondersteboven aangeboden of -genomen worden. Het mondstuk dat niet gebruikt wordt, mag niet over de bodem slepen.
  Indien mogelijk, wordt de gehele afstand onder water afgelegd in het diepe gedeelte van het zwembad.
• Proef met reddingsvest
  De proef wordt per paar uitgevoerd.
  Duiker A met duikfles en reddingsvest.
  Duiker B wacht op de boord van het zwembad aan de grootste diepte (ABC-uitrusting)
  In het ondiepe gedeelte, blaast duiker A zijn vest op en zwemt naar de grote diepte. Daar laat hij zijn vest af en zinkt naar de bodem. Door middel van het flesje of de inflator, blaast hij het reddingsvest geleidelijk op, zodanig dat hij zonder vinbeweging zweeft (hij mag noch de oppervlakte, noch de bodem raken).
  Dan laat hij zich terug naar de bodem zakken. Vervolgens stijgt hij gecontroleerd en blijft aan de oppervlakte drijven.
  Op dat ogenblik springt duiker B te water en sleept duiker A met opgeblazen vest, over een afstand van minstens 25 meter.
  Nadien wisselt duiker A met B.

Duikleidingen

Drie elementaire duikleidingen (BL1,2,3)

Theorie

• Een elementair inzicht hebben in de structuur en de brevetten van de federatie (2 liga's). Hij moet bovendien de belangrijkste voordelen van de aansluiting bij een club, aangesloten bij de liga kennen, (verzekering/CMAS-erkenning van de brevetten e.d.).
• Noties hebben van het mechanisme van de bloedsomloop en van de manier waarop de ademhaling tot stand komt.
• De bouw van het menselijk oor kennen (zonder details) en de drukveranderingen die het ondergaat tijdens het duiken (equilibreren).
• De samenstelling van lucht kennen (20-80).
• De kennis bezitten van het begrip druk :
  - eenheid (bar)
  - soorten (hydrostatisch / atmosferische / absolute / relatieve)
• Elementaire kennis bezitten van de wet van Boyle & Mariotte en de toepassingen ervan in de duiksport.
• Elementaire kennis bezitten van de wet van Archimedes en zijn praktische toepassing ervan in de duiksport.
• Kennis hebben van de invloed van de druk op het oplossen van gassen in vloeistoffen.
• Weten dat er uitfiltering van kleuren is in water en dat alle objecten groter en dichterbij lijken dan zij zijn.
• Weten dat men onderwater de richting van waaruit een geluid komt niet kan bepalen.
• Het hyperventilatiemechanisme en de gevaren ervan kennen en begrijpen.
• Het principe van longoverdruk kennen, de symptomen herkennen en de levensnoodzakelijke acties kunnen ondernemen.
• Het principe van duikkolieken kennen, de symptomen kunnen herkennen en de behandeling kunnen toepassen.
• Het principe van squeeze (masker en duikpak) kennen, de symptomen herkennen, het kunnen voorkomen en de behandeling kennen.
• Het mechanisme en de oorzaken van het decompressieongeval kennen; de symptomen herkennen (zonder meer) en de levensnoodzakelijke acties kunnen ondernemen.
• De bezwarende factoren van het decompressieongeval kennen.
• Het principe van "dronkenschap der diepte" (stikstofnarcose) kennen, in staat zijn om symptomen te kunnen onderkennen en er gepast op te kunnen reageren.
• Oorzaken en symptomen van het buiten adem zijn kennen en er gepast op kunnen reageren.
• De gevaren van de vrije duik kennen en weten hoe ze te voorkomen.
• De techniek van de mond aan mond beademing en de hartmassage kunnen toepassen (zonder meer).
• Grondige kennis bezitten van de vereisten die aan het basismaterieel worden gesteld.
• De belangrijkste vermeldingen op de duiktoestellen en de wettelijke bepalingen kennen.
• Praktisch gebruik en onderhoud van het courante duikmaterieel kennen (ontspanner, dieptemeter, trimvest + reddingsvest, kompas, kranen, lamp, duikpak, duikmanometer) enz.
• Het gebruik van de tabel voor enkelvoudige duiken en de tabel voor opeenvolgende duiken kennen en dit in frequent voorkomende en eenvoudige toepassingen.
• De uitzonderingsregels kennen.
• De verplichte duiktekens (CMAS) kunnen toepassen.
• Weten hoe zich te gedragen tijdens de duik (bv. op reserve gaan, verlies van de ploeg, plaats in de ploeg).
• Weten wat de functies van de rangsluiter zijn.
• Het gemiddeld luchtverbruik kunnen berekenen.

Openwaterproeven

• B1 500 m palmen (volledig geëquipeerd aan de oppervlakte zwemmen met snorkel).
• B2 Stijging van zone(13-15) tot aan de oppervlakte
• B3 Redding van zone(8-10) tot aan de oppervlakte – 50 m slepen – CPR - O₂
• B4 Stijgen op 2de ontspanner van zone(13-15) naar de oppervlakte

Protocol Openwaterproeven

• B1 500 meter snorkelen in open water met volledige uitrusting
  De kandidaat moet het doel bereiken opdat hij van zijn eigen mogelijkheden overtuigd zou zijn.  Er is geen tijdslimiet, alhoewel een zeker ritme moet gerespecteerd worden. (i.v.m. een veronderstelde stroming). De kadans wordt aangegeven door de kandidaat en niet door de instructeur.  De instructeur let erop dat de kandidaat bij de aankomst in een toestand verkeert die hem toelaat nog te duiken. De kandidaat gaat te water met zijn gewone, volledige uitrusting. Het gebruik van een reddingsvest is niet toegelaten. Deze proef mag gevolgd worden door een duik.
• B2 In tegenstelling tot andere proeven, kan deze proef op het einde van de duik (maar binnen de nultijd) worden afgenomen indien de omstandigheden dit toelaten.
  Op de startdiepte aangekomen geeft de instructeur het startteken. De kandidaat begint onmiddellijk. Uiteraard is hij op dat ogenblik uitgetrimd. Hij stoot zich af en probeert zo snel mogelijk een stabiele stijgsnelheid (10 m / min) te bereiken. Gedurende de gehele stijging stemt de kandidaat zijn palmbewegingen nauwkeurig op het stijgvermogen van zijn vest af. Hij moet er uiteraard rekening mee houden dat hij gaandeweg meer lucht uit zijn vest moet laten ontsnappen. Dat doet hij het beste tijdig, zeer geleidelijk en met korte stoten.
• B3De 3 proevenonderdelen moeten kort na elkaar afgelegd worden, en dit nagenoeg zonder tussenpauzen (dus geen uitgestelde CPR).
  Vanaf het ogenblik dat het slachtoffer boven water komt, mag zijn mond of neus niet meer onder water komen. De kandidaat dient dus alles in het werk te stellen om dat te voorkomen. Hij mag zowel zijn trimvest als dat van het slachtoffer volledig opblazen. Het trimvest van het slachtoffer wordt beter niet helemaal opgeblazen om te vermijden dat de druk van het vest zijn ademhalingsbewegingen hindert.
  De kandidaat neemt het mondstuk uit de mond van het slachtoffer en neemt eveneens diens masker af (of simuleert dat). Hij houdt het hoofd van het slachtoffer continu in hyperstrekking. Eens tegen de kant ontdoet hij (in het water en zonder tijdverlies) zichzelf snel van eigen lood en persluchtcombinatie; vervolgens ontdoet hij het slachtoffer van zijn lood en persluchtcombinatie, en trekt het onmiddellijk op het droge. Indien nodig (te zwaar slachtoffer) mag de kandidaat externe hulp inroepen of mag het slachtoffer enigszins meewerken om beschadigingen aan het materieel te vermijden. Het blijft steeds de bedoeling dat de kandidaat hier zelf een leidende rol bij speelt.
  Aansluitend voert de kandidaat de CPR uit; volgens de vigerende reanimatie techniek bepaald door de Medische Commissie NELOS (d.w.z. gesimuleerde hulpoproep, juiste handelingsvolgorde, accurate en effectieve handelwijze, correcte beademing en hartmassage, stabiele zijligging, enz…). Deze CPR gebeurt bij voorkeur op een reanimatiepop. Indien deze pop niet beschikbaar is gebeurt een simulatie die zo goed mogelijk de realiteit benadert waarbij de hartmassage voldoende voorzichtig zal gebeuren (zie ook Opmerkingen). Het is dus niet noodzakelijk dat de kandidaat deze CPR uitvoert op een "levend" slachtoffer. Vervolgens dient de kandidaat het slachtoffer normobare 0₂ toe. Opmerking Om zuurstofverspilling te vermijden mag de kraan van de fles, na het bereiken van het gebruiksdebiet (ca 12 l/min); onmiddellijk opnieuw worden gesloten.
• B4 De proef begint op het teken van de instructeur.
  De instructeur (duiker met gesimuleerd luchttekort) neemt op de startdiepte het mondstuk uit de mond en doet teken dat hij geen lucht meer heeft. De kandidaat reageert onmiddellijk:
  Hij neemt de instructeur vast en biedt ogenblikkelijk zijn eigen mondstuk aan – het mondstuk waar hij, de kandidaat, op ademde.
  De instructeur ademt 3 maal (zie opmerkingen), neemt het mondstuk uit de mond met de opening naar beneden en houdt het vlak voor zijn mond. De kandidaat neemt op zijn beurt dit mondstuk, steekt het in zijn mond, ademt bij voorkeur 1 maal en biedt het op zijn beurt aan de instructeur aan.
  Het mondstuk wordt zo enkele (3-tal) malen gewisseld. Zowel de kandidaat als de controlerende instructeur ademen telkens bij voorkeur 1 maal. Tijdens deze wisselademhaling maakt de kandidaat zijn alternatieve luchtbron (2^de ontspanner) los en checkt de werking ervan.
  Wanneer de 2^de ontspanner gereed is voor gebruik, biedt de kandidaat het mondstuk met de langste slang aan, aan de instructeur, en neemt zelf het andere mondstuk. De wisselademhaling is gestopt, beide duikers beschikken nu immers over een mondstuk aangesloten op de duikfles van de kandidaat.
  De kandidaat neemt een positie in t.o.v. de instructeur die vervolgens een comfortabele opstijging mogelijk zal maken. De opstijging begint op het teken van de kandidaat – dit betekent dat de kandidaat zich ervan dient te overtuigen dat de opstijging probleemloos zal kunnen verlopen.
  Tijdens het stijgen:
  • is er geen wisselademhaling meer, beide duikers hebben elk een mondstuk
  • de duikers houden elkaar vast
  • beide duikers bedienen correct hun eigen trimvest
  • de kandidaat fungeert als duikleider en geeft de stijgsnelheid (10 m/min) aan
  • de instructeur houdt zich aan de stijgsnelheid, opgelegd door de kandidaat, zonder zelf verbeteringen aan te brengen of tegen te werken – hij dient uiteraard wel in te grijpen wanneer de situatie uit de hand dreigt te lopen .
  • de opstijging gebeurt tot aan de oppervlakte – vanaf 3m echter mag de kandidaat langzamer stijgen, of er zelfs een volle minuut blijven hangen.

Examen

• Mondeling of schriftelijk examen.
• Theorie examen wordt samengesteld en verbeterd door minstens een 1*I.
• Praktijkexamen wordt voorgezeten door minstens een 1*I.
• Homologatie na geslaagd te zijn in de theoretische en zwembadproeven, alsook in de openwaterproeven en na een totaal van 15 duiken gedaan te hebben.

Buddy & Dieptebeperking

• Onder begeleiding van minstens een 3*D: 30m
• Als duikleider van een andere 2*D: 20m

Duikleider

• Een 2*D mag als duikleider functioneren onder de volgende restricties:
• Elke duiker moet 18 jaar zijn.
• Elke duiker moet tenminste 3 duikleidingen gedaan hebben.
• Er is ten hoogste 1 mededuiker.
• Het mag geen bijzondere duik betreffen (zoals omschreven in het veiligheidsreglement hoofdstuk “Bijzondere duiken”)
• De duikplaats moet hem/haar bekend zijn
• Bij een duik met beperkte zichtbaarheid en/of stroming (Zeeland en steengroeven) moet een instructeur ter plekke
• zijn goedkeuring geven.
• Het mag geen decompressieduik zijn.

Uit:Website NELOS